1 O filho sábio atende

à instrução do pai;

mas o escarnecedor

não ouve a repreensão.

2 Do fruto da boca

cada um comerá o bem,

mas a alma dos prevaricadores

comerá a violência.

3 O que guarda a sua boca

conserva a sua alma,

mas o que abre muito

os seus lábios se destrói.

4 A alma do preguiçoso deseja,

e coisa nenhuma alcança,

mas a alma dos diligentes se farta.

5 O justo odeia a palavra de mentira,

mas o ímpio faz vergonha

e se confunde.

6 A justiça guarda ao que é

de caminho certo,

mas a impiedade

transtornará o pecador.

7 Há alguns que se fazem de ricos,

e não têm coisa nenhuma,

e outros que se fazem de pobres

e têm muitas riquezas.

8 O resgate da vida de cada

um são as suas riquezas,

mas o pobre não

ouve ameaças.

9 A luz dos justos alegra,

mas a candeia

dos ímpios se apagará.

10 Da soberba só

provém a contenda,

mas com os que se aconselham

se acha a sabedoria.

11 A riqueza de procedência

vã diminuirá,

mas quem a ajunta com o próprio

trabalho a aumentará.

12 A esperança adiada

desfalece o coração,

mas o desejo atendido é árvore de vida.

13 O que despreza

a palavra perecerá,

mas o que teme o mandamento

será galardoado.

14 A doutrina do sábio é

uma fonte de vida para se

desviar dos laços da morte.

15 O bom entendimento favorece,

mas o caminho

dos prevaricadores é áspero.

16 Todo prudente procede

com conhecimento,

mas o insensato espraia a sua loucura.

17 O que prega

a maldade cai no mal,

mas o embaixador fiel é saúde.

18 Pobreza e afronta virão

ao que rejeita a instrução,

mas o que guarda

a repreensão será honrado.

19 O desejo que se

alcança deleita a alma,

mas apartar-se do mal é

abominável para os insensatos.

20 O que anda com os sábios

ficará sábio,

mas o companheiro

dos tolos será destruído.

21 O mal perseguirá

os pecadores,

mas os justos serão

galardoados com o bem.

22 O homem de bem deixa uma herança

aos filhos de seus filhos,

mas a riqueza do pecador

é depositada para o justo.

23 O pobre, do sulco da terra,

tira mantimento em abundância;

mas há os que se consomem

por falta de juízo.

24 O que não faz uso

da vara odeia seu filho,

mas o que o ama,

desde cedo o castiga.

25 O justo come até saciar sua alma,

mas o ventre dos ímpios

passará necessidade.

1 Δέχεται ο γιος που ’ναι σοφός την πατρική τη διδαχή, μα ο αλαζόνας δεν λογαριάζει επίπληξη.

2 Αυτός που λέει λόγια καλά, χορταίνει τ’ αγαθά, ενώ οι ασεβείς διψούν για βία.

3 Όποιος στα λόγια του φυλάγεται, φυλάει τη ζωή του· όποιος μιλάει αλόγιστα, πηγαίνει στο χαμό.

4 Ό,τι και αν επιθυμεί ο οκνός, δεν μπορεί και να το ’χει· ενώ εκπληρώνονται οι πόθοι εκείνων που μοχθούν.

5 Μισεί ο δίκαιος τις ψεύτικες κουβέντες, μα του ασεβή τα λόγια είν’ απεχθή κι επαίσχυντα.

6 Η δικαιοσύνη προστατεύει όποιον πορεύεται μ’ ευθύτητα, μα η ασέβεια τον αμαρτωλό τον καταστρέφει.

7 Ένας κάνει τον πλούσιο και τίποτα δεν έχει· και άλλος φαίνεται φτωχός κι έχει αγαθά πολλά.

8 Μπορεί ο πλούσιος με τα πλούτη του να γλιτώσει τη ζωή του, μα τον φτωχό κανένας να τον εκβιάσει δεν μπορεί.

9 Η ζωή των δικαίων είναι σαν φως που λάμπει, ενώ των ασεβών η ζωή λυχνάρι είναι που σβήνει.

10 Μονάχα απ’ την αλαζονεία προέρχεται η διχόνοια, ενώ η σοφία είναι μ’ εκείνους που δέχονται τις συμβουλές.

11 Πλούτη που αποκτήθηκαν με δόλο, θα λιγοστέψουν· μα αυτός που λίγο λίγο τα μαζεύει με τον κόπο του, τα κάνει και αυξαίνουν.

12 Ελπίδα που αναβάλλεται την καρδιά την τσακίζει, μα ο πόθος που εκπληρώνεται δίνει νέα ζωή.

13 Όποιος τη συμβουλή περιφρονεί, αφανίζεται, μα αυτός που υπακούει στην εντολή, θ’ ανταμειφθεί.

14 Η διδαχή ενός σοφού είναι πηγή ζωής, που απομακρύνει απ’ τις παγίδες του θανάτου.

15 Η φρονιμάδα του ανθρώπου του αγαθού τον κάνει αξιοσέβαστο, ενώ των παρανόμων είναι σκληρή η ζωή.

16 Κάθε φρόνιμος άνθρωπος σκέφτεται πριν ενεργήσει, ενώ ο ανόητος επιδεικνύει την ανοησία του.

17 Κακόπιστος απεσταλμένος δυστυχία προκαλεί, ενώ ο πιστός αγγελιοφόρος φέρνει ειρήνευση.

18 Φτώχεια κι αισχύνη θα ’χει εκείνος που διόρθωση δε δέχεται, ενώ αυτός που δέχεται τον έλεγχο, θα τιμηθεί.

19 Ο πόθος που εκπληρώνεται γλυκαίνει την ψυχή· μα πού ν’ ακούσει ο ανόητος ν’ αφήσει τις κακίες του!

20 Όποιος πηγαίνει με σοφούς μαζί, σοφός θα γίνει· μα όποιος σ’ ανόητων συντροφιές συχνάζει, θα χαθεί.

21 Η δυστυχία ακολουθεί εκείνους που αμαρτάνουν, ενώ στους δίκαιους ευτυχία θ’ αποδοθεί.

22 Κληρονομιά ο καλός αφήνει για τα εγγόνια του, μα τ’ αγαθά του αμαρτωλού κρατούνται για τον δίκαιο.

23 Τα άγονα χωράφια των φτωχών πολλή τροφή παράγουν· κι όμως πολλοί απ’ αυτούς καταστρέφονται, γιατί το δίκιο τους περιφρονείται απ’ τους πλουσίους.

24 Όποιος λυπάται το ραβδί του, το γιο του δεν τον αγαπάει· μα κείνος που τον αγαπάει ζητάει να τον διορθώσει.

25 Ο δίκαιος τρώει και την πείνα του χορταίνει, μα η κοιλιά των ασεβών στέρηση δοκιμάζει.