1 Assim diz o Senhor ao seu ungido,

a Ciro, a quem tomo pela mão direita,

para abater as nações diante

de sua face,

e descingir os lombos dos reis,

para abrir diante dele as portas,

e as portas

não se fecharão.

2 Eu irei adiante de ti,

e endireitarei os caminhos tortuosos;

quebrarei as portas de bronze,

e despedaçarei os ferrolhos

de ferro.

3 Dar-te-ei os tesouros escondidos,

e as riquezas encobertas,

para que saibas

que eu sou o Senhor,

o Deus de Israel,

que te chama

pelo teu nome.

4 Por amor de meu servo Jacó,

e de Israel, meu eleito,

eu te chamei pelo teu nome,

pus o teu sobrenome,

ainda que não me conhecesses.

5 Eu sou o Senhor, e não há outro;

fora de mim não há Deus;

eu te cingirei, ainda

que tu não me conheças;

6 Para que se saiba desde o nascente

do sol, e desde o poente,

que fora de mim não há outro;

eu sou o Senhor,

e não há outro.

7 Eu formo a luz, e crio as trevas;

eu faço a paz, e crio o mal;

eu, o Senhor,

faço todas estas coisas.

8 Destilai, ó céus,

dessas alturas,

e as nuvens chovam justiça;

abra-se a terra,

e produza a salvação,

e ao mesmo tempo frutifique a justiça;

eu, o Senhor, as criei.

9 Ai daquele que contende

com o seu Criador! O caco entre outros cacos

de barro! Porventura dirá o barro

ao que o formou:

Que fazes?

Ou a tua

obra:

Não tens

mãos?

10 Ai daquele que diz

ao pai: Que é o

que geras? E à mulher:

Que dás tu à luz?

11 Assim diz o Senhor,

o Santo de Israel,

aquele que o formou:

Perguntai-me as coisas futuras;

demandai-me acerca

de meus filhos,

e acerca

da obra

das minhas mãos.

12 Eu fiz a terra,

e criei nela o homem;

eu o fiz;

as minhas mãos estenderam os céus,

e a todos os seus exércitos

dei as minhas ordens.

13 Eu o despertei em justiça,

e todos os seus caminhos endireitarei;

ele edificará a minha cidade,

e soltará os meus cativos,

não por preço

nem por presente,

diz o Senhor

dos Exércitos.

14 Assim diz o Senhor:

O trabalho do Egito,

e o comércio dos etíopes

e dos sabeus,

homens de alta estatura,

passarão para ti, e serão teus;

irão atrás de ti,

virão em grilhões,

e diante de ti se prostrarão;

far-te-ão as suas súplicas,

dizendo:

Deveras Deus está em ti,

e não há nenhum outro Deus.

15 Verdadeiramente tu és o Deus

que te ocultas, o Deus

de Israel, o Salvador.

16 Envergonhar-se-ão,

e também se confundirão todos;

cairão juntamente

em vergonha os

que fabricam imagens.

17 Porém Israel é salvo

pelo Senhor,

com uma eterna salvação;

por isso não sereis envergonhados

nem confundidos

em toda a eternidade.

18 Porque assim diz o Senhor

que tem criado os céus,

o Deus que formou a terra,

e a fez; ele a confirmou,

não a criou vazia,

mas a formou para que fosse habitada:

Eu sou o Senhor

e não há outro.

19 Não falei em segredo,

nem em lugar algum escuro da terra;

não disse à descendência de Jacó:

Buscai-me em vão;

eu sou o Senhor,

que falo a justiça,

e anuncio

coisas retas.

20 Congregai-vos, e vinde;

chegai-vos juntos,

os que escapastes das nações;

nada sabem os que conduzem

em procissão as suas imagens de escultura,

feitas de madeira,

e rogam a um deus que não pode salvar.

21 Anunciai, e chegai-vos,

e tomai conselho todos juntos;

quem fez ouvir isto desde a antiguidade? Quem desde então o anunciou? Porventura

não sou eu,

o Senhor?

Pois não há outro Deus senão eu;

Deus justo

e Salvador não há além de mim.

