1 The former treatise I made, O Theophilus, concerning all that Jesus began both to do and to teach, 2 until the day in which he was received up, after that he had given commandment through the Holy Spirit unto the apostles whom he had chosen: 3 to whom he also showed himself alive after his passion by many proofs, appearing unto them by the space of forty days, and speaking the things concerning the kingdom of God: 4 and, being assembled together with them, he charged them not to depart from Jerusalem, but to wait for the promise of the Father, which, said he, ye heard from me: 5 for John indeed baptized with water; but ye shall be baptized in the Holy Spirit not many days hence.

6 They therefore, when they were come together, asked him, saying, Lord, dost thou at this time restore the kingdom to Israel? 7 And he said unto them, It is not for you to know times or seasons, which the Father hath set within his own authority. 8 But ye shall receive power, when the Holy Spirit is come upon you: and ye shall be my witnesses both in Jerusalem, and in all Judæa and Samaria, and unto the uttermost part of the earth. 9 And when he had said these things, as they were looking, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. 10 And while they were looking stedfastly into heaven as he went, behold two men stood by them in white apparel; 11 who also said, Ye men of Galilee, why stand ye looking into heaven? this Jesus, who was received up from you into heaven, shall so come in like manner as ye beheld him going into heaven.

12 Then returned they unto Jerusalem from the mount called Olivet, which is nigh unto Jerusalem, a sabbath day’s journey off. 13 And when they were come in, they went up into the upper chamber, where they were abiding; both Peter and John and James and Andrew, Philip and Thomas, Bartholomew and Matthew, James the son of Alphæus, and Simon the Zealot, and Judas the son of James. 14 These all with one accord continued stedfastly in prayer, with the women, and Mary the mother of Jesus, and with his brethren.

15 And in these days Peter stood up in the midst of the brethren, and said (and there was a multitude of persons gathered together, about a hundred and twenty), 16 Brethren, it was needful that the scripture should be fulfilled, which the Holy Spirit spake before by the mouth of David concerning Judas, who was guide to them that took Jesus. 17 For he was numbered among us, and received his portion in this ministry. 18 (Now this man obtained a field with the reward of his iniquity; and falling headlong, he burst asunder in the midst, and all his bowels gushed out. 19 And it became known to all the dwellers at Jerusalem; insomuch that in their language that field was called Akeldama, that is, The field of blood.) 20 For it is written in the book of Psalms,

Let his habitation be made desolate,

And let no man dwell therein:

and,

His office let another take.

21 Of the men therefore that have companied with us all the time that the Lord Jesus went in and went out among us, 22 beginning from the baptism of John, unto the day that he was received up from us, of these must one become a witness with us of his resurrection. 23 And they put forward two, Joseph called Barsabbas, who was surnamed Justus, and Matthias. 24 And they prayed, and said, Thou, Lord, who knowest the hearts of all men, show of these two the one whom thou hast chosen, 25 to take the place in this ministry and apostleship from which Judas fell away, that he might go to his own place. 26 And they gave lots for them; and the lot fell upon Matthias; and he was numbered with the eleven apostles.

1 Ey Teofilos,

İlk kitabımda*1:1 İlk kitabımda İncilʼin Luka kısmı. İsaʼnın göklere alındığı güne kadar yapmaya ve öğretmeye başladığı her şeyi yazdım. 2 İsa göklere alınmadan önce, seçtiği elçilere Kutsal Ruh aracılığıyla buyruklar verdi. 3 Acı çekip öldükten sonra, birçok kanıtla elçilere dirilmiş olduğunu gösterdi. Kırk gün süresince onlara göründü ve Allahʼın Krallığı hakkında konuştu. 4 Bir gün onlarla yemek yerken şunları emretti: "Yeruşalimʼden ayrılmayın. Babaʼnın verdiği sözün yerine gelmesini bekleyin. Bunun hakkında konuştuğumu işittiniz. 5 Şöyle ki, Yahya suyla vaftiz etti, ama siz birkaç güne kadar Kutsal Ruhʼla vaftiz olacaksınız."

