O que é a Palavra de Deus e qual o seu poder na Bíblia

O que é a Palavra de Deus na Bíblia

A Palavra de Deus é a revelação de quem Deus é e da sua vontade, expressa na criação do universo, no texto das Escrituras e plenamente encarnada em Jesus Cristo. Na Bíblia, ela nunca é letra morta: é a própria voz do Criador em ação, com poder para gerar vida, confrontar o coração humano e sustentar a história.

O apóstolo João apresenta Jesus como o Verbo — a Palavra eterna que estava com Deus, era Deus e se fez carne entre nós. Toda a criação veio à existência pelo falar divino, desde o mandamento inicial em Gênesis até a sustentação do cosmos pelo poder da sua palavra.

1 આરંભમાં શબ્દ હતો, અને શબ્દ ઈશ્વરની સાથે હતો, અને શબ્દ ઈશ્વર હતો.(યોહાન 1:1)

14 શબ્દ સદેહ થઇને આપણામાં વસ્યાં, અમે તેમનો મહિમા જોયો, એક માત્ર પુત્રનો મહિમા જે પિતા તરફથી આવ્યો છે, તે કૃપા અને સત્યથી ભરપૂર.(યોહાન 1:14)

3 પુત્ર ઈશ્વરના મહિમાનું તેજ તથા તેના સત્વની આબેહૂબ પ્રતિમા છે, અને પોતાના પરાક્રમના શબ્દથી નિભાવી રાખે છે; તેઓ પાપોનું પ્રાયશ્ચિત કરીને તેઓ સ્વર્ગમાં મહિમાની જમણી બાજુએ બિરાજમાન છે.(હિબ્રૂ 1:3)

3 ઈશ્વર પરના વિશ્વાસથી આપણે જાણીએ છીએ કે સમગ્ર વિશ્વ ઈશ્વરની આજ્ઞાથી ઉત્પન્ન થયું. એટલે જે જે દ્રશ્ય છે, તે તે દ્રશ્યમાન વસ્તુઓથી ઉત્પન્ન થયાં નથી.(હિબ્રૂ 11:3)

O poder de discernir o coração humano

A Bíblia descreve a Palavra não como um conselho passivo, mas como força ativa. O autor da carta aos Hebreus a compara a uma espada de dois gumes porque ela penetra até a divisão mais íntima da consciência, expondo intenções e pensamentos que tentamos esconder.

Jeremias usa outras duas imagens concretas: o fogo que purifica e queima o engano, e o martelo capaz de esmiuçar a rocha mais dura da obstinação humana.

12 કેમકે ઈશ્વરનાં વચન જીવંત અને સક્રિય છે, તે કોઇ પણ બેધારી તલવાર કરતા પણ તીક્ષ્ણ હથિયાર કરતાં પણ તીક્ષ્ણ છે. તે જીવ અને આત્માને, સાંધા અને મજ્જાને જુદાં પાડે એટલે સુધી વીંધનારો છે, અને હ્રદયના વિચારો અને વલણનો ન્યાય કરે છે.(હિબ્રૂ 4:12)

17 વળી તમે તારણનો ટોપ પહેરો અને વચનરૂપી આત્માની તરવાર ધારણ કરીને સજજ રહો.(એફેસી 6:17)

Toda a Escritura é inspirada

Paulo escreveu a Timóteo afirmando que a Escritura é soprada por Deus (theopneustos, no grego). Por ter essa origem, ela carrega autoridade e utilidade prática imediata: ensinar o que é verdadeiro, repreender o erro, corrigir os desvios e treinar quem crê para uma vida de integridade e boas obras.

16 દરેક શાસ્ત્ર ઇશ્વરપ્રેરિત છે, તે બોધ, નિષેધ, સુધારા અને ન્યાયીપણાનાં શિક્ષણને અથેઁ ઉપયોગી છે; 17 જેથી ઇશ્વરનો સેવક સંપૂણઁ તથા સવઁ સારાં કામ કરવાને સારું તૈયાર થાય.(2 તિમોથી 3:16,17)

Luz e discernimento para as decisões

Quem anda à noite em terreno acidentado precisa de luz para ver onde põe o pé agora e para onde segue a estrada adiante. O salmista usa essa exata figura no Salmo 119: o mandamento divino clareia os passos do momento presente e ilumina o rumo a longo prazo. Guardar esse ensinamento na memória protege contra o tropeço moral e dá lucidez diante de escolhas difíceis.

Ouvir e colocar em prática

Conhecer a Escritura apenas na teoria não produz transformação. Tiago compara o ouvinte desatento à pessoa que olha o próprio rosto no espelho, vê o que precisa ser ajustado, mas vai embora e se esquece do que viu.

Jesus encerrou o Sermão da Montanha com essa mesma distinção: quem ouve as suas palavras e as pratica é como quem construiu a casa sobre a rocha; quando a tempestade veio, a fundação resistiu.

