1 What shall we say then? Shall we continue in sin, that grace may abound? 2 God forbid. We who died to sin, how shall we any longer live therein? 3 Or are ye ignorant that all we who were baptized into Christ Jesus were baptized into his death? 4 We were buried therefore with him through baptism into death: that like as Christ was raised from the dead through the glory of the Father, so we also might walk in newness of life. 5 For if we have become united with him in the likeness of his death, we shall be also in the likeness of his resurrection; 6 knowing this, that our old man was crucified with him, that the body of sin might be done away, that so we should no longer be in bondage to sin; 7 for he that hath died is justified from sin. 8 But if we died with Christ, we believe that we shall also live with him; 9 knowing that Christ being raised from the dead dieth no more; death no more hath dominion over him. 10 For the death that he died, he died unto sin once: but the life that he liveth, he liveth unto God. 11 Even so reckon ye also yourselves to be dead unto sin, but alive unto God in Christ Jesus.

12 Let not sin therefore reign in your mortal body, that ye should obey the lusts thereof: 13 neither present your members unto sin as instruments of unrighteousness; but present yourselves unto God, as alive from the dead, and your members as instruments of righteousness unto God. 14 For sin shall not have dominion over you: for ye are not under law, but under grace.

15 What then? shall we sin, because we are not under law, but under grace? God forbid. 16 Know ye not, that to whom ye present yourselves as servants unto obedience, his servants ye are whom ye obey; whether of sin unto death, or of obedience unto righteousness? 17 But thanks be to God, that, whereas ye were servants of sin, ye became obedient from the heart to that form of teaching whereunto ye were delivered; 18 and being made free from sin, ye became servants of righteousness. 19 I speak after the manner of men because of the infirmity of your flesh: for as ye presented your members as servants to uncleanness and to iniquity unto iniquity, even so now present your members as servants to righteousness unto sanctification. 20 For when ye were servants of sin, ye were free in regard of righteousness. 21 What fruit then had ye at that time in the things whereof ye are now ashamed? for the end of those things is death. 22 But now being made free from sin and become servants to God, ye have your fruit unto sanctification, and the end eternal life. 23 For the wages of sin is death; but the free gift of God is eternal life in Christ Jesus our Lord.

1 O halde ne diyelim? Allah bizlere daha fazla lütuf göstersin diye günah işlemeye devam mı edelim? 2 Olmaz öyle şey! Günaha öldük.*6:2 Günaha öldük. Sanki ölmüşüz gibi günahla ilişkimiz kesildi. Artık nasıl günah içinde yaşayabiliriz? 3 Hepimiz vaftiz olunca Mesih İsaʼyla bir olduk; vaftiz olmakla Oʼnun ölümüne ortak olduk. Yoksa bunu bilmiyor musunuz? 4 Biz vaftiz edilirken Mesih İsaʼyla birlikte ölüp gömüldük. Mesihʼin Baba Allahʼın görkemli gücüyle ölümden dirildiği gibi biz de yepyeni bir yaşam sürelim. 5 İsa Mesihʼin ölümüne benzer bir ölümde Oʼnunla birleştik. Buna göre Oʼnun dirilişinde de Oʼnunla birleşeceğiz. 6 Bildiğimiz gibi eski kişiliğimiz Mesihʼle birlikte çarmıha gerildi. Öyle ki, günahlı tabiatımız gücünü kaybetsin ve artık günaha esir olmayalım. 7 Çünkü ölmüş kişi günahın hükmünden kurtulmuştur.

8 Mesihʼle birlikte öldüğümüze göre Oʼnunla birlikte de yaşayacağımıza inanıyoruz. 9 Biliyoruz ki, Mesih ölümden dirildi ve bir daha ölmeyecek. Ölümün artık Oʼnun üzerinde hükmü yok. 10 Çünkü Mesih ölümüyle günah karşısında ilk ve son defa öldü.*6:10 Mesih ölümüyle günah karşısında ilk ve son defa öldü. Mesih öldüğü zaman bu günahlı dünyadan kurtulmuş olarak yaşamını Allahʼın huzurunda sürdürür. Şimdiyse hayatını Allah için yaşıyor. 11 Siz de bunun gibi, kendinizi günah karşısında ölü ve Mesih İsaʼya bağlı olarak Allah karşısında diri sayın.

12 Buna göre günahın ölümlü bedeninizde hüküm sürmesine izin vermeyin, bedenin heveslerine uymayın. 13 Bedeninizin hiçbir yerini kötülük yapan alet olarak günaha teslim etmeyin. Tam tersine, ölümden yaşama geçmiş olanlar olarak, kendinizi Allahʼa teslim edin. Bedeninizin her yerini doğru olanı yapan alet olarak Allahʼa adayın. 14 Günah efendiniz olmasın. Çünkü herhangi bir kanuna değil, Allahʼın lütfuna bağlısınız.

15 Bunun için ne diyelim? Herhangi bir kanuna değil, Allahʼın lütfuna bağlı olduğumuza göre günah mı işleyelim? Olmaz öyle şey! 16 Bilmiyor musunuz ki, kime kendinizi köle olarak teslim edip itaat ederseniz, onun kölesi olursunuz? Ya günahın ya da itaatin kölesi olursunuz. Günah sizi ölüme, itaat ise doğruluğa götürür. 17 Eskiden günahın kölesiydiniz. Ama Allahʼa şükürler olsun, size emanet edilen öğretilerin tamamına yürekten bağlandınız. 18 Günahtan özgür kılınıp doğruluğun kölesi oldunuz.

19 İnsan tabiatınız zayıf olduğu için günlük yaşamdan örnek veriyorum. Eskiden bedeninizi köle olarak rezil davranışlara ve kötülük yapmak için kötülüğe teslim ederdiniz. Tıpkı bunun gibi, şimdi bedeninizi doğruluğa köle olarak teslim edin ki, Allahʼa adanmış insanlar olasınız. 20 Eskiden günahın kölesiyken doğru olanı yapmaya mecbur değildiniz. 21 Şimdi utanç duyduğunuz o şeyleri yapmakla ne elde ettiniz? Onların sonucu ölümdür. 22 Ama şimdi günaha köle olmaktan kurtuldunuz ve Allahʼa köle oldunuz. Bundan kazancınız Allahʼa adanmışlık ve sonucu sonsuz yaşamdır. 23 Çünkü günahın bedeli ölümdür, ama Allahʼın bağışı Rabbimiz Mesih İsa sayesinde sonsuz yaşamdır.