1 And as he passed by, he saw a man blind from his birth. 2 And his disciples asked him, saying, Rabbi, who sinned, this man, or his parents, that he should be born blind? 3 Jesus answered, Neither did this man sin, nor his parents: but that the works of God should be made manifest in him. 4 We must work the works of him that sent me, while it is day: the night cometh, when no man can work. 5 When I am in the world, I am the light of the world. 6 When he had thus spoken, he spat on the ground, and made clay of the spittle, and anointed his eyes with the clay, 7 and said unto him, Go, wash in the pool of Siloam (which is by interpretation, Sent). He went away therefore, and washed, and came seeing. 8 The neighbors therefore, and they that saw him aforetime, that he was a beggar, said, Is not this he that sat and begged? 9 Others said, It is he: others said, No, but he is like him. He said, I am he. 10 They said therefore unto him, How then were thine eyes opened? 11 He answered, The man that is called Jesus made clay, and anointed mine eyes, and said unto me, Go to Siloam, and wash: so I went away and washed, and I received sight. 12 And they said unto him, Where is he? He saith, I know not.

13 They bring to the Pharisees him that aforetime was blind. 14 Now it was the sabbath on the day when Jesus made the clay, and opened his eyes. 15 Again therefore the Pharisees also asked him how he received his sight. And he said unto them, He put clay upon mine eyes, and I washed, and I see. 16 Some therefore of the Pharisees said, This man is not from God, because he keepeth not the sabbath. But others said, How can a man that is a sinner do such signs? And there was a division among them. 17 They say therefore unto the blind man again, What sayest thou of him, in that he opened thine eyes? And he said, He is a prophet. 18 The Jews therefore did not believe concerning him, that he had been blind, and had received his sight, until they called the parents of him that had received his sight, 19 and asked them, saying, Is this your son, who ye say was born blind? how then doth he now see? 20 His parents answered and said, We know that this is our son, and that he was born blind: 21 but how he now seeth, we know not; or who opened his eyes, we know not: ask him; he is of age; he shall speak for himself. 22 These things said his parents, because they feared the Jews: for the Jews had agreed already, that if any man should confess him to be Christ, he should be put out of the synagogue. 23 Therefore said his parents, He is of age; ask him. 24 So they called a second time the man that was blind, and said unto him, Give glory to God: we know that this man is a sinner. 25 He therefore answered, Whether he is a sinner, I know not: one thing I know, that, whereas I was blind, now I see. 26 They said therefore unto him, What did he to thee? how opened he thine eyes? 27 He answered them, I told you even now, and ye did not hear; wherefore would ye hear it again? would ye also become his disciples? 28 And they reviled him, and said, Thou art his disciple; but we are disciples of Moses. 29 We know that God hath spoken unto Moses: but as for this man, we know not whence he is. 30 The man answered and said unto them, Why, herein is the marvel, that ye know not whence he is, and yet he opened mine eyes. 31 We know that God heareth not sinners: but if any man be a worshipper of God, and do his will, him he heareth. 32 Since the world began it was never heard that any one opened the eyes of a man born blind. 33 If this man were not from God, he could do nothing. 34 They answered and said unto him, Thou wast altogether born in sins, and dost thou teach us? And they cast him out.

35 Jesus heard that they had cast him out; and finding him, he said, Dost thou believe on the Son of God? 36 He answered and said, And who is he, Lord, that I may believe on him? 37 Jesus said unto him, Thou hast both seen him, and he it is that speaketh with thee. 38 And he said, Lord, I believe. And he worshipped him. 39 And Jesus said, For judgment came I into this world, that they that see not may see; and that they that see may become blind. 40 Those of the Pharisees who were with him heard these things, and said unto him, Are we also blind? 41 Jesus said unto them, If ye were blind, ye would have no sin: but now ye say, We see: your sin remaineth.

1 İsa yoldan geçerken doğuştan kör bir adam gördü. 2 Öğrencileri de Oʼna sordular: "Öğretmenimiz, kim günah işledi de, bu adam kör olarak doğdu? Kendisi mi, yoksa annesi babası mı?"

3 İsa onlara cevap verdi: "Ne bu adam, ne de annesi babası günah işledi. Ama yalnız Allahʼın yapabildiği şeyler onda görülsün diye, 4 beni Gönderenʼin yapmak istediği şeyleri vakit daha gündüzken yapmalıyız. Gece yaklaşıyor, o zaman hiç kimse çalışamaz. 5 Dünyada bulundukça dünyanın ışığı benim."

6 Bu şeyleri söyledikten sonra İsa yere tükürdü, tükürükten çamur yaptı ve çamuru kör adamın gözlerine sürdü. 7 Sonra adama şöyle dedi: "Git, Şiloah Havuzuʼnda yıkan." Şiloah, "gönderilmiş" demektir. Böylece adam gidip yıkandı, geri döndüğünde gözleri görüyordu.

8 Adamın komşuları ve daha önce dilendiğini görenler şöyle dediler: "Oturup dilencilik yapan adam bu değil mi?"

9 Bazı kişiler "Evet, odur" dediler. Başkalarıysa "Hayır, ama ona benziyor" dediler.

Kendisi ise "Ben oyum" dedi.