22 તમે એ વચન પાળનારા થાઓ, કેવળ સાંભળીને પોતાને છેતરનારા નહિ. 23 જે કોઈ ફકત સાંભળે છે પણ અમલમાં મૂકતો નથી તે પોતાનું મુખ અરીસામાં જોનારના જેવો છે. 24 પોતાને જોયા પછી, તે ત્યાંથી ખસી જઇને તે પોતે કેવો દેખાતો હતો તે તરત ભૂલી જાય છે.(યાકોબ 1:22-24)

21 માટે સઘળી દુષ્ટતા દૂર કરો અને તમારાં હૃદયમાં રોપેલું જે વચન તમારા આત્માઓને તારવાને શકિતમાન છે તેને નમ્રતાથી સ્વીકારો.(યાકોબ 1:21)

24 "એ માટે જે કોઈ મારા આ શબ્દો સાંભળે છે, અને તે પ્રમાણે કરે છે, તે એક ડાહ્યા માણસ જેવો છે જેણે પોતાનું ઘર ખડક પર બાંધ્યું.(માથ્થી 7:24)

28 તેમણે જવાબ આપ્યો, "તે કરતાં જેઓ ઈશ્વરનાં વચન સાંભળે છે, ને પાળે છે, તેઓને ધન્ય છે."(લૂક 11:28)

4 ઈસુએ જવાબ આપ્યો, "એમ લખેલું છે: કે માણસ કેવળ રોટલીથી નહિ, પરંતુ ઈશ્વરના પ્રત્યેક વચન જે ઈશ્વરનાં મોંમાથી નિકળે છે તેથી જીવે છે."(માથ્થી 4:4)

36 બધા લોકો આશ્ચર્યચકિત થઇ એકબીજાને પૂછવાં લાગ્યા, "આ શબ્દો શું છે કે! અધિકારથી અને પરાક્રમથી તેઓ અશુધ્ધ આત્માઓને હુકમ કરે છે અને તેઓ બહાર આવ્યા!"(લૂક 4:36)

A permanência da verdade de Deus

Culturas, governos e certezas de cada época nascem e caem. O profeta Isaías aponta o contraste: a erva do campo seca e a flor murcha sob o calor, mas a palavra do Senhor permanece de pé. Jesus reforçou essa firmeza com uma das suas afirmações mais contundentes: o próprio cosmos passará, mas as suas palavras não hão de passar.

35 આકાશ અને પૃથ્વી જતા રહેશે, પણ મારાંં વચનો કયારેય જતાં રહેશે નહિ.(માથ્થી 24:35)

31 આકાશ અને પૃથ્વી જતાં રહેશે પણ મારાંં વચનો કયારેય જતા રહેશે નહિ.(માર્ક 13:31)

Conhecer a verdade e ser liberto

No Evangelho de João, a liberdade verdadeira não é uma ideia abstrata ou ausência de regras: ela decorre de habitar no ensinamento de Jesus e conhecê-lo de fato. Essa comunhão diária limpa o coração, gera fé e afasta a condenação.

31 જે યહૂદીઓએ તેમના પર વિશ્વાસ કયો્ઁ હતો, તેમને ઈસુએ કહ્યું, "જો તમે મારા શિક્ષણમાં છો તો તમે મારા ખરાં શિષ્ય છો. 32 ત્યારે તમે સત્યને જાણશો, અને સત્ય તમને મુક્ત કરશે."(યોહાન 8:31,32)

24 "હું તમને સાચે જ કહું છું કે: જે મારા વચન સાંભળે છે અને મને મોકલનાર પર વિશ્વાસ કરે છે, તેને અનંતજીવન છે; અને તે અપરાધી નહિ ઠરશે, પણ તે મરણમાંથી નીકળીને જીવનમાં પ્રવેશે છે.(યોહાન 5:24)

23 ઈસુએ જવાબ આપ્યો, "જેઓ મારા પર પ્રેમ કરે છે તેઓ મારો બોધ પાળશે. મારા પિતા તેઓ પર પ્રેમ કરશે, અને અમારું ઘર તેમની સાથે બનાવીશું.(યોહાન 14:23)

3 જે વચનો મેં તમને કહયાં છે તે વડે તમે શુધ્ધ થઇ ગયા છો.(યોહાન 15:3)

17 તમારાંં વચનો સત્ય છે. સત્યથી તેઓને પવિત્ર કરો.(યોહાન 17:17)

51 હું તમને સાચે જ કહું છું: જે કોઇ મારાંં વચન પાળે છે તે કદી મરશે નહિ."(યોહાન 8:51)

22 મરણમાંથી સજીવન થયા પછી તેમના શિષ્યોને યાદ આવ્યું કે જે તેમણે કહ્યું હતું. અને તેઓએ શાસ્ત્ર અને ઈસુના બોલેલા વચન પર વિશ્વાસ કયોઁ. નો ઉલ્લેખ કર્યો.(યોહાન 2:22)

41 અને તેમની વાતને કારણે ઘણાં લોકો વિશ્વાસી બન્યા.(યોહાન 4:41)

O alimento contínuo da fé

A Bíblia trata a Escritura não como um recurso de emergência, mas como alimento básico indispensável. Em Josué, a ordem dada na transição de liderança de Israel foi meditar na lei dia e noite para governar com sabedoria. Pedro compara a instrução bíblica ao leite materno, necessário para o recém-nascido crescer com saúde.