22 Olhai para mim,

e sereis salvos, vós,

todos os termos da terra;

porque eu sou Deus,

e não há outro.

23 Por mim mesmo tenho jurado,

já saiu da minha boca a palavra

de justiça, e não tornará atrás;

que diante

de mim se dobrará todo o joelho,

e por mim jurará

toda a língua.

24 De mim se dirá:

Deveras no Senhor há justiça

e força; até ele virão,

mas serão envergonhados todos os

que se indignarem

contra ele.

25 Mas no Senhor será justificada,

e se gloriará toda a descendência

de Israel.

1 Ο Κύριος λέει στο βασιλιά Κύρο, σ’ αυτόν που έχρισε*Εδώ ο Κύρος, βασιλιάς των Περσών, λαμβάνει τον ίδιο τίτλο («κεχρισμένος») με το βασιλιά του Ιούδα (Ψλ 2:2· 18:51 κλπ.) Πρβλ. με κεφ. 44:28: «θα τον κάνω βοσκό μου». και υποστήριξε για να υποτάξει μπρος του τα έθνη και ν’ αφοπλίσει τους βασιλιάδες, ν’ ανοίξει μπρος του τα θυρόφυλλα των πόλεων, ώστε οι πύλες να μη μένουν πια κλειστές: 2 «Μπροστά σου θα βαδίσω εγώ και θα εξομαλύνω τους δρόμους τους ανώμαλους· τις χάλκινες τις θύρες θα συντρίψω, θα σπάσω τους σιδερένιους τους μοχλούς. 3 Μυστικούς θα σου δώσω θησαυρούς, κρυμμένα πλούτη, για να γνωρίσεις πως εγώ είμαι ο Κύριος, που σ’ έχω πάρει στην υπηρεσία μου, ο Θεός του Ισραήλ. 4 Για χάρη των απογόνων του δούλου μου Ιακώβ, του Ισραήλ, του εκλεκτού λαού μου, σε πήρα στην υπηρεσία μου. Και σου ’κανα αυτή την τιμή, μολονότι εσύ δεν με γνώριζες. 5 Εγώ είμαι ο Κύριος· δεν είναι άλλος κανείς εκτός από μένα, δεν υπάρχει άλλος Θεός. Θα σε εξοπλίσω, έστω κι αν δε με γνωρίζεις, 6 ώστε να μάθουν από την ανατολή ως τη δύση πως άλλος δεν υπάρχει εκτός από μένα. Εγώ είμαι ο Κύριος και δεν υπάρχει άλλος. 7 Εγώ δημιούργησα το φως και το σκοτάδι, την ευτυχία έφτιαξα και τη δυστυχία. Εγώ, ο Κύριος, είμαι που όλ’ αυτά τα πραγματοποιώ. 8 Σκορπίστε, ουρανοί, δροσιά απ’ τα ύψη, και βρέξτε, νέφη, δικαιοσύνη· η γη ας ανοίξει κι ας προβάλει η σωτηρία, μαζί ας βλαστήσει κι η δικαιοσύνη! Εγώ ο Κύριος τα δημιούργησα αυτά.

9 Αλίμονο σ’ εκείνον που το δημιουργό του μάχεται, ενώ είν’ όστρακο απ’ τον πηλό της γης. Κανένα βάζο πήλινο τον κεραμέα του δε ρωτάει, γιατί το κατασκεύασε, ούτε κανένα έργο του τον ρωτάει αν έχει χέρια επιδέξια. 10 Αλίμονο σ’ εκείνον που λέει στον πατέρα του: «Γιατί με γέννησες;» στη μάνα του, «γιατί για μένα κοιλοπόνεσες;»

11 Λέει ο Κύριος, ο Άγιος Θεός του Ισραήλ, ο δημιουργός του: «Για το λαό μου με ρωτάτε και για το τι θα κάνω μου δίνετε εντολές; 12 Εγώ έφτιαξα τη γη και δημιούργησα πάνω σ’ αυτήν τον άνθρωπο· εγώ άπλωσα με τα χέρια μου τους ουρανούς, διατάζω όλα τ’ αστέρια τους. 13 Εγώ ξεσήκωσα τον Κύρο για να επιβάλει τις εντολές μου, και θα εξομαλύνω όλους τους δρόμους του· αυτός την πόλη μου θα ανοικοδομήσει και θ’ απελευθερώσει τους αιχμαλώτους μου, χωρίς να πάρει χρήματα ούτε δώρα». Αυτά λέει ο Κύριος του σύμπαντος.