10 Ona sordular: "Öyleyse, gözlerin nasıl açıldı?"

11 O da şöyle cevap verdi: "İsa adındaki adam çamur yaptı, gözlerime sürdü. Bana ‘Şiloah Havuzuʼna git ve yıkan’ dedi. Ben de gidip yıkandım ve gözlerim açıldı."

12 Adama, "Nerede O?" diye sordular.

O da, "Bilmiyorum" dedi.

13 Önceden kör olan adamı Ferisilere götürdüler. 14 İsaʼnın çamur yaptığı ve adamın gözlerini açtığı gün Şabat günüydü. 15 Bu nedenle Ferisiler adama gözlerinin nasıl açıldığını tekrar sordular. Adam onlara şöyle dedi: "Gözlerime çamur sürdü, yıkandım ve görüyorum." 16 Bunun üzerine bazı Ferisiler şöyle dediler: "Madem bu adam Şabat günü hakkındaki buyruklara uymuyor, Allahʼtan olamaz."

Başkaları ise şöyle dedi: "Günahlı bir adam nasıl böyle mucizeler yapabilir?"

Böylece Ferisiler ikiye bölündü. 17 Eskiden kör olan adama tekrar sordular: "Senin gözlerini açan bu adam hakkında sen ne dersin?"

Adam, "O bir peygamberdir" dedi.

18 Yahudi liderler, adamın annesiyle babasını çağırıncaya kadar, onun eskiden kör olup gözlerinin açıldığına inanmadılar. 19 "Kör doğdu dediğiniz oğlunuz bu mu? Peki, nasıl oluyor da şimdi görüyor?" diye sordular.

20 Annesi babası şöyle cevap verdiler: "Bu bizim oğlumuzdur. Kör doğduğunu da biliyoruz. 21 Fakat şimdi nasıl gördüğünü bilmiyoruz. Gözlerini kimin açtığını da bilmiyoruz. Ona sorun. Kendisi için konuşacak yaştadır."

22 Adamın annesiyle babası Yahudi liderlerden korktukları için böyle konuştular. Çünkü Yahudi liderler İsaʼnın Mesih olduğunu açıkça söyleyen herkesi toplantı yerlerinden kovmak için anlaşmışlardı. 23 Bu yüzden adamın annesiyle babası, "Kendisi için konuşacak yaştadır" dediler.

24 Bunun üzerine eskiden kör olan adamı ikinci defa çağırıp, "Allahʼın hakkı için doğru olanı söyle!" dediler, "Biz biliyoruz ki, bu adam günahkârdır."

25 Adam şöyle cevap verdi: "O günahkâr mı, değil mi, bilmiyorum. Tek bir şey biliyorum: kördüm, ama şimdi görüyorum."

26 Ona tekrar sordular: "O sana ne yaptı? Senin gözlerini nasıl açtı?"

27 Adam onlara cevap verdi: "Size zaten söyledim, ama dinlemediniz. Niye bunu bir daha duymak istiyorsunuz? Yoksa siz de mi Oʼnun öğrencileri olmak istiyorsunuz?"

28 Ona söverek şöyle dediler: "Oʼnun öğrencisi sensin. Bizse Musaʼnın öğrencileriyiz. 29 Biz Allahʼın Musaʼyla konuştuğunu biliyoruz. Ama bu adamın nereden geldiğini bilmiyoruz."

30 Adam onlara şöyle cevap verdi: "Bu şaşılacak şey! Oʼnun nereden geldiğini siz bilmiyorsunuz, ama O gözlerimi açtı. 31 Biliyoruz ki, Allah günahkârlara kulak vermez. Tam tersine, bir kişi Allahʼtan korkarsa ve Oʼnun istediğini yaparsa, Allah ona kulak verir. 32 Dünya var olalı kimsenin anadan doğma kör birinin gözlerini açtığı duyulmadı. 33 Bu adam Allahʼtan olmasaydı, hiçbir şey yapamazdı."

34 Onu terslediler: "Sen büsbütün günah içinde doğmuşsun. Sen mi kalkıp bize ders vereceksin?" Böylece onu toplantı yerinden kovdular.*9:34 Dua evi toplantılarına katılmasını yasakladılar. Ayet 22ʼye bakınız.

35 İsa Yahudi liderlerin adamı toplantı yerinden kovduklarını duydu.*9:35 Ayet 34ʼteki dipnota bakınız. Onu bulunca, "Sen İnsan Oğluʼna iman ediyor musun?" diye sordu.

36 Adam cevap verdi: "Efendim, O kimdir? Söyle de, Oʼna iman edeyim."

37 İsa ona şöyle dedi: "Oʼnu zaten gördün ve şimdi seninle konuşan Oʼdur."

38 Adam da, "Ey Efendim, iman ediyorum" dedi ve İsaʼya tapındı.

39 İsa da şöyle dedi: "Ben hüküm için bu dünyaya geldim. Öyle ki, görmeyenler görsün, görenler de kör olsun."

40 İsaʼnın yanında bulunan bazı Ferisiler bunu işitince, "Yoksa biz de mi körüz?" diye sordular.

41 İsa onlara şöyle dedi: "Kör olsaydınız, günahınız olmazdı. Fakat madem, ‘Görüyoruz’ diyorsunuz, günahınız duruyor."