Resultados da busca por "salvação"

5Is e an Tighearna d’fhear-coimhead; is e an Tighearna do sgàil air do làimh dheis.

6Anns an là cha bhuail a’ ghrian thu, no a’ ghealach anns an oidhche.

7Coimheadaidh an Tighearna thu o gach olc; coimheadaidh e d’anam.

1Molaibh-se an Tighearna. Bheir mise cliù don Tighearna lem uile chridhe, ann an coinneamh nam fìrean agus anns a’ choitheanal.

9Chuir e saorsa a dh’ionnsaigh a shluaigh; dh’àithn e a choicheangal gu bràth; is naomh agus urramach a ainm-san.

10Is e eagal an Tighearna toiseach a’ ghliocais; tha deagh thuigse acasan uile a nì a àitheantan-san; mairidh a chliù gu bràth.

6Beannaichte gu robh an Tighearna, a chionn gun d’èisd e ri guth m’athchuinge.

8Is e an Tighearna neart a shluaigh, agus is esan neart slàinte a aoin ungte fhèin.

9Saor do shluagh agus beannaich d’oighreachd; beathaich iad agus àrdaich iad gu bràth.

7Oir air do sgàth-sa dh’fhuiling mi masladh; chòmhdaich amhluadh mo ghnùis.

13Ach air mo shonsa, tha m’ùrnaigh riutsa, a Thighearna, ann an àm taitneach; a Dhè, ann an lìonmhorachd do thròcair èisd rium, ann am fìrinn do shlàinte.

18Druid rim anam, saor e; do bhrìgh m’eascairdean, teasairg mi.

1Annadsa, a Thighearna, cuiridh mi mo dhòigh; na nàraichear mi gu bràth; trìd d’fhìreantachd saor mi.

16Thoir air do ghnùis dealrachadh air d’òglach; saor mi air sgàth do thròcair.

19Cia mòr do mhaitheas, a thaisg thu dhaibhsan don eagal thu, a rinn thu dhaibhsan a dh’earbas asad, am fianais clann nan daoine!

2Fidir mi, a Thighearna, agus dearbh mi; rannsaich m’àirnean agus mo chridhe;

6Nighidh mi mo làmhan ann an neochiontas, agus cuartaichidh mi d’altair, a Thighearna,

9Na cruinnich m’anam le peacaich, no mo bheatha le daoine fuileachdach,

11Os bàrr, tha do sheirbhiseach a’ faotainn rabhaidh uapa; nan coimhead tha mòr-dhuais.

12Cò a thuigeas a sheachrain? O lochdan diamhair glan thusa mi.

14Biodh briathran mo bheòil agus smuaintean mo chridhe taitneach ad làthair, a Thighearna, mo charraig agus m’fhear-saoraidh.

1Ardaichidh mi thu, mo Dhia, mo Rìgh, agus beannaichidh mi d’ainm gu saoghal nan saoghal.

10Molaidh d’obraichean gu lèir thu, a Thighearna, agus beannaichidh do naoimh thu.

15Cumaidh an Tighearna suas iadsan uile a tha a’ tuiteam, agus togaidh e an àird iadsan uile a tha air cromadh sìos.

1Carson, a Dhè, a thilg thu uat sinn gu bràth, agus a lasas d’fhearg ri caoraich d’ionaltraidh?

11Carson a thilleas tu do làmh, do dheaslàmh fhèin, air a h-ais? Buin a-mach od bhroilleach i.

21Na tillear air ais le nàire an tì a shàraichear; moladh am bochd agus am feumach d’ainm.

15Air tiormachadh mar shoitheach creadha tha mo neart, agus tha mo theanga a’ leantainn rim ghial, agus gu ùir a’ bhàis thug thu mi.

20Teasairg m’anam on chlaidheamh, m’aon ghràidh o neart a’ mhadaidh.

26Ithidh na daoine macanta agus sàsaichear iad; molaidh iadsan an Tighearna; molaidh iadsan an Tighearna a dh’iarras e; bidh an cridhe beò gu bràth.

1Bheir sinn moladh dhut, a Dhè, bheir sinn moladh; oir gu bheil d’ainm am fagas, cuiridh d’obraichean iongantach an cèill.

3Sgaoileadh an tìr agus a luchd-àiteachaidh gu lèir; cumaidh mise suas a puist. Selah.

7Ach is e Dia am Britheamh; leagaidh e sìos am fear seo, agus àrdaichidh e am fear sin.

