2 Crônicas 12

1 וַיְהִ֗י כְּהָכִ֞ין מַלְכ֤וּת רְחַבְעָם֙ וּכְחֶזְקָת֔וֹ עָזַ֖ב אֶת־תּוֹרַ֣ת יְהוָ֑ה וְכָל־יִשְׂרָאֵ֖ל עִמּֽוֹ׃ פ 2 וַיְהִ֞י בַּשָּׁנָ֤ה הַֽחֲמִישִׁית֙ לַמֶּ֣לֶךְ רְחַבְעָ֔ם עָלָ֛ה שִׁישַׁ֥ק מֶֽלֶךְ־מִצְרַ֖יִם עַל־יְרוּשָׁלִָ֑ם כִּ֥י מָעֲל֖וּ בַּיהוָֽה׃ 3 בְּאֶ֤לֶף וּמָאתַ֨יִם֙ רֶ֔כֶב וּבְשִׁשִּׁ֥ים אֶ֖לֶף פָּרָשִׁ֑ים וְאֵ֣ין מִסְפָּ֗ר לָעָ֞ם אֲשֶׁר־בָּ֤אוּ עִמּוֹ֙ מִמִּצְרַ֔יִם לוּבִ֥ים סֻכִּיִּ֖ים וְכוּשִֽׁים׃ 4 וַיִּלְכֹּ֛ד אֶת־עָרֵ֥י הַמְּצֻר֖וֹת אֲשֶׁ֣ר לִֽיהוּדָ֑ה וַיָּבֹ֖א עַד־יְרוּשָׁלִָֽם׃ ס 5 וּֽשְׁמַֽעְיָ֤ה הַנָּבִיא֙ בָּ֣א אֶל־רְחַבְעָ֔ם וְשָׂרֵ֣י יְהוּדָ֔ה אֲשֶׁר־נֶאֶסְפ֥וּ אֶל־יְרוּשָׁלִַ֖ם מִפְּנֵ֣י שִׁישָׁ֑ק וַיֹּ֨אמֶר לָהֶ֜ם כֹּה־אָמַ֣ר יְהוָ֗ה אַתֶּם֙ עֲזַבְתֶּ֣ם אֹתִ֔י וְאַף־אֲנִ֛י עָזַ֥בְתִּי אֶתְכֶ֖ם בְּיַד־שִׁישָֽׁק׃ 6 וַיִּכָּנְע֥וּ שָׂרֵֽי־יִשְׂרָאֵ֖ל וְהַמֶּ֑לֶךְ וַיֹּאמְר֖וּ צַדִּ֥יק ׀ יְהוָֽה׃ 7 וּבִרְא֤וֹת יְהוָה֙ כִּ֣י נִכְנָ֔עוּ הָיָה֩ דְבַר־יְהוָ֨ה אֶל־שְׁמַֽעְיָ֧ה ׀ לֵאמֹ֛ר נִכְנְע֖וּ לֹ֣א אַשְׁחִיתֵ֑ם וְנָתַתִּ֨י לָהֶ֤ם כִּמְעַט֙ לִפְלֵיטָ֔ה וְלֹא־תִתַּ֧ךְ חֲמָתִ֛י בִּירוּשָׁלִַ֖ם בְּיַד־שִׁישָֽׁק׃ 8 כִּ֥י יִהְיוּ־ל֖וֹ לַעֲבָדִ֑ים וְיֵדְעוּ֙ עֲב֣וֹדָתִ֔י וַעֲבוֹדַ֖ת מַמְלְכ֥וֹת הָאֲרָצֽוֹת׃ ס 9 וַיַּ֨עַל שִׁישַׁ֥ק מֶֽלֶךְ־מִצְרַיִם֮ עַל־יְרוּשָׁלִַם֒ וַיִּקַּ֞ח אֶת־אֹצְר֣וֹת בֵּית־יְהוָ֗ה וְאֶת־אֹֽצְרוֹת֙ בֵּ֣ית הַמֶּ֔לֶךְ אֶת־הַכֹּ֖ל לָקָ֑ח וַיִּקַּח֙ אֶת־מָגִנֵּ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֥ר עָשָׂ֖ה שְׁלֹמֹֽה׃ 10 וַיַּ֨עַשׂ הַמֶּ֤לֶךְ רְחַבְעָם֙ תַּחְתֵּיהֶ֔ם מָגִנֵּ֖י נְחֹ֑שֶׁת וְהִפְקִ֗יד עַל־יַד֙ שָׂרֵ֣י הָרָצִ֔ים הַשֹּׁ֣מְרִ֔ים פֶּ֖תַח בֵּ֥ית הַמֶּֽלֶךְ׃ 11 וַיְהִ֛י מִדֵּי־ב֥וֹא