1 Süleymanın Ezgiler Ezgisi.2 Beni dudaklarıyla öptükçe öpsün! 2 Çünkü aşkın şaraptan daha tatlı.3 Ne güzel kokuyor sürdüğün esans, 2 Dökülmüş esans sanki adın, 2 Kızlar bu yüzden seviyor seni.4 Al götür beni, haydi koşalım! Kral beni odasına götürsün. Seninle coşup seviniriz, 2 Aşkını şaraptan çok överiz. Ne kadar haklılar seni sevmekte!5 Esmerim ben, ama güzelim, 2 Ey Yeruşalim kızları! 2 Kedarın çadırları gibi, 2 Süleymanın çadır bezleri gibi kara.6 Bakmayın esmer olduğuma, 2 Güneş kararttı beni. 2 Çünkü kızdılar bana erkek kardeşlerim, 2 Bağlara bakmakla görevlendirdiler. 2 Ama kendi bağıma bakmadım.7 Ey sevgilim, söyle bana, sürünü nerede otlatıyorsun, 2 Öğleyin nerede yatırıyorsun? 2 Neden arkadaşlarının sürüleri yanında 2 Yüzünü örten bir kadın durumuna düşeyim? gösterirdi.8 Ey güzeller güzeli, 2 Bilmiyorsan, 2 Sürünün izine çık, 2 Çobanların çadırları yanında 2 Oğlaklarını otlat.9 Firavunun arabalarına koşulu kısrağa benzetiyorum seni, aşkım benim!10 Yanakların süslerle, 2 Boynun gerdanlıklarla ne güzel!11 Sana gümüş düğmelerle altın süsler yapacağız.12 Kral divandayken, 2 Hintsümbülümün güzel kokusu yayıldı.13 Memelerim arasında yatan 2 Mür dolu bir kesedir benim için sevgilim;14 Eyn-Gedi bağlarında 2 Bir demet kına çiçeğidir benim için sevgilim.15 Ah, ne güzelsin, aşkım, ah, ne güzel! 2 Gözlerin tıpkı birer güvercin!16 Ne yakışıklısın, sevgilim, ah, ne çekici! 2 Yeşilliktir yatağımız.17 Sedir ağaçlarıdır evimizin kirişleri, 2 Tavanımızın tahtaları ardıçlar.

1 O cântico dos cânticos, que é de Salomão.2 Beije-me ele com os beijos da sua boca; porque melhor é o seu amor do que o vinho.3 Suave é o cheiro dos teus perfumes; como perfume derramado é o teu nome; por isso as donzelas te amam.4 Leva-me tu; correremos após ti. O rei me introduziu nas suas recâmaras; em ti nos alegraremos e nos regozijaremos; faremos menção do teu amor mais do que do vinho; com razão te amam.5 Eu sou morena, mas formosa, ó filhas de Jerusalém, como as tendas de Quedar, como as cortinas de Salomão.6 Não repareis em eu ser morena, porque o sol crestou-me a tez; os filhos de minha mãe indignaram-se contra mim, e me puseram por guarda de vinhas; a minha vinha, porém, não guardei.7 Dize-me, ó tu, a quem ama a minha alma: Onde apascentas o teu rebanho, onde o fazes deitar pelo meio-dia; pois, por que razão seria eu como a que anda errante pelos rebanhos de teus companheiros?8 Se não o sabes, ó tu, a mais formosa entre as mulheres, vai seguindo as pisadas das ovelhas, e apascenta os teus cabritos junto às tendas dos pastores.9 A uma égua dos carros de Faraó eu te comparo, ó amada minha.10 Formosas são as tuas faces entre as tuas tranças, e formoso o teu pescoço com os colares.11 Nós te faremos umas tranças de ouro, marchetadas de pontinhos de prata.12 Enquanto o rei se assentava à sua mesa, dava o meu nardo o seu cheiro.13 O meu amado é para mim como um saquitel de mirra, que repousa entre os meus seios.14 O meu amado é para mim como um ramalhete de hena nas vinhas de En-Gedi.15 Eis que és formosa, ó amada minha, eis que és formosa; os teus olhos são como pombas.16 Eis que és formoso, ó amado meu, como amável és também; o nosso leito é viçoso.17 As traves da nossa casa são de cedro, e os caibros de cipreste.