As 10 parábolas mais importantes de Jesus
/images/a/b005cf3b-0d8d-4700-9dc9-6b1a9ef82b00)
Jesus ensinou lições profundas por meio de parábolas, histórias curtas e simbólicas que comunicam verdades espirituais. Cada parábola tem um significado especial e atemporal, revelando o caráter de Deus e ensinando como viver como cristãos. Aqui estão 10 das parábolas mais marcantes e suas lições:
1. Parábola do Semeador (Mateus 13:3-9)
I but bukja vakerela sine ko parabole. Jekh taro adala parabole sine akaja:
"Akje, iklilo jekh sejači te sejnel. Dži kote sejnela sine o seme, nesavo seme pelo lestar ko drumo, i ale o čirikla hem sa hale o seme. Javer pelo lestar ko than kote so sine hari phuv, a poviše bara, i odma počminge te iklon, soske na sine ki hor phuv. Ama, koga iklilo o kham te tharel, ola thabile hem šukile, adaleske so na sine len korenja. A javer seme pelo maškar o kare, i koga barile o kare zagušinge len. A nesavo seme pelo ki šukar phuv, kote so dengja šukar plodija – šel puti, šovardeš puti ili trijanda puti poviše taro sejmo. Kas isi kana, neka šunel."
A parábola do semeador fala sobre a receptividade das pessoas à Palavra de Deus. Cada tipo de solo representa diferentes maneiras de receber e aplicar o Evangelho em nossas vidas. Somente um coração fértil e comprometido pode dar frutos espirituais abundantes.
2. O Bom Samaritano (Lucas 10:25-37)
I parabola bašo šukar Samarijanco
Jekh dive, jekh učiteli e Zakoneskoro uštilo te iskušinel e Isus, pučindor: "Učitele, so trebela te kerav te šaj te nasledinav o večno životo?"
I o Isus odgovoringja leske: "Soj pišimo ko Zakoni? So čitineja adathe?"
A ov odgovoringja: "Mang e Gospodare te Devle sa te srceja, sa te dušaja, sa te silaja hem sa te gogjaja hem mang te pašutne sar tut so mangeja."
O Isus phengja leske: "Šukar vakergjan. Ker agjar hem ka živine."
Ama o učiteli e Zakoneskoro mangla te opravdinel pe i pučlja e Isuse: "A koj tano mo pašutno?"
A ko adava o Isus odgovoringja leske: "Jekh manuš, dži kote hulela sine taro Erusalim ko Erihon, sine napadimo taro čora. Ola marge le silno hem hulage leskere šeja hem gele peske, a e manuše mukhle le ko drumo ekvaš mulo.
Ko adava momenti nakhla nesavo svešteniko so hulela sine taro adava drumo, i koga dikhla adale manuše nakhla tari javer strana. Isto agjar da nesavo leviti koga alo ko adava than hem dikhla e manuše pašlo, nakhla tari javer strana e drumoskiri.
Ama sine jekh Samarijanco so nakhela sine taro adava drumo. Koga resla ko adava than kote so pašlola sine o manuš, dikhla le, i pelo leske žal baši leske. A koga alo uza leste, makhla leskere rane ujleja hem mojlaja hem pakjargja len. Palo adava uklargja le upro leskoro her hem legargja le ki jekh gostilnica, i adathe grižingja pe leske. Tajsutno dive ikalgja duj srebrena pare hem dengja len e manušeske tari gostilnica hem vakergja leske: ‘Arakh akale manuše, hem sa so ka trošine poviše, ka platinav tuke koga ka iranav man taro drumo.’ "
Palo akava o Isus pučlja e učitele taro Zakoni: "So mislineja? Koj taro akala trin sine o pašutno adaleskoro so sine napadimo taro čora?"
Ov odgovoringja: "Okova so žalingja le."
Togaš o Isus phengja leske: "Oja, tu da dža hem ker agjar."
Essa parábola nos ensina sobre o amor ao próximo, independentemente de raça ou religião. O samaritano ajudou um desconhecido, mostrando que a verdadeira fé se revela no amor ao próximo.
3. A Ovelha Perdida (Lucas 15:4-7)
"Ako nekas tumendar isi le šel bakhre i jekh lendar našavdilo, nane li te mukhel e enjavardešu enjen ki niva hem te džal te rodel adale bakhre sa dži kote na arakhela le. Koga ka arakhel le, ka radujnel pe, ka čhivel le ko pike hem ka legarel le khere. I ka vikinel pe amalen hem pe komšijen ki peste hem ka vakerel lenge: ‘Radujnen tumen mancar! Arakhlum me našavde bakhre.’ Vakerava tumenge deka agjar pobari radost ko nebo ka ovel bašo jekh grešniko koga ka pokajnel pe, nego bašo enjavardešu enja pravednikija so na trebela lenge pokajanie."
