Casamento

18 Agus thubhairt an Tighearna Dia, Chan eil e math gum biodh an duine na aonar: nì mi dha còmhnadh da rèir fhèin.

21 Agus thug an Tighearna Dia air cadal trom tuiteam air Adhamh, agus chaidil e: agus ghabh e aon de a aisnean, agus dhùin e an fheòil suas na h-àite;

22 Agus thog an Tighearna Dia an aisne a thug e on duine suas na mnaoi, agus thug e i a-chum an duine.

23 Agus thubhairt Adhamh, Seo a-nis cnàimh dem chnàmhan, agus feòil dem fheòil-sa: goirear bean dhith, do bhrìgh gur ann as an duine a thugadh i.

24 Air an adhbhar sin fàgaidh fear a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad nan aon fheòil.

24 Air an adhbhar sin fàgaidh fear a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad nan aon fheòil.

25 Agus bha iad le chèile lomnochd, an duine agus a bhean, agus cha robh nàire orra.

24 Air an adhbhar sin fàgaidh fear a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad nan aon fheòil.

22 Agus thog an Tighearna Dia an aisne a thug e on duine suas na mnaoi, agus thug e i a-chum an duine.

23 Agus thubhairt Adhamh, Seo a-nis cnàimh dem chnàmhan, agus feòil dem fheòil-sa: goirear bean dhith, do bhrìgh gur ann as an duine a thugadh i.

24 Air an adhbhar sin fàgaidh fear a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad nan aon fheòil.

26 Agus thubhairt Dia, Dèanamaid duine nar dealbh fhèin, a rèir ar coslais fhèin, agus biodh uachdaranachd aca os cionn èisg na mara, agus os cionn eunlaith nan speur, agus os cionn na sprèidhe, agus os cionn na talmhainn uile, agus os cionn gach nì a shnàigeas a tha a’ snàigeadh air an talamh.

27 Agus chruthaich Dia an duine na dhealbh fhèin, ann an dealbh Dhè chruthaich e e: fireannach agus boireannach chruthaich e iad.

28 Agus bheannaich Dia iad, agus thubhairt Dia riu, Sìolaichibh, agus fàsaibh lìonmhor, agus lìonaibh an talamh, agus ceannsaichibh e: agus biodh uachdaranachd agaibh os cionn èisg na mara, agus os cionn eunlaith nan speur, agus os cionn gach nì beò a ghluaiseas air an talamh.

1 Agus dh’aithnich Adhamh a bhean Eubha; agus dh’fhàs i torrach, agus rug i Càin, agus thubhairt i, Fhuair mi duine on Tighearna.

25 Agus dh’aithnich Adhamh a-rìs a bhean; agus rug i mac, agus thug i Set mar ainm air: Oir dh’òrdaich Dia, thubhairt i, dhòmhsa sliochd eile ann an àit Abeil, a mharbh Càin.

6 Air an adhbhar sin, cha dithis iad nas mò, ach aon fheòil. Uime sin, an nì a cheangail Dia, na sgaoileadh duine.

4 Agus fhreagair esan agus thubhairt e riu, Nach do leugh sibh, An tì a rinn air tùs iad, gun do rinn e iad fear agus bean?

5 Agus thubhairt e, Air an adhbhar seo fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad araon nan aon fheòil.

6 Air an adhbhar sin, cha dithis iad nas mò, ach aon fheòil. Uime sin, an nì a cheangail Dia, na sgaoileadh duine.

5 Agus thubhairt e, Air an adhbhar seo fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi: agus bidh iad araon nan aon fheòil.

6 Air an adhbhar sin, cha dithis iad nas mò, ach aon fheòil. Uime sin, an nì a cheangail Dia, na sgaoileadh duine.

31 Agus thubhairteadh, Ge bè chuireas a bhean phòsda air falbh, thugadh e litir-dhealachaidh dhi.

32 Ach tha mise ag ràdh ribh, Ge bè neach a chuireas air falbh a bhean-phòsda fhèin, ach a-mhàin airson strìopachais, gu bheil e a’ toirt oirre adhaltranas a dhèanamh: agus an tì a phòsas a’ bhean sin a chuireadh air falbh, tha e a’ dèanamh adhaltranais.

27 Chuala sibh gun dubhairteadh ris na sinnsirean, Na dèan adhaltranas.

28 Ach tha mise ag ràdh ribh, Ge bè neach a dh’amhairceas air mnaoi a-chum a miannachadh, gun do rinn e adhaltranas leatha cheana na chridhe.

