Milagres de Jesus
Os Evangelhos registram dezenas de milagres realizados por Jesus — curas, ressurreições, domínio sobre a natureza e libertações. Cada milagre revelava sua divindade e compaixão.
Curas de cegos e surdos
Jesus devolveu a visão aos cegos e a audição aos surdos, manifestando seu poder sobre toda enfermidade e deficiência.
Jesus heelt twee blinje Mana
Un aus Jesus von doa wieda-jinkj, foljden Am twee Blinje, schrieejen un säden: Erboarm die äwa ons, Du David sien Sän! Aus Hee nu en daut Hus nenkjeem, kjeemen de Blinje no Am. Un Jesus säd to äant: Jleew jie, daut Ekj daut doonen kaun? See säden to Am: Jo, Har! Dan schieed Hee äare Uagen aun un säd: Junt saul daut soo woaren aus jun Gloowen es. Un äare Uagen worden opjemoakt. Un Jesus jeboot äant strenj un säd: Seet, daut et kjeena woat enwoaren. Oba see jinjen rut un muaken Am en daut gaunze Launt bekaunt.
Jesus heelt twee Blinje
Un aus see von Jericho rutjinjen, foljd Am eene groote Volkjshäad. Un kjikj, twee Blinje sauten aum Wajch; aus see hieeden, daut Jesus vebie-jinkj, schrieejen see un säden: Erboarm die äwa ons, Har, du David sien Sän! Oba de Volkjshäad beschwicht äant, daut see sullen stell sennen. Oba see schrieejen bloos soo väl dolla un säden: Har, du David sien Sän, erboarm Die äwa ons! Un Jesus stunt stell, roopt äant un säd: Waut well jie haben, daut Ekj junt doonen saul? See säden to Am: Har, daut onse Uagen opjemoakt woaren. Un Jesus jaumad daut äwa äant, schieed äare Uagen aun, un fuaz worden äare Uagen wada seenent, un see foljden Am.
Jesus heelt dän Blinjen en Betsaida
Un Hee kjemt no Betsaida; un see brinjen eenen Blinjen no Am un prachren Am, daut Hee am aunschieed. Un Hee foot dän Blinjen aun de Haunt un leid am utem Darp rut, spieech en siene Uagen un läd siene Henj opp am un fruach am, auf hee waut seenen kunn. Un hee kjikjt opp un säd: Ekj see Menschen, soo aus wan ekj Beem see, romgonen. Dan läd Hee siene Henj noch eenmol opp siene Uagen un leet am oppkjikjen. Un hee wort wada häajestalt un hee sach aules kloa. Un Hee schekjt am no sien Hus un säd: Go nich en daut Darp nenn, un saj daut kjeenem em Darp.
Jesus heelt eenen Doof-Stommen
Un Hee veleet de Jrensen von Tierus un Sidon wada un kjeem aun daut galiläische Mäa, medden derch de Omjäajenden von de Tieen-Städa. Un see brochten eenen Doofen no Am, dee schwoa räden kunn un prachaden Am, daut Hee am de Haunt opplajen sull. Un Hee neem am von de Volkjshäad oppoat un läd siene Finjasch en siene Uaren un spieech un tukst am aun de Tung, un kjikjt nopp nom Himmel, un Hee seft un säd to am: Hefata! Daut meent: Moak die op! Un fuaz worden siene Uaren opjemoakt, un de Baunt von siene Tung wort jeleest, un hee räd krakjt. Un Hee jeboot äant, daut see daut to kjeenem sajen sullen; oba je mea Hee äant daut jeboot, soo väl mea muaken see daut bekaunt. Un see staunden äwa aule Moten un säden: Hee haft aules goot jemoakt; Hee moakt de Doofe hieren un de Stomme räden.
Jesus heelt dän Blinjen Bartimäus
Un see kjeemen no Jericho. Un aus Hee ut Jericho rutjinkj met siene Jinja un eene groote Volkjshäad, saut de blinja Bartimäus, däm Timäus sien Sän, aum Wajch un prachad. Un aus hee hieed, daut et Jesus von Nazaret wia, funk hee aun to schrieen un to sajen: Jesus, Du David sien Sän, erboarm Die äwa mie! Un väle beschwichten am, daut hee sull stell sennen. Hee oba schrieech noch väl mea: Du David sien Sän, erboarm Die äwa mie! Un Jesus stunt stell un leet am roopen. Un see roopten dän Blinjen un säden to am: Sie jetroost, sto opp, Hee roopt die! Un hee schmeet sien Kjleet von sikj, stunt opp un kjeem no Jesus. Un Jesus auntwuad un säd to am: Waut west du, daut Ekj die doonen saul? De Blinja säd to Am: Rabbuni, daut ekj seenent woa. Un Jesus säd to am: Go han! Dien Gloowen haft die jeheelt. Un fuaz wort hee seenent un foljd Jesus no oppem Wajch.
Jesus heelt eenen blinjen Pracha
Un daut passieed, aus Hee sikj Jericho nodad, saut een jewessa Blinja aum Wajch un prachad. Un aus hee daut Volkj hieed vebie-gonen, fruach hee, waut daut wia. Dan säden see am, daut Jesus von Nazaret vebie-jinkj. Un hee roopt ut un säd: Jesus, du David sien Sän, erboarm Die äwa mie! Un dee doa veropp-jinjen, bedreiwden am, daut hee sull stell-sennen. Hee oba schrieech noch väl dolla: David sien Sän, erboarm Die äwa mie! Un Jesus stunt stell un befool, dän no Am to brinjen; aus dee oba dichtbie kjeem, fruach Hee am un säd: Waut west du, daut Ekj die doonen saul? Hee säd: Har, daut ekj wada seenen kaun! Un Jesus säd to am: See wada! Dien Gloowen haft die jeheelt. Un hee kunn fuaz seenen un foljd Am no un veharlicht Gott, un aul daut Volkj, waut daut sach, lowd Gott.
Jesus heelt eenen Blint-Jebuarnen
Un aus Hee vebie-jinkj, sach Hee eenen Mensch, dee blint wia von Jeburt aun. Un siene Jinja fruagen Am un säden: Rabbi, wäa haft jesindicht, disa ooda siene Elren, daut hee blint jebuaren es? Jesus auntwuad: Nich disa haft jesindicht uk nich siene Elren; oba daut Gott siene Woakjen aun am sullen openboat woaren. Ekj mott de Woakjen von däm wirkjen, dee Mie jeschekjt haft, soolang aus daut Dach es; doa kjemt de Nacht, wan kjeena wirkjen kaun. Soolang aus Ekj en de Welt sie, sie Ekj daut Licht fa de Welt. Aus Hee dit jesajcht haud, spieech Hee opp de Ieed un muak een Blott von daut Kjwiel un schmäad daut Blott opp däm Blinjen siene Uagen un säd to am: Go han, un wausch die em Siloa Wota (daut meent äwasat: Jeschekjt). Dan jinkj hee han un wosch sikj un kjeem seenent.
Curas de paralíticos e enfermos
Paralíticos caminharam, leprosos ficaram limpos e todo tipo de doença foi curada pelo toque e pela palavra de Jesus.
Un kjikj, een Leprakranka kjeem, bäd Am aun un säd: Har, wan Du west, kaust Du mie reinjen. Un Jesus strakjt siene Haunt ut, schieed am aun un säd: Ekj well; sie jereinicht! Un fuaz wia hee von siene Leprakrankheit rein. Un Jesus säd to am: See doano, daut du dit kjeenem sajchst, oba go han, wies die däm Priesta un brinj daut Opfa, daut Moses befolen haft, to een Zeichnis fa äant.
Un kjikj, see brochten eenen Jelämden no Am, dee opp een Bad lach. Un aus Jesus äaren Gloowen sach, säd Hee to däm Jelämden: hab Moot, mien Sän, diene Sinden sent die vejäft. Un kjikj, atelje von de Schreftjelieede säden bie sikj selfst: Disa lastat. Un aus Jesus äare Jedanken sach, säd Hee: Wuarom denkj jie Beeset en june Hoaten? Waut es dan nu leichta to sajen: Die sent diene Sinden vejäft, ooda to sajen: Sto opp un go? Oba daut jie weeten, daut de Menschensän Vollmacht haft, oppe Ieed Sinden to vejäwen, (dan sajcht Hee to däm Jelämden): Sto opp, nemm dien Bad un go no dien Hus! Un hee stunt opp un jinkj no sien Hus.
