Pular para o conteúdo
Publicidade

Quem é o meu vizinho na Bíblia e como tratá-lo?

O que a Bíblia ensina sobre o vizinho

Na Bíblia, a palavra traduzida como "próximo" significa literalmente aquele que está perto — o vizinho de porta, de terra ou de caminho. O mandamento bíblico não trata o amor ao próximo como um sentimento abstrato, mas como a recusa ativa de prejudicar quem vive ao lado e a disposição de buscar o seu bem prático.

Biitəkə nɔ bɛ mbɔ, ‘Kʉ̀ʉ wo-kətoʼ-a ndə a kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-aŋ.’ Ŋkahəbɛʼ bɛ ghɔ ndə i chàa bɔ̄ŋbə fɛ."(Mak 12:31)

Bʉʼka nchəŋnchəŋ bənu ndə nuʼ kə gìe nɔ bɛ mbyu kənu imɔʼ mbɔ, "Kʉ̀ʉ wo-kətoʼ-a ndə a kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-aŋ."(Galatia 5:14)

Bəŋkahə ndə i ghɔ̀ŋ mbɔ, "Kə a mə gháa bəsəŋ fɛ, kə a mə yí wo fɛ, kə a mə lʉ́ʼ fɔkə fɛ, kə a mə kʉ̀ʉ mbɔ fɔ-wo-kədɔŋ-kə bɛ ya-yə fɛ," leʼnə ibɛʼ-yə ŋkahə nɔ chə̀ŋtə ndə mbyu kəŋgie-ɔ̄ mbɔ, "A nɔ kie ndə məkʉ̀ʉ wo-kətoʼ-a ndə a kʉ̀ʉ ŋwɔŋ-aŋ."(Luŋ 13:9)

Ŋkʉ̂ʉ kyinə nə fɔ̀ʼ mɔ̀ʼmbɛ tʉ wo-kətoʼ-e fɛ, nɔ, ŋ̃kʉʉ nɔ tʉ́ʼ nuʼ-Nyii.(Luŋ 13:10)

A chamada Regra de Ouro, ensinada por Jesus no Sermão do Monte, estabelece o critério básico para essa convivência: o tratamento que você espera receber é a medida exata do que deve oferecer.

"Nɔ, nukə ndə bii kʉ̀ʉ mbɔ bʉə-fɔʼɔ tʉ bii, b̈ii fɔ̀ʼ tʉ bɔŋ ghɔ, bʉʼka nɔ bɛ nukə ndə mbʉ nuʼ-Mushi ghɔŋbə bʉəyʉkəŋgieNyii ghɔ̀ŋ.(Matia 7:12)

O amor ao próximo em atitudes concretas

Nas Escrituras, o cuidado com quem está perto não depende de simpatia natural, mas de ações observáveis. Isso inclui hospitalidade com quem chega, auxílio material a quem passa necessidade e constância no trato com a comunidade.

B̈ii kə́ kʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii ndə bəliŋ. Kə bii mə mɛ̀ʼtə ndə məyɔ́ʼ ghɔkə-ii tʉ bəntoʼŋgwe fɛ, bʉʼka bəbɛʼbʉə nɔʼ nə chìi nɔ, kɔ́ ŋkwaa tʉ bʉəntəŋNyii təmə kínə fɛ.(Hibulu 13:1,2)

MəgháaNyii, ndə bɛ ŋkɛŋ ɛŋ təmə bə nɔʼ bʉ́əhə bəshʉ-Nyii mbʉ Tie fɛ, nɔ bɛ məlɛ́nə vâabəti ghɔŋbə bəkwuʼ bəke mu ŋgʉəʼ-yʉə leʼnə məyá fyii-a ndəŋ wʉʉnəmbikə ndə məbʉ́əhə a.(Jɛŋ 1:27)

Nɔ, kaʼ bʉʼʉ kie fia, b̈ʉʼʉ fɔ̀ʼ bʉʉ tʉ bʉə bənchəŋ, fɔŋ ɛŋ kə́ bɛ tʉ bʉə ndə bɔ̂ŋ mɔ̀ʼfyiihə-ʉə ndəŋ Nyii.(Galatia 6:10)

Fɔŋ ɛŋ kə́ bɛ mbɔ bii nɔ kie ndə mə-kə́-kʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii shʉ́əshʉ́ə, bʉʼka ŋ̃kʉʉ nɔ bɔ̀ŋtə bʉ̂ʼtə buŋmbi.(1 Bita 4:8)

Nɔ bɛ ntəŋ nɔ ndə bii nɔʼ kə yʉ́ lʉ̀ hə ndəŋ nchʉʉhə, mbɔ bii nɔ kie ndə məkʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii.(1 Jɔŋ 3:11)

Nduɔ, nɔʼ m̈ɔ kɔ́ ŋkahə fefe tʉ bii. B̈ii kʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii, haʼ ndə mɔ nɔʼ kʉ̀ʉ bii, mbəŋ-yii ghɔ nɔ kie ndə məkʉ̀ʉ ŋwɔŋtə-ii.(Jɔŋ 13:34)

Como conviver e buscar o bem de quem está ao redor

A convivência diária exige abrir mão do interesse puramente individual. O apóstolo Paulo orienta as comunidades do primeiro século a priorizarem a edificação mútua, sustentando os fardos uns dos outros em vez de impor preferências próprias.