Deus é como o pastor que busca incessantemente uma ovelha perdida. Essa parábola revela o amor incansável de Deus pelos pecadores, celebrando a alegria no céu quando alguém se arrepende.
4. O Filho Pródigo (Lucas 15:11-32)
I parabola bašo našavdo čhavo
O Isus phengja: "Jekh manuš sine le duj čhave. O potikno čhavo phengja pe dadeske: ‘Mo dad, de man više mo delo taro to barvalipe so pripadinela mange.’ I o dad delingja lenge po barvalipe.
Palo nekozom dive o potikno čhavo khedingja sa so sine le, gelo ko duripe hem adathe trošingja sa po barvalipe živindor rumimo životo. Koga trošingja sa pe pare, ulo baro bokhalipe ki adaja phuv i togaš le na sine le so te hal. I gelo te kerel buti ko jekh manuš so živinela sine adathe. Adava manuš bičhalgja le ko pe nive te arakhel e balen. O čhavo doborom sine bokhalo so mangela sine te hal adava so hana o bale, ama nikoj na dengja le ni adava da.
Koga osvestingja pe, vakergja ki peste: ‘Me dadeskere rabotnikija isi len poviše hajbaske, a me akate merava bokhatar! Ka uštav hem ka iranav man ko mo dad hem ka phenav leske: "Mo dad, grešingjum anglo Devel hem angla tute! Na zaslužinava te vakerav deka sijum to čhavo. Primin man sar jekh rabotniko te kerav buti ki tute."’
I uštilo hem gelo ko po dad. Ama panda duraldan leskoro dad dikhla le sar avela, pelo leske žal, prastandilo ko po čhavo, gušingja le hem čumingja le. Togaš o čhavo vakergja: ‘Mo dad, grešingjum anglo Devel hem angla tute! Na zaslužinava te vakerav deka sijum to čhavo.’
Ama o dad vakergja pe slugenge: ‘Sigate! Anen leske o najšužo šej hem uraven le! Čhiven leske i angrustik ko naj hem o sandale ko pre! Anen o najšužo telco hem čhinen le, te ha hem te veselina amen, soske akava mo čhavo sine mulo, a akana tano dživdo, našavdo sine, a akana tano arakhlo.’ I počminge te veselinen pe.
A ko adava momenti leskoro pobaro čhavo sine ki niva. I ko iranibe, koga alo paše uzo kher, šungja bašalibe hem khelibe. Togaš vikingja jekhe sluga hem pučlja le soj adava.
O sluga phengja leske: ‘To phral irangja pe khere hem to dad čhingja e najšuže telco, adaleske so dikhla le dživdo hem sasto.’
I o pobaro čhavo holangja hem na mangla te khuvel ko kher. Togaš iklilo leskoro dad hem molingja le te khuvel. Ama ov odgovoringja pe dadeske: ‘Akje sa doborom berša sar robo poštojnava tut hem nikat na phagljum to lafi, a tu nikat na dengjan man ni tikni buzni te šaj me amalencar te veselina man. Ama koga alo akava to čhavo so hala to barvalipe rumime džuvlencar, tu čhingjan leske e najšuže telco.’
A leskoro dad phengja leske: ‘Mo čhavo, tu sekat sijan mancar. I sa so isi man tano tlo. Ama, amen mora sine te veselina amen hem te radujna amen soske akava, to phral, sine mulo, a akana tano dživdo; našavdo sine, a akana tano arakhlo!’ "
A parábola do filho pródigo fala sobre o perdão e o amor incondicional de Deus por Seus filhos, mesmo quando se desviam.
5. A Pérola de Grande Valor (Mateus 13:45-46)
I parabola bašo biseri
"Palem, o carstvo nebesno tano sar jekh trgovco so rodela šuže bisejra. Koga arakhela nesavo najskupo biseri, džala hem bikinela sa so isi le hem kinela le."
Jesus ensina que o Reino de Deus é o bem mais precioso e devemos estar dispostos a renunciar tudo para possuí-lo.
6. O Fariseu e o Publicano (Lucas 18:9-14)
I parabola bašo o farisejco hem o danočniko
Togaš o Isus vakergja akaja parabola okolenge so mislinena sine deka tane pravedna, a javeren dikhena sine sar potele pumendar: "Duj manuša khuge ko Hrami te molinen pe, jekh farisejco, a o dujto danočniko. O farisejco terdilo hem molingja pe ki peste agjar: ‘Devla, ov sasto so na sijum sar javera manuša: čora, nepravednikija, preljubnikija ili sar akava danočniko. Postinava duj puti ko kurko hem dava desetok taro sa so isi man.’