Un kjikj, doa wia een Mensch, dee eene vedrieejde Haunt haud. Un see fruagen Am un säden: Es daut rajcht, aun de Sabaten to heelen? daut see Am vekloagen kunnen. Oba Hee säd to äant: Woon Mensch mank junt, dee een Schop haft, un wan daut aum Sabat en een Loch felt, wudd nich daut enpaken un doa ruthäwen? Wooväl bäta es nu een Mensch aus een Schop? Doawäajen es daut rajcht, aun de Sabaten Goodet to doonen. Dan säd Hee to däm Mensch: Strakj diene Haunt ut. Un hee strakjt dee ut, un dee wort jesunt soo aus de aundre.
Un Simon siene Schwieemutta lieech krank un haud Feeba. Un fuaz säden see Am daut von ar. Un Hee jinkj han un recht ar opp, wäarent Hee äare Haunt hilt; un daut Feeba veleet ar fuaz, un see bedeend äant.
Jesus heelt eenen Leprakranken
Un doa kjeem een Leprakranka no Am, prachad Am un kjneed sikj ver Am dol un säd: Wan Du west, kaust Du mie reinjen. Un Jesus erboarmd sikj äwa am, strakjt siene Haunt ut, schieed am aun un säd to am: Ekj well, sie jereinicht. Un wäarent Hee räd, veleet am de Leprakrankheit fuaz, un hee wia jereinicht.
Un see kjeemen no Am un brochten eenen Jelämden, dee von vea jedroacht wort. Un wiels see wäajen de Volkjshäad nich dichtbie Am komen kunnen, dakjten see, doa wua Hee wia, daut Dak op; un aus see daut opjebroaken hauden, leeten see daut Bad rauf, wua de Jelämda bowen lieech. Aus Jesus oba äaren Gloowen sach, säd Hee to däm Jelämden: Kjint, diene Sinden sent die vejäft. Atelje oba von de Schreftjelieede sauten doa un dochten en äare Hoaten: Woo rät disa soone Lastrungen? Wäa kaun Sinden vejäwen, buta Gott auleen? Un Jesus moakjt fuaz en sienem Jeist, daut see soo bie sikj dochten un säd to äant: Wuarom denkj jie soont en june Hoaten? Woont es leichta, to däm Jelämden to sajen: Diene Sinden sent die vejäft, ooda to sajen: Sto opp, nemm dien Bad un go? Oba daut jie weeten, daut de Menschensän Vollmacht haft, oppe Ieed Sinden to vejäwen, (sajcht Hee to däm Jelämden:) Ekj saj die, sto opp, nemm dien Bad un go no dien Hus. Un hee stunt fuaz opp, neem sien Bad un jinkj ver aulem rut, soo daut see staunden, lowden Gott un säden: Soont hab wie noch niemols jeseenen.
Een Maun met ne jelämde Haunt
Un Hee jinkj wada en de Synagoge nenn; un doa wia een Mensch, dee eene vedrieejde Haunt haud. Un see luaden opp Am, auf Hee am uk aum Sabat heelen wudd, om daut see Am vekloagen kunnen. Un Hee säd to däm Mensch, waut de vedrieejde Haunt haud: Sto opp un kom hia enne Medd. Un Hee säd to äant: Es daut erlaupt, aun de Sabaten Goodet to doonen ooda Beeset to doonen, daut Läwen to raden ooda doot to moaken? See oba wieren stell. Un wäarent hee opp äant romkjikjt met Oaja, betriept wäajen äare hoatnakje Hoaten, säd Hee to däm Mensch: Strakj diene Haunt ut! Un hee strakjt dee ut, un siene Haunt wort wada jesunt häajestalt soo aus de aundre.
Jesus heelt eenen Leprakranken
Un daut passieed, aus Hee en eene von de Städa wia, kjikj, doa wia een Maun voll Leprakrankheit. Aus dee Jesus sach, foll hee opp sien Jesecht un prachad Am un säd: Har, wan Du west, kaust Du mie reinjen. Un Hee strakjt siene Haunt ut, schieed am aun un säd: Ekj well, sie jereinicht! Un fuaz veleet am de Leprakrankheit.
Un kjikj, Mana brochten eenen Mensch opp een Bad, dee jelämt wia; un see vesochten am nenn to brinjen un ver Am han to lajen. Un aus see kjeenen Wajch fungen, wäajen de Volkjshäad, am nenn to brinjen, stieejen see opp daut Dak un leeten am derch de Paunen rauf met daut Bad, en de Medd, ver Jesus. Un aus Hee äaren Gloowen sach, säd Hee to am: Mensch, diene Sinden sent die vejäft. Un de Schreftjelieede un Farisäa fungen aun, doaräwa no to denkjen un säden: Wäa es disa, dee doa Lastrungen rät? Wäa kaun Sinden vejäwen, buta Gott auleen? Oba aus Jesus äare Jedanken moakjt, auntwuad Hee un säd to äant: Waut denkj jie en june Hoaten? Waut es leichta: To sajen: Die sent diene Sinden vejäft, ooda to sajen: Sto opp un go? Oba daut jie weeten, daut de Menschensän Vollmacht haft, oppe Ieed Sinden to vejäwen, (säd Hee to däm Jelämden:) Ekj saj die, sto opp, nemm dien Bad un go no dien Hus! Un fuaz stunt hee ver äant opp, neem daut opp, wuaropp hee jeläajen haud, jinkj no sien Hus un lowd Gott.
Jesus heelt aum Sabat
Un daut passieed aun eenem aundren Sabat, daut Hee en de Synagoge jinkj un lieed; un doa wia een Mensch, däm siene rajchte Haunt vedrieecht wia. Oba de Schreftjelieede un de Farisäa luaden doaropp, auf Hee aum Sabat heelen wudd, daut see eene Beschuldjunk jäajen Am fungen. Hee oba moakjt äare Jedanken un säd to däm Mensch, dee de vedrieejde Haunt haud: Sto opp un stal die enne Medd. Un hee stunt opp un stald sikj doahan. Dan säd Jesus to äant: Ekj froag junt: Es daut erlaupt, aun de Sabaten Goodet to doonen ooda Beeset to doonen, daut Läwen to raden ooda to vedoawen? Un wäarent Hee äant aula runtom aunkjikjt, säd Hee to däm Mensch: Strakj diene Haunt ut! Un hee deed daut, un siene Haunt wort wada jesunt, soo aus de aundre.
Een Offizia sien Gloowen
Un aus Hee aul siene Räd ver de Uaren von daut Volkj verecht haud, jinkj Hee en Kapernaum nenn. Un een jewessa Hauptmaun sien Kjnajcht, dän hee väl räakjend, wia krank un lach aum Stoawen. Aus hee von Jesus hieed, schekjt hee de Juden äare Eltestasch un prachad Am, daut Hee komen wudd un sienen Kjnajcht jesunt moaken. Un aus see no Jesus kjeemen, prachaden see Am iernstlich un säden: Hee es daut wieet, daut Du daut fa am deist; wiels hee leeft onse Nazion, un hee haft ons de Synagoge jebut. Dan jinkj Jesus met äant. Un aus Hee ieescht nich mea wietauf von daut Hus wia, schekjt de Hauptmaun Frind no Am un leet Am sajen: Har, bemieej Die nich; wiels ekj sie daut nich wieet, daut Du unja mien Dak kjemst. Doawäajens hilt ekj mie selfst nich fa wirdich, no Die to komen; oba saj bloos een Wuat, dan woat mien Kjnajcht jesunt woaren. Wiels ekj sie uk een Mensch, unja Vollmacht jestalt, un hab Soldoten unja mie; un ekj saj to disem: Go, un hee jeit; un toom aundren: Komm häa, un hee kjemt; un to mienem Kjnajcht: Doo dit, un hee deit daut. Aus Jesus daut hieed, wundad Hee sikj äwa am un dreid sikj om un säd to daut Volkj, daut Am nofoljd: Ekj saj junt: Selfst en Israel hab Ekj soonen grooten Gloowen nich jefungen. Un aus dee Jeschekjte trigj en daut Hus kjeemen, fungen see dän kranken Kjnajcht jesunt.
Un kjikj, doa wia eene Fru, dee aul achtieen Joa eenen Krankheits-Jeist haud, un see wia kromm un kunn sikj goanich opprechten. Oba aus Jesus ar sach, roopt Hee ar no sikj un säd to ar: Fru, du best jeleest von diene Krankheit. Un hee läd ar de Henj opp; un see recht sikj fuaz opp un lowd Gott.