4 Agus thubhairt iadsan, Thug Maois cead dhuinn litir-dhealachaidh a sgrìobhadh, agus a cur air falbh.

5 Agus fhreagair Iosa agus thubhairt e riu, Airson cruas ur cridhe, sgrìobh e an àithne seo dhuibh.

6 Gidheadh o thoiseach na cruitheachd, rinn Dia iad fear agus bean.

7 Air an adhbhar seo, fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi-phòsda;

8 Agus bidh iad araon nan aon fheòil: ionnas nach dithis iad o sin suas, ach aon fheòil.

9 Air an adhbhar sin, an nì a chuir Dia cuideachd, na cuireadh duine o chèile.

12 Agus ma chuireas bean air falbh a fear fhèin, agus ma bhios i air a pòsadh ri fear eile, tha i a’ dèanamh adhaltranais.

4 Tha am pòsadh urramach anns na h-uile, agus an leabaidh neo-shalach: ach air luchd-strìopachais agus adhaltranais bheir Dia breith.

4 Tha am pòsadh urramach anns na h-uile, agus an leabaidh neo-shalach: ach air luchd-strìopachais agus adhaltranais bheir Dia breith.

4 Tha am pòsadh urramach anns na h-uile, agus an leabaidh neo-shalach: ach air luchd-strìopachais agus adhaltranais bheir Dia breith.

25 Fheara, gràdhaichibh ur mnathan fhèin, eadhon mar a ghràdhaich Crìosd an eaglais, agus a thug e e fhèin air a son;

26 A-chum gun naomhaicheadh agus gun glanadh e i le ionnlad an uisge tre an fhacal;

25 Fheara, gràdhaichibh ur mnathan fhèin, eadhon mar a ghràdhaich Crìosd an eaglais, agus a thug e e fhèin air a son;

26 A-chum gun naomhaicheadh agus gun glanadh e i le ionnlad an uisge tre an fhacal;

27 A-chum gun cuireadh e na làthair fhèin i na h-eaglais ghlòrmhoir, gun smal, gun phreasadh, no nì air bith de an leithidean sin; ach a-chum gum biodh i naomh, agus neo-lochdach.

25 Fheara, gràdhaichibh ur mnathan fhèin, eadhon mar a ghràdhaich Crìosd an eaglais, agus a thug e e fhèin air a son;

26 A-chum gun naomhaicheadh agus gun glanadh e i le ionnlad an uisge tre an fhacal;

27 A-chum gun cuireadh e na làthair fhèin i na h-eaglais ghlòrmhoir, gun smal, gun phreasadh, no nì air bith de an leithidean sin; ach a-chum gum biodh i naomh, agus neo-lochdach.

28 Is amhlaidh sin is còir do na fir am mnathan fhèin a ghràdhachadh, mar an cuirp fhèin: an tì a ghràdhaicheas a bhean, tha e ga ghràdhachadh fhèin.

29 Oir cha tug duine air bith riamh fuath da fheòil fhèin; ach altramaidh agus eiridnidh e i, eadhon mar a tha an Tighearna a’ dèanamh don eaglais:

30 Oir is buill sinn de a chorp, de a fheòil, agus de a chnàmhan-san.

28 Is amhlaidh sin is còir do na fir am mnathan fhèin a ghràdhachadh, mar an cuirp fhèin: an tì a ghràdhaicheas a bhean, tha e ga ghràdhachadh fhèin.

28 Is amhlaidh sin is còir do na fir am mnathan fhèin a ghràdhachadh, mar an cuirp fhèin: an tì a ghràdhaicheas a bhean, tha e ga ghràdhachadh fhèin.

29 Oir cha tug duine air bith riamh fuath da fheòil fhèin; ach altramaidh agus eiridnidh e i, eadhon mar a tha an Tighearna a’ dèanamh don eaglais:

30 Oir is buill sinn de a chorp, de a fheòil, agus de a chnàmhan-san.

22 A mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, mar don Tighearna.

23 Oir is e am fear ceann na mnà, eadhon mar as e Crìosd ceann na h-eaglais: agus is esan Slànaighear a’ chuirp.

24 Uime sin, mar a tha an eaglais umhail do Chrìosd, mar sin biodh na mnathan dam fir fhèin mar an ceudna anns gach nì:

22 A mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, mar don Tighearna.

23 Oir is e am fear ceann na mnà, eadhon mar as e Crìosd ceann na h-eaglais: agus is esan Slànaighear a’ chuirp.

22 A mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, mar don Tighearna.

23 Oir is e am fear ceann na mnà, eadhon mar as e Crìosd ceann na h-eaglais: agus is esan Slànaighear a’ chuirp.

24 Uime sin, mar a tha an eaglais umhail do Chrìosd, mar sin biodh na mnathan dam fir fhèin mar an ceudna anns gach nì:

25 Fheara, gràdhaichibh ur mnathan fhèin, eadhon mar a ghràdhaich Crìosd an eaglais, agus a thug e e fhèin air a son;

26 A-chum gun naomhaicheadh agus gun glanadh e i le ionnlad an uisge tre an fhacal;

27 A-chum gun cuireadh e na làthair fhèin i na h-eaglais ghlòrmhoir, gun smal, gun phreasadh, no nì air bith de an leithidean sin; ach a-chum gum biodh i naomh, agus neo-lochdach.

