1 Desperta, desperta, veste-te

da tua fortaleza, ó Sião;

veste-te das tuas roupas formosas,

ó Jerusalém, cidade santa,

porque nunca mais entrará em ti

nem incircunciso nem imundo.

2 Sacode-te do pó, levanta-te,

e assenta-te, ó Jerusalém:

solta-te das cadeias

de teu pescoço,

ó cativa filha de Sião.

3 Porque assim diz o Senhor: Por nada fostes vendidos; também sem dinheiro sereis resgatados.

4 Porque assim diz o Senhor Deus: O meu povo em tempos passados desceu ao Egito, para peregrinar lá, e a Assíria sem razão o oprimiu. 5 E agora, que tenho eu que fazer aqui, diz o Senhor, pois o meu povo foi tomado sem nenhuma razão? Os que dominam sobre ele dão uivos, diz o Senhor; e o meu nome é blasfemado incessantemente o dia todo. 6 Portanto o meu povo saberá o meu nome; pois, naquele dia, saberá que sou eu mesmo o que falo: Eis-me aqui.

7 Quão formosos são,

sobre os montes,

os pés do que anuncia as boas novas,

que faz ouvir a paz,

do que anuncia o bem,

que faz ouvir a salvação,

do que diz a Sião:

O teu Deus reina!

8 Eis a voz dos teus atalaias! Eles alçam a voz,

juntamente exultam;

porque olho a olho verão,

quando o Senhor

fizer Sião voltar.

9 Clamai cantando,

exultai juntamente,

desertos de Jerusalém;

porque o Senhor consolou o seu povo,

remiu a

Jerusalém.

10 O Senhor desnudou o seu santo braço perante os olhos

de todas as nações;

e todos os confins

da terra verão a salvação

do nosso Deus.

11 Retirai-vos, retirai-vos,

saí daí, não toqueis coisa imunda;

saí do meio dela,

purificai-vos,

os que levais os vasos do Senhor.

12 Porque vós

não saireis apressadamente,

nem ireis fugindo;

porque o Senhor irá diante

de vós, e o Deus

de Israel será a

vossa retaguarda.

13 Eis que o meu servo procederá

com prudência;

será exaltado, e elevado,

e mui sublime.

14 Como pasmaram muitos

à vista dele,

pois o seu parecer estava tão desfigurado,

mais do que o

de outro qualquer,

e a sua figura mais

do que a dos outros filhos

dos homens.

15 Assim borrifará muitas nações,

e os reis fecharão as suas bocas por causa dele;

porque aquilo que

não lhes foi anunciado verão,

e aquilo

que eles

não ouviram

entenderão.

1 Σήκω Σιών, σήκω κι ανάλαβε τη δύναμή σου! Ντύσου τα πιο ωραία σου φορέματα, Ιερουσαλήμ, πόλη αγία· γιατί δε θα ’ρθει πια σ’ εσένα ειδωλολάτρης ούτε ακάθαρτος. 2 Τη σκόνη τίναξε, από πάνω σου· σήκω, Ιερουσαλήμ η αιχμαλωτισμένη. Τα δεσμά λύσε απ’ το λαιμό σου, πόλη αιχμαλωτισμένη της Σιών. 3 Πράγματι, ο Κύριος λέει για το λαό του: «Παραδοθήκατε στη σκλαβιά χωρίς κανένας να πληρώσει για σας· γι’ αυτό και δίχως χρήματα θ’ απελευθερωθείτε».

4 Λέει ακόμα ο Κύριος, ο Θεός: «Πρώτα ο λαός μου πήγε πρόσφυγας στην Αίγυπτο να ζήσει εκεί, κι έπειτα ήρθαν οι Ασσύριοι και τον υποδουλώσαν χωρίς λόγο. 5 Και τι γίνεται τώρα; Αυτοί που εξουσιάζουν το λαό μου, μακριά τον οδηγήσαν στη δουλεία, δίχως να δώσουν ένα αντίτιμο. Εκείνοι που τον τυραννούν πανηγυρίζουν και διαρκώς όλη τη μέρα τ’ όνομά μου βλασφημούν. 6 Γι’ αυτό ο λαός μου θα γνωρίσει το ποιος είμαι· θ’ αντιληφθεί τη μέρα εκείνη ότι εγώ είμαι αυτός που βεβαιώνει και λέει: "εδώ είμ’ εγώ"».

7 Πόσο είν’ ωραία όταν απ’ τα βουνά τον αγγελιοφόρο βλέπεις να ’ρχεται, που τις καλές ειδήσεις φέρνει, που αναγγέλλει την ειρήνη και όλα τα καλά, τη σωτηρία διακηρύττει και λέει στη Σιών: «Ο Θεός σου βασιλεύει». 8 Οι φύλακές σου αλαλάζουν, φωνάζουνε από χαρά όλοι μαζί· γιατί θα δούνε με τα μάτια τους τον Κύριο να επιστρέφει στη Σιών.

9 Ξεσπάστε σε φωνές χαράς όλα της Ιερουσαλήμ τα ερείπια, γιατί έδωσε παρηγοριά ο Κύριος στο λαό του· λύτρωσε την Ιερουσαλήμ. 10 Γύμνωσε ο Κύριος το άγιο του το χέρι σ’ όλα τα έθνη μπροστά, κι όλα τα πέρατα της γης θα δουν πώς ο Θεός μάς σώζει.

11 Μακριά, μακριά! Βγείτε απ’ τη Βαβυλώνα· πράγμα ακάθαρτο μην αγγίζετε! Βγείτε από ’κει, εξαγνιστείτε εσείς, που του Κυρίου σηκώνετε τα σκεύη. 12 Ετούτη τη φορά δεν θα ’στε αναγκασμένοι με βιάση να βγείτε, ούτε και σαν φυγάδες θα ξεκινήσετε· γιατί ο Κύριος μπροστά σας θα βαδίζει και θα ’ναι οπισθοφυλακή σας ο Θεός του Ισραήλ.

13 Λέει ο Κύριος: «Ο δούλος μου θα προκόψει, θα εξυψωθεί, θα δοξαστεί, πολύ ψηλά θ’ ανέβει. 14 Πολλοί έχουν εκπλαγεί γι’ αυτόν, γιατί ήταν τόσο παραμορφωμένη η όψη του· διέφερε απ’ την όψη των ανθρώπων. 15 Έτσι θα εκπλαγούν γι’ αυτόν αμέτρητα έθνη,*Έτσι... έθνη. Κατά τους Ο΄. Το εβρ. έχει: «θα ραντίσει πολλά έθνη». και βασιλιάδες άφωνοι θα μείνουν, γιατί θα δουν εκείνο που ποτέ δεν τους διηγήθηκαν, θα μάθουν κάτι που δεν είχανε ως τότε ακούσει».