1 O deserto

e o lugar solitário se alegrarão disto;

e o ermo exultará

e florescerá como a rosa.

2 Abundantemente florescerá,

e também jubilará de alegria

e cantará;

a glória do Líbano se lhe deu,

a excelência do Carmelo e Sarom;

eles verão a glória do Senhor,

o esplendor do nosso Deus.

3 Fortalecei as mãos fracas,

e firmai os joelhos trementes.

4 Dizei aos turbados de coração:

Sede fortes, não temais;

eis que o vosso Deus virá

com vingança,

com recompensa de Deus;

ele virá,

e vos salvará.

5 Então os olhos

dos cegos serão abertos,

e os ouvidos

dos surdos se abrirão.

6 Então os coxos saltarão

como cervos, e a língua

dos mudos cantará;

porque águas arrebentarão

no deserto e ribeiros no ermo.

7 E a terra seca se tornará

em lagos,

e a terra sedenta

em mananciais de águas;

e nas habitações em

que jaziam os chacais haverá erva

com canas e juncos.

8 E ali haverá uma estrada,

um caminho,

que se chamará o caminho santo;

o imundo não passará por ele,

mas será para aqueles;

os caminhantes,

até mesmo os loucos,

não errarão.

9 Ali não haverá leão,

nem animal feroz subirá a ele,

nem se achará nele;

porém só os

remidos andarão

por ele.

10 E os resgatados

do Senhor voltarão;

e virão a Sião

com júbilo,

e alegria eterna haverá

sobre as suas cabeças;

gozo e alegria alcançarão,

e deles fugirá a tristeza

e o gemido.

1 Ας χαίρεται η έρημος κι ο τόπος ο ξερός.

Η χέρσα γη ας αγάλλεται κι ως κρίνο ας λουλουδίζει.

2 Άνθη ας την πλημμυρίζουνε,

φαιδρά ας πανηγυρίζει

και της χαράς ν’ ακούγεται

γιορταστικός ο αχός.

Θα της δοθεί η μεγαλοπρέπεια του Λιβάνου

του Κάρμηλου η λαμπρότητα και της Σαρών.

Τότε θα δουν τη δόξα του Κυρίου,

το μεγαλείο του δικού μας του Θεού.

3 Δύναμη δώστε στα εξαντλημένα χέρια,

τα γόνατα στεριώστε που κλονίζονται.

4 Πέστε στους φοβισμένους:

«Κάντε καρδιά και μη φοβάστε!

Να ο Θεός σας!

Η εκδίκηση κι η ανταπόδοση έρχονται απ’ αυτόν.

Αυτός θα ’ρθεί για να σας φέρει λύτρωση».

5 Τότε τα μάτια θ’ ανοιχτούνε των τυφλών

και των κουφών τ’ αυτιά θ’ ακούσουν.

6 Τότε ο χωλός καθώς το ελάφι θα πηδά

κι η γλώσσα του κωφάλαλου θα τραγουδάει.

Πλήθος νερά θε ν’ αναβρύσουνε στην έρημο

και μες στη στέπα ρεματιές θ’ αχολογούνε.

7 Η άμμος η καυτή θα γίνει λίμνη

και πίδακες νερού θα ξεπηδήσουν

απ’ τη φρυγμένη γη.

Εκεί που τα τσακάλια είχαν κρησφύγετο,

καλάμια θα φυτρώσουνε και σπάρτα.

8 Θα είν’ εκεί ένας ωραίος καλοστρωμένος δρόμος

και τ’ όνομά του θα ’ναι «Οδός Αγία».

Ακάθαρτοι από ’κει δεν θα περνούν·

αυτοί που τον βαδίζουν έστω κι αν είναι ανόητοι,

δε θα ’ναι μπορετό να ξεστρατίσουν.

9 Κοντά στο δρόμο αυτόν λιοντάρια δε θα βρίσκονται.

Δε θα τον δρασκελίζει ουτ’ ένα αρπαχτικό θεριό.

Στο δρόμο αυτόν θα περπατούν οι λυτρωμένοι.

10 Όσους ο Κύριος λευτέρωσε θα επιστρέψουν,

με θριαμβικά τραγούδια θα ’ρθουν στη Σιών.

Χαρά αιώνια θα τους πλημμυρίζει.

Θα νιώθουν ευτυχία κι αγαλλίαση.

Ο στεναγμός κι η λύπη θα χαθούν.