28 Is amhlaidh sin is còir do na fir am mnathan fhèin a ghràdhachadh, mar an cuirp fhèin: an tì a ghràdhaicheas a bhean, tha e ga ghràdhachadh fhèin.

29 Oir cha tug duine air bith riamh fuath da fheòil fhèin; ach altramaidh agus eiridnidh e i, eadhon mar a tha an Tighearna a’ dèanamh don eaglais:

30 Oir is buill sinn de a chorp, de a fheòil, agus de a chnàmhan-san.

31 Air an adhbhar seo fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi, agus bidh an dithis nan aon fheòil.

32 Is diamhaireachd mhòr seo: ach tha mi a’ labhairt mu Chrìosd agus an eaglais.

33 Gidheadh, thugadh gach aon agaibhse fa leth gràdh da mhnaoi, amhail mar dha fhèin; agus feuchadh a’ bhean gun toir i urram da fear.

31 Air an adhbhar seo fàgaidh duine a athair agus a mhàthair, agus dlùth-leanaidh e ra mhnaoi, agus bidh an dithis nan aon fheòil.

33 Gidheadh, thugadh gach aon agaibhse fa leth gràdh da mhnaoi, amhail mar dha fhèin; agus feuchadh a’ bhean gun toir i urram da fear.

33 Gidheadh, thugadh gach aon agaibhse fa leth gràdh da mhnaoi, amhail mar dha fhèin; agus feuchadh a’ bhean gun toir i urram da fear.

3 Ach na biodh strìopachas, agus gach uile neòghlaine, no sannt, uiread is air an ainmeachadh nur measg, mar as cubhaidh do naoimh:

18 A mhnathan, bithibh umhail dur fir fhèin, mar as cubhaidh, anns an Tighearna.

19 Fheara-pòsda, gràdhaichibh ur mnathan, agus na bithibh searbh nan aghaidh.

14 Agus thar na nithean seo uile, cuiribh umaibh gràdh, nì as e coicheangal na foirfeachd.

15 Agus biodh sìth Dhè a’ riaghladh nur cridhe, a-chum a bheil sibh mar an ceudna air ur gairm ann an aon chorp; agus bithibh taingeil.

16 Gabhadh facal Chrìosd còmhnaidh annaibh gu saoibhir anns an uile ghliocas, a’ teagasg agus a’ comhairleachadh a chèile le sailm, agus laoidhean, agus dàin spioradail, a’ dèanamh ciùil don Tighearna le gràs nur cridhe.

17 Agus gach nì air bith a nì sibh ann am facal no ann an gnìomh, dèanaibh iad uile ann an ainm an Tighearna Iosa, a’ toirt buidheachais do Dhia, eadhon an t-Athair trìd-san.

14 Agus thar na nithean seo uile, cuiribh umaibh gràdh, nì as e coicheangal na foirfeachd.

5 Uime sin claoidhibh ur buill a tha air an talamh, strìopachas, neòghlaine, fonn-collaidh, ana-miannan, agus sannt, nì as iodhal-adhradh;

7 Mar an ceudna, fheara, gabhaibh-se còmhnaidh maille riu a rèir eòlais, a’ tabhairt urraim don mhnaoi mar an soitheach as anfhainne, agus mar mhuinntir a tha nan co-oighreachan air gràs na beatha; a-chum nach cuirear bacadh air ur n-ùrnaighean.

7 Mar an ceudna, fheara, gabhaibh-se còmhnaidh maille riu a rèir eòlais, a’ tabhairt urraim don mhnaoi mar an soitheach as anfhainne, agus mar mhuinntir a tha nan co-oighreachan air gràs na beatha; a-chum nach cuirear bacadh air ur n-ùrnaighean.

14 Na dèan adhaltranas.

17 Na sanntaich taigh do choimhearsnaich; na sanntaich bean do choimhearsnaich, no a òglach, no a bhanoglach, no a dhamh, no a asal, no aon nì as led choimhearsnach.

2 Gidheadh, a-chum strìopachas a sheachnadh, biodh a bhean fhèin aig gach fear, agus aig gach mnaoi a fear fhèin.

3 Thugadh am fear an deagh-ghean dligheach don mhnaoi; agus a’ bhean mar an ceudna don fhear.

4 Chan eil comas a cuirp fhèin aig a’ mhnaoi, ach aig an fhear: agus mar an ceudna chan eil comas a chuirp fhèin aig an fhear, ach aig a’ mhnaoi.

3 Thugadh am fear an deagh-ghean dligheach don mhnaoi; agus a’ bhean mar an ceudna don fhear.

4 Chan eil comas a cuirp fhèin aig a’ mhnaoi, ach aig an fhear: agus mar an ceudna chan eil comas a chuirp fhèin aig an fhear, ach aig a’ mhnaoi.

