2 Stantes erant pedes nostriin atriis tuis, Jerusalem.

1 In finem, pro filiis Core. Psalmus.

4 a voce inimici, et a tribulatione peccatoris.Quoniam declinaverunt in me iniquitates,et in ira molesti erant mihi.

9 Vineam de gypto transtulisti :ejecisti gentes, et plantasti eam.

6 et comminuet eas, tamquam vitulum Libani,et dilectus quemadmodum filius unicornium.7 Vox Domini intercidentis flammam ignis ;

13 Quia ego Dominus Deus tuus,apprehendens manum tuam,dicensque tibi : Ne timeas :ego adjuvi te.

36 Dedisti mihi clypeum salutis tu,et mansuetudo tua multiplicavit me.

28 Venite ad me omnes qui laboratis, et onerati estis, et ego reficiam vos.

16 et ego rogabo Patrem, et alium Paraclitum dabit vobis, ut maneat vobiscum in ternum,

26 Similiter autem et Spiritus adjuvat infirmitatem nostram : nam quid oremus, sicut oportet, nescimus : sed ipse Spiritus postulat pro nobis gemitibus inenarrabilibus. 27 Qui autem scrutatur corda, scit quid desideret Spiritus : quia secundum Deum postulat pro sanctis.

5 Habe fiduciam in Domino ex toto corde tuo,et ne innitaris prudenti tu.6 In omnibus viis tuis cogita illum,et ipse diriget gressus tuos.

7 omnem sollicitudinem vestram projicientes in eum, quoniam ipsi cura est de vobis.