Fim do mundo
A Bíblia fala sobre o fim do mundo como evento certo e definitivo. Céus e terra passarão, mas as palavras de Jesus jamais passarão. A questão não é se, mas quando.
Os céus passarão
Os céus e a terra passarão, mas as palavras de Jesus permanecerão para sempre. O mundo presente é temporário.
Himmel un Ieed woaren vegonen, oba miene Wieed woaren nich vegonen.
Fuaz no de Triebsaul von jane Doag woat de Sonn vedunkelt woaren, un de Mon woat äaren Schien nich jäwen, un de Stierns woaren vom Himmel faulen, un de Himmels-Kjraften woaren jescheddat woaren.
Oba von däm Dach un von de Stund weet kjeena, uk nich de Enjel em Himmel, oba bloos mien Voda auleen.
Von däm Dach oba un de Stund weet kjeena, nich mol de Enjel em Himmel, uk nich de Sän, oba mau de Voda.
O dia do Senhor
O dia do Senhor virá como ladrão. Os céus passarão com grande estrondo, e os elementos se dissolverão no fogo.
Oba däm Harn sien Dach kjemt soo aus een Deef enne Nacht, wuarenn de Himmels vegonen woaren met een grootet Krachen, un de Elementen woaren von Hett schmelten, un de Ieed un de Woakjen doabowen woaren vebrennen.
De Himmels un de Ieed oba, dee nu sent, sent derch sien Wuat vewoat, toom Fia behoolen bat aum Jerechts-Dach un de Vedaumnis fa de gottloose Menschen.
Soo nu aul dise Dinja veschmelten sellen, waut fa Menschen sull jie dan sennen em heiljen Waundel un Jettlichkjeit, endäm jie erwoarten un spooden daut Komen von Gott sien Dach, en woonem de Himmels von Fia vegonen woaren un de Elementen woaren von Hett veschmelten?
Oba von de Tieden un Stunden, Breeda, hab jie nich needich, daut ekj junt schriew. Wiels jie selfst weeten jeneiw, daut däm Harn sien Dach soo kjemt aus een Deef enne Nacht. Wiels wan see woaren sajen: Fräd un Sechaheit! Dan kjemt een plazeljet Vedoawen äwa äant, jrod soo aus de Jeburts-Weedoag äwa eene schwangre Fru; un see woaren nich utkleiwen. Oba jie, Breeda, sent nich en Diestanis, daut junt de Dach aus een Deef jript. Wiels jie aula sent Kjinja vom Licht un Kjinja vom Dach. Wie sent nich von de Nacht, uk nich von de Diestanis.
Oba jie, Breeda, sent nich en Diestanis, daut junt de Dach aus een Deef jript. Wiels jie aula sent Kjinja vom Licht un Kjinja vom Dach. Wie sent nich von de Nacht, uk nich von de Diestanis. Doawäajen lot ons nich schlopen soo aus de äwaje, oba lot ons woaken un nichta sennen. Wiels dee doa schlopen, schlopen de Nacht, un dee doa bedrunken sent, bedrinkjen sikj de Nacht. Oba wie, dee wie vom Dach sent, lot ons nichta sennen, aunjetrocken met daut Brostschilt vom Gloowen un Leew un de Hopninj von de Radunk aus Schutzhelm. Wiels Gott haft ons nich toom Oaja bestemt, oba de Radunk to erlangen derch onsen Harn Jesus Christus,
Destruição e renovação
O Dia do Senhor trará juízo sobre os ímpios, mas também novos céus e nova terra onde habita a justiça.
Un ekj sach, aus et daut saste Säajel opmuak; un kjikj, doa wia een grootet Ieedbäben; un de Sonn wort schwoat, soo aus een Sak von Hoa, un de Mon wort soo aus Bloot; un de Stierns vom Himmel follen no de Ieed, soo aus een Fiejenboom siene onriepe Fiejen schmitt, wan dee jescheddat woat von eenem stoakjen Wint.
Un de groota Drachen wort rutjeschmäten, de oole Schlang, woona de Diewel un Soton jenant woat, woona de gaunze Welt vefieet; am wort oppe Ieed jeschmäten, un siene Enjel worden met am raufjeschmäten.
Un doa woaren Tieekjens passieren aun de Sonn un Mon un Stierns, un opp de Ieed woat de Velkja Angst sennen met Rotloosichkjeit von daut ruzhende Mäa un de Walen. Un de Menschen woaren veschmachten von Forcht un von Wachten fa de Dinja, dee opp dän Ieedboddem komen sellen; wiels uk de Himmels-Kjraften woaren jescheddat woaren.
Doawäajen woakt aule Tiet un bät, daut jie wirdich je-acht woaren, wajch to ranen von aul dit, daut doa passieren saul, un to stonen ver däm Menschensän.
Un ekj sach eenen nieen Himmel un eene niee Ieed; wiels de ieeschta Himmel un de ieeschte Ieed sent vegonen, un daut Mäa es nich mea. Un ekj, Johanes, sach de heilje Staut, daut niee Jerusalem, von Gott ut däm Himmel raufkomen, reedjemoakt aus eene Brut, utjestraumt fa äaren Maun. Un ekj hieed eene groote Stemm vom Himmel sajen: Kjikj, Gott siene Woninj es met de Menschen! Un Hee woat met äant wonen, un see woaren sien Volkj sennen, un Gott selfst met äant, woat äa Gott sennen. Un Gott woat aule Tronen von äare Uagen aufweschen, un de Doot woat nich mea sennen, uk nich Trua uk nich Hielen uk nich Weedoag woat mea sennen; wiels de väaje Dinja sent vegonen.
Un dee, waut opp däm Troon sett, säd: Kjikj, ekj moak aules nie. Un Hee sajcht to mie: Schriew: Wiels dise Wieed sent woarhauftich un tru.