1 Jó, porém, respondeu, dizendo:

2 Como ajudaste aquele

que não tinha força,

e sustentaste o braço

que não tinha vigor?

3 Como aconselhaste aquele

que não tinha sabedoria,

e plenamente fizeste saber a causa,

assim como era?

4 A quem proferiste palavras,

e de quem é o espírito

que saiu de ti?

5 Os mortos tremem debaixo das águas,

com os seus moradores.

6 O inferno está nu perante ele,

e não há coberta

para a perdição.

7 O norte estende sobre o vazio;

e suspende a terra sobre o nada.

8 Prende as águas nas suas nuvens,

todavia a nuvem não se rasga debaixo delas.

9 Encobre a face do seu trono,

e sobre ele estende a sua nuvem.

10 Marcou um limite

sobre a superfície das águas em redor,

até aos confins da luz e das trevas.

11 As colunas do céu tremem,

e se espantam da sua ameaça.

12 Com a sua força fende o mar,

e com o seu entendimento abate a soberba.

13 Pelo seu Espírito ornou os céus;

a sua mão formou a serpente enroscadiça.

14 Eis que isto são apenas as orlas dos seus caminhos;

e quão pouco é o que temos ouvido dele!

Quem, pois,

entenderia o trovão do seu poder?

1 Ο Ιώβ αποκρίθηκε:

2 Σπουδαία βοήθεια έδωσες εσύ σ’ έναν αδύναμο,

στήριγμα σ’ έναν εξουθενωμένο σαν εμένα!

3 Σπουδαίες δίνεις συμβουλές σ’ εμένα, τον ασύνετο,

κι όλη σου τη σοφία μου χαρίζεις!

4 Αλλά σε ποιον τα λόγια σου απευθύνονται

και ποιος σ’ εμπνέει έτσι να μιλάς;

5 Τρέμουνε των νεκρών τα πνεύματα

κάτω απ’ των ωκεανών τα βάθη.

6 Γυμνός μπρος στο Θεό είν’ ο άδης,

κι ο κάτω κόσμος δίχως κάλυμμα.

7 Αυτός πάνω από το κενό τον ουρανό τεντώνει,

τη γη κρεμάει πάνω απ’ το τίποτα.

8 Κλείνει μέσα στα νέφη τη βροχή

και δεν τ’ αφήνει να σκιστούν από το βάρος της.

9 Το θρόνο του σκεπάζει με πυκνά μαύρα σύννεφα,

με τρόπο που να μην μπορεί

κανένας να τον δει.

10 Χάραξε κύκλο γύρω στης θάλασσας την επιφάνεια

κι έτσι έβαλε όρια

ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι.

11 Τρέμουν οι στύλοι τ’ ουρανού

και συγκλονίζονται απ’ τις απειλές του.

12 Τη θάλασσα με την ισχύ του την υπόταξε

και με την αξιοσύνη του

σύντριψε τη Ραάβ.

13 Με τη δική του την πνοή καθάρισαν οι ουρανοί

και το δικό του χέρι εξόντωσε

το γοργοσάλευτο το φίδι.*το γοργοσάλευτο το φίδι. Άλλη ονομασία για τον Λεβιάθαν.

14 Όμως αυτά δεν είναι παρά ελάχιστα

απ’ τα μεγάλα έργα του,

που την ηχώ τους μόνο

ακούσαμε αμυδρά.

Μα το πραγματικό το μέγεθος της δύναμής του

ποιος θα μπορέσει μες στο νου να το χωρέσει;