Publicidade

Eclesiastes 7

VULG

1 Boa fama vale mais que um bom perfume; mais vale o dia da morte que o dia do nascimento.

2 Melhor é visitar a casa onde luto do que a casa onde banquete. Porque ali está o fim de todo homem, e os vivos nele refletem.

3 Tristeza vale mais do que riso, porque a tristeza do semblante é boa para o coração.

4 O coração do sábio está na casa em luto; o coração do insensato está na casa da alegria.

5 É melhor ouvir a reprimenda do sábio do que a canção do tolo,

6 porque qual o crepitar dos espinhos na caldeira, tal é o riso do insensato. E isso é também fugalidade.

7 A opressão torna o sábio insensato, e o suborno corrompe o coração.

8 Mais vale o fim de uma coisa do que seu começo. Um espírito paciente vale mais do que um espírito orgulhoso.

9 Não cedas prontamente ao espírito de irritação, porque é no coração do insensato que reside a irritação.

10 Não digas: "Por que os dias de outrora eram melhores do que estes de agora?". Porque não é a sabedoria que te inspira esta pergunta.

11 A sabedoria é tão boa como uma herança, e é de proveito aos que veem o sol.

12 A sabedoria protege, assim como o dinheiro protege. A vantagem do saber consiste em que a sabedoria vida a quem a possui.

13 Considera a obra de Deus: Quem poderá endireitar o que ele fez curvo?

14 No dia da felicidade, alegre. No dia da desgraça, pensa: porque Deus fez um e outro, de tal modo que o homem não descubra o futuro.

15 No decurso de minha existência, vi tudo isso: o justo que morre perma­necendo justo e o ímpio que dura apesar de sua malícia.

16 Não sejas justo excessivamente, nem sábio além da medida. Por que te arruinarias a ti mesmo?

17 Não sejas excessivamente mau e não sejas insensato. Por que haverias de morrer antes de tua hora?

18 É bom que guardes isto, e que não negligencies aquilo, porque aquele que teme a Deus realizará uma e outra coisa.

19 A sabedoria ao sábio mais força do que dez chefes de guerra reunidos numa cidade.

20 Não homem justo sobre a terra, que faça o bem sem jamais pecar.

21 Não prestes atenção em todas as palavras que se dizem, para que não ouças dizer que teu servo fala mal de ti,

22 porque teu coração bem sabe que tu mesmo, muitas vezes, falaste mal dos outros.

23 Tudo isso perscrutei com sabedoria. Eu disse comigo mesmo: "Eu quero ser sábio". Mas a sabedoria está longe de mim.

24 Aquilo que acontece está longínquo, profundo, profundo: quem poderá sondá-lo?

25 Apliquei-me de todo o coração a perscrutar, a sondar a sabedoria e a razão das coisas, a reconhecer que a maldade é uma loucura e a falta de razão uma demência.

26 Eu também descobri que a mulher é coisa mais amarga que a morte, porque ela é um laço, seu coração é uma rede, suas mãos são cadeias. Aquele que é agradável a Deus dela se livrará, mas o pecador será sua presa.

27 Eis o que encontrei, diz o Eclesiastes, examinando uma coisa com outra, para chegar à razão.

28 Eis o que procuro continuamente sem descobrir: encontrei um homem entre mil, mas nenhuma mulher entre todas.

29 Somente descobri isto: Deus fez o homem reto, mas é ele quem procura os extravios.

1 Quid necesse est homini majora se quærere,

cum ignoret quid conducat sibi in vita sua,

numero dierum peregrinationis suæ,

et tempore quod velut umbra præterit ?

aut quis ei poterit indicare

quod post eum futurum sub sole sit ?

2 Melius est nomen bonum quam unguenta pretiosa,

et dies mortis die nativitatis.

3 Melius est ire ad domum luctus

quam ad domum convivii ;

in illa enim finis cunctorum admonetur hominum,

et vivens cogitat quid futurum sit.

4 Melior est ira risu,

quia per tristitiam vultus corrigitur animus delinquentis.

5 Cor sapientium ubi tristitia est,

et cor stultorum ubi lætitia.

6 Melius est a sapiente corripi,

quam stultorum adulatione decipi ;

7 quia sicut sonitus spinarum ardentium sub olla,

sic risus stulti.

Sed et hoc vanitas.

8 Calumnia conturbat sapientem,

et perdet robur cordis illius.

9 Melior est finis orationis quam principium.

Melior est patiens arrogante.

10 Ne sis velox ad irascendum,

quia ira in sinu stulti requiescit.

11 Ne dicas : Quid putas causæ est

quod priora tempora meliora fuere quam nunc sunt ?

stulta enim est hujuscemodi interrogatio.

12 Utilior est sapientia cum divitiis,

et magis prodest videntibus solem.

13 Sicut enim protegit sapientia, sic protegit pecunia ;

hoc autem plus habet eruditio et sapientia,

quod vitam tribuunt possessori suo.

14 Considera opera Dei,

quod nemo possit corrigere quem ille despexerit.

15 In die bona fruere bonis,

et malam diem præcave ;

sicut enim hanc, sic et illam fecit Deus,

ut non inveniat homo contra eum justas querimonias.

16 Hæc quoque vidi in diebus vanitatis meæ :

justus perit in justitia sua,

et impius multo vivit tempore in malitia sua.

17 Noli esse justus multum,

neque plus sapias quam necesse est,

ne obstupescas.

18 Ne impie agas multum,

et noli esse stultus,

ne moriaris in tempore non tuo.

19 Bonum est te sustentare justum :

sed et ab illo ne subtrahas manum tuam ;

quia qui timet Deum nihil negligit.

20 Sapientia confortavit sapientem

super decem principes civitatis ;

21 non est enim homo justus in terra

qui faciat bonum et non peccet.

22 Sed et cunctis sermonibus qui dicuntur

ne accomodes cor tuum,

ne forte audias servum tuum maledicentem tibi ;

23 scit enim conscientia tua

quia et tu crebro maledixisti aliis.

24 Cuncta tentavi in sapientia.

Dixi : Sapiens efficiar :

et ipsa longius recessit a me,

25 multo magis quam erat.

Et alta profunditas, quis inveniet eam ?

26 Lustravi universa animo meo,

ut scirem et considerarem,

et quærerem sapientiam, et rationem,

et ut cognoscerem impietatem stulti,

et errorem imprudentium :

27 et inveni amariorem morte mulierem,

quæ laqueus venatorum est,

et sagena cor ejus ;

vincula sunt manus illius.

Qui placet Deo effugiet illam ;

qui autem peccator est capietur ab illa.

28 Ecce hoc inveni, dixit Ecclesiastes,

unum et alterum ut invenirem rationem,

29 quam adhuc quærit anima mea,

et non inveni.

Virum de mille unum reperi ;

mulierem ex omnibus non inveni.

30 Solummodo hoc inveni,

quod fecerit Deus hominem rectum,

et ipse se infinitis miscuerit quæstionibus.

Quis talis ut sapiens est ?

et quis cognovit solutionem verbi ?

Veja também

Bíblia Online Bíblia Online

Bíblia Online • Versão: 2026-07-05_12-11-46-