5 Na cumaibh ur dlighe o chèile, ach le toil a chèile rè tamaill, a-chum sibh fhèin a thoirt do thrasg agus do ùrnaigh; agus thigibh cuideachd a-rìs, a-chum nach buair Sàtan sibh airson ur neo-gheamnaidheachd.

3 Thugadh am fear an deagh-ghean dligheach don mhnaoi; agus a’ bhean mar an ceudna don fhear.

4 Chan eil comas a cuirp fhèin aig a’ mhnaoi, ach aig an fhear: agus mar an ceudna chan eil comas a chuirp fhèin aig an fhear, ach aig a’ mhnaoi.

5 Na cumaibh ur dlighe o chèile, ach le toil a chèile rè tamaill, a-chum sibh fhèin a thoirt do thrasg agus do ùrnaigh; agus thigibh cuideachd a-rìs, a-chum nach buair Sàtan sibh airson ur neo-gheamnaidheachd.

8 Uime sin tha mi ag ràdh ris an dream nach eil pòsda, agus ris na bantraichean, Is math dhaibh ma dh’fhanas iad eadhon mar a tha mise.

9 Gidheadh mura faodar leo iad fhèin a ghleidheadh geamnaidh, pòsadh iad: oir is fheàrr pòsadh na losgadh.

10 Agus dhaibhsan a tha pòsda tha mi ag àithneadh, gidheadh cha mhise, ach an Tighearna, gun a’ bhean a dhealachadh ra fear.

11 Ach ma dhealaicheas i, fanadh i gun phòsadh, no biodh i rèidh ra fear: agus na cuireadh am fear uaithe a bhean.

14 Oir tha am fear ana-creidmheach air a naomhachadh leis a’ mhnaoi, agus tha a’ bhean ana-creidmheach air a naomhachach leis an fhear: no bhiodh ur clann neòghlan; ach a-nis tha iad naomh.

32 Ach b’àill leam sibhse a bhith gun ro-chùram. An tì nach eil pòsda, bidh cùram nan nithean sin a bhuineas don Tighearna air, cionnas a thoilicheas e an Tighearna.

33 Ach an tì a tha pòsda, bidh cùram nithean an t-saoghail air, cionnas a dh’fhaodas e a bhean a thoileachadh.

34 Tha mar an ceudna eadar-dhealachadh eadar bean agus òigh: tha cùram oirrese nach eil pòsda mu nithean an Tighearna, a-chum gum bi i naomh, araon na corp agus na spiorad; ach bidh cùram air a’ mhnaoi a tha pòsda mu nithean an t-saoghail, cionnas a dh’fhaodas i a fear a thoileachadh.

39 Tha a’ bhean ceangailte leis an lagh rè na h-ùine a tha a fear beò: ach ma gheibh a fear bàs, tha i saor gu pòsadh ri aon neach as toil leatha; a-mhàin anns an Tighearna.

1 A-nis a-thaobh nan nithean mun do sgrìobh sibh am ionnsaigh: Is math do fhear gun bheantainn ri mnaoi.

2 Gidheadh, a-chum strìopachas a sheachnadh, biodh a bhean fhèin aig gach fear, agus aig gach mnaoi a fear fhèin.

18 Teichibh o strìopachas. Tha gach aon pheacadh a nì duine an leth a-muigh den chorp: ach an tì a nì strìopachas, tha e a’ peacachadh an aghaibh a chuirp fhèin.

19 An e nach eil fhios agaibh gur e ur corp teampall an Spioraid Naoimh a tha annaibh, a tha agaibh o Dhia, agus cha leibh fhèin sibh?

20 Oir cheannaicheadh le luach sibh: uime sin thugaibh glòir do Dhia le ur corp, agus le ur spiorad, as le Dia.

13 Tha am biadh airson na bronn, agus a’ bhrù airson a’ bhìdh: ach sgriosaidh Dia araon seo agus siud. A-nis chan ann airson neòghlaine tha an corp, ach airson an Tighearna: agus an Tighearna airson a’ chuirp.

14 Agus thog Dia araon an Tighearna suas, agus togaidh e sinne suas tre a chumhachd fhèin mar an ceudna.

9 Nach eil fhios agaibh nach sealbhaich luchd-dèanamh na h-eucoir rìoghachd Dhè? Na meallar sibh: cha sealbhaich luchd-strìopachais, no luchd-iodhal-adhraidh, no luchd-adhaltranais, no luchd-macnais, no na daoine a tha ciontach de neò-ghlaine mhì-nàdurra,

10 No gadaichean, no daoine sanntach, no misgeirean, no luchd-ana-cainnt, no luchd-fòirneirt, rìoghachd Dhè.

4 Tha an gràdh fad-fhulangach, agus coibhneil; cha ghabh an gràdh farmad; cha dèan an gràdh ràiteachas, chan eil e air a shèideadh suas.

