1 Fui buscado dos que

não perguntavam por mim,

fui achado daqueles que

não me buscavam;

a uma nação que

não se chamava do meu nome eu disse:

Eis-me aqui.

Eis-me aqui.

2 Estendi as minhas mãos o dia todo a um povo rebelde,

que anda por caminho,

que não é bom,

após os

seus pensamentos;

3 Povo que de contínuo me irrita diante

da minha face,

sacrificando em jardins

e queimando incenso

sobre altares de tijolos;

4 Que habita entre as sepulturas,

e passa as noites junto aos lugares secretos;

come carne de porco

e tem caldo

de coisas abomináveis

nos seus

vasos;

5 Que dizem:

Fica onde estás,

e não te chegues a mim,

porque sou mais santo

do que tu. Estes são fumaça

no meu nariz,

um fogo

que arde todo o dia.

6 Eis que está escrito diante

de mim: não me calarei;

mas eu pagarei, sim,

pagarei no seu seio,

7 As vossas iniquidades,

e juntamente as iniquidades

de vossos pais,

diz o Senhor,

que queimaram incenso

nos montes,

e me afrontaram nos outeiros;

assim lhes tornarei a medir as suas obras antigas

no seu

seio.

8 Assim diz o Senhor:

Como quando se acha mosto num cacho

de uvas, dizem:

Não o desperdices,

pois há bênção nele,

assim farei por amor

de meus servos, que

não os destrua a todos,

9 E produzirei descendência a Jacó,

e a Judá um herdeiro

que possua os meus montes;

e os meus eleitos herdarão a terra

e os meus servos habitarão ali.

10 E Sarom servirá de curral

de rebanhos, e o vale

de Acor lugar de repouso

de gados, para o meu povo,

que me buscou.

11 Mas a vós,

os que vos apartais do Senhor,

os que vos esqueceis

do meu santo monte,

os que preparais uma mesa

para a Fortuna,

e que misturais a bebida

para o Destino.

12 Também vos destinareis

à espada,

e todos vos encurvareis à matança;

porquanto chamei,

e não respondestes;

falei, e não ouvistes;

mas fizestes o

que era mau aos meus olhos,

e escolhestes aquilo em

que não tinha prazer.

13 Portanto assim diz o Senhor Deus:

Eis que os meus servos comerão,

mas vós padecereis fome;

eis que os meus servos beberão,

porém vós tereis sede;

eis que os meus servos se alegrarão,

mas vós vos

envergonhareis;

14 Eis que os meus servos exultarão

pela alegria de coração,

mas vós gritareis pela tristeza

de coração; e uivareis

pelo quebrantamento de espírito.

15 E deixareis o vosso nome aos meus eleitos por maldição;

e o Senhor Deus vos matará;

e a seus

servos

chamará

por outro

nome.

16 Assim que aquele

que se bendisser na terra,

se bendirá no Deus da verdade;

e aquele que jurar na terra,

jurará pelo Deus da verdade;

porque já estão esquecidas as angústias passadas,

e estão escondidas

dos meus olhos.

17 Porque, eis que eu crio novos céus

e nova terra;

e não haverá mais lembrança

das coisas passadas,

nem mais se recordarão.

18 Mas vós folgareis

e exultareis perpetuamente no

que eu crio; porque eis que crio

para Jerusalém uma alegria,

e para o seu povo gozo.

19 E exultarei em Jerusalém,

e me alegrarei no meu povo;

e nunca mais se ouvirá nela voz

de choro nem voz

de clamor.

20 Não haverá mais nela criança

de poucos dias,

nem velho que

não cumpra os seus dias;

porque o menino morrerá

de cem anos;

porém o pecador

de cem anos será amaldiçoado.

21 E edificarão casas,

e as habitarão;

e plantarão vinhas,

e comerão o seu fruto.

22 Não edificarão para

que outros habitem;

não plantarão para

que outros comam;

porque os dias do meu povo serão

como os dias da árvore,

e os meus eleitos gozarão

das obras

das suas mãos.

23 Não trabalharão em vão,

nem terão filhos

para a perturbação;

porque são a posteridade bendita

do Senhor,

e os seus descendentes estarão

com eles.