A o danočniko tergjola sine duraldan hem na mangela sine ni te dikhel ko nebo, nego khuvela pe sine ko kolin hem vakerela sine: ‘Devla, ov milostlivo prema mande, e grešnikoske!’
Vakerava tumenge deka akava danočniko džala peske khere opravdimo anglo Devel, a na o farisejco! Soske sekoj so vazdela pe ka ovel ponižimo, a okova so ponižinela pe ka ovel vazdimo."
Essa parábola nos lembra que Deus valoriza um coração humilde e arrependido, em contraste com a arrogância espiritual. O publicano, ao reconhecer seus pecados, foi justificado diante de Deus.
7. Os Talentos (Mateus 25:14-30)
I parabola bašo o vreke e zlatoja
"Adaleske o carstvo nebesno ka ovel sar jekh manuš, so angleder te džal ko drumo, vikingja sa pe slugjen hem mukhla lenge po barvalipe. Jekheske dengja pandž vreke zlato, e dujtoneske dengja duj, a e tritoske jekh – sekaske dengja spored leskiri sposobnost hem palo adava gelo ko drumo.
Okova so dobingja pandž vreke zlato, gelo odma te kerel lencar buti hem zarabotingja panda pandž vreke zlato. Agjar kergja okova da e duje vrekencar hem zarabotingja panda duj vreke zlato. Ama okova so dobingja jekh vreka gelo, randla dupka ki phuv hem garagja o zlato pe gospodareskere.
Palo but vreme, o gospodari irangja pe hem rodingja e slugendar te phenen leske so kerge adaleja so dengja len. Okova kaske so dengja pandž vreke zlato, angja okola da pandž vreke hem vakergja: ‘Gospodare, dengjan man pandž vreke zlato, a akje, me zarabotingjum panda pandž.’
Leskoro gospodari odgovoringja: ‘But šukar! Tu sijan šukar hem verno sluga. Tu sijan verno ko hari, a me ka čhivav tut te vodine but bukja. Ava hem radujn tut te gospodareja.’
I alo okova da e duje vrekencar hem vakergja: ‘Gospodare, dengjan man duj vreke zlato, a akje, me zarabotingjum panda duj.’
Leskoro gospodari odgovoringja: ‘But šukar! Tu sijan šukar hem verno sluga. Tu sijan verno ko hari, a me ka čhivav tut te vodine but bukja. Ava hem radujn tut te gospodareja.’
Togaš alo okova da so dobingja jekh vreka zlato hem vakergja: ‘Gospodare, džanava deka sijan pharo manuš. Khedeja kote so na sejneja hem khedeja kote so na frdingja seme. Adaleske darandilum hem gelum te garavav to zlato ki phuv. Akje, to zlato, le le.’
Leskoro gospodari odgovoringja: ‘Lošno hem mrzalo sluga! Tu džaneja deka me khedava kote so na sejngjum hem khedava kote so na frdingjum seme? Adaleske trebela sine te de me pare ki banka hem koga ka iranav man, ka ovel man sine zarabotka.
Adaleske len lestar i vreka e zlatoja hem den la okoleske kas so isi deš vreke. Soske, kas isi ka del pe leske poviše hem ka ovel le panda poviše taro adava, a kas nane, ka lel pe lestar adava da so isi le. Hem frden akale nesposobno sluga avrijal ko najtemno than, kote so ka ovel rojba hem krckjiba dandencar.’"
Nesta história, Jesus ensina sobre a responsabilidade de usar bem os dons e recursos que Deus nos confiou. A fidelidade nas pequenas coisas abre portas para bênçãos maiores.
8. O Rico e Lázaro (Lucas 16:19-31)
I parabola bašo barvalo manuš hem o Lazar
O Isus vakergja: "Sine jekh barvalo manuš so uravela pe sine ko najšuže šeja hem sekova dive živinela sine ko luksuz. Angli leskiri porta pašlola sine jekh čorolo manuš so celo leskoro telo sine ko rane, so leskoro anav sine Lazar. Ov but mangela sine te hal adava so perela sine tari sofra e barvaleskiri. Dži o džukela avena sine hem ližinena sine leskere rane.
Koga mulo o čorolo, o angejla legarge le e Avraameske ki angali. I o barvalo da mulo hem sine parumo. Ko than e mulengoro, ko bare muke, o barvalo dikhla upre hem duraldan dikhla e Avraame hem e Lazare leske ki angali. Togaš vikingja: ‘Dade Avraame, žalin man hem bičhal e Lazare te sapankerel samo hari po naj ko pani hem te šudrarel mi čhib, soske but mučinava man ki akaja jag.’
