110 resultados encontrados
2Eadhon na daoine aosda a bhith aireach, suidhichte, measarra, fallain anns a’ chreideamh, ann an gràdh, ann am foighidinn:
11Oir dh’fhoillsicheadh gràs slàinteil Dhè do na h-uile dhaoine;
13Air dhuinn sùil a bhith againn ris an dòchas bheannaichte sin, eadhon foillseachadh glòir an Dè mhòir, agus ar Slànaighir Iosa Crìosd:
7Chan ionnan casan a’ bhacaich; mar sin tha gnàth-fhacal ann am beul amadan.
12A bheil thu a’ faicinn duine a tha glic na bharail fhèin? Tha adhbhar dòchais nas mò den amadan na dheth-san.
22Tha briathran fear na cagarsaich mar lotan, agus thèid iad sìos gu ionadan ìochdarach a’ chuim.
1Gabhaibh ris an neach a tha anfhann anns a’ chreideamh, ach chan ann a-chum deasbaireachd amharasaich.
2Oir tha aon a’ creidsinn gum faod e na h-uile nithean ithe: ach tha esan a tha anfhann ag ithe luibhean.
22A bheil creideamh agad? Biodh e agad dhut fhèin am fianais Dhè. Is beannaichte an duine sin nach dìt e fhèin anns an nì sin a mheasas e ceadaichte.
12Còmhraig deagh chòmhrag a’ chreidimh, gabh greim den bheatha mhaireannaich, a-chum mar an ceudna an do ghairmeadh thu, agus dh’aidich thu deagh aidmheil an làthair mòran fhianaisean.
17Thoir àithne do na daoine a tha saoibhir anns an t-saoghal seo gun iad a bhith àrd-inntinneach, agus gun dòchas a chur ann an saoibhreas neo-chinnteach, ach anns an Dia bheò, a tha a’ toirt dhuinn nan uile nithean gu saoibhir rim mealtainn:
21Nì air a bhith do dhream àraidh ag aidmheil, chaidh iad air seachran a-thaobh a’ chreidimh. Gràs gu robh maille riut. Amen.
1Riutsa, a Thighearna, togaidh mi m’anam suas.
5Treòraich mi ann ad fhìrinn agus teagaisg mi, oir is tusa Dia mo shlàinte, agus ortsa tha mi a’ feitheamh gach là.
21Dìonadh ionracas agus ceartas mi, oir tha mi a’ feitheamh ortsa.
12Carson a tha do chridhe gad thoirt air falbh, agus carson a tha do shùilean a’ caogadh,
16Nach gràineile agus nach salaiche gu mòr an duine, a dh’òlas euceart mar uisge?
22Cha chreid e gun till e as an dorchadas; agus feithear air leis a’ chlaidheamh.
3Oir bu mhise mac mùirneach m’athar, agus mar aon-ghin mic bha mi ann an sealladh mo mhàthar.
10Eisd, a mhic, agus gabh m’fhacail: agus bidh bliadhnachan do bheatha lìonmhor.
11Ann an slighe a’ ghliocais theagaisg mi thu: threòraich mi thu ann an ceuman dìreach.
1A bhràithrean, is e dùrachd mo chridhe, agus m’ùrnaigh ri Dia airson Israeil, gum biodh iad air an tèarnadh.
8Ach ciod a tha i ag ràdh? Tha m’fhacal am fagas dhut, ann ad bheul, agus ann ad chridhe: is e sin facal a’ chreidimh a tha sinne a’ searmonachadh,
9Ma dh’aidicheas tu led bheul an Tighearna Iosa, agus ma chreideas tu ann ad chridhe gun do thog Dia o na mairbh e, gun saorar thu.
2Glèidh m’anam, oir tha mi diadhaidh; O thusa mo Dhia, saor d’òglach, a dh’earbas asad.
4Dèan anam d’òglaich fhèin aoibhinn, oir riutsa, a Thighearna, togaidh mi m’anam.
6Eisd, a Thighearna, rim ùrnaigh, agus thoir fa-near guth m’athchuinge.
4Esan a bha a’ tuiteam chùm do bhriathran suas, agus na glùinean anfhann neartaich thu.
6Nach e d’eagal diadhaidh d’earbsa, agus ionracas do shlighean do dhòchas?
