Fim do mundo
A Bíblia fala sobre o fim do mundo como evento certo e definitivo. Céus e terra passarão, mas as palavras de Jesus jamais passarão. A questão não é se, mas quando.
Os céus passarão
Os céus e a terra passarão, mas as palavras de Jesus permanecerão para sempre. O mundo presente é temporário.
अम्बर ते धरती टेली गाली पन मेरी गल्लां कधे न टेलेली।"
"तैन दिहाड़ना बाद दिहाड़ो कालो भोइ गालो, त चाँदनी लौ न देली, त कने अम्बरेरां तारे बिछ़ड़ने लग्गेले, त अम्बरेरी सैरी शेक्ति हिलेइ गेली।
"मेरे वापस एजनेरे दिहाड़ेरे बारे मां, या तैस वक्तेरे बारे मां कोई भी न ज़ाने कि तै कताली भोल्हो, सुर्गेरे स्वर्गदूते भी न ज़ानन त कने परमेशरेरू मट्ठू यानी अवं भी न ज़ैनी, पन सिर्फ मेरो बाजी परमेशर ज़ानते।
तैल्ला पत्ती, यीशुए तैन सेइं ज़ोवं, "मेरे वापस एजनेरे दिहाड़ेरे बारे मां, या तैस वक्तेरे बारे मां कोई भी न ज़ाने कि तै कताली भोल्हो, सुर्गेरे स्वर्गदूते भी न ज़ानन त परमेशरेरू मट्ठू यानी अवं भी न ज़ैनी, पन सिर्फ मेरो बाजी परमेशर ज़ानते।
O dia do Senhor
O dia do Senhor virá como ladrão. Os céus passarão com grande estrondo, e os elementos se dissolverão no fogo.
पन मसीह पक्को वापस एज्जेलो, तै अचानक एज्जेलो ज़ेन्च़रे च़ोर अचानक एइते। तैस वक्त अम्बरे मां गरज़नेरी ज़ेरि शोर भोल्ही, ते अम्बर गाईब भोइ गालू। सब किछ ज़ैन अम्बरे मां आए, दिहाड़ो, चाँदनी, तारे सब अग्गी सेइं बिलकुल नाश भोल्हु, तैस दिहाड़े परमेशर न्याय केरनेरे लेई तैन सब किछ बांदू केरेलो ज़ैन लोकेईं इस दुनियाई मां कियोरूए।
पन परमेशरे अम्बर ते धरती तैस्से हुक्मेरे ज़िरिये रखोरेन, ताके तैन अग्गी सेइं नाश केरे। तै तैन तैस दिहैड़ी तगर रखेलो ज़ेइस तै तैन लोकां केरो न्याय केरेलो ते नाश केरेलो ज़ैना तैसेरी आदर न केरन।
एल्हेरेलेइ कि परमेशर इना सैरी चीज़ां पेक्की नाश केरेलो ज़ेन्च़रे मीं ज़ोवं, एल्हेरेलेइ तुसेईं पवित्र ज़िन्दगी ज़ीयोरी लोड़े ते अपनो आप परमेशरे सौंफोरो लोड़े। ज़ेन्च़रे तुस तैस दिहैड़ी बलगने लगोरेथ ज़ेइस परमेशर दुनियारो न्याय केरने एज्जेलो, ते बड़ी कोशिश केरा कि तै दिहाड़ी जल्दी एजनेरे लेई। तैस दिहाड़े परमेशर अम्बरे अग्गी सेइं फुकेलो ते नाश केरेलो त कने अम्बरेरी सैरी चीज़ां अग्गरे गेर्मी सेइं गेलेली।
हे ढ्लाव ते बेइनव, इसेरी ज़रूरत नईं, कि वक्तन ते कालां केरे बारे ज़ेइस प्रभु यीशु वापस एज्जेलो तुसन किछ लिखू गाए। किजोकि तुस एप्पू रोड़े च़ारे ज़ानतथ, ते ज़ेन्च़रे च़ोर राती एइते, तेन्च़रे प्रभुएरू दुबारां एजनू भोल्हु। ज़ैखन लोक ज़ोले, "कि शान्तिए, ते कोई डर नईं," त तैन पुड़ अकदम विनाश एजनोए, ज़ेन्च़रे दोज़ींती पुड़ तकलीफ; ते तैना तैस मुसीबती करां न बच़ेले। पन हे ढ्लाव ते बेइनव, तुस त (आत्मिक) आंधरे मां नईं, कि तै दिहाड़ी तुसन पुड़ च़ोरेरी ज़ेरि एज्जे। किजोकि तुस सब लौअरे बच्चे आथ, ते दीसरे बच्चे आथ, अस न रातरेम, न आंधारेरेम।
पन हे ढ्लाव ते बेइनव, तुस त (आत्मिक) आंधरे मां नईं, कि तै दिहाड़ी तुसन पुड़ च़ोरेरी ज़ेरि एज्जे। किजोकि तुस सब लौअरे बच्चे आथ, ते दीसरे बच्चे आथ, अस न रातरेम, न आंधारेरेम। एल्हेरेलेइ अस होरि केरे ज़ेरे झ़ुलोरे न रहम, पन बींझ़े रहम ते हुशार रहम। किजोकि ज़ैना झ़ुलोरे रातन, तैना राती झ़ुलतन, ते ज़ैना नशे मां रातन, तैना राती नशे मां भोतन। पन अस त दीसेरेम, विश्वास ते प्यार लेइतां कि इश्शी हिफाज़त भोए ज़ेन्च़रे झिलम सिपेहेरी हिफाज़त केरतीए, ते मुक्तरे उमीद लेइतां ज़ेन्च़रे सिपाही टोप लाते, खबरदार रहम। किजोकि परमेशरे अस सज़ाहरे ते क्रोधेरे लेई नईं, पन एल्हेरेलेइ च़ुनोरेम कि अस अपने प्रभु यीशु मसीहेरे ज़िरिये सेइं मुक्ति हासिल केरम।
Destruição e renovação
O Dia do Senhor trará juízo sobre os ímpios, mas também novos céus e nova terra onde habita a justiça.
