1 Assim diz o Senhor:

Guardai o juízo,

e fazei justiça,

porque a minha salvação está prestes a vir,

e a minha justiça,

para se

manifestar.

2 Bem-aventurado o homem

que fizer isto, e o filho

do homem que lançar mão disto;

que se guarda de profanar o sábado,

e guarda a sua mão

de fazer algum mal.

3 E não fale o filho do estrangeiro,

que se houver unido ao Senhor,

dizendo:

Certamente o Senhor me separará do seu povo;

nem tampouco diga o eunuco:

Eis que sou uma árvore seca.

4 Porque assim diz o Senhor a respeito

dos eunucos, que guardam os meus sábados,

e escolhem aquilo em

que eu me agrado,

e abraçam a minha aliança:

5 Também lhes darei na minha casa

e dentro dos meus muros um lugar

e um nome, melhor do

que o de filhos e filhas;

um nome eterno darei a cada um deles,

que nunca

se apagará.

6 E aos filhos dos estrangeiros,

que se unirem ao Senhor,

para o servirem,

e para amarem o nome do Senhor,

e para serem seus servos,

todos os que guardarem o sábado,

não o profanando,

e os que abraçarem

a minha aliança,

7 Também os levarei

ao meu santo monte,

e os alegrarei na minha casa de oração;

os seus holocaustos

e os seus sacrifícios serão aceitos no meu altar;

porque a minha casa será chamada casa

de oração

para todos os povos.

8 Assim diz o Senhor Deus,

que congrega os dispersos

de Israel:

Ainda ajuntarei outros aos

que já se lhe ajuntaram.

9 Vós, todos os animais

do campo,

todos os animais

dos bosques, vinde comer.

10 Todos os seus atalaias são cegos,

nada sabem;

todos são cães mudos,

não podem ladrar;

andam adormecidos,

estão deitados, e gostam do sono.

11 E estes cães são gulosos,

não se podem fartar;

e eles são pastores

que nada compreendem;

todos eles se tornam

para o seu caminho,

cada um para a sua ganância,

cada um por sua parte.

12 Vinde, dizem,

trarei vinho,

e beberemos bebida forte;

e o dia de amanhã será

como este,

e ainda muito mais abundante.

1 Ο Κύριος λέει: «Το δίκιο προστατέψτε το κι ασκείτε τη δικαιοσύνη, γιατί σύντομα θα ’ρθει η σωτηρία μου, η δικαιοσύνη μου θα φανερωθεί. 2 Μακάριος ο άνθρωπος που τα εφαρμόζει αυτά, που σέβεται το Σάββατο και δεν το βεβηλώνει και που αποφεύγει να κάνει το κακό».

3 Ας μη σκεφτεί κανείς αλλοεθνής, που έχει προσκολληθεί στον Κύριο, ότι μπορεί ο Κύριος να τον χωρίσει από το λαό του. Ας μη σκεφτεί κανείς ευνούχος ότι είναι δέντρο ξερό.

4 Γιατί ο Κύριος λέει: «Τους ευνούχους που τηρούν τα Σάββατά μου και εκτελούν αυτά που μ’ ευαρεστούν μένοντας πιστοί στη διαθήκη μου, 5 μες στο ναό μου και στα τείχη μου θα τους δώσω μνημείο με το όνομά τους, ώστε να τους θυμούνται περισσότερο απ’ αυτούς που έχουν γιους και θυγατέρες.

6 »Τους αλλοεθνείς που μ’ αγαπάνε κι έχουν προσκολληθεί στο λαό μου για να με υπηρετούν και να ’ναι δούλοι μου, όλους εκείνους που τηρούν το Σάββατο και δεν το βεβηλώνουν και μένουνε πιστοί στη διαθήκη μου, 7 εγώ θα τους οδηγήσω στο άγιο μου βουνό, και στο ναό μου θα τους δώσω αγαλλίαση. Τα ολοκαυτώματά τους κι οι θυσίες τους θα είναι δεκτές στο θυσιαστήριό μου, γιατί ο ναός μου θα ονομαστεί οίκος προσευχής για όλους τους λαούς».

8 Λέει ο Κύριος ο Θεός, που θα συναθροίσει τους διασκορπισμένους του Ισραήλ: «Θα συναθροίσω ακόμα κι άλλους μαζί μ’ εκείνους που έχουν κιόλας συναθροιστεί».

9 Ο Κύριος λέει: «Όλα εσείς τα ζώα του αγρού, μπείτε εδώ και βοσκήστε, όλα εσείς τα ζώα των δρυμών. 10 Του λαού μου οι φύλακες είναι όλοι τους τυφλοί, τίποτα δεν καταλαβαίνουν! Όλοι τους είναι σκύλοι άφωνοι, που δεν μπορούνε να γαβγίσουν. Κάθονται μόνο κάτω κι ονειρεύονται, τους αρέσει ο ύπνος. 11 Είναι ακόμα σκύλοι αδηφάγοι, όσα κι αν έχουνε ποτέ δεν είναι αρκετά. Είναι ηγέτες δίχως σύνεση· καθένας τους τον δρόμο του τραβάει, καθένας τους ζητάει το συμφέρον του. 12 Και μεθυσμένοι τραγουδούν:

"Κρασί θα φέρω, ελάτε,

με δυνατό ας γλεντήσουμε ποτό!

Το αύριο θα είναι όμοιο με το σήμερα,

κι η αφθονία ακόμα πιο μεγάλη!"»