1 Palavra do Senhor, que veio a Sofonias, filho de Cusi, filho de Gedalias, filho de Amarias, filho de Ezequias, nos dias de Josias, filho de Amom, rei de Judá.

2 Hei de consumir por completo

tudo de sobre a terra,

diz o Senhor.

3 Consumirei os homens

e os animais,

consumirei as aves do céu,

e os peixes do mar,

e os tropeços

juntamente com os ímpios;

e exterminarei os homens

de sobre a terra,

diz o Senhor.

4 E estenderei a minha mão

contra Judá,

e contra todos os habitantes

de Jerusalém,

e exterminarei deste lugar

o restante de Baal,

e o nome dos sacerdotes

dos ídolos,

juntamente com os sacerdotes;

5 E os que sobre os telhados adoram

o exército do céu;

e os que se inclinam

jurando ao Senhor,

e juram por Milcom;

6 E os que deixam de andar

em seguimento do Senhor,

e os que não buscam ao Senhor,

nem perguntam por ele.

7 Cala-te diante do Senhor Deus,

porque o dia do Senhor

está perto;

porque o Senhor

preparou o sacrifício,

e santificou os seus convidados.

8 Acontecerá que,

no dia do sacrifício do Senhor,

castigarei os príncipes,

e os filhos do rei,

e todos os que se vestem

de trajes estrangeiros.

9 Castigarei naquele dia

todo aquele que salta

sobre o limiar,

que enche de violência e engano

a casa dos seus senhores.

10 E naquele dia,

diz o Senhor,

far-se-á ouvir uma voz de clamor

desde a porta do peixe,

e um uivo desde a segunda parte,

e grande quebrantamento

desde os outeiros.

11 Uivai vós, moradores de Mactes,

porque todo o povo

que mercadejava está arruinado,

todos os que estavam

carregados de dinheiro

foram destruídos.

12 E há de ser que, naquele tempo,

esquadrinharei a Jerusalém

com lanternas,

e castigarei os homens

que se espessam

como a borra do vinho,

que dizem no seu coração:

O Senhor não faz o bem

nem faz o mal.

13 Por isso serão saqueados

os seus bens,

e assoladas as suas casas;

e edificarão casas,

mas não habitarão nelas,

e plantarão vinhas,

mas não lhes beberão o seu vinho.

14 O grande dia do Senhor

está perto,

sim, está perto,

e se apressa muito;

amarga é a voz

do dia do Senhor;

clamará ali o poderoso.

15 Aquele dia será

um dia de indignação,

dia de tribulação e de angústia,

dia de alvoroço e de assolação,

dia de trevas e de escuridão,

dia de nuvens e de densas trevas,

16 Dia de trombeta e de alarido

contra as cidades fortificadas

e contra as torres altas.

17 E angustiarei os homens,

que andarão como cegos,

porque pecaram

contra o Senhor;

e o seu sangue se derramará

como pó,

e a sua carne será

como esterco.

18 Nem a sua prata nem o seu ouro

os poderá livrar

no dia da indignação do Senhor,

mas pelo fogo do seu zelo

toda esta terra será consumida,

porque certamente fará

de todos os moradores da terra

uma destruição total

e apressada.

1 Λόγος του Κυρίου, που απευθύνθηκε στο Σοφονία, την εποχή που βασίλευε στον Ιούδα ο Ιωσίας,*την εποχή... Ιωσίας. Δηλ. στα έτη 640-609 π.Χ. Συνεπώς ο Σοφονίας ήταν σύγχρονος του προφήτη Ιερεμία. – Άγνωστο κατά πόσον ο Εζεκίας, πρόγονος του Σοφονία, είναι ο βασιλιάς της εποχής του προφήτη Ησαΐα γιος του Αμών. Πατέρας του Σοφονία ήταν ο Χουσεί, παππούς του ο Γεδαλίας και προπάππος του ο Αμαρίας, γιος του Εζεκία.

2 «Θα εξαφανίσω εντελώς τα πάντα από τη γη», λέει ο Κύριος. 3 «Θα εξαφανίσω τους ανθρώπους και τα ζώα, όλα τα πετούμενα και της θάλασσας τα ψάρια –όλα αυτά που οδηγούν τους ανθρώπους στην ασέβεια– κι όλο το γένος το ανθρώπινο θα το εξοντώσω από τη γη. Εγώ ο Κύριος το λέω. 4 Το χέρι μου θ’ απλώσω ενάντια στον Ιούδα και ενάντια σ’ όλους τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ. Θα εξαφανίσω από τον τόπο αυτό ό,τι απόμεινε απ’ τη λατρεία του Βάαλ, ακόμα και τη θύμηση των ιερέων που τον υπηρετούν. 5 Θα εξαφανίσω εκείνους που στις στέγες ανεβαίνουν να προσκυνήσουν τα άστρα τ’ ουρανού,*Η λατρεία των άστρων ήταν ευρύτατα διαδεδομένη στη Μεσοποταμία και οι βασιλιάδες Μανασσής και Αμών του Ιούδα (στ. 1) την είχαν ευνοήσει (βλ. Β΄ Βασ 21:3-5· 21-22). κι εκείνους που με προσκυνούν και τάχα στ’ όνομά μου ορκίζονται, μα ορκίζονται συγχρόνως στον Μιλκώμ. 6 Θα εξαφανίσω εκείνους που απομακρύνονται από μένα, που δεν ενδιαφέρονται για μένα και δε με αναζητούν».

