1 Ouvi isto, casa de Jacó,

que vos chamais do nome

de Israel, e saístes

das águas de Judá,

que jurais pelo nome

do Senhor,

e fazeis menção do Deus

de Israel, mas não em verdade

nem em justiça.

2 E até da santa cidade tomam o nome

e se firmam sobre o Deus de Israel;

o Senhor dos Exércitos é o seu nome.

3 As primeiras coisas desde a antiguidade as anunciei;

da minha boca saíram,

e eu as fiz ouvir;

apressadamente as fiz,

e aconteceram.

4 Porque eu sabia

que eras duro,

e a tua cerviz um nervo

de ferro,

e a tua testa de bronze.

5 Por isso te anunciei desde então,

e te fiz ouvir antes

que acontecesse,

para que não dissesses:

O meu ídolo fez estas coisas,

e a minha imagem

de escultura,

e a minha imagem

de fundição as mandou.

6 Já o tens ouvido;

olha bem para tudo isto;

porventura

não o anunciareis? Desde agora te faço ouvir coisas novas

e ocultas,

e que nunca

conheceste.

7 Agora são criadas,

e não de há muito,

e antes deste dia

não as ouviste, para

que porventura não digas:

Eis que eu já as sabia.

8 Nem tu as ouviste,

nem tu as conheceste,

nem tampouco há muito foi aberto o teu ouvido,

porque eu sabia

que procederias muito perfidamente,

e que eras chamado

transgressor desde o ventre.

9 Por amor

do meu nome retardarei a minha ira,

e por amor

do meu louvor me refrearei

para contigo, para que te

não venha a cortar.

10 Eis que já te purifiquei,

mas não como a prata;

escolhi-te na fornalha da aflição.

11 Por amor de mim,

por amor de mim o farei,

porque,

como seria profanado o meu nome?

E a minha glória

não a darei

a outro.

12 Dá-me ouvidos, ó Jacó,

e tu, ó Israel,

a quem chamei;

eu sou o mesmo, eu o primeiro,

eu também o último.

13 Também a minha mão fundou a terra,

e a minha destra mediu os céus a palmos;

eu os chamarei,

e aparecerão juntos.

14 Ajuntai-vos todos vós, e ouvi: Quem, dentre eles, tem anunciado estas coisas? O Senhor o amou, e executará a sua vontade contra Babilônia, e o seu braço será contra os caldeus.

15 Eu, eu o tenho falado;

também já o chamei,

e o trarei,

e farei próspero o seu caminho.

16 Chegai-vos a mim, ouvi isto:

Não falei em segredo desde o princípio;

desde o tempo em

que aquilo se fez eu estava ali,

e agora o Senhor Deus me enviou a mim,

e o seu

Espírito.

17 Assim diz o Senhor,

o teu Redentor,

o Santo de Israel:

Eu sou o Senhor teu Deus,

que te ensina o que é útil,

e te guia pelo caminho

em que deves andar.

18 Ah! Se tivesses dado ouvidos aos meus mandamentos,

então seria a tua paz

como o rio,

e a tua justiça

como as ondas do mar!

19 Também a tua descendência seria

como a areia, e os que procedem

das tuas entranhas como os seus grãos;

o seu nome nunca seria cortado

nem destruído

de diante de mim.

20 Saí de Babilônia,

fugi de entre os caldeus.

E anunciai com voz

de júbilo, fazei ouvir isso,

e levai-o até ao fim da terra;

dizei:

O Senhor remiu a

seu servo Jacó.

21 E não tinham sede,

quando os levava pelos desertos;

fez-lhes correr água da rocha;

fendeu a rocha,

e as águas correram.

22 Mas os ímpios

não têm paz,

diz o Senhor.

1 Ακούστε απόγονοι του Ιακώβ, εσείς που φέρνετε το τιμητικό όνομα του Ισραήλ και που είστε απόγονοι του Ιούδα! Στου Κυρίου τ’ όνομα ορκίζεστε κι επικαλείστε το Θεό του Ισραήλ, μα όχι με ειλικρίνεια και πιστότητα. 2 Ωστόσο με καμάρι ονομάζεστε πολίτες της άγιας πόλης, και λέτε πως στηρίζεστε στο Θεό του Ισραήλ, που τ’ όνομά του είναι «ο Κύριος του σύμπαντος». Ακούστε τι έχει να σας πει:

3 «Τα παλιότερα γεγονότα τα είχα αναγγείλει από πολύ πριν· τα είπα, τα έκανα γνωστά· και ξάφνου τα πραγματοποίησα. 4 Επειδή ήξερα πόσο είσαι σκληρός, πως σαν ραβδί από σίδερο είναι ο τράχηλός σου και χάλκινο το μέτωπο, 5 γι’ αυτό σου ανάγγειλα τα γεγονότα από παλιά, πριν να συμβούν σου τα γνωστοποίησα, ώστε να μην μπορείς να πεις, "το είδωλό μου το έκανε αυτό, το άγαλμά μου, η χωνευτή μου εικόνα τα διέταξε". 6 Τα ’χεις ακούσει όλ’ αυτά και τώρα τα είδες πραγματοποιημένα· δεν το παραδέχεσαι;