Jesus heelt aum Sabat
Un daut passieed, aus Hee aum Sabat en daut Hus von eenem Väaschten von de Farisäa kjeem, toom Broot äten, daut see no Am opppausten. Un kjikj, doa wia een Mensch ver Am, dee wia wotasochtich. Un Jesus funk aun un säd to de Jesaz-Jelieede un Farisäa: Es daut erlaupt, aum Sabat to heelen? See oba wieren stell. Un Hee foot am aun un heeld am un leet am gonen.
Jesus heelt 10 leprakranke Mana
Un daut passieed, aus Hee no Jerusalem reisd, daut Hee medden derch Samaria un Galiläa jinkj. Un aus Hee en een jewesset Darp nenjinkj, bejäajenden Am tieen leprakranke Mana, dee von wietauf stunden un hoowen äare Stemm opp un säden: Jesus, Liera, hab Metleet met ons! Un aus Hee äant sach, säd Hee to äant: Got han un wiest junt de Priesta! Un daut passieed, wäarent see jinjen, worden see rein. Eena oba von äant, aus hee sach, daut hee wia jeheelt worden, kjeem trigj un lowd Gott met lude Stemm un foll opp sien Jesecht ver siene Feet un dankt Am; un hee wia een Samarita. Dan auntwuad Jesus un säd: Sent nich tieen rein jeworden? Wua sent oba de näajen? Haft sikj sest kjeena jefungen, dee trigj-kjeem un jeef Gott de Iea, aus mau dis Framda? Un Hee säd to am: Sto opp, un go han; dien Gloowen haft die jerat.
Jesus heelt eenen Kranken bie Betesda
No dit wia doa een Juden Fast; un Jesus jinkj nopp no Jerusalem. Doa es oba en Jerusalem bie de Schops-Puat een Wota, daut en hebräisch Betesda jenant woat, daut haft fief Veraundasch. Doa bennen lach eene groote Häad Kranke, Blinje, Lome un Vedrieejde, dee doa luaden, no een Bewäajen von daut Wota. Wiels een Enjel kjeem to jewesse Tieden en daut Wotaloch un bewäajd daut Wota; wäaemma dan daut ieeschte, no daut Bewäajen, en daut Wota stieech, wort jesunt, von wautemma hee fa eene Krankheit haud. Un doa wia een jewessa Mensch, dee aul acht-un-dartich Joa krank jewast wia. Aus Jesus dän doa ligjen sach un wist, daut hee aul lange Tiet soo jewast wia, sajcht Hee to am: West du jesunt woaren? De Kranka auntwuad Am: Har, ekj hab kjeen Mensch, dee mie en daut Wota brinjt, wan daut Wota bewäajcht worden es; un wäarent ekj kom, sticht een aundra ver mie nenn. Jesus sajcht to am: Sto opp, nemm dien Bad un go! Un fuaz wort de Maun jesunt un neem sien Bad un jinkj. Un deeselwja Dach wia de Sabat.
Jesus kjeem dan wada no Kana en Galiläa, wua Hee daut Wota to Wien jemoakt haud. Un doa wia een jewessa Kjennichs-Be-aumta, wäms Sän krank wia en Kapernaum. Aus disa hieed, daut Jesus von Judäa no Galiläa jekomen wia, jinkj hee no am un prachad Am, daut Hee mucht raufkomen un sienen Sän heelen, wiels hee wia aum Stoawen. Dan säd Jesus to am: Wan jie nich Tieekjens un Wunda seenen, woa jie nich jleewen. De Kjennichs-Be-aumta sajcht to Am: Har, komm rauf, ea mien Kjint stoaft. Jesus sajcht to am: Go han, dien Sän läft! Un de Mensch jleewd daut Wuat, daut Jesus to am säd, un jinkj han. Un wäarent hee raufjinkj, troffen siene Kjnajchts am un berechten am un säden: Dien Jung läft. Dan forscht hee äant ut, äwa woone Stund dee bäta jeworden wia. Un see säden to am: Jistren, om de säwende Stund, veleet am daut Feeba. Dan wist de Voda, daut et deeselwje Stund wia, en dee Jesus to am säd: Dien Sän läft; un hee jleewd met sien gaunzet Hus toop.
Dit wada wia een tweedet Wundatieekjen, daut Jesus deed, aus Hee von Judäa no Galiläa kjeem.
A mulher com fluxo de sangue
Uma mulher que sofria há doze anos tocou a orla do manto de Jesus e foi curada instantaneamente pela sua fé.
Un kjikj, eene Fru, dee aul twalw Joa eenen Blootfluss jehaut haud, kjeem von hinjen un schieed sien Kjleet aum Soom aun. Wiels see säd en sikj selfst: Wan ekj bloos sien Kjleet aunschieren kaun, woa ekj jeheelt woaren. Oba Jesus dreid sikj om un sach ar, un Hee säd: Sie jetroost, Dochta; dien Gloowen haft die jeheelt. Un de Fru wia von deeselwje Stund aun jeheelt.
Un doa wia eene Fru, dee aul twalw Joa eenen Blootfluss haud un haud väl jeläden von väle Doktasch, un haud aul äa Hab-un-goot vebrukt, onen daut ar daut jeholpen haud, oba wia leewa schlemma jeworden. Aus see von Jesus hieed, kjeem see en daut Volkj von hinjen un schieed sien Kjleet aun; wiels see säd: Wan ekj bloos sien Kjleet aunschieren kaun, dan woa ekj jesunt sennen. Un fuaz vedrieejd äare Bloot-Kjwal, un see moakjt aum Kjarpa, daut see von de Ploag jeheelt wia.
Un eene Fru, dee aul twalw Joa met eenem Blootfluss wia, dee aul äa Läwens-Meddel aun Doktasch vebrukt haud un kunn von kjeenem jeheelt woaren, kjeem von hinjen un schieed dän Soom von sien Kjleet aun; un fuaz bleef äa Blootfluss stonen. Un Jesus säd: Wäa haft Mie aunjeschieet? Wiels aula daut veluagen, säd Petrus un dee met am wieren: Liera, de Volkjshäaden drenjen un drekjen Die, un Du sajchst: Wäa haft Mie aunjeschieet? Oba Jesus säd: Mie haft irjentwäa aunjeschieet; wiels Ekj weet, daut Krauft von Mie rutjegonen es.
Aus oba de Fru sach, daut see nich onbemoakjt jebläwen wia, kjeem see met Zetren un foll ver Am dol un säd ver aul de Menschen, wäajen waut fa Uasoak see Am aunjeschieet haud un woo see fuaz wia jesunt jeworden. Hee oba säd to ar: Sie jetroost, Dochta, dien Gloowen haft die jeheelt; go han en Fräd!
Ressurreições
Jesus ressuscitou mortos — a filha de Jairo, o filho da viúva de Naim e Lázaro. Ele é Senhor sobre a morte.
De Dochta von däm Offizia un de kranke Fru
Wäarent Hee dise Dinja met äant räd, kjikj, doa kjeem een Äwaschta, dee foll ver Am dol un säd: Miene Dochta es jrod jestorwen; oba komm un laj diene Haunt opp ar, dan woat see läwen. Un Jesus stunt opp un foljd am, uk siene Jinja.
Un aus Jesus en däm Äwaschten sien Hus kjeem un de Fleetenspäla sach un de Menschen een Jetimmel muaken, säd Hee to äant: Got fuat! wiels daut Mejalkje es nich jestorwen, oba daut schlapt. Un see lachten Am ut. Oba aus de Volkjshäad rutjedräwen wia, jinkj Hee nenn, foot ar aun de Haunt, un daut Mejalkje stunt opp.
Un kjikj, doa kjeem eena von de Synagogen-Väastona, met Nomen Jairus, un aus hee Am sach, foll hee ver siene Feet un prachad Am sea un säd: Miene kjliene Dochta es aum Stoawen; ekj bedd Die, daut Du kjemst un lajchst ar de Henj opp, daut see jesunt woat un läwen kaun. Un Hee jinkj met am, un eene groote Volkjshäad foljd Am un drenjd Am.
