1 Now we that are strong ought to bear the infirmities of the weak, and not to please ourselves. 2 Let each one of us please his neighbor for that which is good, unto edifying. 3 For Christ also pleased not himself; but, as it is written, The reproaches of them that reproached thee fell upon me. 4 For whatsoever things were written aforetime were written for our learning, that through patience and through comfort of the scriptures we might have hope. 5 Now the God of patience and of comfort grant you to be of the same mind one with another according to Christ Jesus: 6 that with one accord ye may with one mouth glorify the God and Father of our Lord Jesus Christ. 7 Wherefore receive ye one another, even as Christ also received you, to the glory of God. 8 For I say that Christ hath been made a minister of the circumcision for the truth of God, that he might confirm the promises given unto the fathers, 9 and that the Gentiles might glorify God for his mercy; as it is written,

Therefore will I give praise unto thee among the Gentiles,

And sing unto thy name.

10 And again he saith,

Rejoice, ye Gentiles, with his people.

11 And again,

Praise the Lord, all ye Gentiles;

And let all the peoples praise him.

12 And again, Isaiah saith,

There shall be the root of Jesse,

And he that ariseth to rule over the Gentiles;

On him shall the Gentiles hope.

13 Now the God of hope fill you with all joy and peace in believing, that ye may abound in hope, in the power of the Holy Spirit.

14 And I myself also am persuaded of you, my brethren, that ye yourselves are full of goodness, filled with all knowledge, able also to admonish one another. 15 But I write the more boldly unto you in some measure, as putting you again in remembrance, because of the grace that was given me of God, 16 that I should be a minister of Christ Jesus unto the Gentiles, ministering the gospel of God, that the offering up of the Gentiles might be made acceptable, being sanctified by the Holy Spirit. 17 I have therefore my glorying in Christ Jesus in things pertaining to God. 18 For I will not dare to speak of any things save those which Christ wrought through me, for the obedience of the Gentiles, by word and deed, 19 in the power of signs and wonders, in the power of the Holy Spirit; so that from Jerusalem, and round about even unto Illyricum, I have fully preached the gospel of Christ; 20 yea, making it my aim so to preach the gospel, not where Christ was already named, that I might not build upon another man’s foundation; 21 but, as it is written,

They shall see, to whom no tidings of him came,

And they who have not heard shall understand.

22 Wherefore also I was hindered these many times from coming to you: 23 but now, having no more any place in these regions, and having these many years a longing to come unto you, 24 whensoever I go unto Spain (for I hope to see you in my journey, and to be brought on my way thitherward by you, if first in some measure I shall have been satisfied with your company)— 25 but now, I say, I go unto Jerusalem, ministering unto the saints. 26 For it hath been the good pleasure of Macedonia and Achaia to make a certain contribution for the poor among the saints that are at Jerusalem. 27 Yea, it hath been their good pleasure; and their debtors they are. For if the Gentiles have been made partakers of their spiritual things, they owe it to them also to minister unto them in carnal things. 28 When therefore I have accomplished this, and have sealed to them this fruit, I will go on by you unto Spain. 29 And I know that, when I come unto you, I shall come in the fulness of the blessing of Christ.

30 Now I beseech you, brethren, by our Lord Jesus Christ, and by the love of the Spirit, that ye strive together with me in your prayers to God for me; 31 that I may be delivered from them that are disobedient in Judæa, and that my ministration which I have for Jerusalem may be acceptable to the saints; 32 that I may come unto you in joy through the will of God, and together with you find rest. 33 Now the God of peace be with you all. Amen.

1 Biz imanı güçlü olanlar, kendimizi memnun etmeyelim. Onun yerine güçsüzlerin zayıflıklarına katlanmaya mecburuz. 2 Her birimiz başkasının iyiliğini düşünerek onu memnun etmeye çalışsın. Böylece onu ruhça kuvvetlendirmiş olacağız. 3 Çünkü Mesih de kendini memnun etmeye çalışmadı. Ama Oʼnun hakkında yazıldığı gibi, "Ey Allah, seni aşağılayan kişilerin hakaretlerine ben uğradım."*15:3 Mezmur 69:9 4 Çünkü önceden yazılan her şey bize ders vermek için yazıldı. Öyle ki, Kutsal Yazılarʼın verdiği sabır ve cesaretle umudumuz olsun. 5 Sabır ve cesaret kaynağı olan Allah, Mesih İsaʼnın istediği gibi hepinizi aynı düşüncede birleştirsin. 6 Öyle ki hep birlikte, bir ağızdan Rabbimiz İsa Mesihʼin Babası Allahı övesiniz.

7 Bu sebeple, Mesih bizi nasıl kabul ettiyse, siz de Allahʼın yüceltilmesi için birbirinizi öyle kabul edin. 8 Size şunu diyorum: Mesih, Allahʼın sözüne sadık olduğunu göstermek için sünnetlilerin, yani Yahudilerin, hizmetkârı oldu. Bunu Allahʼın onların atalarına verdiği vaatleri yerine getirmek için yaptı. 9 Ayrıca Yahudi olmayan milletlerin Allahʼı merhameti için yüceltmelerini istedi. Tıpkı Kutsal Yazıʼda yazıldığı gibi:

"Bunun için diğer milletlerin arasında seni yücelteceğim.

