A mulher sábia
A mulher sábia constrói sua casa sobre o fundamento do temor do Senhor. Sua sabedoria abençoa a família, a comunidade e as gerações futuras.
A sabedoria que edifica
A mulher sábia edifica sua casa. O temor do Senhor é o princípio da sabedoria e a instrução que conduz à honra.
1 [Sapiens mulier dificat domum suam ;insipiens exstructam quoque manibus destruet.
10 Principium sapienti timor Domini,et scientia sanctorum prudentia.
33 Timor Domini disciplina sapienti,et gloriam prcedit humilitas.]
5 Si quis autem vestrum indiget sapientia, postulet a Deo, qui dat omnibus affluenter, et non improperat : et dabitur ei.
11 Qurite Dominum, et virtutem ejus :qurite faciem ejus semper.
Virtude e excelência
A mulher virtuosa é coroada de força e dignidade. Ela abre a boca com sabedoria e a instrução da bondade está na sua língua.
10 [Mulierem fortem quis inveniet ?procul et de ultimis finibus pretium ejus.
25 Fortitudo et decor indumentum ejus,et ridebit in die novissimo.26 Os suum aperuit sapienti,et lex clementi in lingua ejus.
28 Surrexerunt filii ejus, et beatissimam prdicaverunt ;vir ejus, et laudavit eam.29 Mult fili congregaverunt divitias ;tu supergressa es universas.
30 Fallax gratia, et vana est pulchritudo :mulier timens Dominum, ipsa laudabitur.
4 Mulier diligens corona est viro suo ;et putredo in ossibus ejus, qu confusione res dignas gerit.
16 Mulier gratiosa inveniet gloriam,et robusti habebunt divitias.]
14 Domus et diviti dantur a parentibus ;a Domino autem proprie uxor prudens.
Exemplo e influência
A mulher sábia é exemplo de fé e bom testemunho. Suas atitudes inspiram e seu legado abençoa as gerações que virão.
3 anus similiter in habitu sancto, non criminatrices, non multo vino servientes, bene docentes : 4 ut prudentiam doceant adolescentulas, ut viros suos ament, filios suos diligant, 5 prudentes, castas, sobrias, domus curam habentes, benignas, subditas viris suis, ut non blasphemetur verbum Dei.
11 Mulieres similiter pudicas, non detrahentes, sobrias, fideles in omnibus.
1 Tunc simile erit regnum clorum decem virginibus : qu accipientes lampades suas exierunt obviam sponso et spons. 2 Quinque autem ex eis erant fatu, et quinque prudentes : 3 sed quinque fatu, acceptis lampadibus, non sumpserunt oleum secum : 4 prudentes vero acceperunt oleum in vasis suis cum lampadibus. 5 Moram autem faciente sponso, dormitaverunt omnes et dormierunt. 6 Media autem nocte clamor factus est : Ecce sponsus venit, exite obviam ei. 7 Tunc surrexerunt omnes virgines ill, et ornaverunt lampades suas. 8 Fatu autem sapientibus dixerunt : Date nobis de oleo vestro, quia lampades nostr extinguuntur. 9 Responderunt prudentes, dicentes : Ne forte non sufficiat nobis, et vobis, ite potius ad vendentes, et emite vobis. 10 Dum autem irent emere, venit sponsus : et qu parat erant, intraverunt cum eo ad nuptias, et clausa est janua. 11 Novissime vero veniunt et reliqu virgines, dicentes : Domine, domine, aperi nobis. 12 At ille respondens, ait : Amen dico vobis, nescio vos. 13 Vigilate itaque, quia nescitis diem, neque horam.