1 Bel está abatido,

Nebo se encurvou,

os seus ídolos são postos

sobre os animais e

sobre as feras;

as cargas

dos vossos fardos são canseiras

para as feras já cansadas.

2 Juntamente se encurvaram

e se abateram;

não puderam livrar-se

da carga,

mas a sua alma entrou

em cativeiro.

3 Ouvi-me, ó casa de Jacó,

e todo o restante

da casa de Israel;

vós a quem trouxe

nos braços desde o ventre,

e sois levados

desde a madre.

4 E até à velhice eu serei o mesmo,

e ainda até aos cabelos brancos eu vos carregarei;

eu vos fiz,

e eu vos levarei,

e eu vos trarei,

e vos

livrarei.

5 A quem me assemelhareis,

e com quem me igualareis,

e me comparareis,

para que sejamos

semelhantes?

6 Gastam o ouro da bolsa,

e pesam a prata nas balanças;

assalariam o ourives,

e ele faz um deus,

e diante dele se prostram

e se inclinam.

7 Sobre os ombros o tomam,

o levam, e o põem no seu lugar;

ali fica em pé,

do seu lugar não se move;

e, se alguém clama a ele,

resposta nenhuma dá,

nem livra alguém

da sua tribulação.

8 Lembrai-vos disto,

e considerai; trazei-o

à memória, ó prevaricadores.

9 Lembrai-vos

das coisas passadas desde a antiguidade;

que eu sou Deus,

e não há outro Deus,

não há outro semelhante a mim.

10 Que anuncio o fim desde o princípio,

e desde a antiguidade as coisas

que ainda não sucederam;

que digo:

O meu conselho será firme,

e farei toda

a minha

vontade.

11 Que chamo a ave

de rapina desde o oriente,

e de uma terra remota o homem

do meu conselho;

porque assim o disse,

e assim o farei vir;

eu o formei,

e também o farei.

12 Ouvi-me, ó duros

de coração, os

que estais longe da justiça.

13 Faço chegar a minha justiça,

e não estará ao longe,

e a minha salvação não tardará;

mas estabelecerei em Sião a salvação,

e em Israel a minha glória.

1 Έπεσε ο Βηλ, συντρίφτηκε ο Νεβώ! Τα είδωλά τους τα ’βαλαν πάνω στα ζώα, στα υποζύγια· τα φόρτωσαν πάνω στα κουρασμένα από το βάρος κτήνη. 2 Σκύβουν όλα και γονατίζουν, δεν μπορούν να διασώσουν το φορτίο, κι αυτά μαζί οδηγούνται στην αιχμαλωσία.

3 «Ακούστε με, Ισραηλίτες, όλοι όσοι απομείνατε από τους απογόνους του Ιακώβ», λέει ο Κύριος. «Εγώ σας φρόντισα απ’ την κοιλιά της μάνας σας και σας ανέλαβα απ’ τη στιγμή που ήρθατε στον κόσμο. 4 Ωσότου να γεράσετε, εγώ θα παραμένω ο ίδιος, κι ωσότου ασπρίσουν τα μαλλιά σας, εγώ θα σας κρατώ. Εγώ σας έφτιαξα κι εγώ θα σας φροντίζω· βοήθεια θα σας δώσω και λυτρωμό.

5 »Με ποιον θα με παρομοιάσετε, με ποιον θα με ταυτίσετε; Με ποιον θα με συγκρίνετε που να είμαστε όμοιοι; 6 Κάποιοι βγάζουν χρυσάφι από το ταμείο τους κι ασήμι με την πλάστιγγα ζυγίζουν, πληρώνουν ένα χρυσοχόο για να τους φτιάξει απ’ αυτά έναν θεό, όπου τον προσκυνούν και τον λατρεύουν· 7 στους ώμους τον σηκώνουν και τον περιφέρουν, μετά τον ξαναβάζουν κάτω και μένει εκεί ακίνητος. Προσεύχονται σ’ αυτόν, μα αυτός δεν απαντάει, από τη συμφορά τους να τους σώσει δεν μπορεί. 8 Σκεφτείτε τι κάνετε, αποστάτες, και ντραπείτε· και λογαριάστε όσα έχω κάνει εγώ».

9 «Φέρτε στο νου σας όσα γίνανε από πολύ παλιά, τα πρώτα, γιατί εγώ είμαι ο Θεός και δεν υπάρχει άλλος εκτός από μένα· Θεός χωρίς τον όμοιό του. 10 Εγώ απ’ την αρχή το μέλλον φανερώνω και από πριν όσα ακόμα δεν έχουν συμβεί. Λέω, "το σχέδιό μου θα εκτελεστεί, κι όλα όσα επιθυμώ θα τα πραγματοποιήσω". 11 Απ’ την Ανατολή φωνάζω ένα αρπαχτικό πουλί, τον άνθρωπο*Υπαινιγμός για το βασιλιά Κύρο. Βλ. υποσ. εις κεφ. 41:2. που εκτελεί τα σχέδιά μου απ’ τη μακρινή τη χώρα· όπως το είπα έτσι το πραγματοποιώ· το εκτελώ όπως το έχω σχεδιάσει.

12 »Ακούστε με, εσείς οι σκληροτράχηλοι, που η λύτρωση θαρρείτε πως βρίσκεται μακριά. 13 Η δικαιοσύνη πλησιάζει, διόλου δεν είναι πια μακριά, η σωτηρία μου δεν θ’ αργοπορήσει άλλο· τη σωτηρία θα δώσω στη Σιών, στον Ισραήλ τη δόξα μου».