1 Congregai-vos, sim, congregai-vos,

ó nação não desejável;

2 Antes que o decreto produza

o seu efeito, e o dia passe

como a pragana;

antes que venha sobre vós

o furor da ira do Senhor,

antes que venha sobre vós

o dia da ira do Senhor.

3 Buscai ao Senhor,

vós todos os mansos da terra,

que tendes posto por obra

o seu juízo;

buscai a justiça,

buscai a mansidão;

pode ser que sejais escondidos

no dia da ira do Senhor.

4 Porque Gaza será desamparada,

e Ascalom assolada;

Asdode ao meio-dia será expelida,

e Ecrom será desarraigada.

5 Ai dos habitantes da costa do mar,

a nação dos quereteus!

A palavra do Senhor

será contra vós,

ó Canaã, terra dos filisteus;

e eu vos destruirei,

até que não haja morador.

6 E a costa do mar será de pastos

e cabanas para os pastores,

e currais para os rebanhos.

7 E será a costa para o restante

da casa de Judá;

ali apascentarão

os seus rebanhos;

de tarde se deitarão

nas casas de Ascalom;

porque o Senhor seu Deus

os visitará,

e os fará tornar do seu cativeiro.

8 Eu ouvi o escárnio de Moabe,

e as injuriosas palavras

dos filhos de Amom,

com que escarneceram do meu povo,

e se engrandeceram

contra o seu termo.

9 Portanto, tão certo como

eu vivo,

diz o Senhor dos Exércitos,

o Deus de Israel,

Moabe será como Sodoma,

e os filhos de Amom

como Gomorra,

campo de urtigas e poços de sal,

e desolação perpétua;

o restante do meu povo

os saqueará,

e o restante do meu povo

os possuirá.

10 Isso terão em recompensa

da sua soberba,

porque escarneceram,

e se engrandeceram

contra o povo do Senhor

dos Exércitos.

11 O Senhor será terrível

para eles,

porque emagrecerá

todos os deuses da terra;

e todos virão adorá-lo,

cada um desde o seu lugar,

de todas as ilhas dos gentios.

12 Também vós, ó etíopes,

sereis mortos com a minha espada.

13 Estenderá também a sua mão

contra o norte,

e destruirá a Assíria;

e fará de Nínive uma desolação,

terra seca como o deserto.

14 E no meio dela repousarão

os rebanhos,

todos os animais das nações;

e alojar-se-ão nos seus capitéis

assim o pelicano como o ouriço;

o canto das aves se ouvirá

nas janelas;

e haverá desolação nos limiares,

quando tiver descoberto

a sua obra de cedro.

15 Esta é a cidade alegre,

que habita despreocupadamente,

que diz no seu coração:

Eu sou, e não há outra

além de mim;

como se tornou em desolação,

em pousada de animais!

Todo o que passar por ela

assobiará,

e meneará a sua mão.

1 Ελάτε στα λογικά σας· συνέλθετε, έθνος αδιάντροπο! 2 Κάντε το πριν ο Κύριος απαγγείλει την καταδίκη σας, πριν η ευκαιρία για μετάνοια περάσει σαν το άχυρο που το σκορπίζει ο άνεμος· πριν έρθει και σας βρει η φοβερή του Κυρίου οργή· ναι, η μέρα της οργής πριν έρθει του Κυρίου!

3 Όλοι όμως εσείς οι ταπεινοί, εσείς που υπακούτε στις εντολές του, προσηλωμένοι μείνετε στον Κύριο· πράξτε το δίκαιο, μείνετε ταπεινοί, ίσως έτσι να είστε ασφαλείς τη μέρα της οργής του Κυρίου.

