1 Esta, porém, é a bênção com que Moisés, homem de Deus, abençoou os filhos de Israel antes da sua morte. 2 Disse pois: O Senhor veio de Sinai, e lhes subiu de Seir; resplandeceu desde o monte Parã, e veio com dez milhares de santos; à sua direita havia para eles o fogo da lei.

3 Na verdade ama os povos; todos os seus santos estão na sua mão; postos serão no meio, entre os teus pés, e cada um receberá das tuas palavras.

4 Moisés nos deu a lei, como herança da congregação de Jacó.

5 E foi rei em Jesurum, quando se congregaram os cabeças do povo com as tribos de Israel.

6 Viva Rúben, e não morra, e que os seus homens não sejam poucos.

7 E isto é o que disse de Judá: Ouve, ó Senhor, a voz de Judá, e introduze-o no seu povo; as suas mãos lhe bastem, e tu lhe sejas em ajuda contra os seus inimigos.

8 E de Levi disse: Teu Tumim e teu Urim são para o teu amado, que tu provaste em Massá, com quem contendeste junto às águas de Meribá.

9 Aquele que disse a seu pai, e à sua mãe: Nunca os vi; e não conheceu a seus irmãos, e não estimou a seus filhos; pois guardaram a tua palavra e observaram a tua aliança.

10 Ensinaram os teus juízos a Jacó, e a tua lei a Israel; puseram incenso no teu nariz, e o holocausto sobre o teu altar.

11 Abençoa o seu poder, ó Senhor, e aceita a obra das suas mãos; fere os lombos dos que se levantam contra ele e o odeiam, para que nunca mais se levantem.

12 E de Benjamim disse: O amado do Senhor habitará seguro com ele; todo o dia o cobrirá, e morará entre os seus ombros.

13 E de José disse: Bendita do Senhor seja a sua terra, com o mais excelente dos céus, com o orvalho e com o abismo que jaz abaixo.

14 E com os mais excelentes frutos do sol, e com as mais excelentes produções das luas,

15 E com o mais excelente dos montes antigos, e com o mais excelente dos outeiros eternos.

16 E com o mais excelente da terra, e da sua plenitude, e com a benevolência daquele que habitava na sarça, venha sobre a cabeça de José, e sobre o alto da cabeça daquele que foi separado de seus irmãos.

17 Ele tem a glória do primogênito do seu touro, e os seus chifres são chifres de boi selvagem; com eles rechaçará todos os povos até às extremidades da terra; estes pois são os dez milhares de Efraim, e estes são os milhares de Manassés.

18 E de Zebulom disse: Zebulom, alegra-te nas tuas saídas; e tu, Issacar, nas tuas tendas.

19 Eles chamarão os povos ao monte; ali apresentarão ofertas de justiça, porque chuparão a abundância dos mares e os tesouros escondidos da areia.

20 E de Gade disse: Bendito aquele que faz dilatar a Gade; habita como a leoa, e despedaça o braço e o alto da cabeça.

21 E se proveu da melhor parte, porquanto ali estava escondida a porção do legislador; por isso veio com os chefes do povo, executou a justiça do Senhor e os seus juízos para com Israel.

22 E de Dã disse: Dã é cria de leão; que salta de Basã.

23 E de Naftali disse: Farta-te, ó Naftali, da benevolência, e enche-te da bênção do Senhor; possui o ocidente e o sul.

24 E de Aser disse: Bendito seja Aser com seus filhos; agrade a seus irmãos, e banhe em azeite o seu pé.

25 Seja de ferro e de metal o teu calçado; e a tua força seja como os teus dias.

26 Não há outro, ó Jesurum, semelhante a Deus, que cavalga sobre os céus para a tua ajuda, e com a sua majestade sobre as mais altas nuvens.

27 O Deus eterno é a tua habitação, e por baixo estão os braços eternos; e ele lançará o inimigo de diante de ti, e dirá: Destrói-o.

28 Israel, pois, habitará só, seguro, na terra da fonte de Jacó, na terra de grão e de mosto; e os seus céus gotejarão orvalho.

