1 Un no atelje Doag jinkj Hee wada no Kapernaum, un daut wort bekaunt, daut Hee em Hus wia. 2 Un fuaz vesaumelden sikj väle, soo daut doa kjeen Rum mea wia, uk nich buten ver de Däa, un Hee prädijd äant daut Wuat. 3 Un see kjeemen no Am un brochten eenen Jelämden, dee von vea jedroacht wort. 4 Un wiels see wäajen de Volkjshäad nich dichtbie Am komen kunnen, dakjten see, doa wua Hee wia, daut Dak op; un aus see daut opjebroaken hauden, leeten see daut Bad rauf, wua de Jelämda bowen lieech. 5 Aus Jesus oba äaren Gloowen sach, säd Hee to däm Jelämden: Kjint*, diene Sinden sent die vejäft. 6 Atelje oba von de Schreftjelieede sauten doa un dochten en äare Hoaten: 7 Woo rät disa soone Lastrungen? Wäa kaun Sinden vejäwen, buta Gott auleen? Ps 130:4; Jes 43:25 8 Un Jesus moakjt fuaz en sienem Jeist, daut see soo bie sikj dochten un säd to äant: Wuarom denkj jie soont en june Hoaten? 9 Woont es leichta, to däm Jelämden to sajen: Diene Sinden sent die vejäft, ooda to sajen: Sto opp, nemm dien Bad un go? 10 Oba daut jie weeten, daut de Menschensän Vollmacht haft, oppe Ieed Sinden to vejäwen, (sajcht Hee to däm Jelämden:) 11 Ekj saj die, sto opp, nemm dien Bad un go no dien Hus. 12 Un hee stunt fuaz opp, neem sien Bad un jinkj ver aulem rut, soo daut see staunden, lowden Gott un säden: Soont hab wie noch niemols jeseenen.

13 Un Hee jinkj wada rut aun daut Mäa, un de gaunze Volkjshäad kjeem no Am, un Hee lieed äant. 14 Un aus Hee vebie-jinkj, sach Hee Levi, dän Sän von Alfäus, em Taks-Hus setten, un säd to am: Folj Mie no. Un hee stunt opp un foljd Am.

15 Un daut passieed, aus Hee* en däm sien Hus aum Desch saut, daut sikj väl Taks-Kollakjta un Sinda met Jesus un siene Jinja aum Desch dolsaden; wiels doa wieren väle von äant, dee Am foljden. 16 Un aus de Schreftjelieede un de Farisäa sagen, daut Hee met de Taks-Kollakjta un Sinda toop eet, säden see to siene Jinja: Wuarom at un drinkjt Hee met Taks-Kollakjta un Sinda toop? 17 Un aus Jesus dit hieed, säd Hee to äant: De Stoakje brucken dän Dokta nich, oba de Kranke. Ekj sie nich jekomen, de Jerajchte to roopen, oba de Sinda to de Busse.

18 Un Johanes siene Jinja un de Farisäa äare deeden fausten; un see kjeemen un säden to Am: Wuarom fausten Johanes siene Jinja un de Farisäa äare, oba diene Jinja fausten nich? 19 Un Jesus säd to äant: Kjennen de Briegaums-Mana fausten, soolang de Briegaum bie äant es? Soolang aus see dän Briegaum bie sikj haben, kjennen see nich fausten. 20 Oba doa woaren Doag komen, wan de Briegaum woat von äant wajchjenomen sennen, un dan, en dee Doag, woaren see fausten.

21 Kjeena flekjt een Stekj nieet Zeich opp een oolet Kjleet; sest ritt daut nopp-jeflekjte doa rauf, daut niee von daut oole, un daut Loch woat jrata. 22 Un kjeena jitt nieen Wien en oole Ladasch nenn; sest ritt de niea Wien de Ladasch opp, un de Wien woat vejeeten, un de Ladasch woaren vebrukt; oba niea Wien mott en niee Ladasch nenjedonen.

23 Un daut passieed, daut Hee aum Sabat derch Jeträajd-Flekja jinkj; un siene Jinja fungen aun, wäarent see jinjen, de Oaren to plekjen. 24 Un de Farisäa säden to Am: Kjikj, wuarom doonen see aum Sabat, waut nich erlaupt es? 25 Un Hee säd to äant: Hab jie niemols jeläst, waut David deed, aus hee Bederfnis haud un am hungad, hee un dee, waut met am wieren? 26 woo hee en Gott sien Hus nenjinkj, en de Tiet, aus Abjatar Huagapriesta wia un eet de Schaubrood, dee sest kjeena äten durf aus mau de Priesta, un uk deejanje jeef, dee bie am wieren? 3Mo 24:9; 1Sa 21:7 27 Un Hee säd to äant: De Sabat es om däm Mensch sient-haulwen jemoakt, un nich de Mensch om däm Sabat sient-haulwen. 2Mo 20:10 28 Aulsoo es de Menschensän uk Har äwa däm Sabat.