1 Samuel 9

1 וַֽיְהִי־אִ֣ישׁ מבן־ימין וּ֠שְׁמוֹ קִ֣ישׁ בֶּן־אֲבִיאֵ֞ל בֶּן־צְר֧וֹר בֶּן־בְּכוֹרַ֛ת בֶּן־אֲפִ֖יחַ בֶּן־אִ֣ישׁ יְמִינִ֑י גִּבּ֖וֹר חָֽיִל׃ 2 וְלוֹ־הָיָ֨ה בֵ֜ן וּשְׁמ֤וֹ שָׁאוּל֙ בָּח֣וּר וָט֔וֹב וְאֵ֥ין אִ֛ישׁ מִבְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל ט֣וֹב מִמֶּ֑נּוּ מִשִּׁכְמ֣וֹ וָמַ֔עְלָה גָּבֹ֖הַּ מִכָּל־הָעָֽם׃ 3 וַתֹּאבַ֨דְנָה֙ הָאֲתֹנ֔וֹת לְקִ֖ישׁ אֲבִ֣י שָׁא֑וּל וַיֹּ֨אמֶר קִ֜ישׁ אֶל־שָׁא֣וּל בְּנ֗וֹ קַח־נָ֤א אִתְּךָ֙ אֶת־אַחַ֣ד מֵֽהַנְּעָרִ֔ים וְק֣וּם לֵ֔ךְ בַּקֵּ֖שׁ אֶת־הָאֲתֹנֹֽת׃ 4 וַיַּעֲבֹ֧ר בְּהַר־אֶפְרַ֛יִם וַיַּעֲבֹ֥ר בְּאֶֽרֶץ־שָׁלִ֖שָׁה וְלֹ֣א מָצָ֑אוּ וַיַּעַבְר֤וּ בְאֶֽרֶץ־שַׁעֲלִים֙ וָאַ֔יִן וַיַּעֲבֹ֥ר בְּאֶֽרֶץ־יְמִינִ֖י וְלֹ֥א מָצָֽאוּ׃ 5 הֵ֗מָּה בָּ֚אוּ בְּאֶ֣רֶץ צ֔וּף וְשָׁא֥וּל אָמַ֛ר לְנַעֲר֥וֹ אֲשֶׁר־עִמּ֖וֹ לְכָ֣ה וְנָשׁ֑וּבָה פֶּן־יֶחְדַּ֥ל אָבִ֛י מִן־הָאֲתֹנ֖וֹת וְדָ֥אַג לָֽנוּ׃ 6 וַיֹּ֣אמֶר ל֗וֹ הִנֵּה־נָ֤א אִישׁ־אֱלֹהִים֙ בָּעִ֣יר הַזֹּ֔את וְהָאִ֣ישׁ נִכְבָּ֔ד כֹּ֥ל אֲשֶׁר־יְדַבֵּ֖ר בּ֣וֹא יָב֑וֹא עַתָּה֙ נֵ֣לֲכָה שָּׁ֔ם אוּלַי֙ יַגִּ֣יד לָ֔נוּ אֶת־דַּרְכֵּ֖נוּ אֲשֶׁר־הָלַ֥כְנוּ עָלֶֽיהָ׃ 7 וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֜וּל לְנַעֲר֗וֹ וְהִנֵּ֣ה נֵלֵךְ֮ וּמַה־נָּבִ֣יא לָאִישׁ֒ כִּ֤י הַלֶּ֨חֶם֙ אָזַ֣ל מִכֵּלֵ֔ינוּ וּתְשׁוּרָ֥ה אֵין־לְהָבִ֖יא לְאִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֑ים מָ֖ה אִתָּֽנוּ׃ 8 וַיֹּ֤סֶף הַנַּ֨עַר֙ לַעֲנ֣וֹת אֶת־שָׁא֔וּל וַיֹּ֕אמֶר הִנֵּה֙ נִמְצָ֣א בְיָדִ֔י רֶ֖בַע שֶׁ֣קֶל כָּ֑סֶף וְנָֽתַתִּי֙ לְאִ֣ישׁ הָאֱלֹהִ֔ים וְהִגִּ֥יד לָ֖נוּ אֶת־דַּרְכֵּֽנוּ׃ 9 לְפָנִ֣ים ׀ בְּיִשְׂרָאֵ֗ל כֹּֽה־אָמַ֤ר הָאִישׁ֙ בְּלֶכְתּוֹ֙ לִדְר֣וֹשׁ אֱלֹהִ֔ים לְכ֥וּ וְנֵלְכָ֖ה עַד־הָרֹאֶ֑ה כִּ֤י לַנָּבִיא֙ הַיּ֔וֹם יִקָּרֵ֥א לְפָנִ֖ים הָרֹאֶֽה׃ 10 וַיֹּ֨אמֶר שָׁא֧וּל לְנַעֲר֛וֹ ט֥וֹב דְּבָרְךָ֖ לְכָ֣ה ׀ נֵלֵ֑כָה וַיֵּֽלְכוּ֙ אֶל־הָעִ֔יר אֲשֶׁר־שָׁ֖ם אִ֥ישׁ הָאֱלֹהִֽים׃ 11 הֵ֗מָּה עֹלִים֙ בְּמַעֲלֵ֣ה הָעִ֔יר וְהֵ֨מָּה֙ מָצְא֣וּ נְעָר֔וֹת יֹצְא֖וֹת לִשְׁאֹ֣ב מָ֑יִם וַיֹּאמְר֣וּ לָהֶ֔ן הֲיֵ֥שׁ בָּזֶ֖ה הָרֹאֶֽה׃ 12 וַתַּעֲנֶ֧ינָה אוֹתָ֛ם וַתֹּאמַ֥רְנָה יֵּ֖שׁ הִנֵּ֣ה לְפָנֶ֑יךָ מַהֵ֣ר ׀ עַתָּ֗ה כִּ֤י הַיּוֹם֙ בָּ֣א לָעִ֔יר כִּ֣י זֶ֧בַח הַיּ֛וֹם לָעָ֖ם בַּבָּמָֽה׃ 13 כְּבֹאֲכֶ֣ם הָעִ֣יר כֵּ֣ן תִּמְצְא֣וּן אֹת֡וֹ בְּטֶרֶם֩ יַעֲלֶ֨ה הַבָּמָ֜תָה לֶאֱכֹ֗ל כִּ֠י לֹֽא־יֹאכַ֤ל הָעָם֙ עַד־בֹּא֔וֹ כִּֽי־הוּא֙ יְבָרֵ֣ךְ הַזֶּ֔בַח אַחֲרֵי־כֵ֖ן יֹאכְל֣וּ הַקְּרֻאִ֑ים וְעַתָּ֣ה עֲל֔וּ כִּֽי־אֹת֥וֹ כְהַיּ֖וֹם תִּמְצְא֥וּן אֹתֽוֹ׃ 14 וַֽיַּעֲל֖וּ הָעִ֑יר הֵ֗מָּה בָּאִים֙ בְּת֣וֹךְ הָעִ֔יר וְהִנֵּ֤ה שְׁמוּאֵל֙ יֹצֵ֣א לִקְרָאתָ֔ם לַעֲל֖וֹת הַבָּמָֽה׃ ס 15 וַֽיהוָ֔ה גָּלָ֖ה אֶת־אֹ֣זֶן שְׁמוּאֵ֑ל י֣וֹם אֶחָ֔ד לִפְנֵ֥י בֽוֹא־שָׁא֖וּל לֵאמֹֽר׃ 16 כָּעֵ֣ת ׀ מָחָ֡ר אֶשְׁלַח֩ אֵלֶ֨יךָ אִ֜ישׁ מֵאֶ֣רֶץ בִּנְיָמִ֗ן וּמְשַׁחְתּ֤וֹ לְנָגִיד֙ עַל־עַמִּ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהוֹשִׁ֥יעַ אֶת־עַמִּ֖י מִיַּ֣ד פְּלִשְׁתִּ֑ים כִּ֤י רָאִ֨יתִי֙ אֶת־עַמִּ֔י כִּ֛י בָּ֥אָה צַעֲקָת֖וֹ אֵלָֽי׃ 17 וּשְׁמוּאֵ֖ל רָאָ֣ה אֶת־שָׁא֑וּל וַיהוָ֣ה עָנָ֔הוּ הִנֵּ֤ה הָאִישׁ֙ אֲשֶׁ֣ר אָמַ֣רְתִּי אֵלֶ֔יךָ זֶ֖ה יַעְצֹ֥ר בְּעַמִּֽי׃ 18 וַיִּגַּ֥שׁ שָׁא֛וּל אֶת־שְׁמוּאֵ֖ל בְּת֣וֹךְ הַשָּׁ֑עַר וַיֹּ֨אמֶר֙ הַגִּֽידָה־נָּ֣א לִ֔י אֵי־זֶ֖ה בֵּ֥ית הָרֹאֶֽה׃ 19 וַיַּ֨עַן שְׁמוּאֵ֜ל אֶת־שָׁא֗וּל וַיֹּ֨אמֶר֙ אָנֹכִ֣י