6 Elçiler bir araya gelmişken, İsaʼya sordular: "Ya Rab, İsrailʼin krallığını şimdi mi yeniden kuracaksın?"

7 Onlara şöyle dedi: "Babaʼnın kendi yetkisiyle kararlaştırdığı zamanları ve tarihleri bilmek size düşmez. 8 Ama Kutsal Ruh üzerinize gelince kuvvet alacaksınız. Yeruşalimʼde, bütün Yahudiye ve Samiriyeʼde, dünyanın en uzak köşesine kadar benim şahitlerim olacaksınız."

9 İsa bu sözleri söyledikten sonra, elçileri seyrederken yukarı alındı. Bir bulut İsaʼyı alıp götürdü. Oʼnu artık göremediler.

10 İsa giderken ve onların gözleri hâlâ göğe dikiliyken, birden yanlarında beyaz elbiseler içinde iki adam göründü. 11 Şöyle dediler: "Celileli adamlar, neden göğe bakıp duruyorsunuz? Aranızdan göğe alınan İsa, aynen göğe çıktığını gördünüz gibi geri gelecek."

12 Ondan sonra Zeytin Dağı denilen tepeden Yeruşalimʼe döndüler. O tepe Yeruşalimʼe yakındır. Bir kilometre kadar uzaklıktadır.*1:12 Bir kilometre kadar uzaklıktadır. Grekçe "Bir Şabat Günü yolculuğu". Yahudi din kurallarına göre Şabat Günü 2000 arşından (yaklaşık 900 metre) fazla yol gitmek yasaktı. 13 Şehre varınca Petrus ve Yuhanna, Yakub ve Andreas, Filipus ve Tomas, Bartalmay ve Matta, Alpay oğlu Yakub ve "Yurtsever"*1:13 Yurtsever İ.S. birinci yüzyılda İsrail halkını onları esir eden Romalılardan kurtarmak için savaşan Yahudi partisi. Simun, ve Yakub oğlu Yahuda kaldıkları evin üst katına çıktılar. 14 Onlar kendilerini tek bir fikirle hep duaya verdiler. Bazı kadınlar, İsaʼnın annesi Meryem ve İsaʼnın erkek kardeşleri onlara katıldılar.

15 O günlerde Petrus imanlı kardeşlerin arasında ayağa kalktı. Aşağı yukarı yüz yirmi kişiden meydana gelen bir topluluk bir araya gelmişti. Petrus onlara şöyle dedi: 16 "Kardeşler, Kutsal Yazıʼnın yerine gelmesi lazımdı. Bunu Kutsal Ruh, Davudʼun ağzıyla Yahuda hakkında önceden haber vermişti. Yahuda, İsaʼyı yakalayanlara yol gösterdi. 17 Oysa bizden biriydi ve bu hizmette pay alırdı."

18 Yahuda ihanetinin karşılığıyla bir tarla aldı. Sonra baş aşağı düştü, karnı yarıldı ve bütün bağırsakları dışarı fışkırdı. 19 Yeruşalimʼde yaşayan herkesin bu olaydan haberi oldu. Bu yüzden o tarlaya onların dilinde "Hakeldema" denilir. Bu ad "Kan Tarlası" anlamına gelir.

20 Petrus konuşmasına şöyle devam etti: "Mezmurlar kitabında şöyle yazılmıştır:

‘Onun evi ıssız kalsın,

artık kimse orada oturmasın.’*1:20 Mezmur 69:25

Yine de:

‘Onun görevini başkası alsın.’*1:20 Mezmur 109:8

21 Bunun için, Rab İsa aramızdayken hep bizimle beraber olan adamlardan birini seçmeliyiz. 22 Bu kişi, İsaʼnın Yahya tarafından vaftiz edilmesinden göklere alınmasına kadar aramızda bulunmuş biri olmalı. Bize katılıp İsaʼnın dirilişine şahitlik etmeli."

23 İki adamı öne çıkardılar: Biri Barsabba ve Yustus diye bilinen Yusuf, öbürüyse Mattiya idi. 24 Şöyle dua ettiler: "Ya Rab, sen her insanın yüreğini biliyorsun. Bize bu ikisinden hangisini seçtiğini göster. 25 Yahudaʼnın hak ettiği yere gitmek için boş bıraktığı bu hizmeti ve elçilik görevini kim alsın?" 26 Ondan sonra bu iki kişi arasında kura çektirdiler. Kura Mattiyaʼya düştü. Böylece Mattiya seçilip on bir elçiye katıldı.