5 Cha ghiùlan e e fhèin gu mì-chiatach, chan iarr e na nithean sin a bhuineas dha fhèin, chan eil e so-bhrosnachaidh a-chum feirge, cha smaoinich e olc sam bith,

6 Cha dèan e gàirdeachas anns an eucoir, ach nì e gàirdeachas anns an fhìrinn;

7 Fuilingidh e na h-uile nithean, creididh e na h-uile nithean, bidh sùil aige ris na h-uile nithean, giùlainidh e na h-uile nithean.

13 A bheil Crìosd air a roinn? An e Pòl a cheusadh air ur son? No an ann an ainm Phòil a bhaisteadh sibh?

14 Tha mi a’ toirt buidheachais do Dhia nach do bhaist mi aon agaibh, ach Crispus agus Gaius:

15 Air eagal gun abradh neach gun do bhaist mi ann am ainm fhèin.

16 Agus bhaist mi mar an ceudna teaghlach Stephanuis: a thuilleadh air seo, chan fhios dhomh an do bhaist mi aon neach eile.

17 Oir cha do chuir Crìosd mi a bhaisteadh, ach a shearmonachadh an t-soisgeil; chan ann an gliocas facail, a-chum nach cuirte crann-ceusaidh Chrìosd an neo-bhrìgh.

1 Tha e air aithris gu coitcheann gu bheil neòghlaine nur measg, agus a leithid sin de neòghlaine, nach eil uiread is air ainmeachadh am measg nan Cinneach, gum biodh aig neach bean a athar.

2 Agus tha sibh air ur sèideadh suas, agus cha do rinn sibh bròn mar a bu chòir, a-chum gun tugte air falbh uaibh am fear a rinn an gnìomh seo.

22 An tì a dh’amaiseas air mnaoi, amaisidh e air nì math, agus gheibh e deagh-ghean on Tighearna.

22 An tì a dh’amaiseas air mnaoi, amaisidh e air nì math, agus gheibh e deagh-ghean on Tighearna.

22 An tì a dh’amaiseas air mnaoi, amaisidh e air nì math, agus gheibh e deagh-ghean on Tighearna.

14 Is iad oighreachd athraichean taigh agus saoibhreas; ach is ann on Tighearna a tha bean chiallach.

18 Biodh do thobar beannaichte; agus dèan gàirdeachas maille ri mnaoi-phòsda d’òige.

19 Biodh i mar an eilid ghràdhach, agus mar an earba thaitneach; sàsaicheadh a cìochan thu anns gach àm: le a gràdh bi a-ghnàth air do lìonadh.

3 (Na èisd ri mealltaireachd mnà:) oir mar a’ chìr-mheala silidh bilean mnà coimhich, agus is mìne na ola a beul.

4 Ach tha a crìoch searbh mar a’ bhurmaid, geur mar chlaidheamh dà fhaobhair.

5 Tha a casan a’ dol sìos a-chum a’ bhàis: nì a ceuman greim air ifrinn.

6 Air eagal gun cothromaicheadh tu slighe na beatha, luaineach tha a ceuman air chor is nach urrainn thu an aithneachadh.

7 A-nis uime sin, a chlann, èisdibh rium, agus na dealaichibh ri briathran mo bheòil.

8 Atharraich do shlighe fada uaipe, agus na tig am fagas do dhoras a taighe:

9 Air eagal gun toir thu do neart do mhuinntir eile, agus do bhliadhnachan don an-iochdmhor:

3 (Na èisd ri mealltaireachd mnà:) oir mar a’ chìr-mheala silidh bilean mnà coimhich, agus is mìne na ola a beul.

4 Ach tha a crìoch searbh mar a’ bhurmaid, geur mar chlaidheamh dà fhaobhair.

5 Tha a casan a’ dol sìos a-chum a’ bhàis: nì a ceuman greim air ifrinn.

6 Air eagal gun cothromaicheadh tu slighe na beatha, luaineach tha a ceuman air chor is nach urrainn thu an aithneachadh.

8 Atharraich do shlighe fada uaipe, agus na tig am fagas do dhoras a taighe:

9 Air eagal gun toir thu do neart do mhuinntir eile, agus do bhliadhnachan don an-iochdmhor:

10 Air eagal gun lìonar coigrich led shaoibhreas, agus gum bi do shaothair ann an taigh coigrich;

11 Agus gun dèan thu caoidh mu dheireadh, nuair a chaithear d’fheòil agus do chorp,

12 Agus gun abair thu, Cionnas a thug mi fuath do theagasg, agus a rinn mo chridhe tàir air achmhasan?

13 Agus nach robh mi umhail do ghuth mo luchd-teagaisg, agus nach d’aom mi mo chluas riùsan a theagaisg mi?

14 Is beag nach robh mi anns gach olc, am meadhon a’ cho-chruinneachaidh, agus a’ choitheanail.

19 Biodh i mar an eilid ghràdhach, agus mar an earba thaitneach; sàsaicheadh a cìochan thu anns gach àm: le a gràdh bi a-ghnàth air do lìonadh.