Ama o Avraam odgovoringja: ‘Mo čhavo, setin tut deka primingjan to šukaripe dži kote sijan sine dživdo, a o Lazar po lošnipe. A akana o Lazar utešinela pe, a tu mučineja tut. Uza ko sa adava, isi maškar amende hem tumende hor dupka, i te mangla nekoj te nakhel akatar tumende ili adathar akate, našti te nakhel.’
A o barvalo manuš phengja: ‘Togaš molinava tut, dade Avraam, bičhal e Lazare me dadeske ko kher. Adaleske so adathe isi man pandž phrajla. Neka opomeninel len o Lazar te na aven ola da ko akava than e mukjengoro.’
O Avraam odgovoringja: ‘Len isi len o Zakoni e Mojsijaskoro hem o Lil e Prorokongoro. Neka šunen len.’
A o barvalo vakergja: ‘Nane adava dovolno, dade Avraam! Nego ako nekoj taro mule gelo ki lende, ola ka pokajnen pe.’
O Avraam phengja leske: ‘Ako na šunge adava so pišingja o Mojsej hem o prorokija, nane ni te šunen ako nekoj uštilo taro mule.’ "
A parábola alerta sobre as consequências de negligenciar os necessitados e viver para si mesmo. Também destaca a realidade do julgamento e da vida após a morte.
9. O Joio e o Trigo (Mateus 13:24-30)
I parabola bašo kakol
O Isus vakergja lenge javer parabola: "O carstvo nebesno tano sar jekh manuš so sadingja šukar seme ki pi niva. Ama dži kote sarine sovena sine, alo leskoro dušmani hem ov da sadingja kakol maškar o giv hem gelo peske. Koga o giv barilo hem angja plodija, togaš o kakol da iklilo.
O sluge ale ko po gazda hem vakerge leske: ‘Gospodare, na sadingjan li šukar seme ki ti niva? E kotar alo akava kakol?’
Ov phengja lenge: ‘Mo dušmani kergja adava.’
A o sluge pučle le: ‘Mangeja li te dža hem te ikala o kakol?’
Ov odgovoringja lenge: ‘Na, adaleske so tumen ko ikalibe adava šaj te ikalen o giv da. Mukhen o solduj te bajron dži ki žetva. Togaš ka phenav okolenge so khedena: Prvo kheden o kakol hem phanden le ki kupa te šaj te tharel pe, a poslem kheden o giv hem legaren le ki mi štala.’ "
Essa história simboliza o bem e o mal coexistindo no mundo até o julgamento final, quando Deus fará a separação entre os justos e os ímpios.
10. As Dez Virgens (Mateus 25:1-13)
I parabola bašo deš čhaja
O Isus phengja: "Togaš o carstvo nebesno ka ovel sar deš čhaja so lele pumare lampe hem iklile te udžaren e džamutre. Pandž lendar sine glupava, a pandž pametna. O glupava lele peja pumare lampe, ama na lele peja ujle bašo pumare lampe, a o pametna lele pumare lampe peja hem ujle da ki tegla. Adaleske so o džamutro alo pokasno, ola sarine pašlile hem zasuke.
I ki ekvaš i rat šundilo vikiba: ‘Akje o džamutro! Ikloven te udžaren le!’
Togaš o deš čhaja uštile hem spreminge pumare lampe.
O glupava vakerge e pametnonge: ‘Den amen hari taro tumaro ujle, soske amare lampe ačhona.’
A o pametna odgovoringe lenge: ‘Našti! Soske nane te resel ni tumenge ni amenge. Ama pošukar te džan hem te kinen tumenge ujle okote kaj so bikinena.’
Ama dži kote džana sine te kinen, alo o džamutro, i okola čhaja so sine spremna khuge leja ko bijav, hem o udar phandlilo.
Palo adava ale okola čhaja hem vikinge: ‘Gospodare! Gospodare, phrav amenge o udar!’
Ov odgovoringja lenge: ‘Čače vakerava tumenge: Na pendžarava tumen.’
Adaleske, oven džangavde, soske na džanena ni o dive ni o sati koga ka avel o Čhavo Manušeskoro."
Jesus enfatiza a necessidade de estarmos sempre preparados espiritualmente para Sua segunda vinda, pois ninguém sabe o momento exato.
As parábolas de Jesus continuam sendo fontes ricas de sabedoria e direção para a vida cristã. Ao aplicarmos esses ensinamentos, nos aproximamos mais de Deus e de Sua vontade.
Se este artigo te ajudou, faça sua parte e compartilhe a Palavra de Deus com aqueles que você ama.