29 Bem-aventurado tu, ó Israel! Quem é como tu? Um povo salvo pelo Senhor, o escudo do teu socorro, e a espada da tua majestade; por isso os teus inimigos te serão sujeitos, e tu pisarás sobre as suas alturas.

1 Αυτά είναι τα λόγια με τα οποία ο Μωυσής, ο άνθρωπος του Θεού, ευλόγησε τους Ισραηλίτες, προτού πεθάνει:

2 Ο Κύριος ήρθε απ’ το Σινά

κι ανέτειλε για το λαό του απ’ το Σηείρ·

ακτινοβόλησε απ’ το όρος Φαράν

κι ήρθε με μυριάδες γύρω του αγγέλους,

στο χέρι του κρατώντας

τον νόμο τον φλεγόμενο.*Το δεύτερο τμήμα του στ. στα εβρ. είναι ασαφές.

3 Αληθινά, αγαπάει το λαό του.

Όλοι που του ανήκουν είναι στα χέρια του·

πέφτουν αυτοί στα πόδια του

τις προσταγές του να δεχτούν.

4 Νόμο μάς έδωσε ο Μωυσής,

το πιο πολύτιμο απόκτημα για την κοινότητα του Ιακώβ·

5 Ο Κύριος έγινε βασιλιάς στον Ισραήλ,

όταν οι αρχηγοί συγκεντρωθήκαν του λαού,

όταν εμαζευτήκαν οι φυλές του Ισραήλ.

Και συνέχισε ο Μωυσής:

6 «Να ζήσει ο Ρουβήν, ποτέ να μην πεθάνει,

παρ’ όλο που ο λαός του είν’ ολιγάριθμος».

7 Για τη φυλή Ιούδα είπε·

«Άκουσε, Κύριε, τη φωνή του Ιούδα

και φέρ’ τον στο λαό του.

Ας υπερασπιστεί τον εαυτό του με τα χέρια του.

Κι εσύ βοήθα τον ενάντια στους εχθρούς του».

8 Για τη φυλή Λευί είπε:

«Τα Θουμμίμ σου και τα Ουρίμ*Θουμμίμ...Ουρίμ. Βλ. υποσ. εις Εξ 28:30. σου, Κύριε,

στον όσιό σου τα εμπιστεύτηκες,

που τον δοκίμασες στη Μασσά,

και που μαζί του φιλονίκησες

κοντά στα νερά της Μεριβά.

9 Αυτός είπε:

"πατέρα και μάνα εγώ δεν ξέρω"

κι ούτε τ’ αδέρφια του λογάριασε,

και τα παιδιά του τα αγνόησε,

για να τηρήσει την εντολή σου,

και φύλαξε έτσι τη διαθήκη σου.

10 Τις εντολές σου θα διδάξουν στον Ιακώβ,

στον Ισραήλ το νόμο σου.

Λιβάνι θα προσφέρουνε μπροστά σου

και στο θυσιαστήριό σου ολοκαύτωμα.

11 Ευλόγησε τα υπάρχοντά του Κύριε,

και κοίταξε με ευμένεια τα έργα του.

Τσάκισε των εχθρών του τα πλευρά,

ώστε να μην ξεσηκωθούν ενάντιά του

αυτοί που τον μισούν.

12 Για τη φυλή Βενιαμίν ο Μωυσής είπε:

«Ο αγαπημένος του Κυρίου,

με ασφάλεια κοντά του θα κατοικεί,

ο Κύριος θα τον προστατεύει την κάθε μέρα,

κι ανάμεσα στους ώμους του ο Κύριος θ’ αναπαύεται».

13 Για τη φυλή του Ιωσήφ*Εδώ οι φυλές Εφραΐμ και Μανασσή ενοποιούνται στο πρόσωπο του κοινού γενάρχη τους, του Ιωσήφ. είπε:

«Ευλογημένη από τον Κύριο είναι η χώρα του

με τα καλύτερα του ουρανού τα δώρα,

με τη δροσιά,

και τα υπόγεια νερά της,

14 με τους καλύτερους καρπούς που ωρίμασαν στον ήλιο,

με τα καλύτερα δώρα όλων των εποχών,

15 με τα εκλεκτότερα αγαθά των πανάρχαιων βουνών

και τα καλύτερα των αιώνιων λόφων,

16 με τα καλύτερα τα δώρα ολόκληρης της γης.