20 Agus carson, a mhic, a mheallar thu le mnaoi choimhich, agus a dhlùthaicheas tu ri broilleach bana-choigrich?

29 Mar sin esan a thèid a-steach a-chum bean a choimhearsnaich: cha bhi neach air bith neochiontach a bheanas rithe.

32 Ach ge bè nì adhaltranas ri mnaoi, tha e gun tuigse: sgriosaidh esan a nì e a anam fhèin.

32 Ach ge bè nì adhaltranas ri mnaoi, tha e gun tuigse: sgriosaidh esan a nì e a anam fhèin.

33 Lot agus mì-chliù gheibh e; agus a mhasladh cha ghlanar as.

34 Oir is e an t-eud cuthach an fhir: uime sin cha chaomhain e ann an là an dìoghaltais.

35 Cha bhi suim aige do èirig air bith; cha mhò a thoilichear e, ged bheir thu dha mòran thìodhlacan.

4 Tha bean mhath na crùn da fear; ach mar lobhadh na chnàmhan tha ise a nàraicheas e.

9 Smaoinichidh cridhe duine air a shlighe; ach is e an Tighearna a stiùras a cheuman.

9 Is fheàrr còmhnaidh a ghabhail ann an oisinn-mullaich taighe na maille ri mnaoi aimhreitich ann an taigh farsaing.

10 Cò a gheibh bean shubhailceach? Oir tha a luach gu mòr os cionn chlach uasal.

15 Agus nach do rinn e aon fheòil dhiubh? Agus tha fuidheall an spioraid aige. Agus ciod a tha esan ag iarraidh? Sliochd diadhaidh. Uime sin, biodh faiceall agaibh air ur spiorad, agus na buineadh neach air bith gu fealltach an aghaidh bean a òige.

16 Oir is fuath leamsa esan a chuireas air falbh, tha an Tighearna, Dia Israeil, ag ràdh: agus esan a dh’fhalaicheas ainneart le a thrusgan, tha Tighearna nan sluagh ag ràdh. Uime sin biodh faiceall agaibh air ur spiorad, nach buin sibh gu fealltach.

14 Na cuing-cheanglar gu neo-chothromach sibh maille ri mì-chreidmhich: oir ciod e caidreamh na fìreantachd ri neo-fhìreantachd? Agus ciod e comann an t-solais ris an dorchadas?

3 Oir is i seo toil Dhè, eadhon ur naomhachadh-se, sibh a sheachnadh strìopachais:

4 Gum b’aithne do gach aon agaibh a shoitheach fhèin a shealbhachadh ann an naomhachd, agus ann an urram;

5 Chan ann ann am fonn ana-miannach, mar a nì na Cinnich aig nach eil eòlas air Dia:

15 Feuchaibh nach ìoc neach olc airson uilc do dhuine sam bith; ach leanaibh-se a-ghnàth an nì a tha math, araon dur taobh fhèin, agus a-thaobh nan uile dhaoine.

10 Do luchd-strìopachais, do luchd-ana-miannan mì-nàdarra, do luchd-goid dhaoine, do bhreugairean, do luchd-eithich, agus ma tha nì sam bith eile a tha an aghaidh teagaisg fhallain,

2 Uime sin is còir do easbaig a bhith neo-lochdach, na fhear aon mhnà, faireil, ciallach, deagh-bheusach, fialaidh, ealamh gu teagasg;

12 Biodh na dèacoin nam fir aon mhnà, a’ riaghladh an cloinne, agus an taighe fhèin gu math.

6 Ma tha neach sam bith neo-lochdach, na fhear aon mhnà, aig a bheil a chlann creidmheach, nach eil fo mhì-chliù a-thaobh ana-caitheimh, no eas-umhail:

5 Nuair a ghabhas duine bean nuadh, cha tèid e a-mach gu cogadh, cha mhò a chuirear cùram gnothaich sam bith air: fanaidh e saor aig a thaigh fhèin aon bhliadhna, agus bheir e subhachas da mhnaoi a ghabh e.

1 Nuair a ghabhas fear bean, agus a phòsas e i, agus gun tachair nach faigh i deagh-ghean na shùilean, a chionn gun d’fhuair e neòghlaine-eigin innte; an sin sgrìobhadh e litir-dhealachaidh dhi, agus thugadh e na làimh i, agus cuireadh e a-mach as a thaigh i.