24 E será que antes

que clamem eu responderei;

estando eles ainda falando,

eu os ouvirei.

25 O lobo e o cordeiro se apascentarão juntos,

e o leão comerá palha

como o boi;

e pó será a comida da serpente.

Não farão mal nem dano algum

em todo o meu santo monte,

diz o Senhor.

1 Ο Κύριος λέει: «Έτοιμος ήμουν ν’ απαντήσω, αλλά κανείς δε με ρωτούσε· πάντα μπορούσαν να με βρουν, αλλά κανείς δεν έψαχνε για μένα. Έλεγα, "εδώ είμαι, σας ακούω!" Μα σ’ ένα έθνος το ’λεγα που δε μ’ επικαλέστηκε ποτέ του.*σ’ ένα έθνος το ’λεγα που δε μ’ επικαλέστηκε ποτέ του, σύμφωνα με αρχαίες μεταφράσεις. Το εβρ. έχει «σε ένα έθνος που δεν ονομαζόταν με το όνομά μου».2 Τα χέρια μου όλη τη μέρα άπλωνα σ’ ένα λαό αποστάτη, που κακό δρόμο ακολουθεί και που τον σέρνουν οι επιθυμίες του· 3 σ’ ένα λαό που συνεχώς αδιάντροπα με προκαλεί, στους κήπους μέσα τις θυσίες του προσφέρει, σε κεραμίδια πάνω καίει το θυμίαμα· 4 σε ανθρώπους που στα μνήματα περνούν τη μέρα τους και διανυκτερεύουν στις σπηλιές, τρώνε το κρέας το χοιρινό και είναι μολυσμένα από τα φαγητά των θυσιών τα σκεύη τους· 5 σ’ αυτούς που λένε, "φύγε από κοντά μου, μη μ’ αγγίζεις, γιατί είμαι άγιος!"*Οι στ. 3-5 αναφέρονται στην ειδωλολατρία, στις νεκρομαντείες και στην επίκληση των πνευμάτων.

»Αυτοί μου ανάβουν το θυμό και καίει όλη τη μέρα σαν φωτιά. 6 Νάτο, το ’χω γραμμένο εδώ μπροστά μου: "δε θα σωπάσω πριν να τιμωρήσω 7 τις ανομίες τις δικές τους και των πατέρων τους μαζί. Αυτούς που πάνω στα βουνά τα είδωλα θυμιάτιζαν και στις κορυφές των λόφων με βλαστημούσαν, όπως το αξίζουν θα τους τιμωρήσω, σύμφωνα με τα έργα τους". Εγώ, ο Κύριος, το λέω».

8 Και συνεχίζει ο Κύριος: «Όταν ένα σταφύλι έχει χυμό, λένε "μην το καταστρέφεις, γιατί έχει μέσα του ευλογία". Αυτό κι εγώ θα κάνω για χάρη των δούλων μου: δε θα καταστρέψω το λαό στο σύνολό του. 9 Θα κάνω να βγουν τέκνα από τον Ιακώβ, κι απ’ τον Ιούδα απόγονοι. Θα γίνουν τα βουνά μου κτήμα των εκλεκτών μου, των δούλων μου, κι εκεί θα κατοικήσουν. 10 Τότε η Σαρών θα γίνει η μάντρα των προβάτων τους, και η κοιλάδα Αχώρ,*κοιλάδα Αχώρ. Βλ. Ιησ 7:24-26· 15:7· Ωσ 2:17. των γελαδιών βοσκή, για χάρη του λαού μου, που με ζήτησε.

11 »Εσάς όμως που με εγκαταλείψατε, που λησμονήσατε το άγιο μου βουνό, που για τον Γαδ προετοιμάζετε τραπέζι, και για να προσφέρετε σπονδές στον Μενί γεμίζετε τα κύπελα,*Γαδ...Μενί. Ειδωλολατρικές θεότητες.12 εσάς θα σας παραδώσω στη σφαγή. Όλοι σας θα εξολοθρευθείτε, γιατί σας κάλεσα και δεν αποκριθήκατε. Μιλούσα, μα εσείς δεν ακούγατε. Κάνατε ό,τι θεωρώ εγώ κακό, και προτιμούσατε αυτό που με δυσαρεστεί.

