1 ‹‹Niçin Her Şeye Gücü Yeten yargı için vakit saptamıyor? 2 Neden Onu tanıyanlar bu günleri görmesin?2 İnsanlar sınır taşlarını kaldırıyor, 2 Çaldıkları sürüleri otlatıyorlar.3 Öksüzlerin eşeğini kovuyor, 2 Dul kadının öküzünü rehin alıyorlar.4 Yoksulları yoldan saptırıyor, 2 Ülkenin düşkünlerini gizlenmeye zorluyorlar.5 Bakın, yoksullar çöldeki yaban eşekleri gibi 2 Yiyecek bulmak için erkenden işe çıkıyorlar, 2 Çocuklarına yiyeceği kırlar sağlıyor.6 Yemlerini tarlalardan topluyor, 2 Kötülerin bağındaki artıkları eşeliyorlar.7 Geceyi giysisiz, çıplak geçiriyorlar, 2 Örtünecek şeyleri yok soğukta.8 Dağlara yağan sağanaktan ıslanıyor, 2 Sığınakları olmadığı için kayalara sarılıyorlar.9 Öksüz memeden uzaklaştırılıyor, 2 Düşkünün bebeği rehin alınıyor.10 Giysisiz, çıplak dolaşıyor, 2 Aç karnına demet taşıyorlar.11 Teraslar arasında zeytin eziyor, 2 Susuzluktan kavrulurken 2 Şarap için üzüm sıkıyorlar.12 Kentlerden insan iniltileri yükseliyor, 2 Yaralı canlar feryat ediyor, 2 Ama Tanrı haksızlığı önemsemiyor.13 ‹‹Bunlar ışığa başkaldıranlardır; 2 Onun yolunu tanımaz, 2 İzinde yürümezler.14 Gün kararınca katil kalkar, 2 Düşkünü, yoksulu öldürür, 2 Hırsız gibi sıvışır geceleyin.15 Zina edenin gözü alaca karanlıktadır, 2 ‹Beni kimse görmez› diye düşünür, 2 Yüzünü örtüyle gizler.16 Hırsızlar karanlıkta evleri deler, 2 Gündüz gizlenir, ışık nedir bilmezler.17 Çünkü zifiri karanlık, sabahıdır onların, 2 Karanlığın dehşetiyle dostturlar.18 ‹‹Diyorsunuz ki, ‹Suyun üstündeki köpüktür onlar, 2 Lanetlidir ülkedeki payları, 2 Kimse bağlara gitmez.19 Kuraklık ve sıcağın eriyen karı alıp götürdüğü gibi 2 Ölüler diyarı da günahlıları alıp götürür.20 Rahim onları unutacak, 2 Kurtlara yem olacak, 2 Bir daha anılmayacaklar. 2 Haksızlık bir ağaç gibi kırılacak.21 Onlar çocuğu olmayan kısır kadınları yolar, 2 Dul kadına iyilik etmezler.22 Tanrı, gücüyle zorbaları yok eder, 2 Harekete geçince zorbaların yaşama umudu kalmaz.23 Tanrı onlara güven verir, Ona güvenirler, 2 Ama gözü yürüdükleri yoldadır.24 Kısa süre yükselir, sonra yok olurlar, 2 Düşerler, tıpkı ötekiler gibi alınıp götürülür, 2 Başak başı gibi kesilirler.›25 ‹‹Böyle değilse, kim beni yalancı çıkarabilir, 2 Söylediklerimin boş olduğunu gösterebilir?››

1 Why are not times treasured up with the Almighty? why do not they that know him see his days?2 They remove the landmarks; they violently take away the flocks and pasture them;3 They drive away the ass of the fatherless, they take the widow's ox for a pledge;4 They turn the needy out of the way: the afflicted of the land all hide themselves.5 Lo, {as} wild asses in the desert, they go forth to their work, seeking early for the prey: the wilderness {yieldeth} them food for {their} children.6 They reap in the field the fodder thereof, and they gather the vintage of the wicked;7 They pass the night naked without clothing, and have no covering in the cold;8 They are wet with the showers of the mountains, and for want of a shelter embrace the rock...9 They pluck the fatherless from the breast, and take a pledge of the poor:10 These go naked without clothing, and, hungry, they bear the sheaf;11 They press out oil within their walls, they tread their winepresses, and suffer thirst.12 Men groan from out of the city, and the soul of the wounded crieth out; and +God imputeth not the impiety.13 There are those that rebel against the light; they know not the ways thereof, nor abide in the paths thereof.14 The murderer riseth with the light, killeth the afflicted and needy, and in the night is as a thief.15 And the eye of the adulterer waiteth for the twilight, saying, No eye shall see me; and he putteth a covering on {his} face.16 In the dark they dig through houses; by day they shut themselves in; they know not the light:17 For the morning is to them all {as} the shadow of death; for they are familiar with the terrors of the shadow of death.18 He is swift on the face of the waters; their portion is cursed on the earth: he turneth not unto the way of the vineyards.19 Drought and heat consume snow waters; so doth Sheol those that have sinned.20 The womb forgetteth him; the worm feedeth sweetly on him: he shall be no more remembered; and unrighteousness is broken as a tree, -21 He that despoileth the barren that beareth not, and doeth not good to the widow:22 He draweth also the mighty with his power; he riseth up, and no {man} is sure of life.23 {God} setteth him in safety, and he resteth thereon; but his eyes are upon their ways.24 They are exalted for a little, and are no more; they are laid low; like all {other} are they gathered, and are cut off as the tops of the ears of corn.25 If it be not so now, who will make me a liar, and make my speech nothing worth?