Joel 1

Die sprinkaanplaag en droogte.

1 DIE woord van die Here wat tot Joël, die seun van Pétuel, gekom het.

2 Hoor dit, o oudstes, en luister, alle inwoners van die land! Het so iets ooit in julle dae of in die dae van julle vaders plaasgevind?

3 Vertel daarvan aan julle kinders, en julle kinders aan hulle kinders, en húlle kinders aan die volgende geslag:

4 Wat die afknyper laat oorbly het, het die treksprinkaan verslind; en wat die treksprinkaan laat oorbly het, het die voetganger verslind; en wat die voetganger laat oorbly het, het die kaalvreter verslind.

5 Word wakker, julle dronkaards, en ween! En huil, al julle wyndrinkers! Oor die mos, omdat dit van julle mond weggeruk is.

6 Want 'n sterk en ontelbare nasie het opgetrek oor my land; sy tande is leeutande, en dit kan byt soos 'n leeuin.

7 Dit het my wingerdstok verwoes en my vyeboom versplinter; dit het ál sy bas afgeskil en weggegooi; die lote daarvan het wit geword.

8 Weeklaag soos 'n jonkvrou wat oor die bruidegom van haar jeug met 'n roukleed omgord is.

9 Spysoffer en drankoffer is ontruk aan die huis van die Here; die priesters, die dienaars van die Here, treur.

10 Die veld is verwoes, die akkerland treur; want die koring is verwoes, die mos het weggedroog, die olie het verdwyn.

11 Die landbouers staan beskaamd, die wynboere weeklaag oor die koring en oor die gars, omdat die oes op die land verlore is.

12 Die wingerdstok het verdor, en die vyeboom het verwelk; die granaat, ook die palm en die appelboom, al die bome van die land het verdor; want beskaamd is die vreugde, weg van die mensekinders af.

13 Omgord julle en klaag, o priesters! Huil, dienaars van die altaar! Kom, vernag in rouklere, dienaars van my God! Want die spysoffer en die drankoffer is geweer van die huis van julle God.

14 Heilig 'n vasdag, roep 'n vergadering saam! Versamel die oudstes, alle inwoners van die land in die huis van die Here julle God, en roep tot die Here.

15 Ag, die dag! Want naby is die dag van die Here, en hy kom soos 'n verwoesting van die Almagtige.

16 Is die spys nie weggeruk voor ons oë nie, blydskap en gejuig weg uit die huis van onse God?

17 Die graankorrels het weggekrimp onder hulle kluite, die voorraadkamers is verwoes, die graanbakke afgebreek, want die koring het verdor.

18 Hoe sug die vee! Die troppe beeste is onrustig, want daar is geen weiveld vir hulle nie; ook die troppe kleinvee moet boet.

19 Tot U, o Here, roep ek, want 'n vuur het die weivelde van die woestyn verteer, en 'n vlam het al die bome van die veld aan die brand gesteek.

20 Selfs die diere van die veld smag na U; want die waterstrome het opgedroog, en 'n vuur het die weivelde van die woestyn verteer.

A terrível carestia causada pelo gafanhoto e pela seca

1 *Jr 1.2;Ez 1.3;Os 1.1Palavra de Jeová que foi dirigida a *At 2.16Joel, filho de Petuel.

2 *Os 4.1;5.1Ouvi isto, *Jl 1.14;Jó 8.8velhos, e dai ouvidos, todos os habitantes da terra. Acaso, tem isto acontecido *Jl 2.2;Jr 30.7em vossos dias ou nos dias de vossos pais? 3 *Êx 10.2;Sl 78.4Fazei sobre isto uma narração a vossos filhos, e vossos filhos façam o mesmo a seus filhos, e os filhos destes, à geração futura. 4 O gafanhoto comeu o que a *Jl 2.25;Am 4.9lagarta deixou; *Na 3.15-16e o brugo comeu o que o *Is 33.4gafanhoto deixou; e o hasil comeu o que o brugo deixou.

5 Despertai-vos, *Jl 3.3bêbados, e chorai; uivai, todos os bebedores de vinho, por causa do vinho doce; pois está ele *Jl 1.7,12tirado da vossa boca. 6 Pois sobre a minha terra é vinda uma *Jl 2.2,11,25nação forte e inumerável; os seus dentes são os dentes dum leão, e tem os queixais duma leoa. 7 *Am 4.9Fez da minha vide uma assolação, tirou a casca à minha figueira; despiu-a toda e lançou-a por terra; os seus ramos fizeram-se brancos.

8 Lamenta como, pelo marido da sua mocidade, lamenta uma virgem *Jl 1.13;Am 8.10cingida de saco. 9 Cortada está da Casa de Jeová a *Jl 1.13;Jl 2.14;Os 9.4oferta de cereais e a libação; choram *Jl 2.17os sacerdotes, ministros de Jeová. 10 O campo está *Is 24.4,7assolado, a terra chora, porque o trigo está destruído, *Os 9.2o mosto se secou, o azeite falta. 11 *Jr 14.4;Am 5.16Envergonhai-vos, lavradores, uivai, vinhateiros, sobre o trigo e a cevada, porque pereceu *Is 17.11;Jr 9.12a messe do campo. 12 A *Hc 3.17-18vide secou, e a figueira definha; a *Ag 2.19romeira, também a *Ct 7.8palmeira e a *Ct 2.3macieira, sim, todas as árvores do campo se murcharam, *Is 16.10;24.11pois a alegria esmoreceu dos filhos dos homens.

13 *Jl 1.8;Jr 4.8;Ez 7.18Cingi-vos de saco, e lamentai, *Jl 1.9;Jl 2.17sacerdotes; *Jr 9.10uivai, ministros do altar; vinde, *1Rs 21.27deitai-vos em saco a noite toda, ministros do meu Deus, porque da casa do vosso Deus está retida a oferta de cereais e a libação. 14 *Jl 2.15-16Santificai um jejum, convocai uma assembleia solene, congregai *Jl 1.2os velhos e todos os habitantes da terra para a Casa de Jeová, vosso Deus, e *Jn 3.8clamai a Jeová.

15 *Jr 30.7;Am 5.16Ai do dia! Pois o *Jl 2.1,11,31Dia de Jeová está perto e como *Is 13.6;Ez 7.2-12destruição virá do Todo-Poderoso. 16 Acaso, não está cortado *Is 3.7;Am 4.6-7o mantimento de diante dos nossos olhos, sim, da Casa do nosso Deus a *Dt 12.6-7;Sl 43.4alegria e o regozijo? 17 *Is 17.10-11As sementes apodrecem debaixo dos seus torrões; os celeiros estão destruídos, os armazéns, derribados; porque se murchou o trigo. 18 Como gemem os *1Rs 18.5;Jr 12.4;14.5-6;Os 4.3animais! Perplexas estão as manadas do gado, porque não têm pasto; os rebanhos das ovelhas estão desolados. 19 *Sl 50.15;Mq 7.7A ti, Jeová, clamo, porque *Jr 9.10;Am 7.4o fogo devorou os pastos do deserto, e a chama abrasou todas as árvores do campo. 20 Os animais do campo *Jl 1.18;Sl 104.21;147.9suspiram por ti; porque *1Rs 17.7;18.5as correntes de água se secaram, e o fogo devorou os pastos do deserto.