13 »Γι’ αυτό, ακούστε τι λέω εγώ ο Κύριος, ο Θεός: Οι δούλοι μου θα ’χουν να φάνε, μα εσείς θα πεινάσετε· αυτοί θα ’χουν να πιουν, μα εσείς θα υποφέρετε απ’ τη δίψα. Αυτοί θα χαίρονται, μα εσείς θα ζείτε ντροπιασμένοι. 14 Οι δούλοι μου θα ψάλλουν απ’ τη μεγάλη τους χαρά, μα εσείς απ’ τη βαθιά σας θλίψη θα φωνάζετε, και θα ουρλιάζετε απ’ την απελπισία. 15 Θα αφήσετε στους εκλεκτούς μου το όνομά σας να το ’χουνε για τις κατάρες τους: "έτσι κι εσένα να σε θανατώσει ο Κύριος ο Θεός!" Αλλά στους δούλους μου εγώ θα δώσω ένα καινούριο όνομα. 16 Κι όποιος ποθεί ευλογημένος να ’ναι σ’ αυτή τη χώρα, θα ζητά να τον ευλογήσει ο αληθινός Θεός· κι όποιος σ’ αυτή τη χώρα ορκίζεται, όρκο θα παίρνει στον αληθινό Θεό».

Λέει ο Κύριος:

«Όλες οι θλίψεις οι αλλοτινές θα ξεχαστούν

και θα εξαφανιστούνε.

17 Καινούριο θα δημιουργήσω ουρανό, καινούρια γη·

τα περασμένα, τα παλιά, θα ξεχαστούνε,

και πια κανείς δε θα τα σκέφτεται.

18 »Αλλά θα ευχαριστιούνται όλοι και θα χαίρονται

για πάντα με τα όσα δημιουργώ,

γιατί θα κάνω την Ιερουσαλήμ πόλη χαράς

κι ευτυχισμένο το λαό της.

19 Κι εγώ θα χαίρομαι για την Ιερουσαλήμ,

θ’ αγάλλομαι για το λαό μου.

»Κλάματα δεν θ’ ακούγονται πια εκεί

ούτε και θρήνοι.

20 Βρέφος δεν θα υπάρχει εκεί που να ’χει λίγο μόνο ζήσει

ούτε και γέρος που να μη συμπληρώσει μακρόχρονη ζωή.

Γιατί αυτός που θα πεθαίνει στα εκατό θα θεωρείται νέος·

και όποιος δεν θα φτάνει στα εκατό

καταραμένος θα λογαριάζεται.

21,22 »Θα οικοδομούνε σπίτια ο λαός μου

κι οι ίδιοι θα τα κατοικούν·

αυτοί, κανένας άλλος.

Αμπέλια θα φυτεύουνε

κι οι ίδιοι θα τρώνε τον καρπό·

αυτοί, κανένας άλλος.

Μες στο λαό μου η ζωή θα διαρκεί σαν αιωνόβιο δέντρο·

θ’ απολαμβάνουν οι εκλεκτοί μου

τους καρπούς των κόπων τους.

23 Δε θα κοπιάζουν μάταια πια

ούτε και θα γεννούν παιδιά,

νεκρά για να τα δούνε,

γιατί εγώ ο Κύριος θα τους ευλογήσω,

εκείνους και τους απογόνους τους.

24 Ακόμα πριν προλάβουν να μου φωνάξουν,

εγώ θα τους έχω αποκριθεί·

ακόμα πριν τελειώσουν την προσευχή τους

εγώ θα κάνω να εκπληρώνεται.

25 Ο λύκος και το αρνί μαζί θα βόσκουνε

και το λιοντάρι άχυρο θα τρώει καθώς το βόδι·

το χώμα θα ’ναι του φιδιού η τροφή.

Κανένας δεν θα προξενεί ζημιά ούτε κακό

σ’ όλο μου το βουνό το άγιο.

Εγώ, ο Κύριος, το λέω».