1 RAB diyor ki, ‹‹Susun karşımda, ey kıyı halkları! 2 Halklar güçlerini tazelesin, 2 Öne çıkıp konuşsunlar. 2 Yargı için bir araya gelelim.2 ‹‹Doğudan adaleti harekete geçiren, 2 Hizmete koşan kim? 2 Ulusları önüne katıyor, krallara baş eğdiriyor. 2 Kılıcıyla toz ediyor onları, 2 Yayıyla savrulan samana çeviriyor. simgeliyor (bkz. 45:1).3 Kovalıyor onları, 2 Ayak basmadığı bir yoldan esenlikle geçiyor.4 Bunları yapıp gerçekleştiren, 2 Kuşakları başlangıçtan beri çağıran kim? 2 Ben RAB, ilkim; sonuncularla da yine Ben olacağım.››5 Kıyı halkları bunu görüp korktu. 2 Dünyanın dört bucağı titriyor. 2 Yaklaşıyor, geliyorlar.6 Herkes komşusuna yardım ediyor, 2 Kardeşine, ‹‹Güçlü ol›› diyor.7 Zanaatçı kuyumcuyu yüreklendiriyor, 2 Madeni çekiçle düzleyen, 2 ‹‹Lehim iyi oldu›› diyerek örse vuranı yüreklendiriyor. 2 Kımıldamasın diye putu yerine çiviliyor.8 ‹‹Ama sen, ey kulum İsrail, 2 Seçtiğim Yakup soyu, 2 Dostum İbrahimin torunları!9 Sizleri dünyanın dört bucağından topladım, 2 En uzak yerlerden çağırdım. 2 Dedim ki, ‹Sen kulumsun, seni seçtim, 2 Seni reddetmedim.›10 Korkma, çünkü ben seninleyim, 2 Yılma, çünkü Tanrın benim. 2 Seni güçlendireceğim, evet, sana yardım edeceğim; 2 Zafer kazanan sağ elimle sana destek olacağım.11 ‹‹Sana öfkelenenlerin hepsi utanacak, rezil olacak. 2 Sana karşı çıkanlar hiçe sayılıp yok olacak.12 Seninle çekişenleri arasan da bulamayacaksın. 2 Seninle savaşanlar hiçten beter olacak.13 Çünkü sağ elinden tutan, 2 ‹Korkma, sana yardım edeceğim› diyen Tanrın RAB benim.14 ‹‹Ey Yakup soyu, toprak kurdu, 2 Ey İsrail halkı, korkma! 2 Sana yardım edeceğim›› diyor RAB, 2 Seni kurtaran İsrailin Kutsalı.15 ‹‹İşte, seni dişli, keskin, yepyeni bir harman döveni yaptım. 2 Harman edip ufalayacaksın dağları, 2 Tepeleri samana çevireceksin.16 Onları savurduğunda rüzgar alıp götürecek, 2 Darmadağın edecek hepsini kasırga. 2 Sense RABde sevinç bulacak, 2 İsrailin Kutsalıyla övüneceksin.17 ‹‹Düşkünlerle yoksullar su arıyor, ama yok. 2 Dilleri kurumuş susuzluktan. 2 Ben RAB, onları yanıtlayacağım, 2 Ben, İsrailin Tanrısı, onları bırakmayacağım.18 Çıplak tepeler üzerinde ırmaklar, 2 Vadilerde su kaynakları yapacağım. 2 Çölü havuza, 2 Kurak toprağı pınara çevireceğim.19 Çölü sedir, akasya, 2 Mersin ve iğde ağaçlarına kavuşturacağım. 2 Bozkıra çam, köknar 2 Ve selviyi bir arada dikeceğim.20 Öyle ki, insanlar görüp bilsinler, 2 Hep birlikte düşünüp anlasınlar ki, 2 Bütün bunları RABbin eli yapmış, 2 İsrailin Kutsalı yaratmıştır.››21 ‹‹Davanızı sunun›› diyor RAB, 2 ‹‹Kanıtlarınızı ortaya koyun›› diyor Yakupun Kralı,22 ‹‹Putlarınızı getirin de olacakları bildirsinler bize. 2 Olup bitenleri bildirsinler ki düşünelim, 2 Sonuçlarını bilelim. 2 Ya da gelecekte olacakları duyursunlar bize.23 Ey putlar, bundan sonra olacakları bize bildirin de, 2 İlah olduğunuzu bilelim! 2 Haydi bir iyilik ya da kötülük edin de, 2 Hepimiz korkup dehşete düşelim.24 Siz de yaptıklarınız da hiçten betersiniz, 2 Sizi yeğleyen iğrençtir.25 ‹‹Kuzeyden birini harekete geçirdim, geliyor, 2 Gün doğusundan beni adımla çağıran biri. 2 Çömlekçinin balçığı çiğnediği gibi, 2 Önderleri çamur gibi çiğneyecek ayağıyla.26 Hanginiz bunu başlangıçtan bildirdi ki, bilelim, 2 Kim önceden bildirdi ki, ‹Haklısın› diyelim? 2 Konuştuğunuzu bildiren de 2 Duyuran da 2 Duyan da olmadı hiç.27 Siyona ilk, ‹İşte, geldiler› diyen benim. 2 Yeruşalime müjdeci gönderdim.28 Bakıyorum, aralarında öğüt verebilecek kimse yok ki, 2 Onlara danışayım, onlar da yanıtlasınlar.29 Hepsi bomboş, yaptıkları da bir hiç. 2 Halkın putları yalnızca yeldir, sıfırdır.››