הָרֹאֶ֔ה עֲלֵ֤ה לְפָנַי֙ הַבָּמָ֔ה וַאֲכַלְתֶּ֥ם עִמִּ֖י הַיּ֑וֹם וְשִׁלַּחְתִּ֣יךָ בַבֹּ֔קֶר וְכֹ֛ל אֲשֶׁ֥ר בִּֽלְבָבְךָ֖ אַגִּ֥יד לָֽךְ׃ 20 וְלָאֲתֹנ֞וֹת הָאֹבְד֣וֹת לְךָ֗ הַיּוֹם֙ שְׁלֹ֣שֶׁת הַיָּמִ֔ים אַל־תָּ֧שֶׂם אֶֽת־לִבְּךָ֛ לָהֶ֖ם כִּ֣י נִמְצָ֑אוּ וּלְמִי֙ כָּל־חֶמְדַּ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל הֲל֣וֹא לְךָ֔ וּלְכֹ֖ל בֵּ֥ית אָבִֽיךָ׃ ס 21 וַיַּ֨עַן שָׁא֜וּל וַיֹּ֗אמֶר הֲל֨וֹא בֶן־יְמִינִ֤י אָ֨נֹכִי֙ מִקַּטַנֵּי֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִשְׁפַּחְתִּי֙ הַצְּעִרָ֔ה מִכָּֽל־מִשְׁפְּח֖וֹת שִׁבְטֵ֣י בִנְיָמִ֑ן וְלָ֨מָּה֙ דִּבַּ֣רְתָּ אֵלַ֔י כַּדָּבָ֖ר הַזֶּֽה׃ ס 22 וַיִּקַּ֤ח שְׁמוּאֵל֙ אֶת־שָׁא֣וּל וְאֶֽת־נַעֲר֔וֹ וַיְבִיאֵ֖ם לִשְׁכָּ֑תָה וַיִּתֵּ֨ן לָהֶ֤ם מָקוֹם֙ בְּרֹ֣אשׁ הַקְּרוּאִ֔ים וְהֵ֖מָּה כִּשְׁלֹשִׁ֥ים אִֽישׁ׃ 23 וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ לַטַּבָּ֔ח תְּנָה֙ אֶת־הַמָּנָ֔ה אֲשֶׁ֥ר נָתַ֖תִּי לָ֑ךְ אֲשֶׁר֙ אָמַ֣רְתִּי אֵלֶ֔יךָ שִׂ֥ים אֹתָ֖הּ עִמָּֽךְ׃ 24 וַיָּ֣רֶם הַ֠טַּבָּח אֶת־הַשּׁ֨וֹק וְהֶעָלֶ֜יהָ וַיָּ֣שֶׂם ׀ לִפְנֵ֣י שָׁא֗וּל וַיֹּ֨אמֶר֙ הִנֵּ֤ה הַנִּשְׁאָר֙ שִׂים־לְפָנֶ֣יךָ אֱכֹ֔ל כִּ֧י לַמּוֹעֵ֛ד שָֽׁמוּר־לְךָ֥ לֵאמֹ֖ר הָעָ֣ם ׀ קָרָ֑אתִי וַיֹּ֧אכַל שָׁא֛וּל עִם־שְׁמוּאֵ֖ל בַּיּ֥וֹם הַהֽוּא׃ 25 וַיֵּרְד֥וּ מֵהַבָּמָ֖ה הָעִ֑יר וַיְדַבֵּ֥ר עִם־שָׁא֖וּל עַל־הַגָּֽג׃ 26 וַיַּשְׁכִּ֗מוּ וַיְהִ֞י כַּעֲל֤וֹת הַשַּׁ֨חַר֙ וַיִּקְרָ֨א שְׁמוּאֵ֤ל אֶל־שָׁאוּל֙ הגג לֵאמֹ֔ר ק֖וּמָה וַאֲשַׁלְּחֶ֑ךָּ וַיָּ֣קָם שָׁא֗וּל וַיֵּצְא֧וּ שְׁנֵיהֶ֛ם ה֥וּא וּשְׁמוּאֵ֖ל הַחֽוּצָה׃ 27 הֵ֗מָּה יֽוֹרְדִים֙ בִּקְצֵ֣ה הָעִ֔יר וּשְׁמוּאֵ֞ל אָמַ֣ר אֶל־שָׁא֗וּל אֱמֹ֥ר לַנַּ֛עַר וְיַעֲבֹ֥ר לְפָנֵ֖ינוּ וַֽיַּעֲבֹ֑ר וְאַתָּה֙ עֲמֹ֣ד כַּיּ֔וֹם וְאַשְׁמִיעֲךָ֖ אֶת־דְּבַ֥ר אֱלֹהִֽים׃ פ