4 Θα μείνει ακατοίκητη η Γάζα κι έρημη η Ασκάλωνα. Ξαφνικά θα κατακτηθεί η Ασδώδ, και μέρα μεσημέρι οι κάτοικοί της θα εξοριστούν. Και της Εκρών οι κάτοικοι από την πόλη τους θα διωχτούνε. 5 Αλίμονό σας, Φιλισταίοι, εσείς που προέρχεστε από την Κρήτη και κατοικείτε κάτω στα παράλια! Ο Κύριος λέει εναντίον σας: «Θα σ’ ερημώσω, Χαναάν, χώρα των Φιλισταίων! Δε θα σου μείνει ούτ’ ένας κάτοικος. 6 Θα γίνουν τα παράλια λιβάδια με πηγάδια για τους βοσκούς, και μαντριά για τα κοπάδια. 7 Θ’ ανήκουν σ’ αυτούς που θα επιζήσουν απ’ το λαό του Ιούδα. Εκεί θα βόσκουν τα κοπάδια τους· το βράδυ θα κοιμούνται στα σπίτια της Ασκάλωνας». Γιατί ο Κύριος, ο Θεός τους θα ενδιαφερθεί γι’ αυτούς και θ’ αλλάξει την κατάστασή τους.

8 Ο Κύριος λέει: «Άκουσα το χλευασμό των Μωαβιτών και των Αμμωνιτών την καταφρόνια, καθώς περιγελούσαν το λαό μου και καυχιόντουσαν ότι θα κατακτήσουν τη χώρα του. 9 Γι’ αυτό, εγώ ο Κύριος του σύμπαντος, ο Θεός του Ισραήλ, ορκίζομαι ότι οι χώρες των Μωαβιτών και των Αμμωνιτών θα γίνουν σαν τα Σόδομα και τα Γόμορρα· αγκαθότοποι, λάκκοι αλατιού και έρημος για πάντα. Όσοι απ’ το λαό μου επιζήσουν, θα τους λεηλατήσουν και θα κυριέψουν τη χώρα τους. 10 Αυτά θα τους συμβούν για την αλαζονεία τους, γιατί κορόιδεψαν και πρόσβαλαν το λαό του Κυρίου του σύμπαντος».

11 Ο Κύριος θα δείξει τη φοβερή του δύναμη απέναντί τους. Θα εξαφανίσει όλους τους θεούς της γης· κι όλα τα έθνη, ακόμα και τα πιο μακρινά, θα τον προσκυνήσουν, καθένα από τον τόπο του.

12 «Κι εσείς, Αιθίοπες, θα σκοτωθείτε από το ξίφος μου», λέει ο Κύριος.

13 «Το χέρι μου θ’ απλώσω στο βορρά και τους Ασσυρίους θα καταστρέψω· θα μετατρέψω τη Νινευή σ’ ερείπια, άνυδρη θα την κάνω σαν την έρημο.*Σχετικά με τη Νινευή, πρωτεύουσα της Ασσυρίας, ο Σοφονίας έδωσε παρόμοιο μήνυμα μ’ εκείνο του προφήτη Ναούμ, ο οποίος είχε ζήσει νωρίτερα κατά μία περίπου γενιά.14 Εκεί που ήταν η πόλη, κοπάδια τώρα θ’ εγκατασταθούν καθώς κι όλα των ζωντανών τα είδη· οι κουκουβάγιες και οι καλιακούδες θα κατοικούν ανάμεσα στα κιονόκρανα των στύλων της, θα κρώζουν στα ερειπωμένα της παράθυρα· κοράκια θα κράζουν στα κατώφλια. Και η εσωτερική κέδρινη επένδυση των τοίχων κάτω θα σωριαστεί. 15 Εκεί θα καταντήσει η πολιτεία η ξένοιαστη, που νόμιζε πως είναι ασφαλής και πως αυτή είναι και κανένας άλλος. Να, λοιπόν, που έγινε ερείπια, κρησφύγετο των αγριμιών! Καθένας που από κοντά της θα περνάει, θα σφυρίζει, και με χειρονομίες την φρίκη του θα δείχνει».