1 ESCUCHADME, islas, y esfuércense los pueblos; alléguense, y entonces hablen: estemos juntamente á juicio.2 ¿Quién despertó del oriente al justo, lo llamó para que le siguiese, entregó delante de él naciones, é hízolo enseñorear de reyes; entrególos á su espada como polvo, y á su arco como hojarascas arrebatadas?3 Siguiólos, pasó en paz por camino por donde sus pies nunca habían entrado.4 ¿Quién obró é hizo esto? ¿Quién llama las generaciones desde el principio? Yo Jehová, el primero, y yo mismo con los postreros.5 Las islas vieron, y tuvieron temor, los términos de la tierra se espantaron: congregáronse, y vinieron.6 Cada cual ayudó á su cercano, y á su hermano dijo: Esfuérzate.7 El carpintero animó al platero, y el que alisa con martillo al que batía en el yunque, diciendo: Buena está la soldadura, y afirmólo con clavos, porque no se moviese.8 Mas tú, Israel, siervo mío eres, tú, Jacob, á quien yo escogí, simiente de Abraham mi amigo.9 Porque te tomé de los extremos de la tierra, y de sus principales te llamé, y te dije: Mi siervo eres tú, te escogí, y no te deseché.10 No temas, que yo soy contigo; no desmayes, que yo soy tu Dios que te esfuerzo: siempre te ayudaré, siempre te sustentaré con la diestra de mi justicia.11 He aquí que todos los que se airan contra ti, serán avergonzados y confundidos: serán como nada y perecerán, los que contienden contigo.12 Los buscarás, y no los hallarás, los que tienen contienda contigo, serán como nada, y como cosa que no es, aquellos que te hacen guerra.13 Porque yo Jehová soy tu Dios, que te ase de tu mano derecha, y te dice: No temas, yo te ayudé.14 No temas, gusano de Jacob, oh vosotros los pocos de Israel; yo te socorrí, dice Jehová, y tu Redentor el Santo de Israel.15 He aquí que yo te he puesto por trillo, trillo nuevo, lleno de dientes: trillarás montes y los molerás, y collados tornarás en tamo.16 Los aventarás, y los llevará el viento, y esparcirálos el torbellino. Tú empero te regocijarás en Jehová, te gloriarás en el Santo de Israel.17 Los afligidos y menesterosos buscan las aguas, que no hay; secóse de sed su lengua; yo Jehová los oiré, yo el Dios de Israel no los desampararé.18 En los altos abriré ríos, y fuentes en mitad de los llanos: tornaré el desierto en estanques de aguas, y en manaderos de aguas la tierra seca.19 Daré en el desierto cedros, espinos, arrayanes, y olivas; pondré en la soledad hayas, olmos, y álamos juntamente;20 Porque vean y conozcan, y adviertan y entiendan todos, que la mano de Jehová hace esto, y que el Santo de Israel lo crió.21 Alegad por vuestra causa, dice Jehová: exhibid vuestros fundamentos, dice el Rey de Jacob.22 Traigan, y anúnciennos lo que ha de venir: dígannos lo que ha pasado desde el principio, y pondremos nuestro corazón en ello; sepamos también su postrimería, y hacednos entender lo que ha de venir.23 Dadnos nuevas de lo que ha de ser después, para que sepamos que vosotros sois dioses; ó á lo menos haced bien, ó mal, para que tengamos qué contar, y juntamente nos maravillemos.24 He aquí que vosotros sois de nada, y vuestras obras de vanidad; abominación el que os escogió.25 Del norte desperté uno, y vendrá; del nacimiento del sol llamará en mi nombre: y hollará príncipes como lodo, y como pisa el barro el alfarero.26 ¿Quién lo anunció desde el principio, para que sepamos; ó de tiempo atrás, y diremos: Es justo? Cierto, no hay quien anuncie, sí, no hay quien enseñe, ciertamente no hay quien oiga vuestras palabras.27 Yo soy el primero que he enseñado estas cosas á Sión, y á Jerusalem daré un portador de alegres nuevas.28 Miré, y no había ninguno; y pregunté de estas cosas, y ningún consejero hubo: preguntéles, y no respondieron palabra.29 He aquí, todos iniquidad, y las obras de ellos nada: viento y vanidad son sus vaciadizos.