Un Hee kjemt en daut Hus von däm Synagogen-Väastona un sitt een Jetimmel un dee doa roaden un lud hielden. Un aus Hee nenjekomen wia, säd Hee to äant: Wuarom moak jie een Jetimmel un roaren? Daut Kjint es nich jestorwen, oba schlapt. Un see lachten Am ut. Aus Hee oba aule rutjedräwen haud, nemt Hee dän Voda von daut Kjint un de Mutta un dee bie Am wieren un jeit doa nenn, wua daut Kjint lieech. Un Hee foot daut Kjint bie de Haunt un säd to ar: Talita kumi! Daut es äwasat: Mejalkje, Ekj saj die, sto opp! Un fuaz stunt daut Mejalkje opp un jinkj, wiels daut wia twalw Joa oolt. Un see staunden met een grootet Staunen.
Un de Har säd: Met wäm saul Ekj de Menschen von dise Jennerazion vejlikjen, un wäm sent see jlikj? See sent de Kjinja jlikj, dee oppem Moakjt setten un sikj eenaunda tooroopen un sajen: Wie haben junt de Fleet jespält, un jie haben nich jedaunzt; wie haben junt Kloagleeda jesungen, un jie haben nich jehielt. Wiels Johanes de Deepa es jekomen, dee eet kjeen Broot un drunk kjeenen Wien; dan saj jie: Hee haft eenen Diewel. De Menschensän es jekomen, dee at un drinkjt, un jie sajen: Kjikj, een Fräta un een Wiensupa, de Taks-Kollakjta un Sinda äa Frint! Un de Weisheit es jerajchtfoadicht worden von aul äare Kjinja.
Jesus bie Simon, dän Farisäa, em Hus
Dan velangd eena von de Farisäa, daut Hee met am äten sull. Un Hee jinkj nenn en daut Hus von däm Farisäa un sad sikj aum Desch. Un kjikj, eene Fru en de Staut, dee eene Sindarin wia; aus see enwort, daut Hee en daut Hus von däm Farisäa aum Desch saut, brocht see eene Alabasta-Buddel met Saulweelj.
Un kjikj, doa kjeem een Maun met Nomen Jairus, dee wia een Synagogen-Väastona, un hee foll Jesus ver de Feet un prachad Am, en sien Hus nenn to komen; wiels hee haud eene eensje Dochta, soo bie twalw Joa, un dise lieech aum Stoawen. Un aus Hee hanjinkj, drenjden Am de Volkjshäaden.
Aus Hee noch räd, kjeem eena von däm Synagogen-Väastona sien Hus un säd to am: Diene Dochta es jestorwen, bemieej dän Liera nich. Oba aus Jesus daut hieed, auntwuad Hee am un säd: Fercht die nich; jleew bloos, un see woat jesunt woaren! Un aus Hee en daut Hus nenkjeem, leet Hee kjeenen met nengonen, buta Petrus un Jakobus un Johanes un dän Voda von daut Kjint un de Mutta. See hielden oba aula un jaumarieeden om ar. Hee oba säd: Hielt nich; see es nich jestorwen, oba see schlapt. Oba see lachten Am ut, wiels see wisten, daut see jestorwen wia. Hee oba schekjt äant aula rut, neem ar aun de Haunt, roopt un säd: Kjint, sto opp! Un äa Jeist kjeem trigj, un see stunt fuaz opp; un Hee befool, ar Äten to jäwen. Un äare Elren wieren buta sikj; Hee oba jeboot äant, kjeenem to sajen, waut passieet wia.
Lazarus stoaft
Doa wia oba eena krank, Lazarus von Betanien, en daut Darp von Maria un äare Sesta Marta. (Daut wia de Maria, dee dän Harn met Saulweelj jesaulft un siene Feet met äare Hoa jedrieecht haud; dee äa Brooda Lazarus wia krank.) Doawäajen schekjten de Sestren no Jesus un leeten Am sajen: Har, kjikj, dän Du leefst, dee es krank. Aus Jesus daut hieed, säd Hee: Dise Krankheit es nich toom Doot, oba fa Gott siene Harlichkjeit, daut Gott sien Sän doaderch veharlicht woat. Jesus oba leewd Marta un äare Sesta un Lazarus. Aus Hee nu hieed, daut hee krank wia, bleef Hee noch twee Doag opp de Städ, wua Hee wia.
No daut sajcht Hee to siene Jinja: Lot ons wada no Judäa gonen. De Jinja sajen to Am: Rabbi, jrod sochten de Juden Die to steenjen, un Du jeist wada doahan? Jesus auntwuad: Haft de Dach nich twalw Stunden? Wäa äwadach jeit, stat sikj nich, wiels hee daut Licht von dise Welt sitt. Wäa oba enne Nacht jeit, stat sikj, wiels daut Licht nich en am es.
Dit säd Hee, un doaropp säd Hee to äant: Ons Frint Lazarus schlapt; oba Ekj go han, om am opp to wakjen. Dan säden siene Jinja: Har, es hee enjeschlopen, dan woat hee jesunt woaren. Jesus oba haud von sienem Doot jerät; see oba meenden, Hee räd von daut Reiwen em Schlop. Dan säd Jesus äant daut frie rut: Lazarus es jestorwen;
Domínio sobre a natureza
Jesus acalmou a tempestade, andou sobre as águas e multiplicou pães. A natureza obedece à voz do seu Criador.
Jesus stelt dän Storm
Un aus Hee en daut Schepp nenjestäajen wia, foljden siene Jinja Am no. Un kjikj, een jewaultja Storm kjeem oppem Mäa opp, soo daut de Walen daut Schepp bedakjten, oba Hee schleep. Un siene Jinja kjeemen no Am un wuaken Am opp un säden: Har, rad ons, wie komen om! Un Hee säd to äant: Wuarom sent jie soo voll Forcht, Oo jie Kjliengloowsche? Dan stunt Hee opp un beschwicht de Wind un daut Mäa; un daut wort sea stell. Un de Menschen vewundaden sikj un säden: Waut es daut fa eena, daut Am soogoa de Wind un daut Mäa jehorchen?
Un aus daut Owent jeworden wia, kjeemen siene Jinja no Am un säden: Dise Städ hia es onbewont, un de Tiet es aul vegonen; entlot de Volkjshäad, daut see en de Darpa gonen un sikj Äten kjeepen. Oba Jesus säd to äant: See haben daut nich needich, wajch to gonen; jäft jie äant to äten. See säden to Am: Wie haben hia sest nuscht aus mau fief Brood un twee Fesch. Un Hee säd: Brinjt Mie dee häa! Un Hee befool de Volkjshäaden sikj opp daut Graus dol to saten un neem de fief Brood un de twee Fesch, kjikjt nopp no däm Himmel un dankt, bruak de Brood un jeef de Jinja dee, un de Jinja jeewen dee de Volkjshäaden. Un see eeten aula un worden saut; un see lausen toop, waut doa von Brocken äwableef, twalw Kjarw voll. Un dee doa jejäten hauden, wieren bie fief-dusent Mana, onen Frues un Kjinja.
Oba en de vieede Nachtwoak kjeem Jesus no äant un jinkj oppem Mäa.
Jesus jeft de Menschen to äten
Dan roopt Jesus siene Jinja no sikj un säd: Mie jaumat daut äwa de Volkjshäad, wiels see sent hia nu aul dree Doag bie Mie jewast un haben nuscht to äten; un Ekj well äant nich hungrich wajchschekjen, daut see nich opp däm Wajch veschmachten. Un siene Jinja säden to Am: Wua kjenn wie hia en de Wiltnis soo väl Broot häakjrieen, om soone groote Volkjshäad saut to moaken? Un Jesus säd to äant: Woo väl Brood hab jie? See säden: Säwen un een poa Feschkjes. Un Hee befool daut Volkj, sikj opp de Ieed dol to saten. Un hee neem de säwen Brood un de Fesch, dankt, bruak un jeef dee no siene Jinja un de Jinja no de Volkjshäad. Un see eeten aula un worden saut un lausen toop, waut von Brocken äwableef, säwen Kjarw voll. Dee doa jejäten hauden, wieren vea dusent Mana, onen Frues un Kjinja.
Wäa tolt Tempeltaks
Aus see no Kapernaum kjeemen, kjeemen de Tempeltaks-Kollakjta no Petrus un säden: Betolt jun Liera nich dän Tempeltaks? Hee säd: Jo. Un aus hee en daut Hus nenkjeem, kjeem Jesus am veropp un säd: Waut denkjst du, Simon? Von wäm nämen de Kjennichs von de Ieed äaren Zoll ooda Taks? Von äare Kjinja ooda von de Framde? Petrus säd to Am: Von de Framde. Dan säd Jesus to am: Dan sent de Kjinja frie. Oba, om daut wie äant nich oajren, go no daut Mäa un schmiet eene Angel un nemm dän ieeschten Fesch, waut rutkjemt, un wan du sien Mul opmoakst, woascht du een Jeltstekj finjen; daut nemm un jeff äant fa Mie un die.