यहोवारी न्यायेरी खतरनाक दिहाड़ी नेड़े एज्जी राहोरीए, तै बेड़ी तेज़ी सेइं नेड़े एज्जी राहोरीए; यहोवारे दिहैड़ी आवाज़ शुनोतीए, तैड़ी बहादर सिपाही दुखेरे मारे चिन्डां मारतन। तै क्रोधेरी दिहाड़ी भोल्ही, तै दुख ते मुसीबतरी दिहाड़ी, तै विनाशेरी दिहाड़ी, ते आंधरेरी दिहाड़ी, तै बिदलार ते काले बिदलारा दिहाड़ी भोल्ही। तै क़िले बाले नगरां ते उच्चे गुम्मटां केरे खलाफ जंगरो नरशिंगो बज़ाने ते ललकारनेरी दिहाड़ी भोल्ही। यहोवा ज़ोते, अवं मैन्हन मुसीबती मां छ़डेलो, ते तैना कांना केरे ज़ेरे च़लेले, किजोकि तैनेईं यहोवारे खलाफ पाप कियोरोए; तैन केरो खून मित्तरो ज़ेरो बगेलो ते तैन केरू मास विष्ठारू ज़ेरू शारू गालू। यहोवारी क्रोधेरी दिहैड़ी मां, न त चाँदी तैन बच़ाली, ते न सोन्नू तैन बच़ालू; तै धेरतरे सारे लोकन घबरेइतां तैन केरो अन्त केरेलो।
हेरा, यहोवारी दिहाड़ी सरक ते क्रोधे ते बगैर दयाई सेइं एइतीए कि तै धेरती उज़ाड़े ते पापी लोकन तैस मरां नाश केरे।
ज़ैखन गबड़े शेइयोवं मोहर खोल्ली, त मीं हेरू, कि अक बड़ो भुंज़ल अव; ते दिहाड़ो कमलेरो ज़ेरो भोव, ते चाँदनी पूरी खूनेरी ज़ेरि भोइ। ते अम्बरेरे तारे धेरतली पुड़ां झ़ड़े ज़ेन्च़रे बड़े तूफाने सेइं फैगेरे बुट्टे मरां कच़्च़े फल झ़ड़तन।
एल्हेरेलेइ तै त तैसेरे दूत धेरती पुड़ शारे, तैए बड्डो अजगर, ई तैए ज़ै बड़े पेइले सप्पेरे रूपे मां बांदो भोवरो थियो, ज़ेसेरू नवं शैतान या दोष लानेबालोए। तैए आहे ज़ै दुनियारे लोकन धोखे देने लगोरोए।
"दिहाड़े चैंदनरी ते तारन मां निशान बांदे भोनेन ते धेरती पुड़ कौमन बड़ी तकलीफ पुज़नियें, किजोकि समुन्दरेरी लैहेरां केरि शौरी सेइं तैना डेरि गानेन। डर्रे मारे एजने बैली मुसीबतरे इंतज़ार केरते-केरते तैन केरे होश उड़ी गानेन, किजोकि अम्बरेरी सैरी शेक्ति हिल्लेली।
बस्सा, हर वक्त तियार राथ ते प्राथना केरते राथ, ताके तुस एन गल्लन करां ज़ैना भोने बैलिन बेंच़तां राथ, ते मैन्हेरे मट्ठे कां खड़े भोनेरे काबल भोथ।"
फिरी मीं नंव्वू अम्बर ते नंव्वी धरती लाही, किजोकि पेइलू अम्बर, ते पेइली धरती न थी राहोरी, ते समुन्दर भी न राव। फिरी मीं पवित्र नगर नंव्वू यरूशलेम सुर्गेरां परमेशरे करां एंइतू लाव, ते तैन तैस लैड़रू ज़ेरू थियूं, ज़ै अपने लाड़ेरे लेई तियार भोवरी भोए। फिरी मीं परमेशरेरे तखते मरां कोई उच्ची आवाज़ी सेइं इन ज़ोते शुनो, "अज़ेरां बाद परमेशर मैन्हन सेइं साथी रालो, ते तैसेरू घर तैन लोकन मां भोल्हु, ते तैना तैसेरे लोक भोल्हे, ते परमेशर एप्पू तैन, अपने लोकां केरे रूपे मां कबूल केरेलो ते तैना लोक तैस अपनो परमेशर कबूल केरेले। ते तै तैन लोकां केरे एछ़्छ़ी केरां सब ऐंखरू पुछ़ेलो; ते तैट्ठां पत्ती मौत न राली, ते न दुख, न मातम, न मुसीबत राली; पेइली गल्लां बीती जेई।"
ज़ै तखते पुड़ बिशोरो थियो तैने ज़ोवं, "कि तक, अवं सब किछ नंव्वू केरताईं।" फिरी तैने ज़ोवं, "कि लिख, किजोकि इना वचन विश्वासेरे काबल ते सच़्च़े आन।"