Salmos 48

A cidade do Senhor

Cântico. Salmo dos filhos de Corá

1 Grande é o Senhor

e mui digno de louvor,

na cidade do nosso Deus,

no seu monte santo.

2 Formoso de sítio,

e alegria de toda a terra

é o monte Sião sobre os lados do norte,

a cidade

do grande Rei.

3 Deus é conhecido

nos seus palácios

por um alto refúgio.

4 Porque eis que os reis se ajuntaram;

eles passaram juntos.

5 Viram-no e ficaram maravilhados;

ficaram assombrados

e se apressaram em fugir.

6 Tremor ali os tomou,

e dores como

de mulher de parto.

7 Tu quebras as naus de Társis

com um vento oriental.

8 Como o ouvimos,

assim o vimos na cidade do Senhor dos Exércitos,

na cidade do nosso Deus.

Deus a confirmará para sempre.

(Selá.)

9 Lembramo-nos, ó Deus,

da tua benignidade,

no meio do teu templo.

10 Segundo é o teu nome, ó Deus,

assim é o teu louvor,

até aos fins da terra;

a tua mão

direita está cheia de justiça.

11 Alegre-se o monte de Sião;

alegrem-se as filhas de Judá

por causa dos teus juízos.

12 Rodeai Sião,

e cercai-a,

contai as suas torres.

13 Marcai bem os seus antemuros,

considerai os seus palácios,

para que o conteis

à geração seguinte.

14 Porque este Deus é o nosso Deus para sempre;

ele será nosso guia

até à morte.

Η πόλη του μεγάλου βασιλιά

1 Τραγούδι, ψαλμός για τη συγγένεια του Κορέ.*συγγένεια του Κορέ. Βλ. υποσ. εις Ψλ 42:1.

2 Μεγάλος είν’ ο Κύριος

κι άξιος πολύ να υμνείται

στην πόλη του Θεού μας,

στο άγιο του βουνό.

3 Το μεγαλόπρεπο βουνό

χαρά της γης ολόκληρης,

τ’ όρος Σιών στη βορινή την άκρη,

η πόλη του μεγάλου βασιλιά.

4 Μέσα στους πύργους της ο Θεός

αναδείχτηκε κάστρο.

5 Οι βασιλιάδες συνασπίστηκαν,

και βάδισαν όλοι μαζί ενάντια στην πόλη.

6 Μα είδαν και ξαφνιάστηκαν·

τρόμαξαν κι άτακτα υποχωρήσαν.

7 Ρίγος εκεί τους έπιασε·

κοιλόπονοι ετοιμόγεννης.

8 Με άνεμο ανατολικό

τα πλοία τα μεγάλα τα συντρίβεις.

9 Όπως τ’ ακούσαμε, έτσι και το ’δαμε

στην πόλη του Κυρίου του σύμπαντος,

στην πόλη του Θεού μας·

ο Θεός θα τη στηρίζει αιώνια.

(Διάψαλμα)

10 Σκεφτόμαστε, Θεέ, το έλεός σου,

στο μέσο του ναού σου.

11 Η εξύμνησή σου Θεέ, όπως και τ’ όνομά σου,

φτάνει ως τα πέρατα της γης.

Νίκη είναι το χέρι σου γεμάτο.

12 Χαίρεται το όρος της Σιών,

αγάλλονται οι πόλεις*πόλεις. Το εβρ. κατά λ. έχει «κόρες», όρος που συνήθως υποδηλώνει πόλεις εξαρτώμενες από κάποια άλλη μεγαλύτερη. του Ιούδα,

για τη δίκαιη κρίση σου, Κύριε.

13 Περιδιαβείτε τη Σιών πάνω στα τείχη της,

τους πύργους της μετρήστε.

14 Θαυμάστε την οχύρωση,

δέστε με προσοχή τ’ ανάκτορά της,

για να τα λέτε στις γενιές που έρχονται.

15 Γιατί αυτός είν’ ο Θεός,

Θεός μας στους αιώνες τους ατέλειωτους

κι αυτός μας οδηγεί.