1 Por amor de Sião não me calarei,

e por amor de Jerusalém

não me aquietarei,

até que saia a sua justiça

como um resplendor,

e a sua salvação

como uma tocha acesa.

2 E os gentios verão a tua justiça,

e todos os reis a tua glória;

e chamar-te-ão por um nome novo,

que a boca

do Senhor

designará.

3 E serás uma coroa

de glória na mão do Senhor,

e um diadema real

na mão do teu Deus.

4 Nunca mais te chamarão:

Desamparada,

nem a tua terra se denominará jamais:

Assolada; mas chamar-te-ão:

O meu prazer está nela,

e à tua terra:

A casada;

porque o Senhor se agrada de ti,

e a tua terra

se casará.

5 Porque,

como o jovem se casa

com a virgem,

assim teus filhos se casarão contigo;

e como o noivo se alegra

da noiva,

assim se alegrará

de ti o teu Deus.

6 Ó Jerusalém,

sobre os teus muros pus guardas,

que todo o dia

e toda a noite jamais se calarão;

ó vós, os que fazeis lembrar

ao Senhor,

não haja descanso em vós,

7 Nem deis a ele descanso,

até que confirme, e até

que ponha a Jerusalém por louvor

na terra.

8 Jurou o Senhor

pela sua mão direita,

e pelo braço da sua força:

Nunca mais darei o teu trigo por comida aos teus inimigos,

nem os

estrangeiros

beberão o teu mosto,

em que

trabalhaste.

9 Mas os

que o ajuntarem o comerão,

e louvarão ao Senhor;

e os que o colherem beberão

nos átrios

do meu

santuário.

10 Passai, passai pelas portas;

preparai o caminho ao povo;

aplainai, aplainai a estrada,

limpai-a das pedras;

arvorai a bandeira

aos povos.

11 Eis que o Senhor fez ouvir até às extremidades

da terra:

Dizei à filha de Sião:

Eis que vem a tua salvação;

eis que com ele vem o seu galardão,

e a sua obra

diante dele.

12 E chamar-lhes-ão:

Povo santo, remidos

do Senhor;

e tu serás chamada:

Procurada, a cidade

não desamparada.

1 Για σένα Σιών δεν θα σωπάσω, ούτε για σένα θα ησυχάσω, Ιερουσαλήμ, ωσότου ολόλαμπρη προβάλει η λύτρωσή σου, λαμπάδα αναμμένη η σωτηρία σου.

2 Τα έθνη θα δουν τη λύτρωσή σου και όλοι οι βασιλιάδες τη δόξα σου. Θα ονομαστείς μ’ ένα καινούργιο όνομα που θα σ’ το δώσει ο Κύριος ο ίδιος. 3 Θα ’σαι στεφάνι ατίμητο στο χέρι του Κυρίου, μες στην παλάμη του Θεού σου στέμμα βασιλικό. 4 Και τ’ όνομά σου πια δε θα ’ναι "η εγκαταλειμμένη" ούτε η χώρα σου θα ονομάζεται πια "η έρημη" αλλά θα λέγεσαι "η αγαπημένη του Θεού" κι η χώρα σου θα λέγεται "η γυναίκα του"· γιατί ο Κύριος θα σε ξαναγαπήσει και θα ’ναι για τη χώρα σου ο άντρας της. 5 Όπως ο νέος ενώνεται σε γάμο με παρθένα, έτσι κι ο πλάστης σου*ο πλάστης σου Το εβρ. έχει «οι γιοι σου», λόγω διαφορετικού φωνηεντισμού. μ’ εσένα θα ενωθεί. Κι όπως χαρά για το γαμπρό είναι η νύφη, έτσι χαρά για το Θεό σου θα ’σαι εσύ.

6 Πάνω στα τείχη σου, έβαλα φρουρούς, Ιερουσαλήμ· ολημερίς κι ολονυχτίς δεν πρέπει να σωπάσουν. Εσείς, φρουροί, που όλα τα υπενθυμίζετε στον Κύριο, μην ησυχάζετε καθόλου. 7 Κι αυτόν μην τον αφήνετε να ησυχάσει, ωσότου αποκαταστήσει την Ιερουσαλήμ, ωσότου κάνει πάνω στη γη όλοι να τη δοξάσουν. 8 Ο Κύριος έδωσε ένορκη υπόσχεση στο λαό του και με την παντοδυναμία του την εγγυήθηκε: «Το στάρι σου δεν θα το δώσω πια να τρέφονται οι εχθροί σου και το κρασί σου, που γι’ αυτό κουράστηκες, δε θα το πίνουν πια οι αλλοεθνείς. 9 Μα αυτοί που θα θερίζουν κι αυτοί που θα τρυγούν, θα τρώνε το ψωμί· το κρασί θα πίνουν στις άγιες μου αυλές κι αυτοί θα με δοξάζουν».

10 Περάστε εσείς, οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, βγείτε απ’ της πόλης σας τις πύλες! Το δρόμο ετοιμάστε για το λαό που επιστρέφει! Ανοίξτε, ανοίξτε δρόμο, κι από τις πέτρες καθαρίστε τον, σημαία σηκώστε να τη βλέπουν οι λαοί! 11 Ο Κύριος διακήρυξε στα πέρατα της γης: «Πείτε στην πόλη της Σιών, "νάτος ο σωτήρας σου, έρχεται! Φέρνει μαζί του το λαό που έσωσε· αυτός είναι η ανταμοιβή του"». 12 Θα λέγονται «άγιος λαός», από τον Κύριο λυτρωμένος· κι εσύ θα ονομαστείς «πόλη ποθητή», όχι εγκαταλειμμένη.