Deuteronomi 20

1 Nuair a thèid thu a-mach gu cath an aghaidh do naimhdean, agus a chì thu eich agus carbadan, agus sluagh as lìonmhoire na thu fhèin, na biodh eagal ort romhpa: oir tha an Tighearna do Dhia maille riut, a thug a-mach thu à tìr na h-Eiphit.

2 Agus nuair a dhlùthaicheas sibh ris a’ chath, an sin thig an sagart am fagas, agus labhraidh e ris an t-sluagh,

3 Agus their e riu, Eisd, O Israeil, tha sibh an-diugh a’ dol gu cath an aghaidh ur naimhdean: na biodh ur cridhe fann, na biodh eagal oirbh, agus na criothnaichibh, agus na biodh uamhann oirbh air an son;

4 Oir tha an Tighearna ur Dia a’ dol maille ribh, a chogadh air ur son an aghaidh ur naimhdean, a-chum ur tèarnadh.

5 Agus labhraidh an luchd-riaghlaidh ris an t-sluagh, ag ràdh, Cò e am fear a thog taigh nodha, agus nach do choisrig e? Rachadh e agus tilleadh e a-chum a thaighe, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun coisrig fear eile e.

6 Agus cò e an duine a shuidhich fìonlios, agus nach d’ith fhathast dheth? Rachadh esan mar an ceudna, agus tilleadh e da thaigh, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun ith neach eile dheth.

7 Agus cò e an duine a rinn ceangal-pòsaidh ri mnaoi, agus nach do ghabh da ionnsaigh i? Rachadh e agus tilleadh e da thaigh, air eagal gum bàsaich e anns a’ chath, agus gun gabh neach eile i da ionnsaigh.

8 Agus labhraidh an luchd-riaghlaidh, a bhàrr air sin, ris an t-sluagh, agus their iad, Cò e an duine a tha gealtach, agus lag-chridheach? Rachadh e agus tilleadh e da thaigh, a-chum nach dèan e cridhe a bhràithrean lag mar a chridhe fhèin.

9 Agus tàrlaidh, nuair a chuireas an luchd-riaghlaidh crìoch air labhairt ris an t-sluagh, gun cuir iad ceannardan air na h-armailtean gus an sluagh a thoirt air an aghaidh.

10 Nuair a thig thu am fagas do bhaile gu cogadh na aghaidh, an sin gairmidh tu sìth dha.

11 Agus tàrlaidh, ma bheir e freagradh na sìthe dhut, agus ma dh’fhosglas e dhut, an sin tàrlaidh, gum bi an sluagh uile a gheibhear ann fo chìs dhut, agus gun dèan iad seirbhis dhut.

12 Agus mura dèan e sìth dhut, ach gun cog e riut, an sin cuiridh tu gu cruaidh na aghaidh.

13 Agus nuair a bheir an Tighearna do Dhia thairis dod làimh e, buailidh tu gach fireannach ann le faobhar a’ chlaidheimh:

14 Ach na mnathan, agus a’ chlann bheag, agus an sprèidh, agus na h-uile nithean a tha anns a’ bhaile, eadhon a chreach uile, gabhaidh tu dhut fhèin; agus ithidh tu creach do naimhdean, a thug an Tighearna do Dhia dhut.

15 Mar seo nì thu ris na bailtean sin uile a tha ro-fhada uat, nach eil de bhailtean nan cinneach sin.

16 Ach de bhailtean an t-sluaigh sin a tha an Tighearna do Dhia a’ toirt dhut mar oighreachd, cha ghlèidh thu nì sam bith beò anns a bheil anail:

17 Ach sgriosaidh tu gu tur iad, eadhon na Hitich, agus na h-Amoraich, na Canàanaich, agus na Peridsich, na Hibhich, agus na h-Iebusaich, a rèir mar a dh’àithn an Tighearna do Dhia dhut:

18 A-chum nach teagaisg iad dhut a dhèanamh a rèir an uile ghràinealachd, a rinn iad dan diathan; mar sin pheacaicheadh sibh an aghaidh an Tighearna ur Dia.

19 Nuair a chuireas tu gu cruaidh an aghaidh baile rè ùine fhada, a’ dèanamh cogaidh na aghaidh a-chum a ghlacadh, cha chuir thu as da chraobhan le tuagh a bhualadh orra: oir faodaidh tu ithe dhiubh, agus cha gheàrr thu sìos iad (oir is i craobh na machrach beatha duine) a-chum an gnàthachadh ann an cur an aghaidh a’ bhaile.

20 A-mhàin na craobhan as aithne dhut fhèin nach craobhan bìdh iad, sgriosaidh agus gearraidh tu sìos iad; agus togaidh tu daingnichean an aghaidh a’ bhaile a chogas riut, gus an ceannsaich thu e.