13 Ma ghabhas duine bean, agus gun tèid e a-steach da h-ionnsaigh, agus gum fuathaich e i,

14 Agus gun toir e adhbhar cainnte na h-aghaidh, agus gun tog e suas droch ainm oirre, agus gun abair e, Ghabh mi a’ bhean seo, agus nuair a thàinig mi da h-ionnsaigh, cha d’fhuair mi na maighdinn i:

15 An sin gabhaidh athair na h-ighinn, agus a màthair, agus bheir iad a-mach comharraidhean maighdeanas na h-ighinn gu seanairean a’ bhaile anns a’ gheata:

16 Agus their athair na h-ighinn ris na seanairean, Thug mi mo nighean don duine seo na mnaoi, agus tha fuath aige dhi;

17 Agus, feuch, thug e adhbhar cainnte na h-aghaidh, ag ràdh, Cha d’fhuair mi do nighean na maighdinn; agus gidheadh is iad sin comharraidhean maighdeanas mo nighinn: agus sgaoilidh iad an t-aodach an làthair seanairean a’ bhaile.

8 Nochd bean d’athar cha leig thu ris: is e nochd d’athar e.

20 Agus cha laigh thu gu collaidh le mnaoi do choimhearsnaich, a-chum thu fhèin a thruailleadh leatha.

10 Agus an duine a nì adhaltranas ri mnaoi fir eile, eadhon esan a nì adhaltranas ri mnaoi a choimhearsnaich, cuirear an t-adhaltranach agus a’ bhan-adhaltranach gu cinnteach gu bàs.

13 Mar an ceudna ma laigheas duine le fear, mar a laigheas e le mnaoi, rinn iad le chèile gràinealachd: cuirear gu cinnteach gu bàs iad; bidh am fuil orra fhèin.

7 Cha ghabh iad bean a tha na strìopaich, no mì-naomh; cha mhò a ghabhas iad bean a chuireadh air falbh o a fear: oir tha e naomh da Dhia.

13 Agus gabhaidh e bean na maighdeanas.

14 Bantrach no bean a chuireadh air falbh o a fear, no bean mhì-naomh, no strìopach, iad sin cha ghabh e: ach òigh de a shluagh fhèin gabhaidh e na mnaoi.

6 Cuir mise mar sheula air do chridhe, mar sheula air do ghàirdean; oir làidir mar am bàs tha an gràdh, an-iochdmhor mar an uaigh an t-eud: is èibhlean a teine a èibhlean-san, lasair ro-gharg.

7 Chan urrainn uisgeachan lìonmhor an gràdh a mhùchadh, agus cha bhàth na tuiltean e. Nan tugadh duine uile mhaoin a thaighe airson gràidh, dhèanadh daoine tàir air gu tur.

7 Chan urrainn uisgeachan lìonmhor an gràdh a mhùchadh, agus cha bhàth na tuiltean e. Nan tugadh duine uile mhaoin a thaighe airson gràidh, dhèanadh daoine tàir air gu tur.

7 Tha thu uile àillidh, a bhean mo ghaoil, agus smal chan eil annad.

5 Tha do dhà chìch mar dhà mheann earba, càraid na maoislich, a dh’ionaltras am measg nan lilidh.

9 Dh’èignich thu mo chridhe, a phiuthar, a chèile; dh’èignich thu mo chridhe le aon ded shùilean, le aon slabhraidh mud mhuineal.

6 Tha a làmh chlì fom cheann, agus a làmh dheas timcheall orm.

2 Pògadh e mi le pògan a bheòil; oir is math do ghràdh seach fìon.

9 Caith do bheatha gu subhach leis a’ mhnaoi as ionmhainn leat rè uile làithean beatha do dhìomhanais, a thug e dhut fon ghrèin: oir is e seo do chuibhreann anns a’ bheatha seo, agus ann ad shaothair a ghabhas tu fon ghrèin.

9 Caith do bheatha gu subhach leis a’ mhnaoi as ionmhainn leat rè uile làithean beatha do dhìomhanais, a thug e dhut fon ghrèin: oir is e seo do chuibhreann anns a’ bheatha seo, agus ann ad shaothair a ghabhas tu fon ghrèin.

9 Is fheàrr dithis na aon duine, a chionn gu bheil deagh dhuais aca airson an saothrach.

10 Oir ma thuiteas duine dhiubh togaidh an duine eile suas a chompanach: ach mo thruaighe esan a tha na aonar nuair a thuiteas e; oir chan eil neach eile aige ga thogail suas.

11 Mar an ceudna ma laigheas dithis cuideachd, bidh iad blàth: ach cionnas a bhios aon blàth leis fhèin?

12 Agus ma bhuadhaicheas aon air, seasaidh dithis na aghaidh; agus cha bhrisear còrd thrì dual gu h-obann.

14 Tillibh, O chlann chùl-sleamhnach, deir an Tighearna, oir tha mi pòsda ribh: agus gabhaidh mi sibh, aon à baile, agus dithis à teaghlach, agus bheir mi sibh gu Sion:

2 Toiseach facal an Tighearna le Hosèa. Agus thubhairt an Tighearna ri Hosèa, Imich gabh ad ionnsaigh bean strìopachais, agus clann strìopachais; oir rinn am fearann strìopachas mòr ann an dealachadh ris an Tighearna.