7 Σωπάστε μπροστά στον Κύριο, το Θεό. Είναι κοντά η ημέρα που ο Κύριος θα εκδηλώσει την κρίση του. Ο Κύριος θυσία ετοιμάζει– έχει εξαγνίσει κιόλας τους καλεσμένους του.*θυσία... καλεσμένους του. Η εκδήλωση της κρίσεως του Θεού ενάντια στην Ιερουσαλήμ παρομοιάζεται εδώ με «θυσία». Τόσο ο θυσιάζων όσο και οι προσκεκλημένοι του έπρεπε να υποβληθούν στους καθιερωμένους καθαρμούς. Άγνωστο ποιοι είναι εδώ οι «καλεσμένοι» του Κυρίου

8 «Τη μέρα της θυσίας μου», λέει ο Κύριος, «τους άρχοντες θα τιμωρήσω και τους γιους του βασιλιά κι όλους εκείνους που φορούν ρούχα ξενόφερτα.*ρούχα ξενόφερτα. Η υιοθέτηση των ενδυματολογικών εθίμων ξένων λαών ήταν ενδεικτική παράλληλης υιοθέτησης του πολιτισμού τους και της θρησκείας τους (Β΄ Μακ 4:13-17).9 Τη μέρα εκείνη θα τιμωρήσω όλους αυτούς που δρασκελάνε το κατώφλι,*που δρασκελάνε το κατώφλι. Πιθανώς εννοείται το κατώφλι του ναού. Πρόκειται για ειδωλολατρικό έθιμο (Α΄ Σαμ 5:5), που εφαρμοζόταν και στο ναό του Κυρίου. και του αφεντικού τους γεμίζουνε το σπίτι με πράγματα που απέκτησαν με αδικία κι απάτη.

10 »Τη μέρα εκείνη θ’ ακουστούν δυνατές κραυγές από την πύλη των Ιχθύων, θρήνοι από τη νέα συνοικία κι ένας μεγάλος θόρυβος από τους λόφους.*Η πύλη των Ιχθύων οδηγούσε στην παλαιά Ιερουσαλήμ από τα ΒΔ. – Η νέα συνοικία ήταν επέκταση της παλαιάς πόλης προς τα ΒΔ.11 Θρηνήστε κάτοικοι της κάτω πόλης, γιατί όλοι θα καταστραφούν οι μικροπωλητές και θα εξολοθρευτούν όλοι οι έμποροι.

12 »Εκείνο τον καιρό, θα ψάξω προσεχτικά την Ιερουσαλήμ με λυχνάρια, για να βρω και να τιμωρήσω όλους τους ανέμελους, αυτούς που αναπαύονται αμέριμνα στα πλούτη τους και λένε στον εαυτό τους "ο Κύριος δεν κάνει τίποτα· ούτε καλό ούτε κακό". 13 Τα υπάρχοντά τους θ’ αρπαχτούν και θα ερημωθούν τα σπίτια τους. Χτίζουνε σπίτια, μα δε θα τα κατοικήσουν· φυτεύουν αμπέλια, μα το κρασί τους δε θα το πιουν».

14 Κοντά είν’ η ημέρα η μεγάλη, που ο Κύριος θα εκδηλώσει την κρίση του. Πλησιάζει, φτάνει σύντομα. Κραυγές απελπισίας θα προκαλέσει ο ερχομός της! Ακόμα κι οι πιο θαρραλέοι θα φωνάζουν για βοήθεια. 15 Μέρα οργής θα είναι η μέρα εκείνη, μέρα θλίψης και στενοχώριας, μέρα ερήμωσης και συμφοράς, σκοταδιού μέρα και μαυρίλας. Μέρα συννεφιασμένη, ζοφερή, 16 μέρα σάλπιγγας και πολεμικής κραυγής ενάντια στις οχυρωμένες πόλεις κι ενάντια στους ψηλούς πύργους. 17 Σε θλίψη θα βυθίσει ο Κύριος τους ανθρώπους· θα προχωρούν ψηλαφητά σαν τους τυφλούς. Το αίμα τους το χώμα θα ποτίσει, θα ξεχυθούν τα εντόσθιά τους πάνω στις κοπριές, γιατί αμάρτησαν ενώπιόν του. 18 Ούτε το ασήμι ούτε το χρυσάφι τους θα μπορέσει να τους σώσει την ημέρα της οργής του Κυρίου. Του θυμού του η φωτιά θα καταφάει ολόκληρη τη γη. Πράγματι, θα ’ναι κάτι τρομερό! Θα εξοντώσει όλους της γης τους κατοίκους.