16Sheas e, ach cha d’aithnich mi a chruth: dealbh fa chomhair mo shùl-tosd, agus chuala mi guth:
1A mhic, na dìochuimhnich mo lagh; ach gleidheadh do chridhe m’àitheantan:
9Thoir urram don Tighearna led mhaoin, agus le ciad-thoradh d’uile chinneis:
13Is sona an duine a dh’amaiseas air gliocas, agus am fear a gheibh tuigse:
12Feuch, is iad sin na daoine aingidh a tha a’ soirbheachadh anns an t-saoghal; tha iad a’ càrnadh suas beartais.
20Mar aisling nuair a dhùisgeas neach, a Thighearna, anns a’ bhaile nì thu tarcais air an dealbh.
26Tha m’fheòil agus mo chridhe air fàilneachadh; is e Dia neart mo chridhe agus mo chuibhreann gu sìorraidh.
5Tre an d’fhuair sinne gràs agus abstolachd a-chum ùmhlachd a’ chreidimh am measg nan uile chinneach air sgàth a ainme-san:
8Air tùs, tha mi a’ toirt buidheachais dom Dhia tre Iosa Crìosd air ur son-se uile, do bhrìgh gu bheil ur creideamh iomraiteach air feadh an domhain gu lèir.
10A-ghnàth a’ guidhe ann am ùrnaighean (nam faodainn a-nis fa-dheòidh air aon chor le toil Dhè turas soirbheachail fhaotainn), ri teachd dur n-ionnsaigh-se.
7Ged bhiodh do thùs beag, dh’fhàsadh do chrìoch gu mòr.
11Am fàs an luachair gun làthaich? Am fàs am mìn-fheur gun uisge?
13Mar sin ceuman nan uile a dhìochuimhnicheas Dia; agus bàsaichidh dòchas a’ chealgair:
1Annadsa, a Thighearna, cuiridh mi mo dhòigh; na nàraichear mi gu bràth; trìd d’fhìreantachd saor mi.
9Gabh truas dhìom, a Thighearna, oir tha mi ann an teinn; tha mo shùil, m’anam agus mo chom air seargadh as le doilgheas.
19Cia mòr do mhaitheas, a thaisg thu dhaibhsan don eagal thu, a rinn thu dhaibhsan a dh’earbas asad, am fianais clann nan daoine!
1A mhic, glèidh mo bhriathran, agus taisg m’àitheantan maille riut.
12A-nis tha i a-mach, a-nis anns na sràidean, agus a’ feitheamh nam fàth aig gach oisinn.)
14Tha tabhartasan-sìth agam; an-diugh dh’ìoc mi mo bhòidean:
3Esan a choimheadeas a bheul, gleidhidh e a anam; ach esan a dh’fhosglas a bhilean, thig sgrios air.
12Nì an dòchas anns an cuirear moille an cridhe tinn; ach is craobh beatha am miann nuair a thig e.
22Fàgaidh duine math oighreachd aig cloinn a chloinne; ach taisgear don fhìrean maoin a’ pheacaich.
2Cia fhada a chuireas sibh doilgheas air m’anam, agus a bhriseas sibh mo chridhe le briathran?
25Oir tha fhios agam gu bheil m’fhear-saoraidh beò, agus mu dheireadh gun seas e air an talamh:
28Ach their sibhse, Carson a gheur-leanamaid e, agus gun d’fhuaireadh freumh a’ ghnothaich ann?
1Air sgàth d’ainme, a Dhè, saor thusa mi, agus led chumhachd cùm cothrom rium.
2Cluinn m’ùrnaigh, a Dhè; èisd ri briathran mo bheòil.
4Feuch, is e Dia m’fhear-cuideachaidh; tha an Tighearna dhiubhsan a chumas suas mo bheatha.
1Eisd ri ceartas, a Thighearna, thoir aire dom ghlaodh; cluinn m’ùrnaigh, a thig a-mach chan ann o bhilean cealgach.
7Taisbein do choibhneas iongantach, O thusa a shaoras led dheaslàimh iadsan a dh’earbas asad, uapasan a dh’èireas suas nan aghaidh.
13Eirich, a Thighearna, cuir roimhe, leag sìos e, saor m’anam on aingidh led chlaidheamh;