Não desista!

12 Ekj vesto soogoot jedeemooticht to sennen, soo aus uk Äwafluss to haben; en jiedat, un en aulem sie ekj belieet, soogoot saut to sennen, aus uk to hungren, soogoot Äwafluss to haben, aus uk Mangel to lieden. 13 Ekj kaun aules en Christus, dee mie stoakj moakt.

Läwen derch dän Gloowen

16 Doawäajen woa wie nich vezoagen; oba wan ons butalicha Mensch vejeit, soo woat doch dee ennalicha von Dach to Dach ernieet. 17 Wiels onse schwind-äwagonende, leichte Triebsaul, schauft een eewjet un äwatrafendet Jewicht von Harlichkjeit 18 fa ons, dee wie nich opp de Dinja kjikjen, waut to seenen sent, oba opp dee, waut nich to seenen sent; wiels dee, waut to seenen sent, sent tietlich; waut oba nich to seenen sent, sent eewich.

35 Schmiet jun Vetruen dan nich wajch, woont eene groote Beloonunk haft.

23 Lot ons daut Bekjantnis vonne Hopninj fausthoolen onen wanken; (wiels Hee es tru, dee daut vesproaken haft;) 24 un lot ons eena dän aundren achten, om ons to de Leew un to goode Woakjen to reizen, 25 nich onse Vesaumlunk veloten, soo aus eenje de Jewanheit haben, oba unjarenaunda ermootjen, un daut soo väl mea, wan jie dän Dach aunkomen seenen.

6 Oba onen Gloowen es daut onmäajlich, Am to jefaulen; wiels wäa sikj Gott nodat, mott jleewen, daut Hee es un een Beloona es fa dee, waut Am sieekjen.

12 Wiels Gott sien Wuat es läwendich un kjraftich un schoapa aus jieda dobbelt-schniedjet Schwieet, un jeit derch, bat daut Deelen von Seel un Jeist, uk Jläda un Moakj, un es een Rechta vonne Jedanken un Hoatens-Jesennungen.

9 Well wie nich meed woaren Goodet to doonen, wiels to siene Tiet woa wie uk arnten, wan wie nich vezoagen.

11 Kjikj, Ekj kom schwind; hool faust, waut du hast, daut kjeena diene Kroon nemt!

12 Hia es de Jedult von de Heilje; hia sent dee, waut Gott siene Jebooten hoolen un dän Gloowen von Jesus.

12 Seelich es de Maun, dee de Vesieekjunk jeduldich drajcht; wiels nodäm hee jeprooft es, woat hee de Läwens-Kroon kjrieen, dee de Har deejanje vesproaken haft, dee Am leewen.

33 Dit hab Ekj to junt jerät, daut jie en Mie Fräd haben. En de Welt hab jie Triebsaul; oba siet jetroost, Ekj hab de Welt äwakomen.

66 Von dan aun jinjen väl von siene Jinja trigj un jinjen nich mea met Am. 67 Dan säd Jesus to de Twalw: Well jie uk wajchgonen? 68 Dan auntwuad Am Simon Petrus: Har, no wäm sell wie gonen? Du hast Wieed von eewjet Läwen. 69 Un wie haben jejleeft un erkjant, daut Du de Christus, de Sän vom läwendjen Gott best.

18 Ekj woa junt nich aus Weisen loten; Ekj kom no junt.

Bäden, sieekjen un finjen

7 Froacht, un junt woat jejäft woaren; sieekjt, un jie woaren finjen; klopt aun, un junt woat opjemoakt woaren. 8 Wiels een jiedra, dee doa frajcht, kjricht, un wäa doa sieekjt, finjt, un wäa doa aunklopt, däm woat opjemoakt woaren.

