Paciência
A paciência é fruto do Espírito e virtude essencial da vida cristã. Deus é paciente conosco, e nos chama a ser pacientes com os outros e nas provações.
A paciência de Deus
Deus é clemente e tardio em irar-se. Sua paciência revela seu desejo de que todos se arrependam e cheguem ao conhecimento da verdade.
De Har vetrakjt nich daut Vespräakjen, soo aus eenje daut fa een Vetrakjen achten, oba es lankmootich met ons un well nich, daut irjentwäa veloaren-jeit, oba daut aula to de Busse komen.
Dit eene oba lot junt nich onbekaunt sennen, Jeleewde, daut een Dach bie däm Harn es aus dusent Joa un dusent Joa aus een Dach.
Oba doawäajen es mie Boarmherzichkjeit toodeel jeworden, om daut aun mie ieeschtens Jesus Christus aule Jedult bewees, toom Väabilt fa dee, dee aun Am jleewen sullen toom eewje Läwen.
Esperar com paciência
Os que esperam no Senhor renovam as forças. A paciência produz caráter, e o caráter produz esperança que não decepciona.
Wan wie oba daut hopen, waut wie nich seenen, dan lua wie met Jedult.
Freit junt en de Hopninj; siet jeduldich en Triebsaul; hoolt aun em Jebäd.
Paciência nas provações
O amor é paciente. A paciência é marca de maturidade espiritual e nos permite perseverar mesmo quando as circunstâncias são adversas.
De Leew es jeduldich un frintlich; de Leew iewat nich; de Leew pucht sikj nich, see puft sikj nich opp; see vehelt sikj nich onaunstendich, see sieekjt nich daut Äaje, see lat sikj nich vebetren, see räakjent daut Beese nich too,
Well wie nich meed woaren Goodet to doonen, wiels to siene Tiet woa wie uk arnten, wan wie nich vezoagen.
Oba de Gott von Jedult un Troost mucht junt daut jäwen, äwareen jesonnen to sennen unjarenaunda, no Christus Jesus no,
met aule Deemoot un Saunftmoot, met Jedult, eena dän aundren vedroagen en de Leew.
Trakjt nu aun aus Gott siene Uterwälde, Heilje un Jeleewde, vom Hoaten Erboarmunk, Frintlichkjeit, Deemoot, Saunftmoot, Jedult,
Prädj daut Wuat, hool aun, to rajchte Tiet ooda to Ontiet; äwazeij, bedreiw, ermon met aule Jedult un Lia.
Perseverança até o fim
Quem perseverar até o fim será salvo. O domínio próprio é maior que a conquista de uma cidade.
Wäa oba bat aum Enj uthelt, dee woat jerat woaren.
Doawäajen woakt; wiels jie weeten nich, to woone Stund jun Har kjemt.
Kjikj, Ekj kom schwind; hool faust, waut du hast, daut kjeena diene Kroon nemt!