Salmos 133

1 שִׁ֥יר הַֽמַּעֲל֗וֹת לְדָ֫וִ֥ד הִנֵּ֣ה מַה־טּ֭וֹב וּמַה־נָּעִ֑ים שֶׁ֖בֶת אַחִ֣ים גַּם־יָֽחַד׃ 2 כַּשֶּׁ֤מֶן הַטּ֨וֹב ׀ עַל־הָרֹ֗אשׁ יֹרֵ֗ד עַֽל־הַזָּקָ֥ן זְקַֽן־אַהֲרֹ֑ן שֶׁ֝יֹּרֵ֗ד עַל־פִּ֥י מִדּוֹתָֽיו׃ 3 כְּטַל־חֶרְמ֗וֹן שֶׁיֹּרֵד֮ עַל־הַרְרֵ֪י צִ֫יּ֥וֹן כִּ֤י שָׁ֨ם ׀ צִוָּ֣ה יְ֭הוָה אֶת־הַבְּרָכָ֑ה חַ֝יִּ֗ים עַד־הָעוֹלָֽם׃

Kanto de suprenirado. De David.

1 Jen, kiel bone kaj ĉarme estas,

Se fratoj vivas kune!

2 Kiel la bona oleo,

Kiu de la kapo defluas sur la barbon, la barbon de Aaron,

Kaj defluas sur la randon de lia vesto;

3 Kiel la roso,

Kiu de Ĥermon malleviĝas sur la montojn de Cion;

Ĉar tie la Eternulo donas la benon,

Vivon por eterne.