1 And a great sign was seen in heaven: a woman arrayed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars; 2 and she was with child; and she crieth out, travailing in birth, and in pain to be delivered. 3 And there was seen another sign in heaven: and behold, a great red dragon, having seven heads and ten horns, and upon his heads seven diadems. 4 And his tail draweth the third part of the stars of heaven, and did cast them to the earth: and the dragon standeth before the woman that is about to be delivered, that when she is delivered he may devour her child. 5 And she was delivered of a son, a man child, who is to rule all the nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and unto his throne. 6 And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that there they may nourish her a thousand two hundred and threescore days.

7 And there was war in heaven: Michael and his angels going forth to war with the dragon; and the dragon warred and his angels; 8 and they prevailed not, neither was their place found any more in heaven. 9 And the great dragon was cast down, the old serpent, he that is called the Devil and Satan, the deceiver of the whole world; he was cast down to the earth, and his angels were cast down with him. 10 And I heard a great voice in heaven, saying,

Now is come the salvation, and the power, and the kingdom of our God, and the authority of his Christ: for the accuser of our brethren is cast down, who accuseth them before our God day and night. 11 And they overcame him because of the blood of the Lamb, and because of the word of their testimony; and they loved not their life even unto death. 12 Therefore rejoice, O heavens, and ye that dwell in them. Woe for the earth and for the sea: because the devil is gone down unto you, having great wrath, knowing that he hath but a short time.

13 And when the dragon saw that he was cast down to the earth, he persecuted the woman that brought forth the man child. 14 And there were given to the woman the two wings of the great eagle, that she might fly into the wilderness unto her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. 15 And the serpent cast out of his mouth after the woman water as a river, that he might cause her to be carried away by the stream. 16 And the earth helped the woman, and the earth opened her mouth and swallowed up the river which the dragon cast out of his mouth. 17 And the dragon waxed wroth with the woman, and went away to make war with the rest of her seed, that keep the commandments of God, and hold the testimony of Jesus:

1 Gökte olağanüstü bir işaret, güneşe sarınmış bir kadın göründü. Ay onun ayaklarının altındaydı. Başında on iki yıldızdan yapılmış bir taç vardı. 2 Kadın hamileydi. Doğum sancıları içinde kıvranıp feryat ediyordu. 3 Sonra gökte başka bir işaret, yedi başlı, on boynuzlu kocaman kızıl bir ejderha göründü. Yedi başının her birinde bir taç vardı. 4 Ejderhanın kuyruğu yıldızların üçte birini gökten sürükledi ve onları yeryüzüne attı. Sonra ejderha doğum yapacak olan kadının önünde durdu. Kadın doğurur doğurmaz ejderha onun çocuğunu yutacaktı. 5 Kadın bütün milletleri demir çomakla güdecek*12:5 Mezmur 2:9 bir erkek çocuk doğurdu. Çocuk hemen alınıp Allahʼın yanına, Oʼnun tahtına götürüldü. 6 Kadın ise ıssız bir yere kaçtı. Allahʼın onun için hazırladığı bir yer vardı. Orada bin iki yüz altmış gün boyunca beslenecekti.

7 Gökte savaş oldu. Başmelek Mikail ve onun melekleri ejderhayla savaştılar. Ejderha da kendi melekleriyle birlikte karşı koydu. 8 Ama üstün gelemediler ve gökteki yerlerini kaybettiler. 9 O zaman büyük ejderha, İblis ve Şeytan denen, bütün dünyayı saptıran eski yılan, yeryüzüne atıldı. Onunla birlikte, onun melekleri de yeryüzüne atıldı.

10 Sonra gökte gür bir ses işittim. Şöyle diyordu:

"Allahımızʼın kurtarma gücü,

kudreti, krallığı

ve Oʼnun Mesihiʼnin yetkisi artık gerçekleşti.

Çünkü imanlı kardeşlerimizi suçlayan,

Allahımızʼın önünde gece gündüz suçlayan*12:10 Allahımızʼın önünde gece gündüz suçlayan Şeytan. aşağı atılmıştır.

11 Onlar onu Kuzuʼnun kanıyla

ve ettikleri şahitlikle yendiler.

Kendi canlarını sevmekten vazgeçip

ölümü bile göze aldılar.

12 Onun için, ey gökler

ve göklerde oturanlar, sevinin!

Ama vay halinize, yer ve deniz!

Çünkü İblis üzerinize indi.

O çok öfkeli,

çünkü ona kalan zamanın az olduğunu biliyor."

13 Ejderha yeryüzüne atıldığını görünce, erkek çocuğu dünyaya getiren kadına eziyet etmeye başladı. 14 Ama kadına büyük kartalın kanatlarına benzer iki kanat verildi. Kadın bu kanatlarla uçtu. Issız yerde kendisi için hazırlanmış yere kaçıp ejderhadan kurtuldu. Orada üç buçuk yıl*12:14 Üç buçuk yıl Grekçe "Bir vakit ve vakitler ve yarım vakit". beslendi. 15 Yılan kadının peşinden gitti, onu selle süpürüp götürmek için ağzından ırmak gibi su püskürttü. 16 Ama yeryüzü kadına yardım etti. Ağzını açtı ve ejderhanın ağzından püskürttüğü ırmağı yuttu. 17 Ejderha kadına öfkelenip kadının soyundan geri kalanlarla savaşmaya gitti. Onlar Allahʼın buyruklarını yerine getiren ve İsaʼya şahitlik etmeye devam edenlerdir.

18 Ejderha gidip deniz kenarında dikilip durdu.*12:18 Bu cümle birçok tercümede 13:1 ayetine alınıyor.