1 Chegai-vos, nações,

para ouvir,

e vós povos, escutai;

ouça a terra,

e a sua plenitude,

o mundo,

e tudo quanto produz.

2 Porque a indignação

do Senhor está sobre todas as nações,

e o seu furor

sobre todo o exército delas;

ele as destruiu totalmente,

entregou-as à matança.

3 E os seus mortos serão arremessados

e dos seus cadáveres subirá o seu mau cheiro;

e os montes se derreterão

com o

seu sangue.

4 E todo o exército

dos céus se dissolverá,

e os céus se enrolarão

como um livro;

e todo o seu exército cairá,

como cai a folha da vide e

como cai o figo da figueira.

5 Porque a minha espada se embriagou

nos céus; eis que

sobre Edom descerá,

e sobre o povo

do meu anátema

para exercer juízo.

6 A espada do Senhor está cheia

de sangue,

está engordurada

da gordura do sangue

de cordeiros e de bodes,

da gordura dos rins de carneiros;

porque o Senhor tem sacrifício

em Bozra,

e grande matança

na terra de Edom.

7 E os bois selvagens cairão

com eles, e os bezerros

com os touros;

e a sua terra embriagar-se-á

de sangue até se fartar,

e o seu pó se engrossará

com a gordura.

8 Porque será o dia

da vingança do Senhor,

ano de retribuições

pela contenda de Sião.

9 E os seus ribeiros se tornarão

em pez, e o seu pó

em enxofre,

e a sua terra

em pez ardente.

10 Nem de noite nem

de dia se apagará;

para sempre a sua fumaça subirá;

de geração

em geração será assolada;

pelos séculos

dos séculos ninguém

passará por ela.

11 Mas o pelicano

e a coruja a possuirão,

e o bufo e o corvo habitarão nela;

e ele estenderá

sobre ela o cordel

de confusão

e nível de vaidade.

12 Eles chamarão ao reino os seus nobres,

mas nenhum haverá; e todos os seus príncipes

não serão coisa alguma.

13 E nos seus palácios crescerão espinhos,

urtigas e cardos

nas suas fortalezas;

e será uma habitação

de chacais,

e sítio

para avestruzes.

14 As feras do deserto se encontrarão

com as feras da ilha,

e o sátiro clamará ao seu companheiro;

e os animais noturnos ali pousarão,

e acharão lugar

de repouso para si.

15 Ali se aninhará a coruja

e porá os seus ovos,

e tirará os seus filhotes,

e os recolherá debaixo

da sua sombra;

também ali os abutres se ajuntarão uns

com os outros.

16 Buscai no livro do Senhor,

e lede; nenhuma destas coisas faltará,

ninguém faltará com a sua companheira;

porque a minha boca tem ordenado,

e o seu espírito

mesmo as tem

ajuntado.

17 Porque ele mesmo lançou as sortes por elas,

e sua mão lhas tens repartido

com o cordel;

para sempre a possuirão,

de geração

em geração

habitarão nela.

1 Πλησιάστε έθνη για ν’ ακούσετε· λαοί δώστε την προσοχή σας! Η γη και ό,τι τη γεμίζει ας ακούσει, η οικουμένη κι όλοι οι κάτοικοί της. 2 Γιατί ο Κύριος είναι θυμωμένος ενάντια σ’ όλα τα έθνη και οργισμένος ενάντια σ’ όλα τα στρατεύματά τους. Θα τα καταστρέψει, θα τα παραδώσει στη σφαγή. 3 Οι σκοτωμένοι τους θα ριχτούν έξω άταφοι, κι από τα πτώματά τους θ’ ανέβει δυσοσμία· τα βουνά θα ποτιστούνε από το αίμα τους. 4 Θα λιώσουν όλα τα υψώματα. Ο ουρανός θα τυλιχτεί κυλινδρικά σαν πάπυρος, και όλα τ’ άστρα θα πέσουν όπως πέφτουν τα φύλλα από το κλήμα ή απ’ τη συκιά.