28 Komt häa no Mie aula, dee jie mieejvoll un belot sent, un Ekj well junt Ru jäwen. 29 Nämt mien Joch opp junt un lieet von Mie; wiels Ekj sie saunftmootich un von Hoaten deemootich; un jie woaren Ru finjen fa june Seelen. 30 Wiels mien Joch es saunft, un miene Laust es leicht.

26 Jesus oba kjikjt äant aun un säd: Bie de Menschen es daut onmäajlich, oba bie Gott es aules mäajlich.

37 wiels bie Gott es kjeen Dinkj onmäajlich.

6 un sie hiarenn uk secha, daut dee, dee daut goode Woakj en junt aunjefongen haft, daut uk vollbrinjen woat bat aun Jesus Christus sien Dach.

17 Doawäajen, wan irjentwäa en Christus es, es hee eene niee Kjreatua; daut Oole es vegonen, kjikj, aules es nie jeworden.

De niea Himmel un de niee Ieed

1 Un ekj sach eenen nieen Himmel un eene niee Ieed; wiels de ieeschta Himmel un de ieeschte Ieed sent vegonen, un daut Mäa es nich mea. 2 Un ekj, Johanes, sach de heilje Staut, daut niee Jerusalem, von Gott ut däm Himmel raufkomen, reedjemoakt aus eene Brut, utjestraumt fa äaren Maun. 3 Un ekj hieed eene groote Stemm vom Himmel sajen: Kjikj, Gott siene Woninj es met de Menschen! Un Hee woat met äant wonen, un see woaren sien Volkj sennen, un Gott selfst met äant, woat äa Gott sennen. 4 Un Gott woat aule Tronen von äare Uagen aufweschen, un de Doot woat nich mea sennen, uk nich Trua uk nich Hielen uk nich Weedoag woat mea sennen; wiels de väaje Dinja sent vegonen.

11 Siet nich ful em Doonen; siet brennent em Jeist; deent däm Harn. 12 Freit junt en de Hopninj; siet jeduldich en Triebsaul; hoolt aun em Jebäd.

12 Freit junt en de Hopninj; siet jeduldich en Triebsaul; hoolt aun em Jebäd.

19 Rajchent junt selfst nich, miene Jeleewde, oba jäft däm Oaja Rum; wiels doa steit jeschräwen: "De Rach es miene, Ekj woa trigjtolen, sajcht de Har."

17 Aulsoo kjemt de Gloowen ut de Prädicht*, oba de Prädicht* ut Gott sien Wuat.

28 Wie weeten oba, daut fa deejanje, dee Gott leewen, aules toom Basten wirkjt, dee no daut Väanämen beroopen sent.

16 Aule Schreft, von Gott enjejäft, es nitzlich to de Lia, to de Strof, to de Bätrunk, to de Trajchtwiesunk en de Jerajchtichkjeit, 17 daut een Mensch von Gott mucht vollkomen sennen, to jieda goodet Woakj jeschekjt.

13 Hool aun daut Väabilt von de heelsome Wieed, dee du von mie jehieet hast, en Gloowen un Leew, dee en Christus Jesus es. 14 Dise goode Bielaj bewoa derch dän Heiljen Jeist, dee en ons wont.

16 Mucht deeselwja Har Jesus Christus un ons Gott un Voda, dee ons jeleeft un ons eenen eewjen Troost un goode Hopninj jejäft haft derch Jnod, 17 june Hoaten treesten un bestädjen en jieda goodet Wuat un Woakj.

9 Wan wie onse Sinden bekjanen, dan es Hee tru un jerajcht, daut Hee ons de Sinden vejeft un reinicht ons von aule Ojjerajchtichkjeit.

14 Un dit es daut Vetruen, daut wie to Am haben, daut, wan wie waut no sienem Wellen bedden, dan hieet Hee ons. 15 Un wan wie weeten, daut Hee ons hieet, om waut wie bedden, dan weet wie, daut wie de Bedd haben, dee wie von Am jebät haben.

7 see vedrajcht aules, see jleeft aules, see hopt aules, see dult aules.