1 Wieda, miene Breeda, freit junt en däm Harn! Junt dautselwje to schriewen, es mie nich vedrisslich, oba junt moakt daut sechra. Flp 2:18; 4:4 2 Bewoat junt von de Hunj, bewoat junt von de beese Oabeida, bewoat junt von de Veschniedunk. Gal 5:12; Opb 22:15 3 Wiels wie sent de Beschniedunk, dee wie Gott em Jeist deenen* un ons en Christus Jesus riemen un nich opp daut Fleesch vetruen. Ree 2:29 4 Obzwoa uk ekj opp daut Fleesch vetruen kunn. Wan irjent een aundra denkjt, hee kunn opp daut Fleesch vetruen, ekj noch väl mea: 2Kor 11:18,22 5 Ekj wort aum achten Dach beschnäden un sie vom Jeschlajcht Israel, vom Staum Benjamin, een Hebräa von de Hebräa; no daut Jesaz een Farisäa; Apj 26:5; 2Tim 1:3 6 no däm Iewa een Jemeenten Vefolja; no de Jerajchtichkjeit, dee em Jesaz es, onstrof-falich. Apj 8:3

7 Oba woone Dinja fa mie Jewenst wieren, dise hab ekj om Christus sient-haulwen fa Velust jeräakjent. Mat 13:44-46 8 Jo, werkjlich, ekj räakjen uk aules fa Velust jäajen de Väatraflichkjeit von de Erkjantnis von Christus Jesus, mien Har, om wäms-haulwen ekj aules veloaren hab, un ekj acht daut fa Drakj, om daut ekj Christus jewenn 9 un en Am jefungen woa, daut nich ekj miene Jerajchtichkjeit hab, dee vom Jesaz es, oba dee, waut derch dän Gloowen aun Christus es, de Jerajchtichkjeit von Gott, derch dän Gloowen, Ree 3:22 10 om Am to erkjanen un de Krauft von sien Opparstonen un de Jemeenschoft von siene Lieden, wäarent ekj sienem Doot änlich woa, Ree 6:3-5; 8:17; Gal 6:17 11 auf ekj irjentwoo mucht komen to daut Opparstonen von de Doodje.

12 Nich, daut ekj daut aul erlangt hab ooda aul vollkomen sie; oba ekj joag daut no, auf ekj daut uk mucht jriepen, wuafäa uk ekj von Christus Jesus sie jejräpen worden. Apj 9:3-6; Kol 1:29; 1Tim 6:12 13 Breeda, ekj hool mie selfst nich doafäa, daut jejräpen to haben. Eent oba doo ekj: Ekj vejät de Dinja hinja mie un lang no dee, ver mie; Luk 9:62 14 ekj joag no daut Ziel, fa dän Pries von däm huagen Roop von Gott en Christus Jesus. 1Kor 9:24 15 Soo väle aus nu vollkomen sent, lot ons jrod soo jesonnen sennen; un sull irjentwäa aundasch jesonnen sennen, uk dit woat Gott junt openboaren. 16 Oba doch, bat wuarenn wie aul jekomen sent, lot ons en deeselwje Rajchtschnua waundlen, lot ons äwareen jesonnen sennen.

17 Siet miene Nofolja, Breeda, un kjikjt opp dee, dee soo waundlen, soo aus jie ons toom Väabilt haben. 1Kor 11:1 18 (Wiels väle waundlen, von woone ekj junt foaken jesajcht hab, oba nu saj ekj junt met Hielen, daut see de Fiend von Christus sien Kjriez sent; 1Kor 1:23; Gal 6:12 19 dee äa Enj daut Vedoawen es, äa Gott de Buck es un äare Iea en äare Schaund es, dee doa irdisch jesonnen sent.) Ree 16:18 20 Wiels ons Birjarajcht es em Himmel, von wuahäa wie uk no däm Rada*, däm Harn Jesus Christus, wachten, Efs 2:6; Kol 3:1; Tit 2:13; Heb 12:22 21 woona onsen läajen Kjarpa endren woat, daut dee met sienem harlichen Kjarpa änlich woat, no daut Wirkjen, wuamet Hee aules kaun sikj selfst unjadon moaken. 1Kor 15:49; 2Kor 5:1; 1Joh 3:2