Jesus flieekjt eenen Fiejenboom
Aus Hee tiedich Zemorjes trigj no de Staut kjeem, hungad Am. Un aus Hee eenen Fiejenboom aum Wajch sach, jinkj Hee no däm un funk nuscht aus bloos Bläda doaraun. Un Hee säd to däm: Niemols mea saul von die Frucht waussen en Eewichkjeit! Un fuaz vedrieejd de Fiejenboom. Aus de Jinja daut sagen, vewundaden see sikj un säden: Woo es de Fiejenboom soo fuaz vedrieecht? Jesus auntwuad un säd to äant: Ekj saj junt woarhauftich: Wan jie Gloowen haben un nich twiewlen, dan woa jie nich bloos soont doonen, aus met däm Fiejenboom, oba, wan jie to disem Boajch sajen: Häw die opp un schmiet die en daut Mäa! soo woat daut woaren. Un aules, wua jie em Jebäd no froagen, wan jie jleewen, woa jie kjrieen.
Doa kjeem een stoakja Wintstorm opp, un de Walen schluagen en daut Schepp nenn, soo daut et aul feld. Un Hee wia em Hinjadeel un schleep opp een Kjessen; un see wuaken Am opp un säden to Am: Meista, sorcht Die daut nich, daut wie omkomen? Un Hee wuak opp, bedreiwd dän Wint un säd to daut Mäa: Sie stell un vestomm! Dan läd de Wint sikj, un daut wort sea stell. Un Hee säd to äant: Wuarom sent jie soo forchtsom? Woo hab jie kjeenen Gloowen? Un see ferchten sikj met groote Forcht un säden unjarenaunda. Wäa dan es disa, daut Am soogoa de Wint un daut Mäa jehorchen?
Un aus daut nu oba aul lot jeworden wia, kjeemen siene Jinja no Am un säden: De Städ es eensom, un de Tiet es aul lot jeworden; lot äant gonen, daut see hangonen runtom en daut Launt un Darpa un sikj Broot kjeepen, wiel see haben nuscht to äten. Hee oba auntwuad un säd to äant: Jäft jie äant to äten. Un see säden to Am: Sell wie hangonen un fa twee-hundat Denarius Broot kjeepen un äant to äten jäwen? Hee oba säd to äant: Wooväl Brood hab jie? Got han un seet no! Un aus see daut wisten, säden see: Fief, un twee Fesch. Un Hee befool äant, daut see sikj aula sullen dolsaten, en Gruppen, opp daut jreene Graus. Un see saden sikj en Gruppen dol, bie de hundat un bie de feftich. Un Hee neem de fief Brood un de twee Fesch, kjikjt nopp nom Himmel, säajend un bruak de Brood un jeef dee siene Jinja, daut see äant dee väaläden; uk de twee Fesch vedeeld Hee mank äant aula. Un see eeten aula un worden saut. Un see hoowen opp twalw Kjarw voll von Brocken un von de Fesch. Un dee doa von de Brood jejäten hauden, wieren soo bie fief-dusent Mana.
Un Hee sach äant Noot lieden biem Roodlen, wiels de Wint wia äant jäajenaun. Un om de vieede Nachtwoak kjemt Hee no äant un jeit oppem Mäa, un Hee wull bie äant vebiegonen. Oba aus see Am sagen oppem Mäa gonen, dochten see, Hee wia een Jespanst, un schrieejen opp; wiels see sagen Am aula un wieren ve-enjst. Oba Hee räd fuaz met äant un säd: Habt Moot, dit sie Ekj, fercht junt nich! Un Hee stieech bie äant en daut Schepp nenn, un de Wint läd sikj. Un see staunden sea bie sikj selfst äwa aule Moten un vewundaden sikj.
Jesus jeft 4,000 to äten
En dee Doag, aus sea väl Volkj doa wia un see nuscht to äten hauden, roopt Jesus siene Jinja no sikj un säd to äant: Mie jaumat daut äwa de Volkjshäad, wiels see sent hia aul dree Doag bie Mie un haben nuscht to äten. Un wan Ekj dee onen jejäten wudd no äa Hus gonen loten, dan wudden see oppem Wajch veschmachten, wiels eenje von äant sent von wietauf jekomen. Un siene Jinja auntwuaden Am: Wuahäa wudd eena dise hia en de Wiltnis met Broot saut moaken? Un Hee fruach äant: Woo väl Brood hab jie? See säden: Säwen. Un Hee befool daut Volkj, sikj opp de Ieed dol to saten; un Hee neem de säwen Brood, dankt, bruak dee un jeef siene Jinja dee, daut see dee väaläden; un see läden daut Volkj dee väa. Un see hauden uk een poa kjliene Fesch. Un aus Hee dee jesäajent haud, befool Hee dee uk väa to lajen. Un see eeten un worden saut un hoowen de äwajebläwne Brocken opp, säwen Kjarw voll. Un dee doa jejäten hauden, wieren bie vea-dusent; un Hee leet äant gonen.
Jesus veflucht eenen Fiejenboom
Un aum näakjsten Dach, aus see von Betanien jegonen wieren, hungad Am. Un Hee sach von wietauf eenen Fiejenboom, dee Bläda haud; doa jinkj Hee han, to seenen, auf Hee waut aun däm funk. Un aus Hee no däm kjeem, funk Hee sest nuscht aus Bläda; wiels daut wia nich de Fiejen äare Tiet. Un Jesus auntwuad un säd to däm: Niemols mea saul wäa von die Frucht äten! Un siene Jinja hieeden daut.
De Lia aum Fiejenboom
Un aus see zemorjes vebie kjeemen, sagen see dän Fiejenboom, von en de Wartlen vedrieecht. Un Petrus docht doa aun un säd to Am: Rabbi, kjikj, de Fiejenboom, dän Du veflucht hast, es vedrieecht. Un Jesus auntwuad un säd to äant: Habt Gloowen aun Gott! Ekj saj junt woarhauftich: Wäaemma to disem Boajch sajen wudd: Häw die opp un schmiet die en daut Mäa, un twiewelt nich en sien Hoat, oba jleeft, daut, waut hee sajcht, passieren woat, dan woat am daut woaren, wautemma hee sajcht. Doawäajen saj Ekj junt: Aules, wua jie em Jebäd no froagen, jleeft, daut jie daut kjrieen, un daut woat junt woaren. Un wan jie stonen un bäden, vejäft, wan jie waut jäajen irjentwäm haben, daut uk jun Voda em Himmel junt june Fäla vejeft.
Jesus roopt siene Jinja
Un daut passieed, aus de Volkjshäad sikj rom Am drenjd, Gott sien Wuat to hieren, daut Hee aum See Genezaret stunt. Un Hee sach twee Schäp aum See stonen; de Fescha oba wieren rutjestäajen un woschen äare Nats. Un Hee stieech en eent von de Schäp, daut Simon sient wia un fruach am, no een bät vom Launt auf to foaren. Un Hee sad sikj dol un lieed de Volkjshäaden von utem Schepp. Un aus Hee oppjehieet haud met räden, säd Hee to Simon: Foa nopp, wua daut deep es, un lot june Nats rauf to eenem Fank. Un Simon auntwuad un säd to Am: Liera, wie haben de gaunze Nacht derch jeoabeit un haben nuscht jefangen; oba opp dien Wuat well ekj daut Nat raufloten. Un aus see daut jedonen hauden, omschlooten see eene groote Häad Fesch, un äa Nat vereet. Dan wongen see äare Poatna, dee en daut aundre Schepp wieren, daut see kjeemen un äant holpen; un dee kjeemen, un see felden beid Schäp, soo daut dee sunken. Aus oba Simon Petrus daut sach, foll hee ver Jesus siene Kjneeen un säd: Har, go von mie wajch! Wiels ekj sie een sindja Mensch. Wiels am wia een Schrakjen aunjekomen un aul dee, dee bie am wieren, wäajens dän Feschfank, waut see jedonen hauden; un jrod soo uk Jakobus un Johanes, Zebedäus siene Säns, Simon siene Poatna. Un Jesus säd to Simon: Fercht die nich; von nu aun woascht du Menschen fangen. Un see brochten äare Schäp nom Launt un veleeten aules un foljden Am.