5 Το ξίφος του Κυρίου είναι έτοιμο στον ουρανό. Να, κατεβαίνει ενάντια στους Εδωμίτες, ενάντια στο λαό που ο Κύριος σε εξολοθρεμό τον καταδίκασε. 6 Το ξίφος του Κυρίου γέμισε αίμα, χόρτασε απ’ το λίπος, από το αίμα των προβάτων και των τράγων, από το λίπος των νεφρών των κριαριών· γιατί ο Κύριος έχει θυσία στη Βοσρά, σφαγή μεγάλη στην Εδώμ. 7 Μαζί με το λαό θα πέσουνε κι οι βούβαλοι, και τα μοσχάρια μαζί με τους ταύρους. Η γη από το αίμα θα χορτάσει και το χώμα από λίπος θα ποτιστεί. 8 Μέρα εκδίκησης αυτή θα είναι για τον Κύριο, έτος ανταπόδοσης για την έχθρα που είχαν ενάντια στη Σιών.

9 Οι χείμαρροι της Εδώμ θα γίνουν πίσσα και το χώμα της θειάφι. Όλη η χώρα σαν την πίσσα θα καίγεται. 10 Νύχτα και μέρα δεν θα σβήνει η φωτιά· ο καπνός της θα ανεβαίνει αδιάκοπα· θα μένει έρημη η χώρα από γενιά σ’ άλλη γενιά· κανείς ποτέ πια απ’ αυτήν δε θα περάσει. 11 Θα γίνει κτήμα του πελεκάνου και του σκατζόχοιρου· κουκουβάγιες και κοράκια θα την κατοικήσουν. Ο Κύριος θα φέρει το χάος και την ερήμωση σ’ αυτήν. 12 Δεν θα υπάρχουν πια εκεί ηγεμόνες, για να ανακηρύξουν βασιλιά· θ’ αφανιστούν όλοι οι άρχοντές της. 13 Αγκάθια θα φυτρώσουνε στ’ ανάκτορά της, τσουκνίδες και βάτα στα φρούριά της· θα γίνει το κρησφύγετο των τσακαλιών, η αυλή των στρουθοκαμήλων. 14 Εκεί θα συναντιούνται οι αγριόγατες με τις ύαινες, και θα φωνάζουν οι τραγόμορφοι δαίμονες ο ένας τον άλλον. Εκεί θα κατοικεί η Λιλίθ, εκεί θα βρίσκει τόπο για ν’ αναπαύεται.*Για το τραγόμορφοι δαίμονες, βλ. Γλωσ. «Αζαζήλ». – Λιλίθ: Μυθολογικός θηλυκός δαίμονας των Βαβυλωνίων. Πέρασε στην εβρ. αντίληψη σαν νυχτερινό φάντασμα, γιατί το όνομά του είναι σχεδόν ομόηχο με την εβρ. λ. «λάιλα» που σημαίνει «νύχτα».15 Εκεί η κουκουβάγια της ερήμου θα φωλιάζει, θα γεννάει και θα κλωσάει τ’ αυγά της, και θα φροντίζει τα μικρά κοντά της· εκεί θα συναθροίζονται τα θηλυκά γεράκια μαζί με τους συντρόφους τους.

16 Αναζητήστε στο βιβλίο του Κυρίου και διαβάστε· ούτ’ ένα από τα ζώα αυτά δε θα παραλειφθεί! Γιατί ο Κύριος με το στόμα του έδωσε προσταγή, διέταξε και το Πνεύμα του τα συνάθροισε. 17 Αυτός ο ίδιος έριξε κλήρο γι’ αυτά· το χέρι του τους μοίρασε τη γη με μέτρο. Αιώνια θα την κατέχουν, θα κατοικούν σ’ αυτήν παντοτινά.