ရှော​လု​ကို​ဘု​ရင်​အ​ဖြစ်​ရွေး​ကောက်​ခြင်း

1 ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား အာ​ဖိ၊ ဗေ​ခေါ​ရတ်၊ ဇေ​ရော်၊ အ​ဗျေ​လ​မှ ဆင်း​သက်၍ ကိ​ရှ​အ​မည်​ရှိ​သော ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား​တစ်​ယောက် ရှိ၏။ သူ​သည်​အ​လွန် ခွန်​အား​ကြီး​သော​သူ ဖြစ်၏။ 2 ထို​သူ၌ ရှော​လု​အ​မည်​ရှိ​သော​သား​တစ်​ယောက်​ရှိ၏။ ထို​သား​သည် အ​ဆင်း​လှ၍ ထူး​ဆန်း​သော သူ​ဖြစ်၏။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​တွင် ထို​သူ​ထက်​သာ၍ အ​ဆင်း​လှ​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ သူ​သည် အ​ခြား​သော​သူ​ထက် ပ​ခုံး​အ​ထက်​မှာ အ​ရပ်​သာ၍​မြင့်၏။ 3 ရှော​လု​အ​ဘ ကိ​ရှ၏​မြည်း​တို့​သည် ပျောက်​သော​ကြောင့်၊ ကိ​ရှ​က၊ သင်​သည် ငယ်​သား​တစ်​ယောက်​ကို​ခေါ်၍ မြည်း​တို့​ကို ရှာ​အံ့​သော​ငှာ ထ​သွား​လော့​ဟု မိ​မိ​သား​ရှော​လု​အား ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ 4 သူ​တို့​သည် ဧ​ဖ​ရိမ်​တောင်​အ​ရပ်​နှင့် ရှ​လိ​ရှ​အ​ရပ်​တစ်​လျှောက်​လုံး၌ ရှာ၍​မ​တွေ့​လျှင်၊ တစ်​ဖန် ရှာ​လိမ်​အ​ရပ်​မှ​သည် ဗင်္ယာ​မိန်​အ​ရပ်​များ တစ်​လျှောက်​လုံး၌ မ​တွေ့။ 5 ဇု​ဖ​အ​ရပ်​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ရှော​လု​က၊ ပြန်​ကြ​စို့။ သို့​မ​ဟုတ် အ​ဘ​သည် မြည်း​တို့​ကြောင့် မ​စိုး​ရိမ်၊ ငါ​တို့​ကြောင့် စိုး​ရိမ်​လိမ့်​မည်​ဟု ငယ်​သား​ကို​ပြော​ဆို​လျှင်၊ 6 ငယ်​သား​က၊ ဤ​မြို့၌ အ​သ​ရေ​ထင်​ရှား​သော ဘု​ရား​သ​ခင်၏ လူ​တစ်​ယောက်​ရှိ၏။ သူ​ပြော​သ​မျှ​သော စ​ကား​သည် ဧ​ကန်​အ​မှန် ပြည့်​စုံ​တတ်၏။ သူ့​ထံ​သို့ သွား​ကြ​စို့။ ငါ​တို့ သွား​ရ​သော​လမ်း​ကို သူ​ပြ​ကောင်း​ပြ​လိမ့်​မည်​ဟု ဆို၏။ 7 ရှော​လု​က​လည်း၊ သွား​လျှင် အ​ဘယ်​အ​ရာ​ကို