Salmos 131

1 שִׁ֥יר הַֽמַּֽעֲל֗וֹת לְדָ֫וִ֥ד יְהוָ֤ה ׀ לֹא־גָבַ֣הּ לִ֭בִּי וְלֹא־רָמ֣וּ עֵינַ֑י וְלֹֽא־הִלַּ֓כְתִּי ׀ בִּגְדֹל֖וֹת וּבְנִפְלָא֣וֹת מִמֶּֽנִּי׃ 2 אִם־לֹ֤א שִׁוִּ֨יתִי ׀ וְדוֹמַ֗מְתִּי נַ֫פְשִׁ֥י כְּ֭גָמֻל עֲלֵ֣י אִמּ֑וֹ כַּגָּמֻ֖ל עָלַ֣י נַפְשִֽׁי׃ 3 יַחֵ֣ל יִ֭שְׂרָאֵל אֶל־יְהוָ֑ה מֵֽ֝עַתָּ֗ה וְעַד־עוֹלָֽם׃

Kanto de suprenirado. De David.

1 Ho Eternulo, ne tenas sin alte mia koro, kaj ne leviĝas alte miaj okuloj;

Kaj mi ne okupas min per aferoj grandaj kaj neatingeblaj por mi.

2 Mi trankviligis kaj kvietigis mian animon;

Kiel infano formetita for de la mamo de sia patrino, kiel infano demamigita,

Tiel estas en mi mia animo.

3 Ho Izrael, fidu la Eternulon,

De nun kaj eterne.