B̈ʉʼʉ kɔ́ tʉʉjyu tʉ bʉə-kətoʼ-bʉʼʉ ndə bʉʉ-yʉə ndə məbɔ́ bɔŋ.(Luŋ 15:2)

Kə wo mə-kə́-kʉ́ʉ nu-jyujyu-bə haʼ tʉ ŋwɔŋ-ɛŋ fɛ, ɔ bɔŋ kie ndə məkʉ́ʉ tʉ wo-kətoʼ-e.(1 Kɔlɛŋ 10:24)

B̈ii kwáa bəliŋ-bii ndə məbɛ̀ʼ bɛʼkə-ʉə, bʉʼka kaʼ bii chìi nɔ bii tʉ́ʼ nuʼ-Klai.(Galatia 6:2)

Nɔ, b̈ii kə́ kwèʼhə ŋwɔŋtə-ii bɔŋleʼ bɔ́ ŋwɔŋtə-ii haʼ ndə bii tʉʼ fɔ̀ʼ nɔ.(1 Tɛsalonika 5:11)

B̈ii kʉ̀ʉ bəliŋ-bii nə ŋkʉ̂ʉ vâaŋkwe, kə́ kɔ́ kuŋhə tʉ ŋwɔŋtə-ii shʉ́əshʉ́ə.(Luŋ 12:10)

Tə mbʉ Tiekətʉ chìi ŋkʉ̂ʉ-yii te ŋwɔŋtə-ii leʼnə bʉə bənchəŋ gɛ̀ nə shʉbə yɔ́ŋyɔ́ŋ, gʉ́ə tə bɛ nə yaʼ-yə ŋkʉ̂ʉ tʉ bii.(1 Tɛsalonika 3:12)

Paciência, tolerância e resolução de conflitos

O atrito é inevitável quando pessoas dividem o mesmo espaço. O texto bíblico instrui a evitar o julgamento precipitado sobre decisões alheias, renunciar à arrogância e praticar o perdão antes que a discórdia se aprofunde.

Kə bii mə kə́ fɔ̀ʼ nukə lɛ́nə bɛ haʼ ŋwɔŋ-yii fɛ byuunɔ ndə mə-kə́-dʉ̀ʼ ŋwɔŋ njʉnjʉ fɛ. B̈ii lʉ̀ ŋwɔŋ-yii sê, nyíɛ bəbɛʼbʉə b̈ɔ̂ŋ gʉ́ə shʉ-bii chàa ŋwɔŋ-yii.(Filibai 2:3)

B̈ii kə́ yá fyiihə-ii tʉ ŋwɔŋtə-ii, kaʼ wo kie nukə te liŋ-iŋ, ɔ̈ sʉ̀fyii-i hə ndəŋ bʉ̂ʼʉ-e. Nɔ, haʼ ndə Tiekətʉ kə sʉ̀fyii-i hə ndəŋ bʉ̂ʼtə-ii bii nɔ kie ndə məsʉ̀fyiihə-ii hə ndəŋ bʉ̂ʼ-bəbɛʼbʉə-tə ghɔ.(Kolose 3:13)

Nɔ ndʉʉmɛ, bʉʼʉ káa məchʉ̀ə ŋkwɛ yie bəliŋ-bʉʼʉ bʉəbʉə, bɔŋ kɔ́tuu bə hə mu fyiihə-ʉʼʉ mbɔ bʉʼʉ kʉʉnə fʉ̀ə ŋkʉʼ tʉ bəliŋ-bʉʼʉ byuunɔ chìi b̈ɔ̂ŋ gwù mu bʉ̂ʼʉ fɛ.(Luŋ 14:13)

M̃byu womɔʼ nɔ lʉ̀ mbyu kəchîmbi imɔʼ i gʉ́ə shʉ-ɔ chàa bəbɛʼchîbə, ibɛʼ-yə wo lʉ̀ chîmbibə inchəŋ i bɛ ndyʉndyʉ tʉ ɔŋ. Wo nɔ kie ndə məyá yi-yə ndə i súunə mukətʉ-ɔ tə́nə chɔ jyujyu.(Luŋ 14:5)

A tʉʼ chʉ̀ə ŋkwɛ bəbɛʼbʉə mbɔ bɔ̂ŋ nɔʼ gwù fɛʼɛ təka kə́ bɛ haʼ ndə bɔŋ? A mə kie nukə ndə mətúu chu-a chɔ fɛ. Ndʉʉ ndə a tʉʼ chʉ̀ə ŋkwɛ bəbɛʼbʉə bʉəbʉə, a nɔ tʉʼ chʉ̀ə ya-yə ghɔ bʉəbʉə, bʉʼka a nɔ tʉʼ fɔ̀ʼ haʼ nubə ghɔ ndə bɔ̂ŋ tʉʼ fɔ̀ʼ.(Luŋ 2:1)

Ndə məlìʼ, b̈ii bənchəŋ nɔ kie ndə məkie ntɛ ŋkwɔʼtə imɔʼ, kie tʉvyiikə, kie ŋkʉ̂ʉ tʉ ŋwɔŋtə-ii ndə bəliŋ, kie buuŋjyu bɔŋleʼ lʉ̀ ŋwɔŋ-yii sê tʉ bəbɛʼbʉə.(1 Bita 3:8)

Seja o primeiro

Este artigo te tocou? Faça uma oração!

+581 estão orando agora.

Junte-se à corrente de oração.