လှူ​ရ​မည်​နည်း။ ငါ​တို့၌​ပါ​သော မုန့်​ကုန်​ပြီ။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ကို လှူ​စ​ရာ​အ​လှူ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​မျှ မ​ရှိ။ ငါ​တို့၌ တစ်​စုံ​တစ်​ခု​ရှိ​သေး​သ​လော​ဟု ငယ်​သား​အား​မေး​သော်၊ 8 ငယ်​သား​က၊ ကျွန်​တော်​လက်၌ ငွေ​တစ်​မတ်​ရှိ​ပါ၏။ ငါ​တို့​ကို လမ်း​ပြ​သည်​အ​တွက် ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​အား​ပေး​ပါ​မည်​ဟု ရှော​လု​အား​ပြန်​ပြော၏။ 9 ရှေး​ကာ​လ၌ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ကို မေး​မြန်း​ခြင်း​ငှာ​သွား​မည်​ဟု အ​ကြံ​ရှိ​လျှင်၊ မြင်​သော​သူ​ထံ​သို့ သွား​ကြ​စို့​ဟု ဆို​တတ်​ကြ၏။ ပ​ရော​ဖက်​ဟူ၍​ခေါ်​ဝေါ်​သော​သူ​ကို ရှေး​ကာ​လ၌ မြင်​သော​သူ​ဟူ၍ ခေါ်​ဝေါ်​ကြ​သ​တည်း။ 10 ရှော​လု​က​လည်း၊ ကောင်း​ပြီ​သွား​ကြ​စို့​ဟု ငယ်​သား​အား​ဆို​လျက်၊ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​လူ​ရှိ​ရာ​မြို့​သို့ သွား​ကြ၏။ 11 မြို့​ပြင်​ကုန်း​ပေါ်​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ၊ ရေ​ခပ်​လာ​သော မိန်း​မ​ပျို​တို့​ကို​တွေ့၍၊ ဤ​အ​ရပ်၌ မြင်​သော​သူ​ရှိ​သ​လော​ဟု မေး​သော်၊ 12 ရှိ​ပါ၏။ သင်​တို့​ရှေ့​မှာ ရှိ​ပါ၏။ အ​လျင်​အ​မြန်​သွား​တော့။ မြင်​သော​သူ​သည် ဤ​မြို့​သို့ ယ​နေ့​လာ​ပြီ။ လူ​များ​တို့​သည် မြင့်​သော​အ​ရပ်၌ ယ​နေ့​ယဇ်​ပွဲ​ကို ဆောင်​ကြ၏။ 13 ဆ​ရာ​သည် မြင့်​သော​အ​ရပ်၌ ယဇ်​သား​ကို​စား​အံ့​သော​ငှာ မ​တက်​မီ သင်​တို့​သည် မြို့​ထဲ​သို့​ဝင်​လျှင် ချက်​ချင်း​တွေ့​လိမ့်​မည်။ သူ​မ​ရောက်​မီ လူ​များ​တို့​သည် မ​စား​တတ်​ကြ။ သူ​သည် ယဇ်​ပွဲ၌ ဘု​ရား​ဝတ်​ကို ပြု​တတ်၏။ ဝတ်​ပြု​ပြီး​မှ ခေါ်​ဖိတ်​သော သူ​တို့​သည် စား​တတ်​ကြ၏။ ယ​ခု​မှာ သွား​လျှင် တွေ့​ကြ​လိမ့်​မည်​ဟု ပြန်​ပြော​သည်​နှင့်​အ​ညီ၊ 14 သူ​တို့​သည် မြို့​ထဲ​သို့​ဝင်၍ ရှ​မွေ​လ​သည် မြင့်​သော​အ​ရပ်​သို့ တက်​သွား​လျက် သူ​တို့​ကို ဆီး၍​ကြို​လေ၏။ 15 ရှော​လု​မ​ရောက်​မီ မ​နေ့၌ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ နက်​ဖြန်​နေ့၊ 16 ဤ​အ​ချိန်၌ ဗင်္ယာ​မိန်​ပြည်​မှ လူ​တစ်​ယောက်​ကို သင်​ရှိ​ရာ​သို့ ငါ​စေ​လွှတ်​မည်။ သင်​သည် ထို​သူ​ကို ငါ၏​လူ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး၏​မင်း​အ​ရာ၌ ခန့်​ထား၍ ဆီ​လောင်း​ခြင်း​ဘိ​သိက်​ကို​ပေး​ရ​မည်။ သူ​သည် ငါ၏​လူ​တို့​ကို ဖိ​လိ​တ္တိ​လူ​တို့​လက်​မှ ကယ်​တင်​ရ​လိမ့်​မည်။ ငါ​သည် သူ​တို့​အော်​ဟစ်​သံ​ကို​ကြား၍၊ သူ​တို့​ကို ကြည့်​ရှု​သည်​ဟု ရှ​မွေ​လ​နား​အ​ပါး၌ မိန့်​တော်​မူ​နှင့်​ပြီ။ 17 ရှ​မွေ​လ​သည် ရှော​လု​ကို မြင်​သော​အ​ခါ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​က၊ ငါ​ပြော​သော​သူ​ကို ကြည့်​လော့၊ ဤ​သူ​သည် ငါ၏​လူ​တို့​ကို အုပ်​ချုပ်​ရ​လိမ့်​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 18 ထို​အ​ခါ ရှော​လု​သည် ရှ​မွေ​လ​ရှိ​ရာ တံ​ခါး​ဝ​သို့ ချဉ်း​ကပ်​လျှင်၊ မြင်​သော​သူ၏​အိမ်​ကို ပြ​ပါ​လော့​ဟု တောင်း​ပန်​သော်၊ 19 ရှ​မွေ​လ​က၊ ငါ​သည် မြင်​သော​သူ​ဖြစ်၏။ ငါ့​ရှေ့​မှာ မြင့်​သော​အ​ရပ်​သို့ တက်​သွား​လော့။ ယ​နေ့ ငါ​နှင့်​အ​တူ စား​ရ​မည်။ နက်​ဖြန်​နေ့ ငါ​လွှတ်​လိုက်​မည်။ သင့်​စိတ်​နှ​လုံး​ထဲ​မှာ ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း ငါ​ဖော်​ပြ​မည်။ 20 တ​မြန်​နေ့​က​ပျောက်​သော သင်၏​မြည်း​တို့​ကို မ​အောက်​မေ့​နှင့် တွေ့​လျက်​ရှိ​ပြီ။ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သည် အ​ဘယ်​သူ​ကို အ​လို​ရှိ​သ​နည်း။ သင်​နှင့် သင်၏​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​အ​ပေါင်း​ကို အ​လို​ရှိ​သည်​မ​ဟုတ်​လော​ဟု ရှော​လု​အား​ပြော​ဆို၏။ 21 ရှော​လု​က​လည်း၊ အ​ကျွန်ုပ်​သည် ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​တို့​တွင် အ​ငယ်​ဆုံး​သော​အ​မျိုး၊ ဗင်္ယာ​မိန်​အ​မျိုး​သား​ဖြစ်​ပါ​သည် မ​ဟုတ်​လော။ အ​ကျွန်ုပ်​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​သည် ဗင်္ယာ​မိန်​အ​ဆွေ​အ​မျိုး​အ​ပေါင်း​တို့​တွင် အ​ငယ်​ဆုံး​ဖြစ်​ပါ​သည်​မ​ဟုတ်​လော။ ကိုယ်​တော်​သည် အ​ကျွန်ုပ်​အား​အ​ဘယ်​ကြောင့် ဤ​သို့​ပြော​ပါ​သ​နည်း​ဟု လျှောက်​လေ၏။ 22 ထို​အ​ခါ ရှ​မွေ​လ​သည် ရှော​လု​နှင့် သူ၏​ငယ်​သား​ကို​ခေါ်၍ အိမ်​ခန်း​ထဲ​သို့ သွင်း​ပြီး​လျှင်၊ ခေါ်​ဖိတ်​သော​သူ သုံး​ဆယ်​တို့​တွင် အ​မြတ်​ဆုံး​သော​အ​ရပ်၌​ထိုင်​စေ၏။ 23 ပွဲ​သူ​ကြီး​ကို​လည်း ခေါ်​ပြီး​လျှင်၊ သင်၌​ငါ​အပ်​ပေး၍​အ​ခြား​စီ​ထား​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ငါ​မှာ​ခဲ့​သော​အ​ဖို့​ကို ယူ​ခဲ့​တော့​ဟု ဆို​သည်​အ​တိုင်း၊ 24 ပွဲ​သူ​ကြီး​သည် ပ​ခုံး​နှင့် ပ​ခုံး​ပေါ်​မှာ​ခင်း​သော​အ​ရာ​ကို ယူ၍ ရှော​လု​ရှေ့​မှာ​ထား​လေ၏။ ရှ​မွေ​လ​က​လည်း၊ ချန်​ထား​သော​အ​ရာ​ကို ယူ၍​စား​တော့။ ခေါ်​ဖိတ်​သော​သူ​တို့​အား ပြော​နှင့်​သည်​အ​တိုင်း သင့်​အ​ဖို့ ယ​ခု​တိုင်​အောင် သို​ထား​လျက်​ရှိ​ပြီ​ဟု​ဆို၍ ထို​နေ့၌ ရှော​လု​သည် ရှ​မွေ​လ​နှင့်​အ​တူ စား​သောက်​လေ၏။ 25 ထို​သူ​တို့​သည် မြင့်​သော​အ​ရပ်​မှ​ဆင်း၍ မြို့​ထဲ​သို့​ဝင်​ပြီး​လျှင်၊ ရှ​မွေ​လ​နှင့်​ရှော​လု​တို့​သည် အိမ်​မိုး​ပေါ်​မှာ စ​ကား​ပြော​လျက် နေ​ကြ၏။

ရှော​လု​အား​ဘိ​သိက်​ပေး​ခြင်း

26 နံ​နက်​စော​စော​ထ၍ မိုး​လင်း​သော​အ​ခါ၊ ရှ​မွေ​လ​က၊ ထ​လော့။ သင့်​ကို ငါ​လွှတ်​လိုက်​မည်​ဟု ရှော​လု​ကို အိမ်​မိုး​ပေါ်​မှာ ခေါ်​ပြီး​လျှင်၊ ရှော​လု​သည်​ထ၍ ထို​သူ​နှစ်​ယောက်​တို့​သည် ထွက်​သွား​ကြ၏။ 27 မြို့​စွန်း​သို့ ရောက်​သော​အ​ခါ ရှ​မွေ​လ​က၊ သင်၏​ငယ်​သား​ကို ရှေ့​သို့​သွား​စေ​ခြင်း​ငှာ​ပြော​တော့​ဟု ရှော​လု​အား​ဆို​သ​ဖြင့်၊ ငယ်​သား​သည် ရှေ့​သို့​သွား​လေ၏။ ရှ​မွေ​လ​က​လည်း ရပ်​နေ​တော့။ ဘု​ရား​သ​ခင်၏​အ​မိန့်​တော်​ကို ငါ​ပြန်​မည်​ဟု​ဆို​လျက်၊