1 E prosseguindo Jó em seu discurso, disse:

2 Vive Deus,

que desviou a minha causa,

e o Todo-Poderoso,

que amargurou a minha alma.

3 Que, enquanto em mim houver alento,

e o sopro de Deus nas minhas narinas,

4 Não falarão os meus lábios iniquidade,

nem a minha língua pronunciará engano.

5 Longe de mim

que eu vos justifique;

até que eu expire,

nunca apartarei de mim a minha integridade.

6 À minha justiça me apegarei

e não a largarei;

não me reprovará o meu coração em toda a minha vida.

7 Seja como o ímpio o meu inimigo,

e como o perverso o que se levantar contra mim.

8 Porque qual será a esperança do hipócrita,

havendo sido avaro,

quando Deus lhe arrancar a sua alma?

9 Porventura Deus ouvirá o seu clamor,

sobrevindo-lhe a tribulação?

10 Deleitar-se-á no Todo-Poderoso,

ou invocará a Deus em todo o tempo?

11 Ensinar-vos-ei acerca da mão de Deus,

e não vos encobrirei o que está

com o Todo-Poderoso.

12 Eis que todos vós já o vistes;

por que, pois,

vos desvaneceis na vossa vaidade?

13 Esta, pois, é a porção do homem ímpio da parte de Deus,

e a herança,

que os tiranos receberão do Todo-Poderoso.

14 Se os seus filhos se multiplicarem,

será para a espada,

e a sua prole não se fartará de pão.

15 Os que ficarem dele na morte serão enterrados,

e as suas viúvas não chorarão.

16 Se amontoar prata como pó,

e aparelhar roupas como lodo,

17 Ele as aparelhará,

porém o justo as vestirá,

e o inocente repartirá a prata.

18 E edificará a sua casa como a traça,

e como o guarda que faz a cabana.

19 Rico se deita, e não será recolhido;

abre os seus olhos, e nada terá.

20 Pavores se apoderam dele como águas;

de noite o arrebata a tempestade.

21 O vento oriental leva-o, e ele se vai,

e varre-o com ímpeto do seu lugar.

22 E Deus lançará isto sobre ele,

e não lhe poupará; irá fugindo da sua mão.

23 Cada um baterá palmas contra ele

e assobiará tirando-o do seu lugar.

1 Ο Ιώβ εξακολούθησε την ομιλία του.

2 Μα τον αληθινό Θεό, τον Παντοδύναμο,

που αρνείται να μου δώσει δίκιο

και μου πικραίνει τη ζωή!

3 Όσο μου δίνει ο Θεός λίγη ζωή

και τη δική του την πνοή για ν’ ανασαίνω,

4 τα χείλη μου δε θα προφέρουν τίποτε άδικο

κι η γλώσσα μου ποτέ δε θα πει ψέμα.

5 Ποτέ μου εγώ δε θα σας δώσω δίκιο·

κι ως του θανάτου μου τη μέρα θα επιμένω

πως είμαι αθώος.

6 Το δίκιο μου υποστηρίζω και δε σκοπεύω να παραιτηθώ·

μες στη ζωή μου ολάκερη για τίποτα

δε με κατηγορεί η συνείδησή μου.

7 Ας έχει ο εχθρός μου, ο αντίπαλός μου,

τη μοίρα του ασεβή

και του παράνομου!

8 Τι μένει πια στον ασεβή,

όταν του κόβει ο Θεός το νήμα της ζωής του;

9 Δεν πρόκειται να τον ακούσει ο Θεός

όταν μονάχα στον καιρό της θλίψης του

φωνάζει για βοήθεια.

10 Θα ’πρεπε στο Θεό τον παντοδύναμο

να βρίσκει τη χαρά του

και πάντα να προσεύχεται σ’ αυτόν.

11 Εγώ θα σας διδάξω του Θεού τη δύναμη·

τα σχέδια του Παντοδύναμου

δε θα σας κρύψω.

12 Άλλωστε όλοι εσείς καλά τα ξέρετε·

γιατί, λοιπόν, τα λόγια σας

τόσο είναι κούφια;

13 Να*Οι στ. 13-23 θεωρούνται από πολλούς ότι αρχικά αποτελούσαν ανεξάρτητο κείμενο. ποιο μερίδιο θα ’χει ο ασεβής απ’ το Θεό

και ποια θα λάβουν τιμωρία οι τύραννοι από τον Παντοδύναμο:

14 Όσο πολλά κι αν είναι τα παιδιά του,

στον πόλεμο θα σκοτωθούν·

και το ψωμί η γενιά του

δεν θα το χορτάσει.

15 Αυτούς που θ’ απομείνουν

θα τους βρει θανατικό,

χωρίς ούτε κι οι χήρες τους

να τους μοιρολογήσουν.

16 Κι αν συσσωρεύει ασήμι σαν το χώμα

και φορεσιές μαζεύει πέρα απ’ όσες χρειάζεται,

17 αυτός μαζεύει, μα θα τις φορέσει ο δίκαιος

και το ασήμι ο αθώος θα το πάρει.

18 Χτίζει ο ασεβής το σπίτι του όπως ο σκόρος:

εύθραυστο·

σαν την αχυροκαλυβίτσα του αγροφύλακα.

19 Πλούσιος πέφτει για να κοιμηθεί

μέσα στο σπίτι του,

κι ώσπου τα μάτια του ν’ ανοίξει,

το σπίτι έχει χαθεί.

20 Οι φόβοι τον προφταίνουν σαν πλημμύρα

και μες στη νύχτα τον αρπάζει η θύελλα.

21 Φυσάει σιρόκος, τον σηκώνει

και τον παίρνει·

βίαια τον αρπάζει από το σπίτι του.

22 Πάνω του δίχως λύπηση ορμά

κι εκείνος προσπαθεί να του ξεφύγει.

23 Ουρλιάζει και σφυρίζει πίσω απ’ τον ασεβή

καθώς εκείνος τρέχει·

και τον τρομοκρατεί με χαστουκίσματα.