2 Tagraibh ri ur màthair, tagraibh: oir chan i mo bhean-sa, cha mhò as mise a fear-se: cuireadh i air falbh uime sin a strìopachais as a sealladh, agus a h-adhaltranais o a h-uchd;

36 Mar seo tha an Tighearna Dia ag ràdh, A chionn gu robh do shalchar air a dhòrtadh a-mach, agus do lomnochdaidh air a leigeadh ris tro do strìopachais led leannain, agus le uile iodhalan do ghràinealachdan, agus le fuil do chloinne, a thug thu dhaibh;

37 Feuch uime sin, cruinnichidh mise d’uile leannain, leis an do ghabh thu sòlas, agus na h-uile don tug thu gràdh, leis na h-uile don tug thu fuath: nì mi eadhon an cruinneachadh mun cuairt ann ad aghaidh, agus leigidh mi ris dhaibh do lomnochdaidh, a-chum gum faic iad do lomnochdaidh uile.

17 Agus bhuail an Tighearna Phàraoh agus a thaigh le plàighean mòra, airson Shàrai bean Abraim.

18 Agus ghairm Phàraoh air Abram, agus thubhairt e, Ciod e seo a rinn thu orm? Carson nach d’innis thu dhomh gum b’i seo do bhean?

1 A-nis cha do rug Sàrai bean Abraim clann dha: agus bha banoglach Eiphiteach aice, dom b’ainm Hàgar.

2 Agus thubhairt Sàrai ri Abram, Feuch a-nis, chùm an Tighearna mi o chlann a bhreith: rach a-steach, guidheam ort, a dh’ionnsaigh mo bhanoglaich; theagamh gum faigh mi clann leatha-se. Agus dh’èisd Abram ri guth Shàrai.

3 Agus ghabh Sàrai, bean Abraim, Hàgar a’ bhan-Eiphiteach, a banoglach fhèin, an dèidh do Abram còmhnaidh a ghabhail deich bliadhna ann an tìr Chanàain, agus thug i i da fear Abram gu bhith aige mar mhnaoi.

10 Agus thubhairt e, Gu cinnteach tillidh mi ad ionnsaigh a rèir àm na beatha, agus, feuch, bidh mac aig Sàrah do bhean. Agus chuala Sàrah sin ann an doras a’ bhùtha, a bha air a chùl.

11 A-nis bha Abrahàm agus Sàrah sean, agus air dol air an aghaidh gu math ann an aois; agus sguir Sàrah de bhith a rèir dòigh nam ban.

12 Uime sin rinn Sàrah gàire innte fhèin, ag ràdh, An dèidh dhòmhsa fàs aosda, am bi subhachas agam, agus gu bheil mo thighearna aosda mar an ceudna?

9 Agus bha fhios aig Onan nach b’ann leis fhèin a bhiodh an sliochd; agus nuair a chaidh e a-steach a dh’ionnsaigh bean a bhràthar, dhòirt e air a’ bhlàr e, a-chum nach tugadh e sliochd da bhràthair.

10 Agus bha an nì a rinn e olc ann an sealladh an Tighearna: uime sin mharbh e esan mar an ceudna.

24 Agus thug Daibhidh sòlas da mhnaoi Bat-sèba, agus chaidh e a-steach da h-ionnsaigh, agus laigh e leatha: agus rug i mac, agus thug e Solamh mar ainm air; agus ghràdhaich an Tighearna e.

21 Ach dh’fhàs Abiah cumhachdach, agus phòs e ceithir-mnathan-deug, agus ghin e dà mhac ar fhichead, agus sia-nigheanan-deug.

29 Is e seo lagh nan eud, nuair a thèid bean a thaobh gu fear eile an àit a fir-phòsda, agus a thruaillear i;

30 No nuair a thig spiorad eud air fear, agus a tha e eudmhor ma mhnaoi, agus a chuireas e a’ bhean an làthair an Tighearna, agus a chuireas an sagart an gnìomh oirre an lagh seo uile;

1 Seinn, a bhean aimrid nach do rug clann; seinn gu luath-ghaireach, agus dèan iolach àrd, thusa nach robh ri saothair chloinne; oir is lìonmhoire clann na mnà aonaranaich na clann na mnà pòsda, deir an Tighearna.

10 Nì mi gàirdeachas gu mòr anns an Tighearna; bidh m’anam aoibhneach ann am Dhia; oir chuir e orm èideadh na slàinte, chòmhdaich e mi le trusgan na fìreantachd; mar a sgeadaicheas fear-bainnse e fhèin le crùn sgiamhach, agus mar a dh’uidheamaicheas bean-bainnse i fhèin le a seudan.