Jesus stelt dän Storm
Un daut passieed aun eent von de Doag, daut Hee en een Schepp stieech met siene Jinja; un Hee säd to äant: Lot ons äwafoaren no de aundre Sied See. Un see fuaren auf. Un wäarent see säajelden, schleep Hee en. Dan kjeem een Wintstorm opp dän See, un daut Schepp feld met Wota, un see wieren enne Jefoa. Un see kjeemen un wuaken Am opp un säden: Liera, Liera, wie komen om! Dan stunt Hee opp un beschwicht dän Wint un de Wota-Walen; un dee läden sikj, un daut wort ruich. Hee oba säd to äant: Wua es jun Gloowen? See ferchten sikj oba un wundaden sikj un säden unjarenaunda: Wäa dan es disa, daut Hee dän Wint un daut Wota jebitt, un dee jehorchen Am?
Jesus stelt dän Storm
Un daut passieed aun eent von de Doag, daut Hee en een Schepp stieech met siene Jinja; un Hee säd to äant: Lot ons äwafoaren no de aundre Sied See. Un see fuaren auf. Un wäarent see säajelden, schleep Hee en. Dan kjeem een Wintstorm opp dän See, un daut Schepp feld met Wota, un see wieren enne Jefoa. Un see kjeemen un wuaken Am opp un säden: Liera, Liera, wie komen om! Dan stunt Hee opp un beschwicht dän Wint un de Wota-Walen; un dee läden sikj, un daut wort ruich. Hee oba säd to äant: Wua es jun Gloowen? See ferchten sikj oba un wundaden sikj un säden unjarenaunda: Wäa dan es disa, daut Hee dän Wint un daut Wota jebitt, un dee jehorchen Am?
Een besätna Maun woat jeheelt
Un see launden aum Launt von de Gadarena, waut Galiläa jäajenäwa es.
Oba de Dach funk aun sikj to lajen, un de Twalw kjeemen un säden to Am: Lot de Volkjshäad gonen, daut see no de Darpa runtom un oppet Launt gonen, daut see loagren un Äten finjen; wiels wie sent hia en eene Wieste. Oba Hee säd to äant: Jäft jie äant to äten. See säden: Wie haben hia nich mea aus fief Brood un twee Fesch; buta wie sellen hangonen un fa dit gaunze Volkj Äten kjeepen. Wiels daut wieren bie fief-dusent Maun. Hee säd oba to siene Jinja: Lot äant en Gruppen von feftich sikj dolsaten. Un see deeden daut soo un leeten dee aula dolsaten. Un Hee neem de fief Brood un de twee Fesch un kjikjt nopp nom Himmel, säajend dee, bruak un jeef dee no de Jinja, daut see de Volkjshäad dee väaläden. Un see eeten un worden aula saut; un doa wort oppjehowen, waut äant von de Brocken äwableef, twalw Kjarw voll.
De Kjast en Kana
Un aum dredden Dach wia eene Kjast en Kana von Galiläa; un Jesus siene Mutta wia doa. Un uk Jesus un siene Jinja wieren to de Kjast enjelot. Un aus daut aun Wien fäld, sajcht Jesus siene Mutta to Am: See haben nich Wien. Jesus sajcht to ar: Fru, waut hab Ekj met die to doonen? Miene Stund es noch nich jekomen. Siene Mutta sajcht to de Deena: Doot aules, waut Hee junt sajcht. Un doa wieren sas steenane Wotakrucken, no de Juden äare Reinjungs-Wies, un en jieda eene kunnen twee ooda dree Faut voll nenn. Jesus sajcht to äant: Felt de Wotakrucken voll Wota. Un see felden dee bat bowen voll. Un Hee sajcht to äant: Schapt nu un brinjt daut däm Kjäakjenmeista. Un see brochten am daut. Aus de Kjäakjenmeista daut Wota jeschmakjt haud, daut nu Wien jeworden wia, un nich wist, wua dee häakjeem (oba de Deena, dee daut Wota jeschapt hauden, wisten daut), roopt de Kjäakjenmeista dän Briegaum un sajcht to am: Aulemaun sat toom Aunfank dän gooden Wien väa, un wan see ieescht bedrunken jeworden sent, dan dän Jerinjeren. Oba du hast dän Basten bat nu behoolen. Disen Aunfank von Wundatieekjens deed Jesus en Kana von Galiläa un openboad siene Harlichkjeit; un siene Jinja jleewden aun Am.
Dit oba säd Hee, am to proowen; wiels Hee wist, waut Hee doonen wull. Filippus auntwuad Am: Twee-hundat Denarius Broot rieekjen nich too fa äant, daut een jiedra von äant uk mau een bät nemt. Dan sajcht eena von siene Jinja, Andreas, Simon Petrus sien Brooda, to Am: Hia es een Jung, dee haft fief Joaschtbrood un twee Fesch. Oba waut es daut, mank soo väle? Jesus oba säd: Moakt, daut de Menschen sikj dolsaten; doa wia oba väl Graus opp de Städ. Dan saden sikj de Mana dol, soo bie fief-dusent. Un Jesus neem de Brood, dankt un jeef de Jinja, de Jinja oba dee, dee sikj doljesat hauden; jrod soo uk von de Fesch, sooväl aus see wullen. Aus see oba saut wieren, sajcht Hee to siene Jinja: Saumelt de äwajebläwne Brocken toop, soo daut nuscht vekjemt. Dan saumelden see un felden twalw Kjarw met Brocken von de fief Joaschtbrood, dee deejanje äwajebläwen wieren, dee doa jejäten hauden.
Aus see onjefäa fiew-un-twintich ooda dartich Stadien jeroodelt hauden, seenen see Jesus oppem Mäa gonen un sikj nom Schepp nodren; un see ferchten sikj. Oba Hee sajcht to äant: Dit sie Ekj, fercht junt nich! Dan neemen see Am jieren en daut Schepp nenn, un fuaz wia daut Schepp aun daut Launt, wua see hanfuaren.
Jesus halpt de Jinja met Feschen
No dit openboad Jesus sikj to de Jinja wada aum Mäa von Tiberias. Hee openboad sikj oba soo: Doa wieren Simon Petrus un Tomas, jenant Didymus un Natanael von Kana en Galiläa un Zebedäus siene Säns un noch twee aundre von siene Jinja toop. Simon Petrus sajcht to äant: Ekj go feschen. See sajen to am: Dan go wie uk met die. See jinjen rut un stieejen fuaz en daut Schepp nenn; un en dise Nacht jreepen see nuscht. Aus daut oba aul zemorjes wort, stunt Jesus aum Straunt; oba de Jinja wisten daut nich, daut et Jesus wia. Jesus sajcht to äant: Kjinja, hab jie nuscht to äten? See auntwuaden Am: Nä. Hee oba säd to äant: Schmiet jun Nat aun de rajchte Sied vom Schepp rut, un jie woaren finjen. Dan schmeeten see daut rut un kunnen daut nich mea trakjen wäajens de groote Häad Fesch. Dan sajcht de Jinja, dän Jesus leewd, to Petrus: Daut es de Har! Simon Petrus, aus hee hieed, daut et de Har wia, neem sikj daut Bowakjleet om (wiels hee wia noaktich) un schmeet sikj en daut Mäa. De aundre Jinja kjeemen met daut Schepp, (wiels see wieren nich wietauf vom Launt, oba mau bie twee-hundat Ellen,) un trocken daut Nat met de Fesch. Aus see aun daut Launt rutstieejen, sagen see een Kolenfia jelajcht un Fesch doabowen un Broot. Jesus sajcht to äant: Brinjt von de Fesch häa, dee jie nu jejräpen haben! Dan stieech Simon Petrus nopp un schlapt daut Nat opp daut Launt, voll groote Fesch, hundat-dree-un-feftich; un wan daut uk soo väl wieren, vereet daut Nat nich.
Libertações
Jesus expulsou demônios com autoridade. Os espíritos impuros não resistiam à sua palavra e saíam imediatamente.