2 જેમ નવું જન્મેલું બાળક શુધ્ધ આત્મિક દૂધ માટે ઝંખે છે, જેથી તમે તમારા તારણમાં વૃ્ધ્ધિ પામો.(1 પિતર 2:2)

17 એ પ્રમાણે, સંદેશો સાંભળવાથી વિશ્વાસ ઉત્પન્ન થાય છે, અને મસીહના વચન દ્ઘારા સંદેશો સાંભળવામાં આવે છે. 18 પણ હું પૂછું છું કે: શું તેઓએ સાંભળ્યું નથી? ચોક્કસ તેઓએ સાંભળ્યું:

આખી પૃથ્વી પર તેઓનો અવાજ ગયો છે, છેડાઓ સુધી,

અને તેમના વચન પૃથ્વીનાં છેડાઓ સુધી પહોંચ્યા છે.(રોમનોને 10:17,18)

9 જો તમે તમારાંં મોં થી કબૂલ કરો કે "ઈસુ પ્રભુ છે," અને તમારાંં હૃદયમાં વિશ્વાસ કરો કે પ્રભુએ તેમને મરણમાંથી સજીવન કર્યા છે, તો તમે તારણ પામશો, 10 કારણ કે હૃદયથી વિશ્વાસ કરવાથી તમે ન્યાયી ઠરશો, અને મોં થી કબૂલ કરશો તો તમે તારણ પામશો.(રોમનોને 10:9,10)

A responsabilidade com o que falamos

A Escritura não se limita ao que Deus disse; ela confronta o que sai da nossa boca. Os provérbios ensinam que palavras precipitadas ferem com a violência de uma espada, enquanto a língua sábia traz restauração. Jesus explicou a raiz do problema: a boca fala daquilo de que o coração está cheio. O discípulo que se submete à Palavra de Deus aprende a usar a própria fala para edificar, e não para destruir.

34 ઓ સર્પોનાં વંશજો! તમે દુષ્ટ છતાં સારી વાતો કેવી રીતે કહી શકો? કેમકે હૃદયનાં ભરપૂરીપણાંમાંથી મોઁ બોલે છે.(માથ્થી 12:34)

36 પણ હું તમને કહું છું કે: દરેકે હરેક નકામાં બોલેલા શબ્દ માટે તમારે ન્યાયના દિવસે જવાબ આપવો પડશે. 37 કેમકે તારા શબ્દોથી તું ન્યાયી ઠરાવાશે અને તારા શબ્દોથી તું અન્યાયી ઠરાવાશે."(માથ્થી 12:36,37)

18 પરંતુ જે બાબતો વ્યકિતના મોંમાથી બહાર આવે છે તે તેના હૃદયમાંથી નીકળે છે, અને આ તેમને અશુધ્ધ કરે છે. 19 ખરાબ વિચારો, ખૂન, વ્યભિચાર, લંપટપણું, ચોરી, જૂઠી સાક્ષી અને નિંદા હૃદયમાંથી બહાર નીકળે છે.(માથ્થી 15:18,19)

2 આપણે બધા ઘણી રીતે ભૂલો કરીએ છીએ. જો કોઈ બોલવામાં ભૂલ કરતો નથી તો તે સંપૂણઁ છે, અને તે પોતે પોતાના આખા શરીરને અંકુશમાં રાખવાને શકિતમાન છે.(યાકોબ 3:2)

3 જયારે આપણે ઘોડાઓને અંકુશમાં રાખવા માટે તેમના મોમાં લગામ ઘાલીએ છીએ, ત્યારે આપણે આખા પ્રાણીને ફેરવી શકીએ છીએ. 4 અને ઉદાહરણ તરીકે એક જહાંજ લો, જો કે તે મોટા હોય અને ભારે પવનથી ધકેલાય છે, તોપણ તેને એક નાનાં સુકાનથી સુકાનીની મરજી હોય તેમ ચલાવવામાં આવે છે. 5 એ જ પ્રમાણે જીભ પણ શરીરનો એક નાનો અવયવ છે, છતાં પણ તે મોટી બડાઈ મારે છે. અગ્નિના એક નાનું તણખલું કેવાં મોટા જંગલમાં આગ લગાડે છે તેનો વિચાર કરો. 6 જીભ પણ અગ્નિની છે, શરીરનાં અવયવોમાં દુષ્ટતાનું જગત છે. તે આખા શરીરને ભ્રષ્ટ કરે છે, તે આખા જીવનને આગ લગાડે છે, અને તે પોતે નરકની આગમાં ભસ્મીભૂત કરવામાં આવેલી છે.

7 દરેક પ્રકારનાં પશુઓ, પક્ષીઓ, પેટે ચાલનારાં અને જળચર પ્રાણીઓ વશ થાય છે અને માણસોએ તેમને વશ કર્યા છે, 8 પણ કોઈ માણસ જીભને વશ કરી શકતો નથી. તે એક અશાંત દુષ્ટતા છે, તે પ્રાણઘાતક ઝેરથી ભરપૂર છે.(યાકોબ 3:3-8)