1 Soo sie du nu stoakj, mien Sän, en de Jnod, dee en Christus Jesus es! Efs 6:10 2 Un waut du von mie jehieet hast mank väl Zeijen, daut befäl true Menschen, dee em Staund sent, uk aundre to lieren.

3 Du oba, lied Schwierichkjeiten soo aus een gooda Soldot von Jesus Christus. 2Tim 1:8; 4:5 4 Kjeen Kjrieja vewekjelt sikj en Haundels von dit Läwen, om daut hee däm jefelt, dee am aus Soldot aunjesajcht haft. 5 Un wan jeemaunt uk enne Wad kjamft, woat hee doch nich jekjreent, buta hee kjamft jesazmässich. 1Kor 9:24-27; 2Tim 4:8 6 De Akamaun, dee dän Aka be-oabeit, saul de Frucht aum ieeschten jeniessen. 7 Moakj, waut ekj saj; un mucht de Har die Vestentnis jäwen en aule Dinja.

8 Hool em Jedajchnis Jesus Christus, dee opperwakjt es von de Doodje, von David sien Somen, no mien Evangelium, Ree 1:3; 1Kor 15:4,20 9 wuarenn ekj Schwierichkjeit lied bat aun de Jefangenschoft aus een Bees-Doona; oba Gott sien Wuat es nich jebungen. Flp 1:12-14 10 Doawäajen duld ekj aules om de Uterwälde äat haulwen, daut uk see de Seelichkjeit erlangen, dee en Christus Jesus es, met de eewje Harlichkjeit. Kol 1:24 11 Daut es eene true Saj: Wan wie met Am jestorwen sent, soo woa wie uk met Am läwen; 2Kor 4:11 12 duld* wie, soo woa wie met Am harschen; velieej wie am, soo woat Hee ons uk velieejen; Mat 10:33 13 wan wie nich jleewen*, soo blift Hee tru; Hee kaun sikj selfst nich velieejen. 4Mo 23:19; Ps 89:31-34; Ree 3:3-4; Tit 1:2

14 Soont erinna äant un bewies ver däm Harn, daut see nich om Wieed zanken, waut nuscht nitzlich es, oba de Toohorcha toom Unjagank deent. 1Tim 6:4; Tit 3:9 15 Bemieej die selfst, die Gott väa to stalen, bewäsen aus een Oabeida, dee sikj nich schämen brukt, dee daut Wuat von de Woarheit rajcht deelt. 1Tim 4:6; Tit 2:7-8 16 Oba de onjeistliche, loose Jeschwauza doo wajch von die; wiels dee vemieren to mea Gottloosichkjeit. 17 Un äa Wuat frat soo aus een Kjräft; von woone Hiemenäus es un Filetus, 1Tim 1:20 18 woone von de Woarheit aufjeert sent un sajen, de Opparstonunk es aul jeworden un vestieren eenje äa Gloowen. 19 Doch besteit Gott sien fausta Grunt un haft dit Säajel: De Har kjant de Sienje; un: Doa träd auf von Ojjerajchtichkjeit, wäa dän Nomen Christus oppnant. 4Mo 16:5; Mat 7:22-23; Joh 10:14,27

20 En een grootet Hus oba sent nich auleen goldne un selwane Jefässa, oba uk heltane un ieedne un eenje to Ieren un eenje to Onieren. 21 Soo nu jeemaunt sikj reinicht von dise, dee woat een Jefäss sennen to Ieren, jeheilicht un däm Husharn bruckboa un to jieda goodet Woakj reedjemoakt. 22 Ran von de jugentliche Losten; joag oba no, de Jerajchtichkjeit, dän Gloowen, de Leew, dän Fräd met aule, dee dän Harn aunroopen von ut een reinet Hoat. 1Tim 4:12; 6:12; Heb 12:14

23 Oba de tierichte un onneedje Froagen doo wajch von die; wiels du weetst, daut dee bloos Zenkjarieen jebuaren. 1Tim 4:7 24 Oba däm Harn sien Kjnajcht saul nich zanken, oba frintlich sennen jäajen jiedamaun, liafäich, bees-vedroagent, Tit 1:7-9 25 en Saunftmoot de Jäajenaunsche to strofen, auf nich veleicht Gott äant mucht Busse jäwen, de Woarheit to erkjanen, 26 un see wada nichta woaren ut däm Diewel siene Schlenj, von däm see jefangen sent fa sienen Wellen.