1 Havendo Deus antigamente falado muitas vezes, e de muitas maneiras, aos pais, pelos profetas, a nós falou-nos nestes últimos dias pelo Filho, 2 A quem constituiu herdeiro de tudo, por quem fez também o mundo. 3 O qual, sendo o resplendor da sua glória, e a expressa imagem da sua pessoa, e sustentando todas as coisas pela palavra do seu poder, havendo feito por si mesmo a purificação dos nossos pecados, assentou-se à destra da majestade nas alturas; 4 Feito tanto mais excelente do que os anjos, quanto herdou mais excelente nome do que eles.

5 Porque, a qual dos anjos disse jamais: Tu és meu Filho, hoje te gerei? E outra vez: Eu lhe serei por Pai, e ele me será por Filho?

6 E outra vez, quando introduz no mundo o primogênito, diz: E todos os anjos de Deus o adorem.

7 E, em verdade quanto aos anjos, diz: Que faz dos seus anjos espíritos, e de seus ministros labareda de fogo.

8 Mas, do Filho, diz: Ó Deus, o teu trono subsiste pelos séculos dos séculos; cetro de equidade é o cetro do teu reino.

9 Amaste a justiça e odiaste a iniquidade; por isso Deus, o teu Deus, te ungiu com óleo de alegria mais do que a teus companheiros.

10 E: Tu, Senhor, no princípio fundaste a terra, e os céus são obra de tuas mãos.

11 Eles perecerão, mas tu permanecerás; e todos eles, como roupa, envelhecerão,

12 E como um manto os enrolarás, e serão mudados. Mas tu és o mesmo, e os teus anos não acabarão.

13 E a qual dos anjos disse jamais: Assenta-te à minha destra, até que ponha a teus inimigos por escabelo de teus pés?

14 Não são porventura todos eles espíritos ministradores, enviados para servir a favor daqueles que hão de herdar a salvação?

1 Αφού ο Θεός τα παλιά χρόνια μίλησε στους προπάτορες πολλές φορές και με ποικίλους τρόπους δια των προφητών, σ’ αυτούς εδώ τους έσχατους καιρούς μίλησε σ’ εμάς μέσω του Υιού του. 2 Δι’ αυτού ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν και τον όρισε κληρονόμο των πάντων. 3 Αυτός είναι η ακτινοβολία του θεϊκού μεγαλείου και η τέλεια έκφραση της θεϊκής υπόστασης, κι αυτός συγκρατεί το σύμπαν με τη δύναμη του λόγου του. Αφού με το σταυρικό του θάνατο μας καθάρισε από τις αμαρτίες μας, κάθισε ψηλά, στα δεξιά του παντοδύναμου Θεού.

4 Ο Υιός έγινε τόσο ανώτερος από τους αγγέλους όσο ανώτερο είναι το όνομα που του έδωσε ο Θεός. 5 Γιατί σε κανέναν από τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:

Εσύ είσαι ο Υιός μου,

εγώ σήμερα σε γέννησα.

Ούτε πάλι είπε για κανέναν:

Εγώ θα ’μαι πατέρας του

κι αυτός θα ’ναι Υιός μου.

6 Κι όταν αλλού παρουσιάζει τον πρωτότοκο Υιό του στην οικουμένη, λέει:

Να τον προσκυνήσουν όλοι οι άγγελοι του Θεού.

7 Ενώ για τους αγγέλους λέει:

Ο Θεός κάνει σαν ανέμους τους αγγέλους του

κι αυτούς που τον υπηρετούν τους κάνει σαν πύρινη φλόγα,

8 στον Υιό λέει:

Η βασιλεία σου, Θεέ, είναι αιώνια

και κυβερνάς τον κόσμο δίκαια·

9 αγαπάς το δίκαιο και μισείς το άδικο.

Γι’ αυτό, Θεέ, σε έχρισε Μεσσία ο Θεός σου

με έλαιο αγαλλιάσεως, τιμώντας σε παραπάνω απ’ τους μετόχους* μετόχους. Νοούνται όσοι εχρίοντο στην Π. Διαθήκη με ειδικό έλαιο, δηλ. οι βασιλείς, οι αρχιερείς και μερικοί προφήτες. Όλοι αυτοί ονομάζονταν χριστοί. Ο κατεξοχήν Χριστός όμως –εβρ. Μεσσιάχ, εξελληνισμένο: Μεσσίας– είναι ο Ιησούς, ο οποίος εχρίσθη με το Άγιο Πνεύμα, που στο στίχο αυτό ονομάζεται «έλαιον αγαλλιάσεως». Σύμφωνα με άλλη άποψη «μέτοχοι» είναι όλοι οι πιστοί οι οποίοι λαμβάνουν το χρίσμα του Αγίου Πνεύματος. σου.

10 Κι αλλού:

Εσύ, Κύριε, αρχικά στερέωσες τη γη

κι έργο δικό σου είναι οι ουρανοί.

11 Αυτοί θα εξαφανιστούν, ενώ εσύ αιώνια παραμένεις.

Τα πάντα θα παλιώσουνε σαν ρούχο.

12 Σαν μανδύα θα τους τυλίξεις, και θ’ αλλάξουν.

Εσύ όμως παραμένεις πάντα ο ίδιος,

τα χρόνια σου ποτέ δε θα τελειώσουν.

13 Σε κανέναν απ’ τους αγγέλους δεν είπε ποτέ ο Θεός:

Κάθισε στα δεξιά μου,

ωσότου υποτάξω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου.

14 Δεν είναι, λοιπόν, όλοι οι άγγελοι πνεύματα που υπηρετούν το Θεό κι αποστέλλονται απ’ αυτόν για να βοηθήσουν όσους μέλλουν να σωθούν;