Η αγάπη εκείνου που φανερώθηκε στη βάτο,

ας έρθει πάνω στο κεφάλι του Ιωσήφ

στην κορυφή του εκλεκτού απ’ όλα του τ’ αδέρφια.

17 Είν’ η μεγαλοπρέπειά του σαν του ταύρου του πρωτογέννητου

και σαν τα κέρατα του αγριόταυρου τα κέρατά του·

μ’ αυτά θα χτυπάει τους λαούς,

όλους μαζί ως της γης τα πέρατα.

Τέτοιες είναι οι μυριάδες του Εφραΐμ

και τέτοιες είναι του Μανασσή οι χιλιάδες».

18 Για τη φυλή Ζαβουλών ο Μωυσής είπε:

«Να ευφραίνεσαι, Ζαβουλών, στις περιοδείες σου

κι εσύ, Ισσάχαρ, στις σκηνές σου.

19 Στο βουνό θα καλούν ξένους λαούς

και θα προσφέρουν εκεί κανονικές θυσίες.

Τον πλούτο θα ρουφούν της θάλασσας,

και τους κρυμμένους θησαυρούς στην άμμο».

20 Για τη φυλή Γαδ είπε:

«Ευλογημένος να ’ναι ο Κύριος,

που πλάτος έδωσε στου Γαδ τη χώρα!

Ο Γαδ σαν το λιοντάρι αναπαύεται,

τη λεία του έτοιμος να ξεσκίσει, ποδάρι ή κεφαλή.

21 Για τον εαυτό του διάλεξε το πρώτο το μερίδιο,

αυτό που ήταν φυλαγμένο για τον αρχηγό.

Σύναξε του λαού τους άρχοντες,

κι εκπλήρωσε το σχέδιο του Κυρίου

και τα προστάγματά του για τον Ισραήλ».

22 Για τη φυλή Δαν ο Μωυσής είπε:

«Ο Δαν είν’ ένα λιονταράκι, που εξορμάει απ’ τη Βασάν».

23 Για τη φυλή Νεφθαλί είπε:

«Είσαι χορτάτος, Νεφθαλί, από εύνοιες,

ξέχειλος απ’ τις ευλογίες του Κυρίου·

τη λίμνη*Εννοείται η λίμνη της Γεννησαρέτ. και τον νότο πάρε κληρονομιά».

24 Για τη φυλή Ασήρ ο Μωυσής είπε:

«Από τους γιους ο πιο ευλογημένος να ’ναι ο Ασήρ·

ας είναι ο πιο αγαπημένος απ’ τους αδερφούς του·

στο λάδι ας κολυμπάει το πόδι σου.

25 Από χαλκό και σίδερο ας είναι των πυλών σου οι μοχλοί

κι όσο θα ζεις, να διαρκεί το σφρίγος σου.

26 »Κανείς θεός δεν είναι σαν το Θεό σου, Ισραήλ,

που δρασκελάει τους ουρανούς για να σε βοηθήσει

κι ιππεύει τις νεφέλες σ’ όλη του τη μεγαλοπρέπεια.

27 Ο Θεός ο αιώνιος είναι το καταφύγιό σου,

και στήριγμά σου οι αιώνιοι βραχίονες.

Έδιωξε αυτός από μπροστά σου τον εχθρό

και σου ’δωσε την προσταγή: "εξολόθρευε!"

28 Ο Ισραήλ είν’ εγκατεστημένος με ασφάλεια·

η πηγή του Ιακώβ κυλάει ξέχωρα,

πάει σε χώρα πλούσια σε στάρι και κρασί

που οι ουρανοί της τη δροσιά σταλάζουν.

29 Ευτυχισμένος είσ’ εσύ, Ισραήλ!

Ποιος είναι σαν εσέ λαός, που σ’ έχει σώσει ο Κύριος;

Αυτός είν’ η ασπίδα που σε προστατεύει,

το ξίφος που σου δίνει υπεροχή!

Άδικα θα σε κολακεύουν οι εχθροί σου·

εσύ θα την ποδοπατήσεις την υψηλοφροσύνη τους».