Páscoa
A Páscoa é a celebração suprema da redenção. Do cordeiro pascal no Egito ao Cordeiro de Deus que tira o pecado do mundo, ela aponta para o sacrifício e a vitória de Cristo.
A caminhada para a cruz
Jesus entrou em Jerusalém como Rei humilde, e a multidão o aclamou. Ele sabia do sofrimento que viria, mas caminhou em obediência até o fim.
Un de Volkjshäaden, dee veropp jinjen un nofoljden, schrieejen un säden: Hosiana, David sien Sän! Jeloft es dee, dee em Nomen vom Harn kjemt! Hosiana em Hechsten! Ps 118:25-26
Kjikj, wie gonen nopp no Jerusalem, un de Menschensän woat aun de Huagepriesta un Schreftjelieede äwajäft woaren, un dee woaren Am toom Doot ve-uadeelen. Mat 16:21; 17:22-23; Joh 2:13 Dee woaren Am de Heiden äwajäwen, toom vespotten, priejlen un kjriezjen; un aum dredden Dach woat Hee wada oppstonen.
A paixão de Cristo
Jesus foi zombado, açoitado e crucificado. Ele orou no Getsêmani e entregou sua vida voluntariamente, dizendo: 'Está consumado!'
un see trocken Am ut un läden Am eenen Schoarlach Mauntel om. Un see flochten eene Dornenkroon un saden Am dee opp sienen Kopp un jeewen Am een Schelprua en siene rajchte Haunt un buagen äare Kjneeen ver Am un vespotten Am un säden: Sie jejreest, de Juden äa Kjennich.
Un see muaken bowa sienen Kopp siene Beschuldjungs-Schreft aun: Dit es Jesus, de Juden äa Kjennich. Jes 53:12
Un Hee säd: Abba, Voda, aules es die mäajlich; nemm dit Kuffel von Mie wajch; doch nich, waut Ekj well, oba waut Du west! Mrk 10:38
Un Jesus roopt met lude Stemm un säd: Voda, en diene Henj befäl Ekj mienen Jeist! Un aus Hee dit jesajcht haud, äwajeef Hee sienen Jeist. Ps 31:6; Apj 7:59
Aus nu Jesus dän Ädikj jenomen haud, säd Hee: Daut es vollbrocht! Un Hee neijd sienen Kopp un äwajeef dän Jeist.
A ressurreição gloriosa
Ele não está aqui — ressuscitou! O túmulo vazio é a prova de que a morte foi derrotada e Cristo vive para sempre.
Oba de Enjel säd to de Frues: Fercht junt nich! Ekj weet, daut jie Jesus, dän Jekjriezichten, sieekjen. Hee es nich hia, wiels Hee es oppjestonen, soo aus Hee jesajcht haft. Komt häa un seet de Städ, wua de Har jeläajen haft. Mat 12:40; 16:21; 17:23; 20:19; Apj 5:36
Hee oba säd to äant: Veschrakjt nich! Jie sieekjen Jesus von Nazaret, dän Jekjriezichten. Hee es oppjestonen, Hee es nich hia; kjikjt no de Städ, wua see Am hanjelajcht hauden.
Hee es nich hia oba es oppjestonen! Denkjt doaraun, waut Hee to junt räd, aus Hee noch en Galiläa wia, aus Hee säd: De Menschensän mott en de Henj von sindje Menschen äwajäft un jekjriezicht woaren un aum dredden Dach oppstonen. Luk 9:22
Dan jinkj uk de aundra Jinja nenn, dee daut ieeschte nom Grauf kjeem un sach un jleewd. Wiels see vestunden de Schreft noch nich, daut Hee vom Doot oppstonen must. Luk 24:25-27; Apj 2:24-32; 1Kor 15:4