הַמֶּ֖לֶךְ בֵּ֣ית יְהוָ֑ה בָּ֤אוּ הָרָצִים֙ וּנְשָׂא֔וּם וֶהֱשִׁב֖וּם אֶל־תָּ֥א הָרָצִֽים׃ 12 וּבְהִכָּֽנְע֗וֹ שָׁ֤ב מִמֶּ֨נּוּ֙ אַף־יְהוָ֔ה וְלֹ֥א לְהַשְׁחִ֖ית לְכָלָ֑ה וְגַם֙ בִּֽיהוּדָ֔ה הָיָ֖ה דְּבָרִ֥ים טוֹבִֽים׃ ס 13 וַיִּתְחַזֵּ֞ק הַמֶּ֧לֶךְ רְחַבְעָ֛ם בִּירוּשָׁלִַ֖ם וַיִּמְלֹ֑ךְ כִּ֣י בֶן־אַרְבָּעִ֣ים וְאַחַ֣ת שָׁנָה֩ רְחַבְעָ֨ם בְּמָלְכ֜וֹ וּֽשֲׁבַ֨ע עֶשְׂרֵ֥ה שָׁנָ֣ה ׀ מָלַ֣ךְ בִּֽירוּשָׁלִַ֗ם הָ֠עִיר אֲשֶׁר־בָּחַ֨ר יְהוָ֜ה לָשׂ֨וּם אֶת־שְׁמ֥וֹ שָׁם֙ מִכֹּל֙ שִׁבְטֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְשֵׁ֣ם אִמּ֔וֹ נַעֲמָ֖ה הָֽעַמֹּנִֽית׃ 14 וַיַּ֖עַשׂ הָרָ֑ע כִּ֣י לֹ֤א הֵכִין֙ לִבּ֔וֹ לִדְר֖וֹשׁ אֶת־יְהוָֽה׃ ס 15 וְדִבְרֵ֣י רְחַבְעָ֗ם הָרִאשֹׁנִים֙ וְהָאֲ֣חַרוֹנִ֔ים הֲלֹא־הֵ֨ם כְּתוּבִ֜ים בְּדִבְרֵ֨י שְׁמַֽעְיָ֧ה הַנָּבִ֛יא וְעִדּ֥וֹ הַחֹזֶ֖ה לְהִתְיַחֵ֑שׂ וּמִלְחֲמ֧וֹת רְחַבְעָ֛ם וְיָרָבְעָ֖ם כָּל־הַיָּמִֽים׃ 16 וַיִּשְׁכַּ֤ב רְחַבְעָם֙ עִם־אֲבֹתָ֔יו וַיִּקָּבֵ֖ר בְּעִ֣יר דָּוִ֑יד וַיִּמְלֹ֛ךְ אֲבִיָּ֥ה בְנ֖וֹ תַּחְתָּֽיו׃ פ

ယုဒပြည်ကို​တိုက်​ခိုက်​ခြင်း

1 ရော​ဗောင်​မင်း​သည် မိ​မိ​နိုင်​ငံ​ကို​တည်​စေ၍ အား​ကြီး​သော​အ​ခါ၊ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး ရှိ​သ​မျှ​နှင့်​တ​ကွ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏ တ​ရား​တော်​ကို စွန့်၍၊ 2 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ပြစ်​မှား​သော​ကြောင့်၊ ရော​ဗောင်​မင်း​ကြီး နန်း​စံ​ငါး​နှစ်​တွင်၊ 3 အဲ​ဂု​တ္တု​ရှင်​ဘု​ရင်​ရှိ​ရှက်​သည် ရ​ထား​တစ်​ထောင်​နှစ်​ရာ၊ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​ခြောက်​သောင်း၊ မ​ရေ​တွက်​နိုင်​သော အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သား​များ၊ လိ​ဗု​ပြည်​သား၊ သု​ကိ​ပြည်​သား၊ အဲ​သ​ယော​ပိ​ပြည်​သား​တို့​နှင့်​တ​ကွ၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သို့ စစ်​ချီ၍၊ 4 ယု​ဒ​ပြည်၌ ခိုင်​ခံ့​သော​မြို့​တို့​ကို တိုက်​ယူ​ပြီး​မှ၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သို့ ရောက်​လေ၏။

5 ထို​အ​ခါ ရှိ​ရှက်​မင်း​ကြောင့်၊ ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့၌ စု​ဝေး​သော ယု​ဒ​မင်း​များ​ထံ၊ ရော​ဗောင်​မင်း​ထံ​တော်​သို့ ပ​ရော​ဖက်​ရှေ​မာ​ယ​သည်​လာ၍၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား မိန့်​တော်​မူ​သည်​ကား၊ သင်​တို့​သည် ငါ့​ကို​စွန့်​သော​ကြောင့်၊ ငါ​သည် သင်​တို့​ကို ရှိ​ရှက်​မင်း​လက်​သို့ အပ်​လေ​ပြီ​ဟု အ​မိန့်​တော်​ကို ဆင့်​ဆို​လျှင်၊ 6 ရှင်​ဘု​ရင်​နှင့် ယု​ဒ​မင်း​တို့​က၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား ဖြောင့်​မတ်​တော်​မူ​သည်​ဟု ဆို၍၊ မိ​မိ​တို့​ကို နှိမ့်​ချ​ကြ၏။ 7 ထို​သို့​နှိမ့်​ချ​ကြောင်း​ကို ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​မြင်​လျှင်၊ နှုတ်​က​ပတ်​တော်​သည် ရှေ​မာ​ယ​သို့​ရောက်၍၊ သူ​တို့​သည် နှိမ့်​ချ​ကြ​ပြီ။ ထို​ကြောင့်​သူ​တို့​ကို ငါ​မ​ဖျက်​ဆီး၊ အ​နည်း​ငယ်​သော ချမ်း​သာ​ကို​ပေး​မည်။ ရှိ​ရှက်​လက်​ဖြင့် ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​ပေါ်​သို့ ငါ့​အ​မျက်​ကို မ​သွန်း​လောင်း​ရ။ 8 သို့​ရာ​တွင် ငါ့​ထံ၌ အ​မှု​ထမ်း​ခြင်း၊ တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား ရှင်​ဘု​ရင်​ထံ၌ အ​မှု​ထမ်း​ခြင်း​ကို ပိုင်း​ခြား၍​သိ​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ ရှိ​ရှက်​မင်း​ထံ၌ ကျွန်​ခံ​ရ​ကြ​မည်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။ 9 အဲ​ဂု​တ္တု​ရှင်​ဘု​ရင် ရှိ​ရှက်​သည် ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့​သို့​ရောက်၍၊ ဗိ​မာန်​တော်​ဘ​ဏ္ဍာ​နှင့် နန်း​တော်​ဘ​ဏ္ဍာ​ရှိ​သ​မျှ​ကို သိမ်း​သွား၏။ ရှော​လ​မုန်​လုပ်​သော ရွှေ​ဒိုင်း​ရှိ​သ​မျှ​ကို​လည်း ယူ​သွား၏။*၃​ရာ၊ ၁၀:၁၆-၁၇။ ၆​ရာ၊၉:၁၅-၁၆။10 ရော​ဗောင်​မင်း​ကြီး​သည် ရွှေ​ဒိုင်း​အ​စား၊ ကြေး​ဝါ​ဒိုင်း​တို့​ကို​လုပ်၍၊ နန်း​တော်​တံ​ခါး​စောင့်၊ ကိုယ်​ရံ​တော်​မှူး၌ အပ်​လေ၏။ 11 ရှင်​ဘု​ရင်​သည် ဗိ​မာန်​တော်​သို့ သွား​သော​အ​ခါ၊ ကိုယ်​ရံ​တော်​သား​တို့​သည် ဒိုင်း​တို့​ကို​ဆောင်၍၊ နောက်​တစ်​ဖန် မိ​မိ​တို့​စောင့်​ရာ​အ​ခန်း​မှာ ပြန်​ထား​ကြ၏။ 12 ထို​သို့​ရှင်​ဘု​ရင်​သည် ကိုယ်​ကို​နှိမ့်​ချ​သော​အ​ခါ၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် သူ့​ကို ရှင်း​ရှင်း​မ​ဖျက်​ဆီး​မည် အ​ကြောင်း၊ အ​မျက်​တော်​ကို လွှဲ​တော်​မူ၏။ ယု​ဒ​ပြည်၌​လည်း၊ ပြည်​မှု​ပြည်​ရေး​သာ​ယာ​သ​ဖြင့်၊

13 ရော​ဗောင်​မင်း​ကြီး​သည် ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့၌ ကိုယ်​ကို​ခိုင်​ခံ့​စေ၍ စိုး​စံ​သေး၏။

ရော​ဗောင်​သည် နန်း​ထိုင်​သော​အ​ခါ အ​သက်​လေး​ဆယ်​တစ်​နှစ် ရှိ၏။ ထာ​ရ​ဘု​ရား​သည် နာ​မ​တော်​တည်​စ​ရာ​ဖို့၊ ဣ​သ​ရေ​လ ခ​ရိုင်​များ​တို့​အ​ထဲ​က ရွေး​ကောက်သော ယေ​ရု​ရှ​လင်​မြို့၌၊ ဆယ်​ခု​နစ်​နှစ် စိုး​စံ​လေ၏။ မယ်​တော်​ကား အ​မ္မုန်​အ​မျိုး​သား၊ နေ​မ​အ​မည်​ရှိ၏။ 14 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို ရှာ​လို​သော​ငှာ၊ မိ​မိ​သ​ဘော မ​ချ​သော​ကြောင့်၊ ဒု​စ​ရိုက်​အ​မှု​ကို​ပြု၏။ 15 ရော​ဗောင်​ပြု​မူ​သော အ​မှု​အ​ရာ အ​စ​အ​ဆုံး​တို့​သည်၊ ပ​ရော​ဖက်​ရှေ​မာ​ယ၏​ကျမ်း​နှင့်၊ ပ​ရော​ဖက်​ဣ​ဒ္ဒေါ စီ​ရင်​သော သား​စဉ်​မြေး​ဆက်​စာ​ရင်း၌ ရေး​ထား​လျက်​ရှိ၏။ ရော​ဗောင်​နှင့် ယေ​ရော​ဗောင်​တို့​သည်၊ အ​သက်​ရှည်​သ​မျှ ကာ​လ​ပတ်​လုံး ရန်​ဘက်​ပြု​ကြ၏။ 16 ရော​ဗောင်​သည်​လည်း၊ ဘိုး​ဘေး​တို့​နှင့် အိပ်​ပျော်၍၊ ဒါ​ဝိဒ်​မြို့၌ သင်္ဂြိုဟ်​ခြင်း​ကို​ခံ​လေ၏။ သား​တော်​အ​ဘိ​ယ​သည် ခ​မည်း​တော်​အ​ရာ၌ နန်း​ထိုင်၏။