Een reemischa Offizia sien Gloowen
Aus Jesus en Kapernaum nenkjeem, kjeem een Hauptmaun no Am, dee prachad Am un säd: Har, mien Kjnajcht licht tus jelämt un sea jekjwält. Un Jesus säd to am: Ekj well komen un am heelen. De Hauptmaun auntwuad un säd: Har, ekj sie daut nich wieet, daut Du unja mien Dak kjemst; oba saj bloos een Wuat, dan woat mien Kjnajcht jesunt woaren. Wiels ekj sie uk een Mensch, unja Autorität jestalt, un hab Soldoten unja mie; un ekj saj to disem: Go, un hee jeit; un toom aundren: Komm häa, un hee kjemt; un to mienem Kjnajcht: Doo dit, un hee deit daut. Aus Jesus daut hieed, wundad Hee sikj un säd to dee, dee Am nofoljden: Ekj saj junt woarhauftich: Soonen grooten Gloowen hab Ekj nichmol en Israel jefungen. Oba Ekj saj junt dit: Väle woaren vom Oosten un Wasten komen un met Abraham un Isaak un Jakob aum Desch setten em Himmelrikj; oba de Kjinja von daut Rikj woaren rutjeschmäten woaren en de butaschte Diestanis; doa woat daut Hielen un daut Tänen-Kjnirschen sennen. Un Jesus säd to däm Hauptmaun: Go, un daut woat die soo woaren aus du jejleeft hast. Un krakjt en deeselwje Stund wort sien Kjnajcht jesunt.
Jesus heelt twee besätne Mana
Un aus Hee no de aundre Sied kjeem en de Gergesena äa Launt, bejäajenden Am twee, von Diewels besäten, dee ut de Jräwa rutkjeemen un wieren sea jefäadlich, soo daut kjeena dän Wajch gonen kunn. Un kjikj, dee schrieejen: Waut hab wie met Die to doonen, Jesus, Du Gott sien Sän? Best Du jekomen, ons ver de Tiet to kjwälen? Doa wia oba wietauf von äant eene groote Häad Schwien, dee doa weiden. Un de Diewels prachaden Am un säden: Wan Du ons rutdrifst, dan erlaub ons en de Häad Schwien nenn to foaren. Un Hee säd to äant: Got! Un see kjeemen rut un fuaren en de Häad Schwien nenn. Un de gaunze Häad Schwien moaracht äwa dän Aufgrunt en daut Mäa nenn un kjeemen em Wota om. De Hoads oba kleiwden ut un jinjen en de Staut nenn un vetalden aules un waut met de Besätne passieet wia. Un kjikj, de gaunze Staut kjeem rut, Jesus to trafen. Un aus see Am sagen, prachaden see Am, äare Jäajent to veloten.
Jesus heelt eenen Stommen
Oba aus see rutjinjen, kjikj, dan brochten see eenen Mensch no Am, dee wia stomm un von eenem Diewel besäten. Un aus de Diewel rutjedräwen wia, räd de Stomma; un de Volkjshäaden vewundaden sikj un säden: Soowaut es en Israel noch niemols jeseenen worden.
Een jedeeldet Rikj kaun nich bestonen
Dan wort een Besätna no Am jebrocht, dee blint un stomm wia, un Hee heeld am, daut de Blinja un Stomma räden un uk seenen kunn.
Eene kanaanitische Fru äa Gloowen
Un Jesus jinkj von doa wajch un jinkj en de Jäajenden von Tierus un Sidon. Un kjikj, eene kanaanitische Fru kjeem von dee Jäajenden un schrieech no Am un säd: Erboarm Die äwa mie, Har, du David sien Sän! Miene Dochta es oajch besäten. Oba Hee auntwuad ar kjeen Wuat. Dan kjeemen siene Jinja, prachaden Am un säden: Lot ar gonen, wiels see schricht ons hinjaraun. Hee oba auntwuad un säd: Ekj sie nich jeschekjt, aus bloos no de veloarne Schop vom Hus Israel. See kjeem oba un foll ver Am dol un säd: Har, halp mie! Hee oba auntwuad un säd: Daut es nich goot, daut eena de Kjinja äa Broot nemt un schmitt daut ver de Hunjkjes. Oba see säd: Jo, Har, un doch äten de Hunjkjes de Kjreemels, waut von äare Haren äa Desch faulen. Dan auntwuad Jesus un säd to ar: Oo Fru, dien Gloowen es groot; die saul daut woaren, waut du velangst. Un äare Dochta wort en deeselwje Stund jesunt.
Jesus heelt eenen besätnen Jung
Un aus see nom Volkj kjeemen, kjeem een Maun no Am, kjneed sikj ver Am un säd: Har, erboarm Die äwa mienen Sän, wiels hee es monsochtich un mott jreslich lieden; wiels hee felt foaken en daut Fia un foaken en daut Wota. Un ekj brocht am no diene Jinja, oba see kunnen am nich heelen. Dan auntwuad Jesus un säd: Oo, onjleewje un vekjieede Jennerazion! Woo lang saul Ekj bie junt sennen? Woo lang saul Ekj junt noch vedroagen? Brinjt am häa no Mie! Un Jesus bedreiwd am, un de Diewel fua rut von am, un de Jung wia von deeselwje Stund aun jesunt.
Un doa wia en äare Synagoge een Mensch met eenem onreinen Jeist, dee schrieech un säd: Lot toch! Waut hab wie met Die to doonen, Jesus von Nazaret? Best Du jekomen, ons to vedoawen? Ekj weet, wäa Du best: Gott sien Heilja. Un Jesus bedreiwd am un säd: Sie stomm un foa ut am rut. Un de onreina Jeist kjwäld am un schrieech met lude Stemm un fua ut am rut.
Jesus heelt eenen Maun met beese Jeista
Un see kjeemen no de aundre Sied vom Mäa en de Jäajent von de Gadarena. Un aus Hee ut daut Schepp jestäajen wia, bejäajend Am fuaz ut de Jräwa een Mensch met eenem onreinen Jeist, dee siene Woninj en de Jräwa haud; un kjeena kunn am binjen, uk nich emol met Kjäden. Wiels hee wia aul foaken met Spaunsels un met Kjäden jebungen jewast, un de Kjäden wieren von am veräten worden un de Feetspaunsels vereef hee, un kjeena kunn am bandjen. Un hee wia aule Tiet, Nacht un Dach, opp de Boaj un en de Jräwa, schrieech un vewund sikj selfst met Steena. Aus hee oba Jesus von wietauf sach, rand hee un schmeet sikj ver Am dol, un met lude Stemm schrieech hee un säd: Waut hab ekj met Die to doonen, Jesus, du Sän vom aulahechsten Gott. Ekj beschwia Die bie Gott, kjwäl mie nich! Wiels Hee säd to am: Foa du rut, du onreina Jeist, ut däm Mensch! Un Hee fruach am: Waut es dien Nomen? Hee auntwuad un säd: Legion es mien Nomen, wiels wie sent väle. Un hee prachad Am sea, daut Hee äant nich ut de Jäajent rutschekjen wudd. Doa wia bie de Boaj eene groote Häad Schwien, dee grosden doa. Un aul de Diewels prachaden Am un säden: Schekj ons en de Schwien, daut wie kjennen en dee nenfoaren. Un Jesus erlaubd äant daut fuaz. Un dee onreine Jeista fuaren rut un fuaren en de Schwien nenn, un de Häad schmeet sikj vom Eewa rauf en daut Mäa nenn (daut wieren bie twee-dusent); un dee vesoopen em Mäa.
Un de Schwienshoad randen un säden daut en de Staut un oppem Launt. Un see jinjen rut, om to seenen, waut passieet wia.
Oba jie sajen: Wan een Mensch to däm Voda ooda to de Mutta sajcht: "Korban," (eene Opfagow es daut), wautemma die von mie togood komen sull; un soo lot jie am nuscht mea fa sienen Voda ooda siene Mutta doonen, un soo moak jie Gott sien Wuat to nuscht derch june Ordnunk, dee jie äwarieekjt haben; un väl soone änliche Dinja doo jie.
Waut een Mensch veonreinicht
Un Hee roopt aul daut Volkj no sikj un säd to äant: Horcht aula no Mie un moakjt! Doa es nuscht von buten, waut en dän Mensch nenjeit, daut am ve-onreinjen kaun; oba waut von am rutkjemt, daut es et, waut dän Mensch ve-onreinicht.
Eene griechische Fru äa Gloowen
Un Hee stunt opp von doa un jinkj en de Jrensen von Tierus un Sidon, un jinkj en een Hus un wull haben, daut et kjeena weeten sull un kunn doch nich vestoaken sennen. Wiels eene Fru haud von Am jehieet, wäms kjliene Dochta eenen onreinen Jeist haud, kjeem un foll ver siene Feet. De Fru wia oba eene griechische, ut Syro-Feenizien, von Jeburt; un see prachad Am, daut Hee dän Diewel von äare Dochta rutdriewen sull. Oba Jesus säd to ar: Lot de Kjinja ieescht saut woaren; wiels daut es nich goot, de Kjinja äa Broot to nämen un de Hunj daut väa to schmieten. See oba auntwuad un säd to Am: Jo, Har; oba soogoa de Hunjkjes unja däm Desch äten de Kjinja äare Kjreemels. Un Hee säd to ar: Wäajens dit Wuat haulwen go han; de Diewel es ut diene Dochta rutjefoaren. Un see jinkj han no äa Hus un funk, dän Diewel rutjefoaren un de Dochta oppem Bad ligjen.