Adını ilahilerle öveceğim."*15:9 2. Samuel 22:50; Mezmur 18:49

10 Yine şöyle diyor:

"Siz milletler Allahʼın halkıyla birlikte sevinin."*15:10 Yasanın Tekrarı 32:43

11 Hem de diyor ki,

"Ey bütün milletler, Rabbi övün!

Ey bütün halklar, Oʼnu yüceltin!"*15:11 Mezmur 117:1

12 Üstelik Yeşaya şöyle diyor:

"İşayʼın Kökü*15:12 İşayʼın Kökü İşay Kral Davudʼun babasıydı. Bu peygamberlik sözü Mesihʼin Davud soyundan kral olacağını bildiriyor. ortaya çıkacak,

bütün milletlere kral olmak için yükselecek.

Milletler Oʼna umut bağlayacak."*15:12 Yeşaya 11:10 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

13 Umut veren Allah, iman hayatınızda sizi tam bir sevinç ve esenlikle doldursun. O zaman Kutsal Ruhʼun gücü sayesinde umutla dolup taşarsınız.

14 Ey kardeşlerim, iyilikle dolu olduğunuzdan eminim. Her tür bilgiye sahipsiniz ve birbirinize akıl verebilecek durumdasınız. 15,16 Ama bu mektupla epey cesaret göstererek size bazı konuları hatırlatmak istedim. Şöyle ki, Allah bana, Mesih İsaʼnın kulu olarak Yahudi olmayanlara hizmet etme lütfunu bağışladı. Onlar Kutsal Ruh sayesinde Allahʼa adanan, Oʼnu hoşnut eden adaklar olsunlar diye Allahʼın Müjdesiʼni rahip gibi yayıyorum. 17 Bu sebeple, Mesih İsaʼya bağlı olduğum için Allah yolundaki hizmetimle gurur duyuyorum. 18,19 Çünkü sadece Mesihʼin benim aracılığımla başardıklarından söz etmek istiyorum. O diğer milletlerin Allahʼa itaat etmesi için mucizelerin ve harikaların gücüyle, Allahʼın Ruhuʼnun gücüyle söylediklerimi ve yaptıklarımı kullandı. Bunun sonucunda Mesihʼin Müjdesiʼni yayma işini Yeruşalimʼden başlayarak ta İllirikum bölgesine kadar tamamladım. 20 Amacım Mesihʼin Müjdesiʼni adının henüz bilinmediği yerlerde yaymaktır. Çünkü hizmetimi başka birinin koyduğu temelin üzerine kurmak istemiyorum. 21 Ama Kutsal Yazılarʼda yazıldığı gibi,

"Oʼndan habersiz olanlar görecek.

İşitmemiş olanlar anlayacak."*15:21 Yeşaya 52:15 (Septuaginta adlı Eski Antlaşmaʼnın Grekçe tercümesinden.)

22 Onun için ne zaman yanınıza gelmek istediysem önüme hep bir engel çıktı.

23 Ama artık buralarda hizmet etmek için bana yer kalmadı ve zaten yıllardır size gelmek istiyordum. 24 İspanyaʼya giderken size uğrayacağım. Çünkü geçerken sizinle görüşmeyi umuyorum. Sohbetinize bir süre doyduktan sonra sizin tarafınızdan oraya yolcu edilmek istiyorum. 25 Ama şimdi Allahʼın kutsal halkına hizmet etmek için Yeruşalimʼe gidiyorum. 26 Çünkü Makedonya ve Ahaya bölgelerindeki imanlılar yardım toplayıp bunu Allahʼın Yeruşalimʼdeki kutsal halkında fakir olanlara göndermeyi uygun gördüler. 27 Uygun gördüler diyorum, ama zaten onlara borçluydular. Çünkü Yahudi olmayan imanlılar Yahudilerin ruhsal bereketlerinden pay aldılar. Buna göre onlara maddi nimetlerle de hizmet etmeye borçludurlar. 28 Bu yardımı onlara güvenlikle ulaştırıp görevimi tamamlayacağım. Oradan ayrılıp size uğradıktan sonra İspanyaʼya doğru yol alacağım. 29 Biliyorum ki, size geldiğim zaman Mesihʼin dolgun bereketiyle geleceğim.

30 Ey kardeşler, Rabbimiz İsa Mesihʼin ve Kutsal Ruhʼun sevgisi hatırına size yalvarıyorum, benim için Allahʼa dua ederek benim mücadeleme katılın. 31 Öyle ki, Allah beni Yahudiyeʼdeki imansız kişilerden korusun. Yeruşalimʼe götürmekte olduğum yardım da Allahʼın oradaki kutsal halkını hoşnut etsin. 32 Ondan sonra Allah isterse sevinçle yanınıza geleyim, aranızda gönlüm ferahlasın.

33 Esenlik veren Allah hepinizle birlikte olsun. Amin.