14 Λέει ο Κύριος στο λαό του: «Οι εργάτες απ’ την Αίγυπτο κι οι έμποροι απ’ την Αιθιοπία και ο λαός της Σεβά,*Σεβά. Βλ. υποσ. εις κεφ. 43:3. οι άντρες οι υψηλόκορμοι, θα οδηγηθούν κοντά σου και θα γίνουν δούλοι σου· θα σε ακολουθήσουν, θα περάσουν δέσμιοι από μπρος σου, θα σε προσκυνούν ομολογώντας: "μόνο μ’ εσένα είναι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από κείνον"». 15 Πράγματι, εσύ είσαι Θεός που κρύβεσαι, Θεέ του Ισραήλ, και λυτρωτή! 16 Θα ντροπιαστούν και θα ταπεινωθούν όλοι μαζί, αυτοί που φτιάχνουν τα είδωλα· θα φύγουν ντροπιασμένοι. 17 Τον Ισραήλ όμως ο Κύριος θα τον σώσει κι η σωτηρία αυτή θα είναι αιώνια! Εσείς, Ισραηλίτες, δεν πρόκειται να ντροπιαστείτε ή να ταπεινωθείτε ποτέ μες στους αιώνες.

18 Ο Κύριος είν’ ο δημιουργός του ουρανού, αυτός είν’ ο Θεός. Τη γη έφτιαξε και τη σχημάτισε, αυτός τη στέριωσε, την έπλασε όχι για να ’ναι έρημη, μα για να κατοικείται. Αυτός είναι που λέει: «Εγώ είμαι ο Κύριος και δεν υπάρχει άλλος. 19 Δε μίλησα κρυφά ούτ’ έκρυψα τη σκέψη μου· δεν είπα στους απογόνους του Ιακώβ, "ζητήστε με στο κενό". Εγώ είμαι ο Κύριος, που λέω ό,τι είναι δίκαιο και αναγγέλλω την αλήθεια».

20 «Μαζευτείτε κι ελάτε· όλοι μαζί πλησιάστε, όσοι από τα έθνη επιζήσατε. Τίποτα δε γνωρίζουν αυτοί που μεταφέρουν τα σκαλισμένα ξύλα τους και σε θεό προσεύχονται ανήμπορο να σώσει. 21 Πλησιάστε, παρουσιάστε την υπόθεσή σας, κάντε συμβούλιο ακόμα μεταξύ σας. Ποιος το ανάγγειλε αυτό απ’ τους παλιούς τους χρόνους, ποιος από τότε είχε πει πως θα συμβεί; Δεν είμ’ εγώ ο Κύριος; Άλλος Θεός εκτός από μένα δεν υπάρχει, δίκαιος Θεός και λυτρωτής, δεν υπάρχει άλλος από μένα.

22 »Στραφείτε σ’ εμένα για να σωθείτε, όλα τα πέρατα της γης, γιατί εγώ είμαι ο Κύριος, κι άλλος Θεός εκτός από μένα δεν υπάρχει. 23 Ορκίστηκα στον εαυτό μου κι αυτό που λέω, πάντα γίνεται. Ο λόγος μου δεν θ’ ανακληθεί, γιατί μπροστά μου θα καμφθούν όλα τα γόνατα· όλοι θα ομολογούν και θα λένε: 24 "μονάχα ο Κύριος είναι δυνατός και προστατεύει"».

Σ’ αυτόν θα ’ρθούνε καταντροπιασμένοι όλοι όσοι έχουν οργιστεί εναντίον του. 25 Στον Κύριο θα βρούνε σωτηρία και δόξα όλοι οι απόγονοι του Ισραήλ.