Un eena utem Volkj auntwuad un säd: Meista, ekj hab mienen Sän no Die jebrocht, dee haft eenen stommen Jeist; un wua emma dee am tohoolen kjricht, schmitt dee am han, un hee schumt un kjnirscht siene Tänen un vewalkjt; un ekj säd to diene Jinja, daut see dän rutdriewen sullen, oba see kunnen daut nich. Oba Hee auntwuad äant un säd: Oo onjleewje Jennerazion, woo lang saul Ekj bie junt sennen? Woo lang saul Ekj junt noch vedroagen? Brinjt am häa no Mie! Un see brochten dän no Am. Un fuaz aus hee Am sach, schmeet de Jeist am han, un hee foll opp de Ieed, rold sikj un schumd. Un Hee fruach sienen Voda: Woo lang es daut aul soo met am jewast? Hee säd: Von Kjint aun; un dee haft am foaken en Fia un en Wota jeschmäten, om am om to brinjen; oba wan du irjentwaut kaust, dan erboarm die äwa ons un halp ons! Jesus oba säd to am: Wan du jleewen kaust. Aules es mäajlich däm, dee doa jleeft. Un fuaz schrieech daut Kjint sien Voda un säd met Tronen: Ekj jleew, Har; halp mienem Ongloowen! Oba aus Jesus daut Volkj sach toopranen, beschwicht Hee dän onreinen Jeist un säd to am: Du doofa un stomma Jeist, Ekj jebeed die, ut am rut to foaren un niemols mea en am nenn to foaren! Dan schrieech hee un vetekjt am sea un fua rut, un hee wort soo aus een Doodja, soo daut väle säden: Hee es jestorwen. Oba Jesus foot am aun de Haunt un recht am opp; un hee stunt opp.
Jesus heelt väl Menschen
Un Hee muak sikj opp ut de Synagoge un kjeem en daut Hus von Simon. Simon siene Schwieemutta wia met een stoakjet Feeba befollen, un see bedden Am fa ar. Un Hee kjeem no ar un bedreiwd daut Feeba, un daut veleet ar; see oba stunt fuaz opp un bedeend äant.
Un aus Hee aun daut Launt rutjestäajen wia, kjeem Am een jewessa Maun ut de Staut entjäajen, dee aul von lange Tiet häa Diewels haud un kjeene Kjleeda mea aunhaud un bleef en kjeen Hus, oba en de Jräwa. Aus hee oba Jesus sach, schrieech hee un foll ver Am dol un säd met lude Stemm: Waut hab ekj met Die to doonen, Jesus, du Sän vom Hechsten Gott? Ekj bedd Die, kjwäl mie nich! (Wiels Jesus haud dän onreinen Jeist jeboden, ut däm Maun rut to foaren; wiels dee haud am aul foaken aunjejräpen; un see hauden am met Kjäden jebungen un met Feetspaunsels bewoat; oba hee reet de Spaunsels entwei un wort vom Diewel en de Wiltnis nenjedräwen.) Un Jesus fruach am un säd: Waut es dien Nomen? Hee säd: Legion; wiels väle Diewels wieren en am nenjefoaren. Un see prachaden Am, daut Hee äant nich wudd jebeeden, en dän Aufgrunt nenn to foaren. Doa wia oba eene groote Häad Schwien, dee doa oppem Boajch grosden. Un see prachaden Am, daut Hee äant erlauben wudd, en dee nenn to foaren. Un Hee erlaubd äant daut. Dan fuaren de beese Jeista ut däm Mensch rut un fuaren en de Schwien; un de Häad moaracht äwa dän Eewa en dän See nenn un vesoop.
Un aus de Schwienshoad sagen, waut passieet wia, randen see wajch un säden daut en de Staut un oppem Launt. Dan jinjen see rut, om to seenen, waut passieet wia; un see kjeemen no Jesus un fungen dän Mensch, von däm de beese Jeista rutjefoaren wieren, jekjleet un veninftich, ver Jesus siene Feet setten; un see ferchten sikj.
Ekj saj junt oba en Woarheit; doa sent atelje von dee, dee hia stonen, dee dän Doot nich schmakjen woaren, bat see Gott sien Rikj seenen woaren.
Jesus siene Vewaundlunk
Un daut passieed, bie acht Doag no dise Räd, daut Hee Petrus un Johanes un Jakobus neem un opp dän Boajch stieech, toom bäden. Un wäarent Hee bäd, wort daut Jelot von sien Jesecht aundasch, un sien Kjleet wort strolent witt. Un kjikj, twee Mana räden met Am, daut wieren Moses un Elia; Dee erscheenen en Harlichkjeit un räden von däm Utgank, dän Hee en Jerusalem erfellen sull.
Oba Petrus un dee, dee met am wieren, wieren befollen vom Schlop. Aus see oba oppwuaken, sagen see siene Harlichkjeit un de twee Mana, dee bie Am stunden. Un daut passieed, aus dee von Am veleeten, säd Petrus to Jesus: Liera, daut es goot, daut wie hia sent; un lot ons dree Zelten moaken, eent fa die, eent fa Moses un eent fa Elia. Hee wist oba nich, waut hee säd.
Un kjikj, een Maun utem Volkj roopt un säd: Liera, ekj bedd Die, kjikj doch opp mienen Sän; wiels hee es mien eensja. Un kjikj, een Jeist pakt am, un onverhofs schricht hee, un dee ritt am han un häa, soo daut hee schumt, un met Mieej velat dee von am, wäarent dee am velazt. Un ekj hab diene Jinja jeprachat, daut see am rutdriewen sullen, un see kunnen nich. Dan auntwuad Jesus un säd: Oo onjleewje un vekjieede Jennerazion! Woo lang saul Ekj bie junt sennen un junt vedroagen? Brinj dienen Sän häa! Un wäarent dee noch no Am kjeem, reet de Diewel am un schmeet am han un häa. Oba Jesus bedreiwd dän onreinen Jeist un heeld dän Jung un jeef am trigj no sienem Voda.
Un see staunden aula äwa Gott siene harliche Macht. Aus see sikj oba aula wundaden äwa aules, waut Jesus deed, säd Hee to siene Jinja:
Jesus un Beelzebub
Un Hee dreef eenen Diewel rut, dee stomm wia. Daut passieed oba, aus de Diewel rutjefoaren wia, räd de Stomma; un de Volkjshäaden vewundaden sikj.
Un eena von äant schluach däm Huagenpriesta sien Kjnajcht un hakt am daut rajchte Ua auf. Dan auntwuad Jesus un säd: Lot daut soo wiet! Un Hee rieed daut Ua aun un heeld am.
Un aus Johanes siene Bootschofta wajchjegonen wieren, funk Hee aun to de Volkjshäaden to räden von Johanes: Waut sent jie rutjegonen en de Wiltnis to seenen? Een Schelprua, daut vom Wint jeschockelt woat? Ooda waut jinj jie rut to seenen? Eenen Mensch met wieekje Kjleeda aunjetrocken? Kjikj, dee en harliche Kjleeda un en Jemietlichkjeit läwen, sent en de kjennichliche Häwa. Ooda waut sent jie rutjegonen to seenen? Eenen Profeet? Jo, Ekj saj junt, un mea aus een Profeet. Dit es dee, von däm jeschräwen steit: "Kjikj, Ekj schekj mienen Enjel ver dien Aunjesecht, dee dienen Wajch ver Die reedmoaken woat".
Wiels Ekj saj junt: Unja dee, dee von Frues jebuaren sent, es kjeen jratra Profeet aus Johanes de Deepa; oba, de Kjlansta en Gott sien Rikj es jrata aus hee. Un aul daut Volkj, daut Am hieed, un de Taks-Kollakjta, jeewen Gott rajcht, wäarent see sikj deepen leeten met Johanes siene Doop. Oba de Farisäa un Jesaz-Jelieede ve-achten Gott sien Rot jäajen sikj selfst un leeten sikj nich von am deepen.