1 Naquele dia o Senhor

castigará com a sua

dura espada,

grande e forte, o leviatã,

serpente veloz,

e o leviatã,

a serpente tortuosa,

e matará o dragão, que está no mar.

2 Naquele dia haverá uma

vinha de vinho tinto;

cantai-lhe.

3 Eu, o Senhor, a guardo, e

cada momento a regarei;

para que ninguém lhe faça dano,

de noite e de dia a guardarei.

4 Não há indignação em mim.

Quem me poria sarças e

espinheiros diante de mim

na guerra? Eu iria contra eles e

juntamente os queimaria.

5 Ou que se apodere

da minha força, e

faça paz comigo;

sim, que faça paz comigo.

6 Dias virão em que Jacó lançará raízes, e

florescerá e brotará Israel,

e encherão de fruto a face do mundo.

7 Feriu-o

como feriu aos

que o feriram?

Ou matou-o,

assim como matou aos

que foram

mortos por ele?

8 Com medida contendeste com ela,

quando a rejeitaste, quando a tirou com o seu vento forte,

no tempo do vento leste.

9 Por isso se expiará

a iniquidade de Jacó,

e este será todo o

fruto de se haver

tirado seu pecado;

quando ele fizer a

todas as pedras do altar

como pedras de cal

feitas em pedaços, então

os bosques

e as imagens não

poderão ficar em pé.

10 Porque a cidade

fortificada ficará solitária,

será uma habitação rejeitada

e abandonada como um deserto;

ali pastarão os

bezerros,

e ali se deitarão,

e devorarão os seus ramos.

11 Quando os seus ramos se secarem,

serão quebrados, e

vindo as mulheres,

os acenderão,

porque este povo não é

povo de entendimento,

assim aquele

que o fez não se compadecerá dele,

e aquele que o formou não

lhe mostrará nenhum favor.

12 E será naquele dia que o Senhor debulhará seus cereais desde as correntes do rio, até ao rio do Egito; e vós, ó filhos de Israel, sereis colhidos um a um.

13 E será naquele dia que se tocará uma grande trombeta, e os que andavam perdidos pela terra da Assíria, e os que foram desterrados para a terra do Egito, tornarão a vir, e adorarão ao Senhor no monte santo em Jerusalém.

1 Την ημέρα εκείνη ο Κύριος με το βαρύ, το μεγάλο και δυνατό του ξίφος θα τιμωρήσει τον Λεβιάθαν, το φίδι που συστρέφεται και ξεφεύγει, θα σκοτώσει το δράκοντα της θάλασσας.

2 Την ημέρα εκείνη θα τραγουδήσετε τον ύμνο στο αμπέλι*αμπέλι. Βλ. υποσ. εις κεφ. 3:14. το εκλεκτό:

3 «Εγώ ο Κύριος το φυλάω·

και το ποτίζω αδιάκοπα.

Νύχτα και μέρα το φυλάω

ώστε κανείς να μην το βλάψει.

4 Δεν είμαι πια μ’ αυτό οργισμένος.

Αν όμως έβρισκα αγκάθια και τριβόλια

θα ’δινα μάχη εναντίον τους

θα ’βαζα φωτιά σ’ όλα μαζί.

5 Εκτός κι αν οι εχθροί αυτοί ζητήσουν προστασία κοντά μου

κι ειρήνη μαζί μου κάνουνε·

ναι, ας κάνουν μαζί μου ειρήνη».

6 Έρχεται μέρα που οι απόγονοι του Ιακώβ θα ρίξουν καινούριες ρίζες· ο Ισραήλ θ’ ανθίσει, θα καρποφορήσει, και θα γεμίσουν οι καρποί του την οικουμένη ολόκληρη. 7 Χτύπησε τάχα ο Κύριος το λαό του, όπως εκείνους που τον χτύπησαν; ή τάχα τον θανάτωσε όπως εκείνους που τον θανατώσαν; 8 Όχι· μονάχα όσο αξίζαν τους τιμώρησε, με εξορία και διωγμό, τούς πήρε με το δυνατό του φύσημα, όπως όταν φυσάει άνεμος ανατολικός.

9 Όλες τις πέτρες των θυσιαστηρίων κομμάτια θα τις κάνουν του Ιακώβ οι απόγονοι, σαν τις τριμμένες ασβεστόπετρες· ποτέ πια να μην ξαναστηθούν ξύλινες λατρευτικές στήλες ούτε θυσιαστήρια θυμιάματος. Έτσι θα εξιλεωθεί των απογόνων του Ιακώβ η ανομία κι αυτό θα είναι το λύτρο για να εξαλειφθεί η αμαρτία τους. 10 Η οχυρωμένη πόλη ερημώθηκε, έμεινε ακατοίκητη και σαν την έρημο εγκαταλειμμένη. Εκεί βόσκουνε τα μοσχάρια· εκεί πλαγιάζουν και μασάνε τους βλαστούς. 11 Όταν των δέντρων τα κλαριά ξεραίνονται, τα σπάνε, έρχονται οι γυναίκες να τα κάψουνε.

Πράγματι ο λαός αυτός ήταν ανόητος, γι’ αυτό δεν θα τον λυπηθεί ο δημιουργός του, δε θα τον ελεήσει ο πλάστης του.

12 Αλλά έρχεται μέρα που ο Κύριος θα σας συνάξει έναν έναν, γιοι του Ισραήλ, από την όχθη του ποταμού Ευφράτη ως το χείμαρρο της Αιγύπτου,*χείμαρρο της Αιγύπτου. Βλ. υποσ. εις Αρ 34:5. καθώς τινάζουνε τα στάχυα και ξεχωρίζουν τον καρπό. 13 Και τότε θα ηχήσει η μεγάλη σάλπιγγα και θα ’ρθουν όσοι ήταν στην Ασσυρία εξόριστοι κι όσοι ήταν στην Αίγυπτο διωγμένοι, και θα λατρέψουνε τον Κύριο πάνω στο άγιο όρος, στην Ιερουσαλήμ.