7Is esan a bheir air a’ cheò dol suas o chrìch na talmhainn, a nì dealanach le uisge, a bheir a-mach a’ ghaoth as a ionadan-tasgaidh,

13Mairidh d’ainm-sa, a Thighearna, gu bràth; do chuimhne, a Thighearna, o linn gu linn.

21Beannaichte gu robh an Tighearna à Sion, aig a bheil a chòmhnaidh ann an Ierusalem. Molaibh-se an Tighearna.

1Mar a thogras am fiadh a-chum nan sruth uisge, mar sin tha m’anam a’ togairt ad ionnsaigh, a Dhè.

5Carson a tha thu air do leagadh sìos, O m’anam? Agus carson a tha thu fo bhuaireas an taobh a-staigh dhìom? Earb thusa à Dia, oir fhathast molaidh mise e, slàinte mo ghnùise agus mo Dhia.

11Carson a tha thu air do leagadh sìos, O m’anam? Agus carson a tha thu fo bhuaireas an taobh a-staigh dhìom? Earb thusa à Dia, oir fhathast molaidh mise e, slàinte mo ghnùise agus mo Dhia.

2Dh’amhairc Dia a-nuas o nèamh air cloinn nan daoine, a dh’fheuchainn an robh neach ann a bha glic, a bha ag iarraidh Dhè.

4Nach eil eòlas acasan a tha a’ dèanamh na h-eucoir, a tha ag ithe suas mo shluaigh mar a dh’itheadh iad aran, agus nach gairm air Dia?

6O gun tigeadh slàinte Israeil a-mach à Sion! An uair a bheir Dia air ais braighdeanas a shluaigh, nì Iàcob gàirdeachas, nì Israel aoibhneas.

3O, cuir a-mach do sholas agus d’fhìrinn! Seòladh iadsan mi, thugadh iad mi a-chum do shlèibh naoimh-sa, agus a-chum do phàilleanan.

4An sin thèid mi a dh’ionnsaigh altair Dhè, a dh’ionnsaigh Dhè, m’aoibhneas ro-mhòr, agus molaidh mi thu air a’ chlàrsaich, a Dhè, mo Dhia.

5Carson a tha thu air do leagadh sìos, O m’anam? Agus carson a tha thu fo bhuaireas an taobh a-staigh dhìom? Earb thusa à Dia, oir fhathast molaidh mise e, slàinte mo ghnùise agus mo Dhia.

7A Dhè, nuair a chaidh thu a-mach rod shluagh, nuair a dh’imich thu anns an fhàsach; Selah;

16Carson a leumas sibh, a bheanntan àrda? Is i seo a’ bheinn anns am miann le Dia còmhnaidh a ghabhail; seadh, còmhnaichidh an Tighearna innte gu bràth.

19Beannaichte gu robh an Tighearna, a tha gach là gar cumail suas, Dia ar slàinte! Selah.

5Tromhadsa buailidh sinn air naimhdean; trìd d’ainme-sa saltraidh sinn orrasan a dh’èireas nar naghaidh.

8A Dia nì sinne uaill air feadh an là, agus d’ainm-sa molaidh sinn gu sìorraidh. Selah.

15Fad an là tha m’amhluadh am fhianais, agus chòmhdaich nàire mo ghnùise mi,

4Oir is mòr do thròcair os cionn nan nèamh, agus tha d’fhìrinn gu ruig na neòil.

5Bi air d’àrdachadh os cionn nan nèamh, a Dhè; agus os cionn na talmhainn uile biodh do ghlòir.

10Cò a bheir mi don bhaile dhaingnichte? Cò a threòraicheas mi gu Edom?

2Biodh nàire agus amhluadh orrasan a tha ag iarraidh m’anama; tillear air an ais iad, agus mòr-amhluadh gu robh orrasan a tha a’ miannachadh uilc dhomh.

5Ach tha mise bochd agus uireasbhaidheach; a Dhè, greas am ionnsaigh; is tusa mo chobhair agus m’fhear-saoraidh; a Thighearna, na dèan moille.

15Aithrisidh mo bheul d’fhìreantachd, air feadh an là do shlàinte, ged nach aithne dhomh an àireamh.

16Thèid mi air m’aghaidh ann an neart an Tighearna Dia; nì mi sgeul air d’fhìreantachd, d’fhìreantachd fhèin a-mhàin.

22Uime sin molaidh mise thu air an t-saltair, seadh, d’fhìrinn-sa, mo Dhia; seinnidh mi dhut air a’ chlàrsaich, O Aoin naoimh Israeil.