»Τώρα σου αναγγέλλω νέα πράγματα, που τα ’χα φυλαγμένα, και ποτέ πριν δεν άκουσες γι’ αυτά. 7 Τώρα μόνο τα πραγματοποιώ, τίποτα απ’ αυτά δεν έγινε παλιότερα· πριν απ’ αυτή τη μέρα ποτέ δεν άκουσες γι’ αυτά και έτσι δεν μπορείς να πεις ότι τα γνώριζες. 8 Και βέβαια και δεν τ’ άκουσες ούτε κι έλαβες γνώση· και βέβαια τ’ αυτιά σου ήταν κλειστά από πολύ πιο πριν, γιατί ξέρω πως είσαι αναξιόπιστος και πως σ’ αποκαλούνε παραβάτη από γεννησιμιού σου. 9 Επειδή θέλω να τιμάται το όνομά μου, θα συγκρατήσω το θυμό μου· για χάρη της δόξας μου θα τον δαμάσω, για να μη σ’ εξολοθρεύσω. 10 Εγώ σε λαμπικάρισα, μα όχι στη φωτιά καθώς το ασήμι· στης θλίψης το καμίνι σε δοκίμασα. 11 Για τη δική μου χάρη, μόνο γι’ αυτήν έπραξα ό,τι έπραξα, γιατί αλλιώς θ’ ατιμαζόταν τ’ όνομά μου. Τη δόξα μου δεν θα τη δώσω σε άλλον».

12 «Άκουσέ με, Ιακώβ, Ισραήλ, που σε κάλεσα· εγώ είμαι ο ένας και μοναδικός Θεός· εγώ είμαι ο πρώτος κι ο τελευταίος. 13 Το χέρι μου θεμέλιωσε τη γη, τους ουρανούς τούς άπλωσε το δυνατό μου χέρι· τους φωνάζω, και στη στιγμή μπροστά μου παρουσιάζονται. 14 Συναχθείτε όλοι εσείς κι ακούστε! Αυτός που αγάπησα*Ακόμα μια νύξη για το βασιλιά Κύρο (βλ. υποσ. εις κεφ. 41:2). τα σχέδιά μου θα εκτελέσει ενάντια στη Βαβυλώνα, θα επιβάλει στους Βαβυλώνιους την εξουσία του. Ποιος άλλος εκτός από μένα τα ανάγγειλε όλα αυτά; 15 Εγώ, ναι, εγώ μίλησα και τον κάλεσα, τον καθοδήγησα και τον βοήθησα τα σχέδιά του να πετύχουν. 16 Πλησιάστε με κι ακούστε αυτό εδώ: απ’ την αρχή ποτέ κρυφά δε μίλησα· και από τότε που συνέβησαν αυτά τα γεγονότα, εγώ ήμουν εκεί».

Και τώρα ο Κύριος ο Θεός με απέστειλε με το Πνεύμα του.

17 Λέει ο Κύριος, ο λυτρωτής σας, ο Άγιος Θεός του Ισραήλ: «Εγώ είμαι ο Κύριος, ο Θεός σας, που σας διδάσκω ό,τι σας ωφελεί και σας οδηγώ στο δρόμο που πρέπει να βαδίζετε. 18 Αν προσέχατε τις εντολές μου, η ευτυχία σας θα σας πλημμύριζε σαν ποταμός και η ευημερία σας θα σας σκέπαζε καθώς τα κύματα της θάλασσας· 19 οι απόγονοί σας θα ήταν σαν την άμμο πολυάριθμοι, οι καρποί των σπλάχνων σας σαν τους κόκκους της πολλοί· τ’ όνομα του λαού σας από μπροστά μου δεν θα αφανιζόταν ποτέ».

20 Βγείτε απ’ τη Βαβυλώνα, φύγετε απ’ τη Χαλδαία! Αναγγείλτε τα νέα με φωνές χαράς και διακηρύξτε τα παντού· φέρτε τα ως τα πέρατα της γης, και πείτε: «Ο Κύριος λύτρωσε το δούλο του, τον Ισραήλ!» 21 Δε δίψασαν στην έρημο όπου τους οδηγούσε· νερό για χάρη τους από το βράχο έβγαλε, το βράχο έσκισε και τρέξαν τα νερά.

22 «Μα τέτοια ευτυχία δεν υπάρχει για τους ασεβείς», λέει ο Κύριος.